صندوق ملی یهود

Jewish National Fund

پرچم صندوق ملی یهود.
دفتر مرکزی JNF در اورشلیم
نام بومی	קרן קיימת לישראל‎ Acronym: קק״ל‎
نام پیشین	(Jüdische) ملی فاندز
نوع	شرکت عام المنفعه
صنعت	املاک و مستغلات
بنا نهاده	۱۹۰۱ (۱۹۰۱-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی	اورشلیم
افراد کلیدی	آوراهام دوودوانی، رئیس، راسل رابینسون، مدیرعامل JNF-USA
درآمد	₪ 2.583 میلیارد (2015[۱])
سود ناخالص	₪ 511 میلیون (2015[۱])
سود خالص	₪ 398 میلیون (2015[۱])
مجموع دارایی	₪ 12.720 میلیارد (2015[۱])
تعداد کارکنان	950 (2015)
وبگاه	www.kkl.org.il jnf.org

صندوق ملی یهود (JNF؛ عبری: קֶרֶן קַיֶּימֶת לְיִשְׂרָאֵל، Keren Kayemet LeYisrael) یک سازمان غیرانتفاعی^[۲][۳] است که در سال ۱۹۰۱ تأسیس شد تا زمین بخرد و اسکان یهودیان (علیا) را در سوریه عثمانی (بعدها فلسطین تحت قیومیت بریتانیا و سپس اسرائیل و سرزمین‌های فلسطینی) تشویق کند.[4] تا سال ۲۰۰۷، این سازمان مالک ۱۳٪ از کل زمین‌های اسرائیل بود.^[۴] از زمان تأسیس، JNF بیش از ۲۴۰ میلیون درخت در اسرائیل کاشته است. همچنین ۱۸۰ سد و مخزن آب ساخته، ۲۵۰٬۰۰۰ جریب (۱٬۰۰۰ کیلومتر مربع) زمین توسعه داده و بیش از ۱٬۰۰۰ پارک تأسیس کرده است.^[۵] در سال ۲۰۰۲، دولت اسرائیل جایزه اسرائیل را به JNF برای دستاوردهای زندگی و سهم ویژه در جامعه و دولت اسرائیل اهدا کرد.^[۶][۷]

صندوق ملی یهود در کنگره صهیونیستصندوق ملی یهود با انتقادات متعددی مواجه شده است، از جمله برای نقش آن در خارج کردن بادیه‌نشینان نقب از سرزمین‌هایشان,^[۸][۹] ساخت تأسیسات نظامی اسرائیل,^[۱۰] ساخت شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری—که طبق حقوق بین‌الملل غیرقانونی محسوب می‌شوند,^[۱۰] از اجاره زمین به غیر یهودیان,^[۱۱][۱۲] و کاشت درختان غیربومی که می‌توانند برای اکوسیستم اسرائیل مضر یا خطرناک باشند.^[۱۳]امتناع ی ۱۹۰۱ با نام Nationalfonds (صندوق ملی) تأسیس شد.^[۱۴][۱۵] در ۸onds (Keren Kajemeth Le Jisroel), Limited ثبت شد.^[۱۶] در اکتبر ۱۹۲۱، نام شرکت به Keren Kajemeth Le Jisroel Limited تغییر یافت و در ژانویه ۱۹۲۶ به Keren Kaye آوریل ۱۹۰۷، این سازمان در لندن به‌صورت یک «انجمن با مسئولیت محدود» تحت نام Juedischer Nationalfmeth Leisrael Limited تغییر یافت.^[۱۶]

نام Keren Kayemet از میشنا گرفته شده است. در تراکتات پِئا (۱:۱) انواع اعمال نیکویی که پاداش آن‌ها در این جهان دریافت می‌شود اما اصل پاداش در جهان دیگر خواهد بود، ذکر شده است.^[۱۷]

ایده‌ی صندوق ملی خرید زمین برای نخستین بار در کنگره صهیونیستی اول ۱۸۹۷ توسط هرمان شاپیرا، استاد ریاضیات یهودی لیتوانیایی، مطرح شد. این صندوق، که با نام Keren Hakayemet (که بعدها در انگلیسی به «صندوق ملی یهود» شناخته شد) شناخته شد، رسماً در پنجمین کنگره صهیونیستی جهانی در بازل در سال ۱۹۰۱ تأسیس گردید.^[۱۸][۱۹] در سال‌های اولیه، رهبری سازمان بر عهده صنعتگر یهودی، یوهان کرمنسکی بود.^[۲۰]

