نبرد اریحا
| Fall of Jericho | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| بخشی از کتاب یوشع | |||||
 تصویر توسط ژولیوس شنور فون کارولسفلد (۱۷۹۴–۱۸۷۲) | |||||
| |||||
| طرفهای درگیر | |||||
| بنیاسرائیل | کنعانیان | ||||
| فرماندهان و رهبران | |||||
| یوشع بن نون (جانشین موسی) | پادشاه اریحا کشتهشده در نبرد | ||||
| قوا | |||||
| ۴۰٬۰۰۰[۱] | نامشخص | ||||
| تلفات و خسارات | |||||
| صفر | کشتار همهٔ ساکنان (به استثنای راحاب و خانوادهٔ او). | ||||
  موقعیت در West Bank  نبرد اریحا (اسرائیل) | |||||
نبرد اریحا یا سقوط اریحا همانطور که در کتاب مقدس عبری کتاب یوشع آمده، اولین درگیری نظامی بود که توسط بنیاسرائیل انجام شد. بر اساس یوشع ۶:۱–۲۷، در داستان آمده است که کوهن در روز هفتم در شوفار (نوعی ساز بادی) دمید و قوم اسرائیل وقتی صدای بلند شوفار را شنیدند، با صدای هر چه بلندتر فریاد برآوردند و ناگهان دیوار شهر اریحا در برابر اسرائیلیها فرو ریخت بنابراین قوم اسرائیل از هر سو به داخل شهر هجوم بردند و آن را تصرف کردند. کاوش باستانشناسی در تل السلطان، حکم کتاب مقدس اریحا، شواهدی از یک شهر در زمان مربوطه (پایان عصر برنز)،[۲] یافتهاند، اما در میان محققان اجماع وجود دارد که این داستان یک پروپاگاندای ملیگرایی پادشاهی یهودا است و در ادعاهای آنها نسبت به قلمرو پادشاهی شمالی اسرائیل منشأ دارد.[۳]
نبردی در کتاب مقدس صحیفه یوشع است که اولین نبرد بنی اسرائیل در فتح کنعان بوده است. بنا به روایات دیوار اریحا پس از مارش ارتش بنیاسرائیل دور شهر و چرخاندن تابوت عهد توسط لاویان و دمیدن در شوفار فرو میریزد.
دستور تصرف کنعان در کتاب مقدس
بر اساس کتاب یوشع، هنگامی که بنی اسرائیل در ابیلا (پرایا) مقابل تل السلطان اردو زدند و آماده عبور از رودخانه بودند، یوشع بن نون به عنوان آخرین آمادگی، دو جاسوس را به اریحا فرستاد. جاسوسان در خانه راحب، یک فاحشه محلی، اقامت داشتند. پادشاه اریحا سربازانی را فرستاد که از راحاب خواستند جاسوسان را بیرون بیاورد. در عوض، او آنها را زیر دستههای کتان روی پشت بام پنهان کرد. پس از فرار، جاسوسان قول دادند که راحاب و خانوادهاش را پس از تصرف شهر نجات دهند، اگر او خانه خود را با آویزان کردن طناب قرمز از پنجره علامتگذاری کند.
پس از عبور بنیاسرائیل از اردن، پادشاه اریحا دستور داد که دروازههای دیوارها بسته شود. خدا به یوشع دستور داد که به مدت شش روز، هر روز یک بار و در روز هفتم هفت بار به دور دیوارهای اریحا بگردد. خدا به شهر دستور داد که توسط هفت کاهن که شوفار میزنند، شهر مورد حمله قرار گیرد، در حالی که تابوت عهد در جلوی آنها و همه مردم پشت صندوق عهد بودند. آنها شش روز اول روزی یک بار دیوار اریحا را محاصره کردند و سپس یوشع کاهنان را احضار نمود و به ایشان گفت: «صندوق عهد را بردارید و هفت نفر از شما شوفار در دست بگیرید و پیشاپیش آن حرکت کنید.». پس از آنکه شوفار را با صدای بلندی به صدا درآوردند، بنیاسرائیل فریاد زدند و دیوارهای شهر زیر پایشان فرو ریخت.
