تری‌فلوپرازین

تری‌فلوپرازین
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.commonograph
مدلاین پلاسa682121
رده‌بندی داروهای
بارداری
  • استرالیا: C
    روش مصرف داروoral, IM
    کد ATC
    وضعیت قانونی
    وضعیت قانونی
    داده‌های فارماکوکینتیک
    متابولیسمکبد
    نیمه‌عمر حذف10–20 hours
    شناسه‌ها
    • 10-[3-(4-methylpiperazin-1-yl)propyl]-
      2-(trifluoromethyl)-10H-phenothiazine
    شمارهٔ سی‌ای‌اس
    پاب‌کم CID
    IUPHAR/BPS
    دراگ‌بنک
    کم‌اسپایدر
    UNII
    ChEBI
    ChEMBL
    CompTox Dashboard (EPA)
    ECHA InfoCard100.003.837
    داده‌های فیزیکی و شیمیایی
    فرمول شیمیاییC21H24F3N3S
    جرم مولی407.497 g·mol−1
    مدل سه بعدی (جی‌مول)
    • FC(F)(F)c2cc1N(c3c(Sc1cc2)cccc3)CCCN4CCN(C)CC4
    • InChI=1S/C21H24F3N3S/c1-25-11-13-26(14-12-25)9-4-10-27-17-5-2-3-6-19(17)28-20-8-7-16(15-18(20)27)21(22,23)24/h2-3,5-8,15H,4,9-14H2,1H3 ✔Y
    • Key:ZEWQUBUPAILYHI-UHFFFAOYSA-N ✔Y
      (صحت‌سنجی)

    تریفلوئوپِرازین (به انگلیسی: Trifluoperazine) که با نام‌های تجاری گوناگونی فروخته می‌شود، یک داروی ضدروان‌پریشی (آنتی سایکوتیک) نسل اول است که برای درمان اسکیزوفرنی استفاده می‌شود. [۱] همچنین ممکن است در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر کوتاه مدت استفاده شود؛ اما نسبت به بنزودیازپین‌ها کمتر ارجح است. این دارو علائم منفی اسکیزوفرنی را بیشتر می‌کند. [۱] تریفلوئوپرازین از کلاس شیمیایی فنوتیازین است. این دارو نسبت به دیگر فنوتیازین ها عوارض خارج هرمی گسترده تری دارد و سیگار کشیدن این عوارض شبه پارکینسون را به شدت تشدید می کند.

    تریفلوئوپرازین در دوزهای ۱، ۲، ۵ و ۱۰ میلی‌گرم موجود است.

    رده درمانی: داروهای ضد روان‌پریشی نسل اول

    گونه‌های دارویی: قرص و آمپول

    تریفلوئوپرازین در بین داروهای ضد روان‌پریشی بیشترین عوارض اکستراپیرامیدال را دارد. [۲]

    موارد مصرف

    تری فلوپرازین در کنترل روان‌پریشی بکار می‌رود، و در کنترل اختلال اضطراب منتشر، سرگیجه و تهوع نیز کاربرد دارد.

    هیچ مدرک خوبی وجود ندارد که نشان می دهد تری فلوپرازین نسبت به آنتی سایکوتوتیکهای با قدرت پایین مانند کلروپرومازین ، کلروپروتیکسن ، تیوریدازین و لووموپرومازین برای اسکیزوفرنی موثرتر است ، اما به نظر می رسد که تری فلوپرازین اثرات منفی بیشتری نسبت به این داروها دارد.

    مکانیسم اثر

    تری فلوپرازین از گروه فنوتیازینها است. مکانیسم اصلی اغلب این داروها مهار گیرنده‌های دوپامینی در سلولهای مغز است.تری فلوپرازین دارای اثرات ضدآدررژیک مرکزی ، [۳] آنتی دوپامینرژیک ، [۴] [۵] و حداقل اثرات آنتی کولینرژیک است. [۶] اعتقاد بر این است که با مسدود کردن گیرنده های دوپامین D 1 و D 2 در مسیرهای mesocortical و mesolimbic ، از بین بردن یا به حداقل رساندن علائم اسکیزوفرنی به عنوان توهم ،هذیان ، تفکر و گفتار بهم ریخته کار می کند،ولی علائم منفی شامل انزوای اجتماعی،ناتوانی در بروز احساسات و افسردگی را تشدید میکند.

    عوارض جانبی

    کاهش فشار خون , یبوست , خشکی دهان , خواب آلودگی، سرگیجه، سردرد، بی قراری، مشکلات خواب، اختلال حافظه یا تمرکز، سبکی سر، تهوع، استفراغ، اسهال، تغییرات اشتها یا وزن، تغییر در قاعدگی و اختلالات جنسی و عوارض آنتی کولینرژیک،لرزش و خفگی.

    منع مصرف

    تری فلوپرازین در دپرسانت CNS ، کما و دیسکرازی خون منع مصرف دارد. در بیماران مبتلا به اختلال کلیوی یا کبدی ، باید از تری فلوپرازین با احتیاط استفاده شود.

    جستارهای وابسته

    منابع

    1. 1 2 "Trifluoperazine Hydrochloride". The American Society of Health-System Pharmacists. Retrieved 8 January 2017.
    2. ↑ www.majalesalamat.com
    3. ↑ Huerta-Bahena J, Villalobos-Molina R, García-Sáinz JA (January 1983). "Trifluoperazine and chlorpromazine antagonize alpha 1- but not alpha2- adrenergic effects". Molecular Pharmacology. 23 (1): 67–70. PMID 6135146. Archived from the original on 29 August 2021. Retrieved 2009-06-21.
    4. ↑ Seeman P, Lee T, Chau-Wong M, Wong K (June 1976). "Antipsychotic drug doses and neuroleptic/dopamine receptors". Nature. 261 (5562): 717–9. Bibcode:1976Natur.261..717S. doi:10.1038/261717a0. PMID 945467.
    5. ↑ Creese I, Burt DR, Snyder SH (1996). "Dopamine receptor binding predicts clinical and pharmacological potencies of antischizophrenic drugs". The Journal of Neuropsychiatry and Clinical Neurosciences. 8 (2): 223–6. doi:10.1176/jnp.8.2.223. PMID 9081563. Archived from the original on 27 July 2011. Retrieved 2009-06-21.
    6. ↑ Ebadi, Manuchair S (1998). "Trifluoperazine Hydrochloride". CRC desk reference of clinical pharmacology (illustrated ed.). CRC Press. ISBN 978-0-8493-9683-0. Retrieved 2009-06-21.
    • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