جمهوری سوسیالیستی خلق آلبانی
جمهوری سوسیالیستی خلق آلبانی Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë آلبانی | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۹۴۶–۱۹۹۲ | |||||||||
شعار: Ti Shqipëri, më jep nder, më jep emrin Shqipëtar "تو آلبانی، نشان مرا ده، نام و عنوان آلبانیایی" • کارگران جهان متحد شوید! "کارگران جهان متحد شوید!" | |||||||||
سرود: [سرود ملی آلبانی] Error: {{Lang}}: متن دارای نشانهگذاری ایتالیک است (راهنما) (آلبانیایی ) Hymn to the Flag | |||||||||
 نقشه در اروپا. | |||||||||
| وضعیت | دولت دست نشانده توسط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (تا ۱۹۶۸) عضو پیمان ورشو (تا ۱۹۶۸) | ||||||||
| پایتخت | تیرانا | ||||||||
| زبان(های) رایج | آلبانیایی | ||||||||
| حکومت | حکومت متمرکز مارکسیسم-لنینیسم استالینیسم-خوجهایسم نظام تکحزبی دولت سوسیالیستی under تمامیتخواهی دیکتاتوری (۱۹۴۶–۹۱) حکومت متمرکز نظام پارلمانی جمهوری (۱۹۹۱–۹۲) | ||||||||
| رهبر حزب کار | |||||||||
• ۱۹۴۶–۱۹۸۵ | انور خوجه | ||||||||
• ۱۹۸۵–۱۹۹۱ | رامیز آلیا | ||||||||
| رئیسجمهور | |||||||||
• ۱۹۴۶–۱۹۵۳ | عمر نیشانی | ||||||||
• ۱۹۵۳–۱۹۸۲ | حاجی لشی | ||||||||
• ۱۹۸۲–۱۹۹۱ | رامیز آلیا | ||||||||
| نخستوزیر | |||||||||
• ۱۹۴۶–۱۹۵۴ | انور خوجه | ||||||||
• ۱۹۵۴–۱۹۸۱ | محمت شهو | ||||||||
• ۱۹۸۲–۱۹۹۱ | عادل چارچانی | ||||||||
| قوه مقننه | مجلس خلق آلبانی | ||||||||
| دوره تاریخی | جنگ سرد | ||||||||
• تأسیس | ۱۱ ژانویه ۱۹۴۶ | ||||||||
• جدایی شوروی و آلبانی | ۱۹۶۱ | ||||||||
• اصلاح قانون اساسی | ۲۸ دسامبر ۱۹۷۶ | ||||||||
• جدایی چین و آلبانی | ۱۹۷۸ | ||||||||
• سقوط کمونیسم | ۱۱ دسامبر ۱۹۹۰ | ||||||||
• انتخابات دموکراتیک | ۳۱ مارس ۱۹۹۱ | ||||||||
• بازسازی شده به عنوان آلبانی | ۳۰ آوریل ۱۹۹۱ | ||||||||
• اولین انتخابات پارلمانی | ۲۲ مارس ۱۹۹۲ | ||||||||
| ۲۸ نوامبر ۱۹۹۸ | |||||||||
| مساحت | |||||||||
| ۱۹۸۹ | ۲۸٬۷۴۸ کیلومتر مربع (۱۱٬۱۰۰ مایل مربع) | ||||||||
| جمعیت | |||||||||
• ۱۹۴۵ | ۱۱۲۲۰۴۴ | ||||||||
• ۱۹۸۹ | ۳۵۱۲۳۱۷ | ||||||||
| واحد پول | فرانگا ۱۹۴۶–۱۹۴۷ لک آلبانی ۱۹۴۷–۱۹۹۲ | ||||||||
| پیششماره تلفنی | ۳۵۵ | ||||||||
| کد ایزو ۳۱۶۶ | AL | ||||||||
| |||||||||
| امروز بخشی از |  آلبانی | ||||||||
.svg.png)
.svg.png){kind=small}
آلبانی (
i/ælˈbeɪniə, ɔːl-/، a(w)l-BAY-nee-ə; آلبانیایی: Shqipëri/Shqipëria; گگ آلبانیایی: Shqipni/Shqipnia, Shqypni/Shqypnia[۱])، با نام رسمی جمهوری سوسیالیستی خلق آلبانی (آلبانیایی: Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë)، نام یک دولت سوسیالیستی بود که در آلبانی میان سال های ۱۹۴۶ تا ۱۹۹۲ میلادی حکومت میکرد.[۲] از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۶ نام این حکومت جمهوری خلق آلبانی و از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ حکومت دموکراتیک آلبانی بود. در این دوران حکومتی با سازکار استالینیسم و با رهبری انور خوجه و حزب کار آلبانی بر مردم حکومت میکرد. ویزا گرفتن و سفر کردن به آلبانی در این دوره بسیار سخت بود و آلبانی را از این لحاظ از سختگیرترین کشورها میدانستند، و حتی اجازه مالکیت خصوصی خودرو (و احتمالاً تاکسی) را نیز نمیداد.