زیملیدین
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| روش مصرف دارو | خوراکی |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| نیمهعمر حذف | ۸٫۴±۲ ساعت (parent compound) ۱۹٫۴±۳٫۶ ساعت (norzimelidine)[۱] |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس |
|
| پابکم CID | |
| دراگبنک | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| ChEMBL | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C16H17BrN2 |
| جرم مولی | ۳۱۷٫۲۳۰ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
| (صحتسنجی) | |
زیملیدین (INN,BAN) (با نام تجاریZimeldine ,Normud , Zelmid) یکی از اولین داروهای ضد افسردگی بازدارنده بازجذب سروتونین (SSRI) بود که به بازار عرضه شد. این دارو یک پیریدیلآلیلآمین است و از نظر ساختاری با سایر داروهای ضد افسردگی متفاوت است.
زیملیدین در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ توسط آروید کارلسون ، که در آن زمان در شرکت سوئدی آسترازنکا توسعه داده شد . این ماده به دنبال جستجوی داروهایی با ساختارهای مشابه برومفنیرامین (ماده ای مشتق شده از برومفنیرامین) و آنتی هیستامین با فعالیت ضد افسردگی، کشف شد. زیملیدین اولین بار در سال ۱۹۸۲ به فروش رسید.[۴]
اثرات جانبی
مهمترین عوارض گزارش شده عبارت است از:
- خشکی دهان ، خشکی حلق و بینی
- افزایش تعریق (هیپرهیدروز)
- سرگیجه
- حالت تهوع
منابع
- ↑ Caillé G, Kouassi E, de Montigny C (1986). "Pharmacokinetic study of zimelidine using a new GLC method". Clinical Pharmacokinetics. 8 (6): 530–40. doi:10.2165/00003088-198308060-00004. PMID 6228368.
- "Zimelidine". Pubchem. U.S. National Library of Medicine.
- ↑ "Zimelidine". Pubchem. U.S. National Library of Medicine.
- ↑ Fagius J, Osterman PO, Sidén A, Wiholm BE (January 1985). "Guillain-Barré syndrome following zimeldine treatment". Journal of Neurology, Neurosurgery, and Psychiatry. 48 (1): 65–9. doi:10.1136/jnnp.48.1.65. PMC 1028185. PMID 3156214.