پس از حرم (جنگ بر سر اموال)، بنیاسرائیل هر مرد و زن، جوان و پیر، و همچنین گاو، گوسفند و الاغ را کشتند. فقط راحاب، والدین، برادرانش و همه «کسانی که به او تعلق داشتند» نجات یافتند. آنها به اسرائیل ملحق شدند. سپس یوشع هر کسی را که پایهها و دروازهها را بازسازی میکرد، نفرین کرد و به ترتیب اولین فرزند و کوچکترین فرزند آنها را کشت. این امر سرانجام توسط حئیل بیتئیلی در زمان سلطنت اهب محقق شد.
کاوشها در تل السلطان
در سال ۱۸۶۸، چارلز وارن تل السلطان را به عنوان محل اریحا در کتاب مقدس شناسایی کرد. [۴] ارنست سلین و کارل واتزینگر این مکان را بین سالهای ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ و در سال ۱۹۱۱ کاوش کردند و بقایای دو دیوار را یافتند که در ابتدا پیشنهاد میکردند از روایت کتاب مقدس از نبرد اریحا پشتیبانی میکند. آنها بعداً این نتیجهگیری را اصلاح کردند و یافتههای خود را به عصر برنز میانی (۱۹۵۰–۱۵۵۰ پیش از میلاد) نسبت دادند.[۵] در سالهای ۱۹۳۰–۱۹۳۶، جان گارستانگ کاوشهایی را در آنجا انجام داد و بقایای یک تل السلطان را کشف کرد که آن را به حدود ۱۴۰۰ پیش از میلاد نسبت داد. کتلین کنیون این مکان را در سالهای ۱۹۵۲–۱۹۵۸ دوباره کاوش کرد و نشان داد که تخریب در زمانهای قبلی، در جریان یک لشکرکشی مصریان علیه هیکسوس آن دوره که به خوبی اثبات شده است، رخ داده است و اریحا در اواسط تا اواخر قرن سیزدهم پیش از میلاد، زمان فرضی نبرد یوشع، خالی از سکنه بوده است.[۶] منابع در مورد تاریخی که کنیون پیشنهاد داده است، متفاوت هستند. یا حدود … ۱۵۰۰ پیش از میلاد[۶] یا حدود. ۱۵۸۰ پیش از میلاد. [۷] کار کنیون در سال ۱۹۹۵ توسط تاریخچه پرتو قیمتی تأیید شد که سطح تخریب را به اواخر قرن ۱۷ یا ۱۶ پیش از میلاد نسبت میداد. [۷] اگرچه این تخریب با روش تاریخگذاری کربن به قرن ۱۶ میلادی نسبت داده شده است، محققان پیشنهاد میکنند که این تخریب را میتوان به احمس یکم (۱۵۴۹–۱۵۲۴ پیش از میلاد) که مهر سلطنتی او در گورستان در مقبرهای کمی متأخرتر از LB I پیدا شد، یا تحوتموس سوم (۱۴۷۹–۱۴۲۵ پیش از میلاد) که سوسک سرگین او از گورستانی در شمال غربی اریحا به دست آمد، نسبت داد. [۸] یک قطعه کوچک سکونتگاه بدون دیوار پس از تخریب بازسازی شد، اما توافق شده است که تل (باستانی) تا قرن دهم/نهم پیش از میلاد خالی از سکنه بوده است.[۹]
اخیراً، لورنزو نیگرو از هیئت اعزامی ایتالیایی-فلسطینی به تل سلطان استدلال کرده است که در طول قرنهای چهاردهم و سیزدهم پیش از میلاد نوعی سکونتگاه در این مکان وجود داشته است.[۲] او اظهار میکند که این هیئت اعزامی لایههای اواخر برنز II را در چندین بخش از تل شناسایی کرده است، اگرچه لایههای بالایی آن در طول عصر آهن به شدت توسط عملیات تسطیح بریده شده بودند، که کمبود مواد قرن سیزدهم را توضیح میدهد.[۱۰] نیگرو میگوید این ایده که روایت کتاب مقدس باید تطابق باستانشناسی دقیقی داشته باشد، اشتباه است، و «هرگونه تلاشی برای شناسایی جدی چیزی در زمین با شخصیتهای کتاب مقدس و اعمال آنها» خطیر است.[۱۱]
