عبدالملک بهاری
عبدالملک بهاری | |
|---|---|
| زاده | ۲۲ مارس ۱۹۲۷ خجند، اتحاد شوروی |
| درگذشته | ۳ دسامبر ۲۰۱۰ (۸۳ سال) دوشنبه، تاجیکستان |
| پیشه | شاعر و نویسنده |
| ملیت |  تاجیکستانی |
| سبک(های) نوشتاری | کودکان |
عبدالملک بهاری (Баҳорӣ Абдумалик) (زادهٔ ۲۲ مارچ ۱۹۲۷ در لنینآباد، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی – درگذشتهٔ ۳ دسامبر ۲۰۱۰ در دوشنبه، تاجیکستان) شاعر کودکان و نخستین داستاننویس تاجیک بود.
زندگی
او در خانوادهای از طبقهٔ متوسط زاده شد که در صنعت تولید ابریشم فعالیت میکردند. او در سال ۱۹۴۶ از Leninabad Pedagogical Institute known Khujand State University فارغالتحصیل شد.
بهاری نویسندهای است که تلفنهای همراه و شبیهسازی انسان را پیشبینی کرده بود.[۱]
آثار
- دل بیقرار(Дили беқарор)، ۱۹۶۲
- قرض جورگی (Қарзи ҷӯрагӣ)
- عجایبات نادر (Аҷоиботи Нодар)، ۱۹۷۲
- سنبله (Сунбула)، ۱۹۷۴
پینوشت
- ↑ http://www.ozodi.org/content/article/2238187.html Даргузашти нависандаи фантаст Абдумалик Баҳорӣ - RFERL 03.12.2010
دادههای کتابخانهای | |
|---|---|
| عمومی | |
| کتابخانههای ملی | |
| سایر | |
This article is issued from ویکیپدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.