نقد ایدئولوژیک

نقد ایدئولوژیک (به انگلیسی: Ideological criticism) روشی در نقد بلاغی است که به نقد متون برای ایدئولوژی غالبی که بیان می‌کنند و در عین حال ساکت کردن ایدئولوژی‌های مخالف می‌پردازد. نقد ایدئولوژیک توسط گروهی از محققان، در اواخر دهه ۱۹۷۰ تا اواسط دهه ۱۹۸۰ در دانشگاه‌های ایالات متحده آغاز شد. دانشمندان برجسته نقد ایدئولوژیک مایکل کالوین مک‌گی در دانشگاه آیووا و فیلیپ واندر در دانشگاه ایالتی سن خوزه بودند. مقاله واندر در سال ۱۹۸۳، «چرخش ایدئولوژیک در نقد مدرن»[۱] و مقاله‌اش در سال ۱۹۸۴، «شخصیت سوم: چرخش ایدئولوژیک در نظریه بلاغی»[۲] همچنان دو مقاله مهم در این زمینه هستند. به گفته سونجا فاس، «هدف اولیه منتقد ایدئولوژیک کشف و نمایان ساختن ایدئولوژی یا ایدئولوژی‌های مسلط نهفته در یک مصنوع و ایدئولوژی‌هایی است که در آن خاموش می‌شوند».[۳] فاس همچنین به کمک به نقد ایدئولوژیک چندین مکتب نظری از جمله مارکسیسم، ساختارگرایی، مطالعات فرهنگی و پسامدرنیسم اشاره کرده است.

پانویس

  1. ↑ Wander, Philip (March 1983). "The ideological turn in modern criticism". Central States Speech Journal (به انگلیسی). 34 (1): 1–18. doi:10.1080/10510978309368110. ISSN 0008-9575.
  2. ↑ Wander, Philip (December 1984). "The third persona: An ideological turn in rhetorical theory". Central States Speech Journal (به انگلیسی). 35 (4): 197–216. doi:10.1080/10510978409368190. ISSN 0008-9575.
  3. ↑ Foss (2004). Rhetorical Criticism: Exploration and Practice (3rd ed.). Long Grove, Illinois: Waveland Press. pp. 295–296.

منابع

  • Burgchardt, Carl R. (2005) [1995]. Readings in Rhetorical Criticism (3rd ed.). State College, Pennsylvania: Strata Publishing. ISBN 978-1-891136-12-2. OCLC 57373775.
  • Foss, Sonja (2004) [1989]. Rhetorical Criticism: Exploration and Practice (3rd ed.). Long Grove, Illinois: Waveland Press. OCLC 607271427.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.