تیپ ۳۵ چترباز

تیپ چتربازان نقش کلیدی در عملیات‌های تلافی‌جویانه، مجموعه‌ای از حملات تلافی‌جویانه به خاک کشورهای عربی در پاسخ به حملات فداییان به اسرائیل، ایفا کرد. در سال ۱۹۵۵، گردان ۸۹۰ تیپ چتربازان عملیات الکیام را انجام داد و با موفقیت به مواضع نظامی مصر در منطقه خان یونس در نوار غزه حمله کرد. این عملیات با عملیات آتشفشان، حمله‌ای موفقیت‌آمیز توسط چتربازان به همراه تیپ نهال و پیاده‌نظام تیپ گولانی علیه مواضع نظامی مصر در مرز مصر و اسرائیل، دنبال شد.

این بزرگ‌ترین اقدام نظامی اسرائیل از زمان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ بود و عملیات اگد در اواخر همان سال، حمله‌ای که یک پست نظامی مصر در سینا را نابود کرد. در دسامبر ۱۹۵۵، چتربازان با پشتیبانی پیاده‌نظام تیپ نهال و گیواتی، عملیات برگ‌های زیتون را انجام دادند که حمله‌ای به مواضع توپخانه‌ای سوریه در امتداد مرز بود که اسرائیل را گلوله‌باران می‌کردند و آنها را نابود کردند. در سال ۱۹۵۶، نیرویی از چتربازان عملیات پیکان سیاه را انجام دادند و به یک پایگاه نظامی مصر در غزه حمله کردند و یک کاروان امدادی ارتش مصر را به دام انداختند.

بحران سوئز با اعزام یک گردان کامل چترباز از طریق مسیرهای شرقی به گذرگاه میتلا آغاز شد. اعضای باقیمانده نیروی تیپ در مسیری ۳۰۰ کیلومتری، ۲۰۰ کیلومتر در عمق خاک دشمن، حرکت کردند و به گردان پیوستند. این پیشروی ۲۸ ساعت طول کشید که طی آن ستون از میان کونتیلای خالی از سکنه عبور کرد و دو نبرد کوتاه اما شدید علیه نیروهای مصری در ثمد و نخل انجام داد.

عملیات اصلی چتربازان در طول این نبرد، نبرد گذرگاه میتلا بود. یک گشت شناسایی چتربازان که وارد گذرگاه شد، خود را در دام نیروی عظیم دشمن یافت. مصری‌ها از مزیت توپوگرافی برخوردار بودند و از مواضع و نقاط دورافتاده در زمین‌های برتر می‌جنگیدند. نیروهای کمکی که تعدادشان کمتر بود و وارد نبرد شده بودند، ناامیدانه برای نجات رفقای خود جنگیدند. پس از فرا رسیدن شب، مصری‌ها شکست خوردند، اما به قیمت کشته شدن ۳۸ چترباز و زخمی شدن بیش از ۱۰۰ نفر دیگر. تلفات دشمن حدود ۲۶۰ نفر تخمین زده شد.

چتربازان بار دیگر در طول نبرد سینا در الطور، در ساحل جنوب شرقی خلیج سوئز، به هوا پریدند. بقیه تیپ از طریق زمینی برای فتح راس سودر و پیوستن به رفقای خود در الطور حرکت کردند. سپس آنها به سمت جنوب شرقی به سمت شرم الشیخ در نوک جنوبی شبه جزیره سینا حرکت کردند و آن را در یک حرکت گازانبری کلاسیک با هماهنگی تیپ نهم که به سمت جنوب غربی در حال حرکت بود، فتح کردند. پس از پایان جنگ، چتربازان بر سازماندهی مجدد و آموزش با تأکید بر عملیات بالگرد تمرکز کردند.

حداقل ۴۹ اسیر جنگی مصری توسط تیپ چتربازان اعدام شدند. افسر آریه بیرو دستور اعدام‌ها را داد، زیرا «ما باید به سمت راس سودر حرکت می‌کردیم».