اولین خریدهای زمین در یهودیه و جلیل انجام شد. در سال ۱۹۰۹، JNF نقش محوری در تأسیس تل‌آویو داشت. تأسیس «صندوق درخت زیتون» آغاز حمایت دیاسپورا از تلاش‌های جنگل‌کاری بود. صندوق جمع‌آوری کمک JNF یا همان «جعبه آبی» (که در ییدیش به آن پوشکه گفته می‌شود) از ابتدای تأسیس JNF بخشی از فعالیت‌های آن بوده و نماد شراکت بین اسرائیل و دیاسپورا است. در دوره بین دو جنگ جهانی، حدود یک میلیون جعبه آبی و سفید فلزی در خانه‌های یهودیان سراسر جهان یافت می‌شد.^[۲۱]

از سال ۱۹۰۲ تا اواخر دهه ۱۹۴۰، JNF تمبرهای JNF را برای جمع‌آوری کمک مالی می‌فروخت. برای مدت کوتاهی در مه ۱۹۴۸، این تمبرها به‌عنوان تمبر پستی در دوره انتقال از قیومیت بریتانیا به اسرائیل استفاده شدند.^[۲۲]

پس از تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸، دولت شروع به فروش زمین‌های غایبین به JNF کرد. در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۹، ۱٬۰۰۰ کیلومتر مربع زمین (از مجموع حدود ۳٬۵۰۰ کیلومتر مربع) به JNF به قیمت ۱۱ میلیون لیره اسرائیل فروخته شد. زمین دیگری به مساحت ۱٬۰۰۰ کیلومتر مربع نیز در اکتبر ۱۹۵۰ به JNF فروخته شد. در طول سال‌ها، سؤالاتی درباره مشروعیت این معاملات مطرح شده است، اما قوانین اسرائیل عموماً ادعاهای زمین JNF را پشتیبانی کرده‌اند.^{[۲۹][۳۰][۳۱]}

در سال ۱۹۵۳، JNF منحل و به‌عنوان یک شرکت اسرائیلی تحت نام Keren Kayemet LeYisrael (JNF-KKL) دوباره سازماندهی شد. در سال ۱۹۶۰، مدیریت زمین‌های تحت مالکیت JNF-KKL به جز مناطق جنگلی، به یک سازمان دولتی تازه‌تأسیس به نام اداره زمین‌های اسرائیل (ILA) منتقل شد. ILA سپس مسئول مدیریت حدود ۹۳٪ از زمین‌های اسرائیل شد.^[۳۲] تمام زمین‌هایی که توسط ILA مدیریت می‌شد، به‌عنوان زمین‌های اسرائیل تعریف شد؛ این زمین‌ها شامل زمین‌های متعلق به دولت (حدود ۸۰٪) و زمین‌های متعلق به JNF-KKL (حدود ۱۳٪) بود.^[۳۳] JNF-KKL حق نامزد کردن ۱۰ نفر از ۲۲ عضو هیئت‌مدیره ILA را داشت که به آن نفوذ قابل‌توجهی در این نهاد دولتی می‌داد.

پس از تمرکز بر مرکز و شمال دولت جوان، JNF-KKL از حدود سال ۱۹۶۵ شروع به حمایت از اسکان‌های یهودی در اطراف مرزهای نقب کرد. پس از جنگ شش روزه در ۱۹۶۷، JNF-KKL فعالیت‌های خود را در تمام سرزمین اسرائیل آغاز کرد.^[۳۴]

اساسنامه JNF احیای زمین برای مردم یهود را به‌عنوان هدف اصلی خود مشخص می‌کند. در طول دهه ۱۹۸۰، تقریباً ۶۰٬۰۰۰ جریب (۲۴۰ کیلومتر مربع) زمین کاشته شد. بیش از ۵۰٬۰۰۰ جریب (۲۰۰ کیلومتر مربع) زمین زراعی احیا گردید و صدها کیلومتر جاده ساخته شد. پژوهش در زمینه حفظ خاک و آب و ساخت سدها و مخازن آب در مواجهه با کمبود آب و خشکسالی اهمیت ویژه‌ای یافت.

