یمن جنوبی
جمهوری خلق یمن جنوبی (۱۹۶۷–۱۹۷۰) جمهورية اليمَنَ الجنوبيّة الشعبيّة جمهوری دموکراتیک خلق یمن (۱۹۷۰–۱۹۹۰) جمهورية اليمَنَ الدِّيمقراطية الشعبيّة | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۹۶۷–۱۹۹۰ | |||||||||||
  | |||||||||||
| پایتخت و بزرگترین شهر | عدن | ||||||||||
| زبان(های) رسمی | عربی | ||||||||||
| زبان(های) دیگر | |||||||||||
| دین(ها) | اسلام (رسمی) | ||||||||||
| نام(های) اهلیت | یمنی | ||||||||||
| حکومت | ۱۲۳ | ||||||||||
| دبیرکل | |||||||||||
• ۱۹۷۸–۱۹۸۰ | عبدالفتاح اسماعیل الجوفی | ||||||||||
• ۱۹۸۰–۱۹۸۶ | علی ناصر محمد | ||||||||||
• ۱۹۸۶–۱۹۹۰ | علی سالم البیض | ||||||||||
| رئیسجمهور | |||||||||||
• ۱۹۶۷–۱۹۶۹ (نخستین) | قحطان محمد الشعبی | ||||||||||
• ۱۹۸۶–۱۹۹۰ (واپسین) | حیدر ابوبکر العطاس | ||||||||||
| نخستوزیر | |||||||||||
• ۱۹۶۹ (نخستین) | فیصل الشعبی | ||||||||||
• ۱۹۸۶–۱۹۹۰ (واپسین) | یاسین سعید نعمان | ||||||||||
| قوه مقننه | شورای عالی خلق | ||||||||||
| دوره تاریخی | جنگ سرد | ||||||||||
• استقلال اعلام شد؛ عضویت در اتحادیه عرب | ۳۰ نوامبر ۱۹۶۷ | ||||||||||
| ۱۴ دسامبر ۱۹۶۷ | |||||||||||
• حرکت اصلاحی | ۲۲ ژوئن ۱۹۶۹ | ||||||||||
• قانون اساسی تصویب شد | ۳۱ اکتبر ۱۹۷۸ | ||||||||||
• جنگ داخلی | ۱۳ ژانویه ۱۹۸۶ | ||||||||||
• وحدت | ۲۲ مه ۱۹۹۰ | ||||||||||
| مساحت | |||||||||||
• کل | ۳۶۰٬۱۳۳ کیلومتر مربع (۱۳۹٬۰۴۸ مایل مربع) | ||||||||||
| جمعیت | |||||||||||
• سرشماری ۱۹۷۳ | ۱,۵۹۰,۲۷۵ | ||||||||||
• سرشماری ۱۹۸۸ | ۲,۳۴۵,۲۶۶ | ||||||||||
| واحد پول | دینار یمن جنوبی (YDD) | ||||||||||
| منطقه زمانی | یوتیسی+۳ | ||||||||||
| جهت رانندگی | راست | ||||||||||
| پیششماره تلفنی | ۹۶۹ | ||||||||||
| دامنه سطحبالا | yd. | ||||||||||
| |||||||||||
| امروز بخشی از | یمن | ||||||||||
.svg.png)
.svg.png){kind=small}
یمن جنوبی با نام رسمی جمهوری دموکراتیک خلق یمن (به عربی: جمهوریة الیمن الدیمقراطیة الشعبیة) یک کشور جمهوری سوسیالیستی در جنوب یمن بود.
استانداردهای زندگی
علیرغم اقتصاد ضعیف، دولت یک سطح پایهای از استاندارد زندگی را برای تمام شهروندان تضمین کرد و یک دولت رفاه ایجاد نمود. برابری درآمد بهبود یافت، فساد کاهش پیدا کرد و خدمات بهداشتی و آموزشی گسترش یافتند. بهطور کلی، جمعیت از یک استاندارد زندگی پایه ولی مناسب برای همه برخوردار بودند.[۱][۲]
آموزش
طبق گزارش یونسکو در سال ۱۹۸۵، آموزش در یمن دموکراتیک بهترین در شبه جزیره عربستان محسوب میشد و نرخ بیسوادی تنها ۲ درصد از جمعیت بود.[۳]
حقوق زنان
حقوق زنان تحت حکومت سوسیالیستی بهترین در منطقه محسوب میشد. زنان بهطور قانونی با مردان برابر شدند و تشویق به کار در حوزه عمومی شدند؛ چندهمسری، ازدواج کودکان و ازدواجهای ترتیب دادهشده ممنوع شد؛ و حقوق برابر در طلاق بهصورت قانونی به رسمیت شناخته شد.[۴][۵][۶]
منابع
- ↑ By. «Yemen's Socialist Experiment Was a Political Landmark for the Arab World». jacobin.com (به انگلیسی). دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۳۱.
- ↑ Lackner, Helen (2017-07-04). "The People's Democratic Republic of Yemen: Unique Socialist Experiment in The Arab World at a Time of World Revolutionary Fervour". Interventions. 19 (5): 677–691. doi:10.1080/1369801X.2017.1336465. ISSN 1369-801X.
- ↑ مستقل، قتبان-موقع إخباري. «اخبار وتقارير - اعتراف جميع دول العالم ومنظمة اليونسكو بان التعليم بمختلف مراحله بجمهورية اليمن الديمقراطية الشعبية من الدول المتقدمه بالعالم ماقبل العام 90م, وان نسبة الامية لاتتجاوز 2% فقط من اجمالي السكان». www.qattaban.net (به عربی). دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۳۱.
- ↑ Wadekar, Neha (20 November 2018). "'We Are Willing to Die Here': The Fight for Women's Rights in Yemen (Published 2018)". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 28 April 2021. Retrieved 19 December 2020.
- ↑ Bayat, Asef (2017). Revolution without Revolutionaries: Making Sense of the Arab Spring. Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-9902-7. Archived from the original on 17 January 2022. Retrieved 17 December 2020.
- ↑ Times, Marvine Howe; Special to The New York (26 May 1979). "Marxist Regime in South Yemen Showing Improvement in Quality of Life in Villages (Published 1979)". The New York Times. ISSN 0362-4331. Archived from the original on 25 April 2021. Retrieved 17 December 2020.