اکساپرولول

اکساپرولول
	نام‌گذاری آیوپاک 1-(2-Cyclohexylphenoxy)-3-(propan-2-ylamino)propan-2-ol
	دیگر نام‌ها Esprolol
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس	۵۵۸۳۷-۱۹-۹
پاب‌کم	۶۵۴۸۵
کم‌اسپایدر	۵۸۹۳۴
UNII	Q4XX54I93R
KEGG	D04120
جی‌مول-تصاویر سه بعدی	Image 1
	SMILES CC(C)NCC(COC1=CC=CC=C1C2CCCCC2)O ;
	InChI InChI=1S/C18H29NO2/c1-14(2)19-12-16(20)13-21-18-11-7-6-10-17(18)15-8-4-3-5-9-15/h6-7,10-11,14-16,19-20H,3-5,8-9,12-13H2,1-2H3; Key: ABXHHEZNIJUQFM-UHFFFAOYSA-N;
خصوصیات
فرمول مولکولی	C18H29NO۲
جرم مولی	۲۹۱٫۴۳ g mol−1
	به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
	Infobox references

اکساپرولول (انگلیسی: Exaprolol) یک آنتاگونیست گیرنده بتا آدرنرژیک است.^[۱]

سنتز

↑ Van Waarde, A; Doorduin, J; De Jong, JR; Dierckx, RA; Elsinga, PH (2008). "Synthesis and preliminary evaluation of (S)-11C-exaprolol, a novel beta-adrenoceptor ligand for PET". Neurochemistry International. 52 (4–5): 729–33. doi:10.1016/j.neuint.2007.09.009. PMID 17961850.
↑ Carissimi, M; Gentili, P; Grumelli, E; Milla, E; Picciola, G; Ravenna, F (1976). "Basic ethers of cyclohexylphenols with beta-blocking activity: Synthesis and pharmacological study of exaprolol". Arzneimittel-Forschung. 26 (4): 506–16. PMID 8056.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Exaprolol». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۲.