فعالیت‌های مشترک JNF شامل مشارکت در کنسرسیوم بین‌المللی زمین‌های خشک است که به بررسی مشکلات و راه‌حل‌های منحصربه‌فرد مناطق خشک و نیمه‌خشک می‌پردازد و تلاش می‌کند شیوه‌های بوم‌شناختی پایدار را برای بهبود کیفیت زندگی مردم در مناطق خشک توسعه دهد.^[۳۵]

جنگل کاری

JNF اولیه در زمینه جنگل‌کاری و احیای زمین فعال بود. تا سال ۱۹۳۵، JNF ۱.۷ میلیون درخت در مساحتی به وسعت ۱٬۷۵۰ جریب (۷.۰۸ کیلومتر مربع) کاشت و باتلاق‌ها، مانند دره حولا، را خشک کرد.^[۳۶] در طول پنجاه سال، JNF بیش از ۲۶۰ میلیون درخت کاشت، عمدتاً در زمین‌های نیمه‌خشک، سنگلاخ و تپه‌ای که کشاورزی در آن‌ها به‌صرفه نیست و خطر فرسایش زمین بالاست.^[۲]

در حالی که وزارت کشاورزی ناظر رسمی بر جنگل‌های اسرائیل است، JNF مسئول اجرای مدیریت جنگل‌ها و جنگل‌کاری است.^[۳۷] در سال ۲۰۰۶، JNF یک قرارداد اجاره ۴۹ ساله با دولت اسرائیل امضا کرد که کنترل ۳۰٬۰۰۰ هکتار (۳۰۰ کیلومتر مربع) از زمین‌های نقب را برای توسعه جنگل‌ها به آن می‌دهد.^[۲]

JNF به دلیل کاشت درختان کاج غیربومی که با آب و هوا سازگار نیستند، به جای گونه‌های محلی مانند درخت زیتون، مورد انتقاد قرار گرفته است. برخی دیگر می‌گویند که JNF مستحق اعتبار است، زیرا بدون این تصمیم، جنگل‌ها دوام نمی‌آوردند.^[۳۸] بر اساس آمار JNF، ۶ در هر ۱۰ نهال کاشته‌شده در سایت‌های JNF در اورشلیم زنده نمی‌مانند، اگرچه نرخ بقا در سایت‌های خارج از اورشلیم بسیار بالاتر و نزدیک به ۹۵٪ است. روزنامه اسرائیلی معاریو نوشت که کارگران روزانه نهال‌ها را خارج می‌کنند تا روز بعد گردشگران بیشتری بتوانند بکارند، اما JNF این موضوع را رد کرد و اعلام کرد علیه روزنامه به دلیل افترا اقدام قانونی خواهد کرد.^[۳۹]

اتحادیه دفاع از محیط‌زیست عملکرد جنگلداری JNF را به دلیل «اتکای بیش از حد به درختان کاج بسیار قابل اشتعال» و استفاده بیش از حد از علف‌کش‌های سمی مورد انتقاد قرار داده است، خصوصاً در شرایطی که نظارت دولتی و عمومی کم است.^[۳۹]

برخی جنگل‌ها به دلایل امنیتی کاشته شده‌اند^[۴۰] و به‌عنوان مرزبندی فضاهای اسرائیل مورد استفاده قرار گرفته‌اند.^[۴۱] منتقدان می‌گویند بسیاری از زمین‌های JNF خارج از کرانه باختری به طور غیرقانونی از اعراب مصادره شده‌اند و JNF نباید در زمین‌های کرانه باختری دخالت داشته باشد.^[۴۲] شائول افرایم کوهن گفته است که درختان برای محدود کردن چرای دام بادیه‌نشینان کاشته شده‌اند.^[۴۳]

سوزان ناتان نوشت که جنگل‌ها بر روی روستاهای عربی متروکه پس از جنگ ۱۹۴۸ کاشته شدند.^[۴۴] ناتان همچنین می‌نویسد که درختان زیتون با کاج و سرو جایگزین شدند^[۴۵] و سیاست جنگل‌کاری JNF ردپای حضور عرب‌ها پیش از ۱۹۴۸ را پاک می‌کند.^[۴۶] در سال ۲۰۰۸، JNF اعلام کرد که تخته‌های اطلاعات تاریخی نصب‌شده در پارک‌ها و جنگل‌های JNF، اسامی روستاهای عربی سابق آن محل را ذکر خواهند کرد.^[۴۷]

از سال ۲۰۰۹، JNF به تشکیلات خودگردان فلسطین در برنامه‌ریزی پارک‌های عمومی و دیگر امکانات شهری برای شهر فلسطینی روابی در شمال رام‌الله کمک کرده است. JNF تعداد ۳٬۰۰۰ نهال درخت در اختیار تشکیلات خودگردان فلسطین قرار داد تا برای ایجاد یک منطقه جنگلی در حاشیه شهر جدید استفاده شود.^[۴۸]