در طول جنگ شش روزه، چتربازان که اکنون تعدادشان با اوربات به شدت افزایش یافته بود، در تمام جبهه‌ها جنگیدند: شبه جزیره سینا، یهودا، سامره و ارتفاعات جولان. چتربازان و زره‌پوش‌ها از مواضع رفح که به شدت توسط لشکر هفتم مصر از پشت محافظت می‌شد، عبور کردند و این واحد متحمل خسارات سنگینی شد. بسیاری از سربازان دیگر در حین تخلیه مجروحان در حین عملیات کشته شدند. روز بعد، این واحد وارد غزه شد. نیروهای چترباز تحت فرماندهی دنی مت، که بعداً به درجه سرلشکر رسید، با یک هلیکوپتر در مواضع توپخانه ام کاتف در خط عقب دشمن فرود آمدند.

یک گردان برای کسب افتخار اولین نفری که به کانال سوئز رسید، با لشکر هفتم زرهی ارتش اسرائیل رقابت کرد. چترباز کهنه‌کار، آهارون دیویدی، اولین کسی بود که به سواحل سوئز رسید. در طول جنگ شش روزه، چتربازان به شرم الشیخ رسیدند و به همین ترتیب در حمله به جولان نیز شرکت کردند. در جریان بازپس‌گیری اورشلیم شرقی از ضمیمه شدن به اردن، مراقبت‌های زیادی برای محافظت و جلوگیری از آسیب رساندن به اماکن مقدس سه دین صورت گرفت. به همین دلیل، چتربازان هزینه سنگینی از طریق کشته و زخمی شدن پرداختند.

چتربازان شناسایی سایرت تزانهانیم مجهز به جیپ‌های مجهز به تفنگ‌های بدون لگد ۱۰۶ میلی‌متری، عملیات تخریبی علیه واحدهای زرهی مصر انجام دادند. در طول نبرد پل فردان، چتربازان ده‌ها تانک تی-۵۵ را درست در کنار کشتی باری در بندر اسکندریه منهدم کردند.

پس از جنگ شش روزه، چتربازان در عملیات تعقیب و گریز و تلافی‌جویانه علیه نفوذی‌های مصری شرکت کردند و در جبهه‌های مختلف درگیر جنگ فرسایشی شدند. در ۲۱ مارس ۱۹۶۸، چتربازان و زره‌پوش‌ها به یک مقر در کرامه، اردن حمله کردند و ۲۵۰ سرباز اردنی را کشتند. در ۱۲ دسامبر ۱۹۶۸، یک نیروی چترباز هلی‌بورن به فرودگاه بیروت حمله کرد و هواپیماهای لبنانی را منهدم کرد. این حمله در پاسخ به حملات تروریستی مکرر علیه هواپیماهای اسرائیلی انجام شد. در ۲۳ دسامبر ۱۹۶۹، چتربازان در عملیات روستر ۵۳ شرکت کردند و کل یک ایستگاه رادار شوروی را از مصر خارج و به اسرائیل منتقل کردند.

در ژانویه ۱۹۷۰، این تیپ عملیات رودز را رهبری کرد و جزیره شادوان مصر را تصرف کرد. سه سرباز اسرائیلی در این حمله کشته شدند که باعث شد چتربازان ۳۶ ساعت در جزیره بمانند و سپس با ۶۲ اسیر جنگی مصری و یک دستگاه رادار دکا غنیمت گرفته شده، آنجا را ترک کنند.

در ۱۲ مه ۱۹۷۲، یک هواپیمای مسافربری ربوده شده سابنا در فرودگاه لود اسرائیل (که اکنون بن گوریون نام دارد) فرود آمد و پس از آن چتربازان که خود را به شکل تکنسین‌های پرواز ال-عال درآورده بودند، به هواپیما حمله کردند و مسافران را نجات دادند.