[۳][۴][۵][۶] در سال ۱۹۶۷ این حکومت خود را نخستین کشور با بیخدایی حکومتی عنوان کرد.[۷][۸][۹] این کشور تنها عضو پیمان ورشو بود که با حمله پیمان ورشو به چکسلواکی در ۱۹۶۸ از این گروه کناره گرفت. در مارس ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ این کشور نخستین انتخابات دموکراتیک و چند حزبی خود را برگزار کرد و[۱۰]در ماه نوامبر ۱۹۹۸ قانون اساسی آلبانی تجدید شد.
فهرست رهبران
رهبر حزب کار:
- انور خوجه (۱۹۴۶–۱۹۸۵)
- رامیز آلیا (۱۹۸۵–۱۹۹۱)
رئیسجمهور:
- عمر نیشانی (۱۹۴۶–۱۹۵۳)
- حاجی لشی (۱۹۵۳–۱۹۸۲)
- رامیز آلیا (۱۹۸۲–۱۹۹۱)
نخستوزیر:
- انور خوجه (۱۹۴۶–۱۹۵۴)
- محمت شهو (۱۹۵۴–۱۹۸۱)
- عادل چارچانی (۱۹۸۱–۱۹۹۱)
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ Giacomo Jungg (1 January 1895). "Fialuur i voghel scc...p e ltinisct mle...un prei P. Jak Junkut t' Scocniis ..." N'Sckoder t' Scc...pniis. Retrieved 23 July 2016 – via Internet Archive.
- ↑ Kushtetuta e Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë: miratuar nga Kuvendi Popullor më 28 فروردین 1976
- ↑ "Albania in 1980: Alone against the world - Telegraph". telegrafi.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-18.
- ↑ Williams، Sean (۲۰۱۴-۰۷-۱۱). «Tirana fights to beat its addiction to cars and get its residents cycling» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۸.
- ↑ Battiata، Mary (۱۹۹۲-۰۳-۲۹). «ALBANIANS DISCOVERING THE LONG-BANNED CAR» (به انگلیسی). The Washington Post. شاپا 0190-8286. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۶-۲۷.
- ↑ Hamilton، Denise (۱۹۹۴-۰۳-۲۲). «Changing Lifestyles : Let the Driver Beware on Albanian Roads : Banned by the Communists, privately owned cars are now the ultimate status symbols. Unfortunately, few people know how to drive them». Los Angeles Times (به انگلیسی). دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۶-۲۷.
- ↑ Majeska, George P. (1976). "Religion and Atheism in the U.S.S.R. and Eastern Europe, Review". The Slavic and East European Journal. 20(2). pp. 204–206.
- ↑ Battiata، Mary (۱۹۹۲-۰۳-۲۹). «ALBANIANS DISCOVERING THE LONG-BANNED CAR» (به انگلیسی). The Washington Post. شاپا 0190-8286. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۶-۲۷.
- ↑ Hamilton، Denise (۱۹۹۴-۰۳-۲۲). «Changing Lifestyles : Let the Driver Beware on Albanian Roads : Banned by the Communists, privately owned cars are now the ultimate status symbols. Unfortunately, few people know how to drive them». Los Angeles Times (به انگلیسی). دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۶-۲۷.
- ↑ http://muse.jhu.edu/journals/journal_of_democracy/election_watch/v003/index.html#v003.3
منابع
- Library of Congress Country Study of Albania
- Afrim Krasniqi, Political Parties in Albania 1912–2006, Rilindje, 2007
- Afrim Krasniqi, Political System in Albania 1912–2008, Ufo press, 2010