حفظ و مدیریت آب

منابع آب شیرین اسرائیل بستگی به حدود ۵۰ روز بارش فصلی در سال دارد، در حالی که مصرف آب از سال ۱۹۶۰ دو برابر شده است. تا پایان دهه ۱۹۸۰، JNF چندین پروژه بزرگ مقیاس برای صرفه‌جویی در آب آغاز کرد. سدها و مخازن برای جمع‌آوری آب باران ساخته شدند، آب‌هایی که در غیر این صورت در دره اروا، رشافیم در دره بیت شئاریم و کدما نزدیک کریات گات از دست می‌رفتند. یک دریاچه مصنوعی نیز در پارک تیمنا ساخته شد.^[۴۹]

JNF تاکنون ۲۰۰ مخزن آب در سراسر کشور ساخته است و برنامه دارد در ۵ سال آینده ۳۰ مخزن و تصفیه‌خانه آب دیگر بسازد. در دهه گذشته، JNF بیش از ۱۱۴.۹۹ میلیون دلار در ساخت مخازن سرمایه‌گذاری کرده و ظرفیت کل ذخیره آب کشور را ۷٪ افزایش داده است، به بیش از ۱۳۰ میلیون متر مکعب (۳۴×۱۰⁹ گالن آمریکایی) آب رسیده است.

JNF همچنین در پروژه‌های بازسازی رودخانه‌ها در سراسر اسرائیل مشارکت دارد، مانند پروژه بازسازی ناهال الکساندر که از سال ۲۰۰۳ آغاز شده است.