در شب ۹ آوریل ۱۹۷۳، طی عملیات بهار جوانی، نیروی منتخبی از چتربازان به رهبری رئیس ستاد، سپهبد امنون لیپکین-شاهاک، در مکان‌های مختلفی در داخل و اطراف بیروت فرود آمدند، جایی که طبق گزارش‌های خارجی منتشر شده، آنها با ماشین‌های منتظر که توسط مأموران موساد اجاره شده بودند، ارتباط برقرار کردند. به گفته این منابع، سربازان بدون ایجاد سوءظن از بیروت عبور کردند.

آنها همزمان به مقر جبهه مردمی برای آزادی فلسطین و محل اقامت سه رهبر عالی‌رتبه سازمان آزادی‌بخش فلسطین که مسئول قتل‌عام ورزشکاران اسرائیلی در مونیخ در سال ۱۹۷۲ در فتح-سپتامبر سیاه بودند، حمله کردند. غافلگیری کامل بود و با وجود مقاومت شدید در مقر، همه تیم‌ها در انجام مأموریت‌های خود موفق شدند و توسط هلیکوپترهای نیروی هوایی اسرائیل خارج شدند. دو سرباز اسرائیلی و ده‌ها مبارز سازمان آزادیبخش فلسطین در طول نبرد کشته شدند.

چتربازان اسرائیلی در طول جنگ یوم کیپور در سینا پیشروی می‌کنند جنگ یوم کیپور شاهد نبرد چتربازان در برخی از دشوارترین نبردهای جنگ بود. در سینا، چتربازانِ مأمور به واحدهای زرهی، پاسگاه محاصره‌شده «بوداپست» را نجات دادند و نیروهای مصری را نابود کردند. چتربازان مسلح به موشک‌های ال‌ای‌دبلیو به مهار حمله زرهی مصری‌ها کمک کردند. چتربازان تیپ دنی مت، به عنوان نوک پیکان لشکرهای ژنرال شارون، از کانال عبور کردند و یک سرپل ایجاد کردند. دیگران، که سعی در باز کردن مسیری برای آنها داشتند، به استحکامات عظیم «مزرعه چینی» برخورد کردند.

به مدت سه روز، چتربازان و سپاه زرهی لشکرهای ژنرال شارون و ژنرال آدان تلاش‌های مکرری انجام دادند تا اینکه موفق شدند از کانال عبور کرده و رفقای خود را نجات دهند. در طول نبردهای تلخ، سربازان ارتش اسرائیل برای تخلیه رفقای کشته شده خود از روی زمین‌های باز می‌دویدند و اغلب در این فرایند قربانی آتش دشمن می‌شدند. نبردها برای «مزرعه چینی» مانع از نزدیک شدن مصری‌ها به سر پل شد و در نهایت موفق به باز کردن یک نقطه دسترسی به آن شدند.

در کرانه غربی کانال سوئز، چتربازان در شهر سوئز جنگیدند و به سمت شهر اسماعیلیه پیشروی کردند. در جبهه سوریه، چتربازان قله‌های کوه هرمون را در یک عملیات هلی‌بورن تصرف کردند. سایر نیروها قنیطره در ارتفاعات جولان و تل شمس را فتح کردند و به عنوان پیاده‌نظام زرهی در حمله به خاک سوریه عمل کردند. پس از جنگ یوم کیپور، چتربازان و سایر واحدهای پیاده‌نظام تحت فرماندهی یک افسر ارشد چترباز و پیاده‌نظام قرار گرفتند.

در طی عملیاتی معروف به عملیات لباس شب سایرت تزانهانیم، چتربازان در یک فضای باز چمنزار در نزدیکی قصر الحیر در بزرگراه اصلی بغداد-دمشق پیاده شدند. آنها به سمت پلی رفتند که یک تیپ از تانک‌های تی-۶۲ عراقی در مسیر جبهه نبرد ارتفاعات جولان از آنجا عبور می‌کرد. چتربازان از جلو به زره‌پوش‌های عراقی حمله کردند و باعث ایجاد یک گلوگاه شدند. چتربازان سایرت تزانهانیم نیز از پشت با آتش مسلسل و آرپی‌جی به تیپ به دام افتاده حمله کردند و تیپ را نابود کردند.