در سال ۲۰۲۳، نیگرو تأیید کرد که اریحا در عصر برنز (۱۴۰۰–۱۲۰۰ پیش از میلاد) اشغال شده بود.[۱۲] در این دوره، دیوار قبلی شهر از برنز میانه با افزودن یک خشت خام دیوار بر روی نشان در حال ظهور آن مرمت شد.[۱۲]: ۶۰۲ این شهر همچنین ساختاری به نام «ساختمان میانی» داشت که ظاهراً به عنوان محل اقامت حاکمان محلی آن، که در آن زمان دست نشانده پادشاهی نوین مصر بودند، خدمت میکرد.[۱۲]: ۶۰۵ همچنین به نظر میرسد شواهدی وجود دارد که ساختمان میانی در نهایت تخریب شده و تنها بعداً در اوایل عصر آهن مورد استفاده مجدد قرار گرفته است.[۱۳]
اجماع دانشگاهی
اقلیتی از محققان معتقدند که روایت کتاب مقدس تاریخی است و فتح اریحا توسط بنیاسرائیل ممکن است حدود قرن سیزدهم پیش از میلاد رخ داده باشد[۱۷][۱۸] اما اجماع قوی میان محققان این است که کتاب یوشع ارزش تاریخی کمی دارد.[۱۹] منشأ آن در زمانی بسیار دور از زمانی که به تصویر میکشد، [۲۰] نهفته است و هدف آن در درجه اول الهیاتی است و به تفصیل شرح میدهد که چگونه اسرائیل و رهبرانش بر اساس اطاعتشان از آموزهها و قوانین (عهد) مندرج در سفر تثنیه قضاوت میشوند. [۲۱] داستان اریحا و بقیه فتح، نشان دهنده تبلیغات ناسیونالیستی پادشاهی یهودا و ادعاهای آنها بر قلمرو پادشاهی شمالی اسرائیل پس از اسارت آشوری است. [۳] و اینکه آن فصول بعداً در شکل اولیه یوشع که احتمالاً در اواخر سلطنت پادشاه یووشیا (حکومت ۶۴۰–۶۰۹ پیش از میلاد) نوشته شده بود، گنجانده شد، و کتاب پس از پس از محاصره اورشلیم (۵۸۷ پیش از میلاد) و احتمالاً پس از بازگشت از اسارت بابلی در ۵۳۸ ق. م تجدید نظر و تکمیل شد.[۲۲]
به گفته Ann E. Killebrew، «اکثر محققان امروز میپذیرند که اکثر روایات فتح در کتاب یوشع از واقعیت تاریخی خالی است.»[۲۳]
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ Joshua 4:13
- 1 2 Nigro 2020, p. 202.
- 1 2 Coote 2000, p. 275.
- ↑ Wagemakers 2014, pp. 122ff.
- ↑ Wagemakers 2014, pp. 122–124.
- 1 2 Dever 2006, pp. 45–46.
- 1 2 Bruins & van der Plicht 1995, p. 213.
- ↑ Nigro 2020, p. 201.
- ↑ Jacobs 2000, p. 691.
- ↑ Nigro 2020, pp. 202–204.
- ↑ Nigro 2020, p. 204.
- 1 2 3 Nigro, Lorenzo (2023). "Tell es-Sultan/Jericho in the Late Bronze Age: An Overall Reconstruction in the Light of most Recent Research". In Soennecken, Katja; Leiverkus, Patrick; Zimni, Jennifer; Schmidt, Katharina (eds.). Durch die Zeiten - Through the Ages: Festschrift für Dieter Vieweger / Essays in Honour of Dieter Vieweger. Gütersloh: Gütersloher Verlagshaus. pp. 599–614. ISBN 978-3-579-06236-5.
- ↑ Nigro, Lorenzo (2020). "Scientific Report of the Italian-Palestinian Expedition to Tell es-Sultan (2020), Palestine: XVI Campaign". Sapienza Expedition to Tell es-Sultan/Jericho. Retrieved 2025-02-23.