• تو بشوات
• تأمین و تصفیه آب در اسرائیل

1. 1 2 3 4 "דו″ח כספי לשנת 2015" [Financial report for 2015]. Jewish National Fund (به عبری).
2. 1 2 3 Professor Alon Tal, The Mitrani Department of Desert Ecology, The Blaustein Institutes for Desert Research, Ben Gurion University of the Negev. "National Report of Israel, Years 2003–2005, to the United Nations Convention to Combat Desertification (UNCCD)" Archived 2011-05-26 at the Wayback Machine; State of Israel, July 2006
3. ↑ http://www.forward.com/articles/11246/
4. ↑ Pfeffer, Anshel; Stern, Yoav (24 September 2007). "High Court delays ruling on JNF land sales to non-Jews". Haaretz. Archived from the original on 21 November 2007. Retrieved 20 December 2007.
5. ↑ «Jewish National Fund: JNF Centennial Celebration». www.jnf.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۳.
6. ↑ http://cms.education.gov.il/EducationCMS/Units/PrasIsrael/Tashsab/kerenKayemet/KorotHaimKerenKayemet.htm
7. ↑ «Jewish National Fund: JNF Centennial Celebration». www.jnf.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۳.
8. ↑ Orenstein, Daniel; Hamburg, Steven (12 December 2005). "The JNF's Assault on the Negev". www.watsoninstitute.org. Watson Institute for International and Public Affairs.
9. ↑ https://web.archive.org/web/20080910014917/http://www.alternativenews.org/images/stories/downloads/NfW_OctNov_2006/A_Desert_Mirage_Manski.pdf
10. 1 2 Dyer, Evan (4 January 2019). "Canadian charity used donations to fund projects linked to Israeli military". CBC News. Retrieved 10 November 2024.
11. ↑ Supreme Court Petition: H.C. 9205/04, Adalah v. The Israel Lands Administration, the Minister of Finance and the Jewish National Fund.
12. ↑ H.C. 9010/04, The Arab Center for Alternative Planning, et al. v. The Israel Lands Administration, et al.
13. ↑ Deborah Sontag. "Arboreal Scandal in Israel: Not All of the Trees Planted There Stay Planted". The New York Times, 3 July 2000,
14. ↑ Stenographisches Protokoll der Verhandlungen des V. Zionisten-Congresses. Wien 1901. passim
15. ↑ https://archive.org/details/vermchtnisseundv00jewi/page/24/mode/1up
16. 1 2 https://find-and-update.company-information.service.gov.uk/company/00092825/filing-history?page=15
17. ↑ https://books.google.com/books?id=DGZwDwAAQBAJ&q=zvi+hermann+schapira+jewish+national+fund&pg=PT160
18. ↑ https://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Orgs/jnf.html
19. ↑ Battegay, Caspar; Lubrich, Naomi (2018). Jewish Switzerland: 50 Objects Tell Their Stories (in German and English). Basel: Christoph Merian. pp. 138–141.
20. ↑ https://www.jpost.com/Green-Israel/People-and-The-Environment/John-Kremenezky-and-the-Treasures-of-Zionist-History
21. ↑ "Jewish Engaged Projects". Harvard University Center for the Environment (Forum on Religion and Ecology). Archived from the original on 20 July 2008.
22. ↑ Kimmerly, Ian. "Jewish National Fund issues postal substitutes" in The Globe and Mail (Canada) July 22, 1989
23. ↑ Zvi Shilony, Ideology and Settlement; The Jewish National Fund, 1897–1914, Magnes Press (1998), 119–121.
24. ↑ https://www.nytimes.com/1936/04/17/archives/100-colonies-founded-established-in-palestine-by-jewish-national.html
25. ↑ Donald H. Akenson."God's Peoples"; Cornell University Press, 1992, p. 168
26. ↑ Leon, Leon (1998). "The Tip of the Iceberg". Palestine–Israel Journal. 5 (1).
27. ↑ Walter Lehn, "The Jewish National Fund", Journal of Palestine Studies, vol. 3, no. 4. (Summer 1974), pp. 74–96.
28. ↑ Metzer, Jacob (13 June 1998). The Divided Economy of Mandatory Palestine. Cambridge University Press. p. 92. ISBN 9780521465502.
29. ↑ A. Golan. "The Transfer of Abandoned Rural Arab Lands to Jews During Israel's War of Independence", Cathedra, 63, pp. 122–154, 1992 (in Hebrew). English translation: "The Transfer to Jewish Control of Abandoned Arab Land during the War of Independence", in S. Ilan Troen and Noah Lucas (eds), Israel, The First Decade of Independence (Albany, New York, 1995)
30. ↑ A. Barkat (10 February 2005). "Buying the State of Israel". Haaretz. Archived from the original on 1 February 2009. Retrieved 29 May 2007.
31. ↑ M. Benvenisti (29 May 2007). "With all due respect for the 'blue box'". Haaretz. Archived from the original on 1 June 2007. Retrieved 29 May 2007.
32. ↑ "Israel Land Authority". Mmi.gov.il. 3 January 2006. Archived from the original on 27 September 2013. Retrieved 11 August 2013.
33. ↑ David Kretzmer, The Legal Status of the Arabs in Israel (Boulder, Colorado: Westview Press, 1990), pp. 60–61.
34. ↑ http://www.jnf.org/
35. ↑ https://web.archive.org/web/20070701174816/http://www.kkl.org.il/kkl/english/main_subject/curb%20global%20warming/the%20international%20arid%20lands%20consortium.x
36. ↑ "Jewish Engaged Projects". Harvard University Center for the Environment (Forum on Religion and Ecology). Archived from the original on 20 July 2008.
37. ↑ «Afforestation to Combat Desertification Conference». www.kkl.org.il. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۳.
38. ↑ «Satellite Articles and latest stories | The Jerusalem Post». fr.jpost.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۳.
39. 1 2 https://www.nytimes.com/2000/07/03/world/arboreal-scandal-in-israel-not-all-of-the-trees-planted-there-stay-planted.html
40. ↑ https://fr.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1214726157819&pagename=JPost/JPArticle/ShowFull
41. ↑ https://books.google.com/books?id=AAuy4ItfBVoC&dq=JNF++pine&pg=PA88
42. ↑ Leon, Leon (1998). "The Tip of the Iceberg". Palestine–Israel Journal. 5 (1).
43. ↑ Shaul Ephraim Cohen. "The Politics of Planting"; University of Chicago 1993 p.121
44. ↑ Nathan, Susan (2005). The Other Side of Israel: My Journey Across the Jewish/Arab Divide. New York: Nan A. Talese. pp. 130–131. ISBN 978-0-385-51456-9.
45. ↑ Nathan 2005, pp. 129–130.
46. ↑ Nathan 2005, pp. 151–152.
47. ↑ «JNF to erect signs in parks, citing destroyed Palestinian villages - Haaretz - Israel News». www.haaretz.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۳.
48. ↑ https://www.wsj.com/articles/SB10001424052748704107104574571491401847518
49. ↑ "JNF history". Jnf.org. Archived from the original on 20 July 2013. Retrieved 11 August 2013.
50. ↑ "Jewish National Fund – Plant Trees in Israel". jnf.org. Archived from the original on 29 January 2009.
51. ↑ «NeoHasid.org | Ohalah Resolution on Blueprint Negev». www.neohasid.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۳.
52. ↑ «NeoHasid.org | Save the Negev». neohasid.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۲۳.