شورای ملی یهود
| شورای ملی یهود | |
|---|---|
| הוועד הלאומי | |
| نمایه کلی | |
| بنیانگذاری | ۷ اکتبر ۱۹۲۰ |
| دولت | یهشو، فلسطین تحت قیمومت بریتانیا |
| رهبر | داوید بن گوریون |
شورای ملی یهود (عبری: ועד לאומי)، که با نامهای شورای خلق یهود و شورای عمومی جامعه یهودی فلسطین نیز شناخته میشود، ارگان اجرایی ملی اصلی مجمع نمایندگان جامعه یهودی (یهشو) در فلسطین تحت قیمومت بود. مسئولیتهای آن شامل آموزش، فرهنگ، حکومت محلی، رفاه، مراقبتهای بهداشتی، خدمات مذهبی، امنیت و دفاع بود. از سال ۱۹۲۸، این شورا همچنین نماینده رسمی ییشوف در دولت قیمومیت بریتانیا بود. این شورا که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد، تا سال ۱۹۴۸ فعالیت داشت، تا اینکه وظایف آن به دولت تازه تأسیس اسرائیل منتقل شد.
تاریخچه
اعضای شورای ملی یهود به همراه خاخام ارشد در ۷ اکتبر ۱۹۲۰ در مجمع نمایندگان پس از انتخابات ۱۹۲۰ انتخاب شدند، به منظور انجام امور اجتماعی یهودیان، شورایی به همراه مجمع نمایندگان ایجاد شد که اعضای آن از بین خود اعضای شورای ملی را انتخاب میکردند. اولین مجمع شامل ۳۱۴ نماینده منتخب بود. اولین رئیس شورای ملی یهودیان، خاخام آبراهام اسحاق کوک بود. هیستادروت و هاگانا نیز در سال ۱۹۲۰ تأسیس شدند. امور اجتماعی یهودیان عموماً از طریق سلسله مراتبی از سازمانهای نمایندگی، از جمله شورای ملی یهودیان، انجام میشد.
اعضای این شورا همچنین در جلسات شورای عمومی صهیونیست شرکت میکردند. این سازمان تقریباً نماینده تمام جناحهای اصلی یهودی بود، با این حال چند گروه کوچکتر در ابتدا با ایجاد رهبری متمرکز مخالفت کردند. نکته قابل توجه این است که آگودات اسرائیل تنها در سال ۱۹۳۵ به آن پیوست. تنها در سال ۱۹۴۶ اعلام شد که یهودیان سفاردی و تجدیدنظرطلبان صهیونیست، از شرکت در شورا خودداری خواهند کرد.
نقش در تأسیس اسرائیل
بخش سیاسی شورا مسئول روابط با اعراب، ارتباط با آژانس یهود و مذاکره با دولت بریتانیا بود. با رشد جامعه یهودی، شورا وظایف بیشتری از جمله آموزش، مراقبتهای بهداشتی و خدمات رفاهی، امور دفاع و امنیت داخلی و سازماندهی جذب نیرو برای نیروهای بریتانیایی در طول جنگ جهانی دوم را بر عهده گرفت. در دهه ۱۹۴۰، بخشهای تربیت بدنی، فرهنگ و مطبوعات و اطلاعات نیز به آنها اضافه شد.
گزارش کمیته تحقیق آنگلو-آمریکایی که در سال ۱۹۴۶ منتشر شد، بیان داشت:
«یهودیان، تحت حمایت آژانس یهود و شورای ملی یهود، یک جامعه قوی و منسجم ایجاد کردهاند؛ بنابراین، یک دولت یهودی مجازی غیرسرزمینی با ارگانهای اجرایی و قانونگذاری خاص خود وجود دارد…»
هنگامی که کشور اسرائیل در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد، این ساختار اداری به عنوان پایه و اساس وزارتخانههای دولتی عمل کرد. در ۲ مارس ۱۹۴۸، شورای جدید یهود:
«کار بر روی سازماندهی دولت موقت یهودی را آغاز میکند»[۱]
در ۱۴ مه ۱۹۴۸ (روز پایان قیمومیت بریتانیا)، اعضای آن در موزه هنر تلآویو گرد هم آمدند و اعلامیه تأسیس کشور اسرائیل را تصویب کردند. اعضای شورا دولت موقت کشور نوپای اسرائیل را تشکیل دادند.
بخشها
- بخش سیاسی
- اداره آموزش و پرورش
- وزارت بهداشت
- اداره جوامع
- خاخامی
- اداره رفاه اجتماعی
فهرست رؤسای شورا
- ۱۹۲۰–۱۹۲۹ دیوید یلین
- ۱۹۲۹–۱۹۳۱ پینهاس روتنبرگ
- ۱۹۳۱–۱۹۴۴ اسحاق بن زوی
- ۱۹۴۴–۱۹۴۸ دیوید رمز
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Nanette Dobrosky (1987). "Palestine Israel US State Department Records". University Publications of America. p. 37. Archived from the original on July 16, 2014. Retrieved October 25, 2011.
پیوند به بیرون
- برنامه مطالعات کشوری ، در کتابخانه کنگره
- حقایقی درباره تاریخ اسرائیل در وزارت امور خارجه
- فریاد کودکان فلسطینی
- بین جنگهای جهانی
| مفاهیم |
|  | |
|---|---|---|---|
| ایدئولوژیها |
| ||
| سازمانها |
| ||
تاریخ و جدول زمانی |
| ||
| روزهای مذهبی |
| ||
| موضوعات مرتبط |
| ||
| جنگ |
|---|