The Late Bronze Age building, to be identified with John Garstang's 'Middle Building' was also destroyed and was in turn reused in the Early Iron Age
- ↑ Sims, Eleanor (2002). Peerless images: Persian painting and its sources. New Haven: Yale University Press. pp. 293–294. ISBN 978-0-300-09038-3.
- ↑ "Hermitage Museum".
- ↑ Gorelik, Michael (1979). "Oriental Armour of the Near and Middle East from the Eighth to the Fifteenth Centuries as Shown in Works of Art", by Michael Gorelik, in: Islamic Arms and Armour, ed. Robert Elgood, London 1979. Robert Elgood.
- ↑ Hawkins, Ralph K. (2013). How Israel Became a People. Abingdon Press. pp. 91ff. ISBN 978-1-4267-5543-9.
- ↑ Firth, David G. (2021). Joshua: Evangelical Biblical Theology Commentary. Evangelical Biblical Theology Commentary (EBTC) (illustrated ed.). Lexham Press. pp. 129–130. ISBN 978-1-68359-440-6.
[S]he [Kenyon] did find some evidence of limited occupation of the site, which is actually consistent with the testimony of the text. There is considerable erosion of the site from this period, and if mud brick construction was used, we would not expect to find significant remains. However, there was a significant central house apparently occupied in the Late Bronze Age [1550-1200 BC] and some ash, which suggests destruction in this period too.
- ↑ Killebrew 2005, p. 152.
- ↑ Creach 2003, pp. 9–10.
- ↑ Laffey 2007, p. 337.
- ↑ Creach 2003, pp. 10–11.
- ↑ Killebrew 2005, p. 186.
منابع
- Bruins, Hendrik J.; van der Plicht, Johannes (1995). "Tell Es-Sultan (Jericho): Radiocarbon Results..." (PDF). Radiocarbon. Proceedings of the 15th International ¹⁴C Conference. 37 (2): 213–220. doi:10.1017/S0033822200030666.
- Coote, Robert B. (2000). "Conquest: Biblical narrative". In Freedman, David Noel; Myers, Allen C. (eds.). Eerdmans Dictionary of the Bible. Eerdmans. ISBN 978-9053565032.
- Creach, Jerome F.D. (2003). Joshua. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-664-23738-7.
- Dever, William G. (2006). Who Were the Early Israelites and Where Did They Come From?. Eerdmans. ISBN 978-0-8028-4416-3.
- Jacobs, Paul F. (2000). "Jericho". In Freedman, David Noel; Myers, Allen C. (eds.). Eerdmans Dictionary of the Bible. Eerdmans. ISBN 978-9053565032.
- Killebrew, Ann E. (2005). Biblical Peoples and Ethnicity: An Archaeological Study of Egyptians, Canaanites, and Early Israel, 1300–1100 B.C.E. Society of Biblical Literature. ISBN 978-1-58983-097-4.
- Laffey, Alice L. (2007). "Deuteronomistic history". In Espín, Orlando O.; Nickoloff, James B. (eds.). An introductory dictionary of theology and religious studies. Liturgical Press. ISBN 978-0-8146-5856-7.
- Moore, Megan Bishop; Kelle, Brad E. (2011). Biblical History and Israel's Past. Eerdmans. ISBN 978-0-8028-6260-0.
- Nigro, Lorenzo (2020). "The Italian-Palestinian Expedition to Tell es-Sultan, Ancient Jericho (1997–2015)". In Sparks, Rachel T.; Finlayson, Bill; Wagemakers, Bart; SJ, Josef Mario Briffa (eds.). Digging Up Jericho: Past, Present and Future. Archaeopress Publishing Ltd. ISBN 978-1-78969-352-2.
- Wagemakers, Bart (2014). Archaeology in the 'Land of Tells and Ruins': A History of Excavations in the Holy Land Inspired by the Photographs and Accounts of Leo Boer. Oxbow Books. ISBN 978-1-78297-246-4.
جنگ در کتاب مقدس عبری | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Hebrew Bible battles |
|  | ||||||||||
Bible Portal | ||||||||||||