جناس مشوش در آرایههای ادبی از انواع جناس ناقص است که در آن، دو ویژگی از انواع مختلف جناس حضور دارد، به عبارتی ارکان جناس بیش از یک نوع تجانس دارند؛ برای مثال شرایط جناس مضارع و جناس خط. این جناس برای مواردی که در هیچیک از آن مقولهها نمیگنجد، کاربرد دارد. در بیت زیر از حافظ، در ترکیب «شهره شهر» یک بار جناس ناقص و بار دیگر جناس زاید مشاهده میشود:
| شهره شهر مشو تا نَنَهم سر در کوه | | شور شیرین منما تا نکنی فرهادم |
منابع
- سکاکی، ابویعقوب، مفتاح العلوم، مصر، مطبعةالادبیة بسوق الخضارالقدیم، بیتا.
- طهرانی ثابت، ناهید، «انواع جناس»، تیر ۱۳۹۷
|
|---|
| بیان | |
|---|
| بدیع (آرایههای لفظی یا برونی) | |
|---|
| بدیع (آرایههای معنوی یا درونی) | |
|---|
درگاه ادبیات فارسی