زیگی رنتس

زیگی رنتس
مشخصات فردی

زاده	۲ اوت ۱۹۳۸ مونیخ، آلمان، آلمان
درگذشت	۱ فوریهٔ ۲۰۲۵ (۸۶ سال) رگنسبورگ، آلمان
اطلاعات تیم

زیگی رنتس (به آلمانی: Sigi Renz؛ ۲ اوت ۱۹۳۸ – ۱ فوریهٔ ۲۰۲۵) یک دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود‌.

منابع

زیگی رنتس در Cycling Archives (انگلیسی)

زیگی رنتس در ProCyclingStats (انگلیسی)

زیگی رنتس در Munzinger Sports Archives (آلمانی)

داده‌های کتابخانه‌ای
عمومی	ویاف 1 ورلدکت (از طریق ویاف)
کتابخانه‌های ملی	آلمان
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای	آلمان

قهرمانان مسابقات ملی دوچرخه‌سواری جاده آلمان (مردان)
۱۹۰۰–۱۹۱۹	کارل ویتیش (۱۹۱۰) ارنست فرانتس (۱۹۱۳) ریشارد گوله (۱۹۱۹)
۱۹۲۰–۱۹۳۹	پاول کخ (۱۹۲۰) آدولف هوشکه (۱۹۲۱) ریشارد هوشکه (۱۹۲۲) ریشارد گوله (۱۹۲۳) پاول کل (۱۹۲۴) ریشارد هوشکه (۱۹۲۵) فلیکس مانتی (۱۹۲۸) کورت اشتپل (۱۹۳۴) برونو روت (۱۹۳۵) گئورگ اومبنهاور (۱۹۳۶) اریش باوتس (۱۹۳۷) یوپ آرنتس (۱۹۳۸) والتر لبر (۱۹۳۹)
۱۹۴۰–۱۹۵۹	گئورگ اشتاخ (۱۹۴۰) اریش باوتس (۱۹۴۱) کارل کیتشتاینر (۱۹۴۶) گئورگ فوگنرایتر (۱۹۴۷) اتو شنک (۱۹۴۸) اتو تسیگه (۱۹۴۹) اریش باوتس (۱۹۵۰) لودویگ هرمان (۱۹۵۱–۱۹۵۲) هاینتس مولر (۱۹۵۳) هرمان شیلد (۱۹۵۴) هانس پرایسکایت (۱۹۵۵) والنتین پتری (۱۹۵۶) فرانتس رایتس (۱۹۵۷) کلاوس بوگدال (۱۹۵۸) هانس یونکرمان (۱۹۵۹)
۱۹۶۰–۱۹۷۹	هانس یونکرمان (۱۹۶۰–۱۹۶۱) دیتر پوشل (۱۹۶۲) زیگی رنتس (۱۹۶۳) رودی آلتیگ (۱۹۶۴) وینفرید بلکه (۱۹۶۵–۱۹۶۷) رولف ولفسهول (۱۹۶۸) پتر گلمزر (۱۹۶۹) رودی آلتیگ (۱۹۷۰) یورگن چان (۱۹۷۱) ویلفرید پفگن (۱۹۷۲) گونتر هاریتس (۱۹۷۴) دیتریش توراو (۱۹۷۵–۱۹۷۶) یورگن کرافت (۱۹۷۷) گرگور براون (۱۹۷۸) هانس-پتر یاکست (۱۹۷۸)
۱۹۸۰–۱۹۹۹	گرگور براون (۱۹۸۰) هانس نویمایر (۱۹۸۱–۱۹۸۲) گرگور براون (۱۹۸۳) رایموند دیتسن (۱۹۸۴) رولف گلتس (۱۹۸۵) رایموند دیتسن (۱۹۸۶) پتر هیلزه (۱۹۸۷) هارتموت بلتس (۱۹۸۸) داریوس کایزر (۱۹۸۹) اودو بلتس (۱۹۹۰) فالک بودن (۱۹۹۱) هاینریش ترومهلر (۱۹۹۲) برند گرنه (۱۹۹۳) ینس هپنر (۱۹۹۴) اودو بلتس (۱۹۹۵) کریستیان هن (۱۹۹۶) یان اولریش (۱۹۹۷) اریک تسابل (۱۹۹۸) اودو بلتس (۱۹۹۹)
۲۰۰۰–۲۰۱۹	رولف آلداک (۲۰۰۰) یان اولریش (۲۰۰۱) دانیلو هوندو (۲۰۰۲) اریک تسابل (۲۰۰۳) آندریاس کلودن (۲۰۰۴) گرالد تسیولک (۲۰۰۵) دیرک مولر (۲۰۰۶) فابیان وگمان (۲۰۰۷–۲۰۰۸) مارتین رایمر (۲۰۰۹) کریستیان کنس (۲۰۱۰) روبرت واگنر (۲۰۱۱) فابیان وگمان (۲۰۱۱) آندره گرایپل (۲۰۱۳–۲۰۱۴) امانوئل بوخمان (۲۰۱۵) آندره گرایپل (۲۰۱۶) مارکوس بورگهارت (۲۰۱۷)