سپس چتربازان مواد منفجره را در زیر پل پر از تانک‌های منهدم شده عراقی قرار دادند و پل را نابود کردند. این امر مانع از رسیدن نیروهای کمکی حیاتی عراق به جبهه ارتفاعات جولان و نابودی یک تیپ تانک عراقی در این فرایند شد. عملیات نایتگون یکی از کوچک‌ترین عملیات‌های ویژه اسرائیل بود که تاکنون انجام شده و همچنین یکی از مهم‌ترین آنها بود. تقریباً دوازده چترباز تیپ تانک عراقی را نابود کردند.

صبح روز ۴ ژوئیه ۱۹۷۶، یک مأموریت نجات گروگان‌های ضد تروریستی، تحت عنوان عملیات انتبه به رهبری ژنرال دن شومرون موفق شد ۱۰۲ مسافر و خدمه یک هواپیمای ربوده شده ایرفرانس را در انتبه، اوگاندا نجات دهد. نیروی چتربازان، به رهبری سرهنگ ماتان ویلنای، وظیفه تأمین امنیت فرودگاه غیرنظامی، پاکسازی و ایمن‌سازی باندهای فرودگاه، حفاظت و سوخت‌رسانی به هواپیماهای اسرائیلی را بر عهده داشت. کماندوها که با چهار هواپیمای ترابری لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس حمل می‌شدند، موفق شدند بدون شناسایی شدن در فرودگاه انتبه فرود بیایند و هواپیماربایان و همدستان اوگاندایی آنها را غافلگیر کنند. هر هفت هواپیماربا و ده‌ها سرباز اوگاندایی در طول این مأموریت کشته شدند.

پس از حمله، تیم حمله به هواپیمای خود بازگشتند و شروع به سوار کردن گروگان‌ها کردند که در آنجا توسط سربازان اوگاندایی مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. نیروهای اسرائیلی با کلاشنیکف‌های خود به آتش پاسخ دادند و تلفاتی به اوگاندایی‌ها وارد کردند. در طول این درگیری کوتاه اما شدید، سرهنگ دوم یوناتان «یونی» نتانیاهو، برادر بزرگتر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، از ناحیه سینه مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در جریان درگیری کشته شد. او تنها کماندوی اسرائیلی بود که در این عملیات کشته شد. سه گروگان کشته شدند، یک نفر در اوگاندا ماند و تقریباً ۱۰ نفر زخمی شدند. ۱۰۲ گروگان نجات یافته، اندکی پس از حمله، از طریق نایروبی، کنیا، به اسرائیل منتقل شدند.

چتربازان در حمله ۱۹۷۸ به لبنان، که پس از قتل‌عام بدنام جاده ساحلی انجام شد و به‌طور موقت جنوب لبنان را از تروریست‌های سازمان آزادیبخش فلسطین پاکسازی کرد، شرکت کردند. پس از عقب‌نشینی نیروهای دفاعی اسرائیل و بازگشت حملات پراکنده، چتربازان در حملات پیشگیرانه علیه پایگاه‌های لبنان شرکت کردند، حملاتی که برای برهم زدن تعادل و «فراری» نگه داشتن تروریست‌ها طراحی شده بود و در نتیجه مانع از انجام عملیات آنها در داخل اسرائیل می‌شد.

چتربازان بخش مهمی از جنگ ۱۹۸۲ لبنان بودند. جنگ لبنان توانایی جنگی ارتش اسرائیل را ثابت کرد و دکترین رزمی چتربازان را که در نتیجه درس‌های جنگ یوم کیپور، عملیات لیتانی و سایر عملیات‌ها مورد بازنگری قرار گرفته بود، آزمایش کرد. چتربازان در هر بخش از جنگ علیه سربازان و چتربازان سوری، چه در مناطق مسکونی و چه در مناطق کوهستانی، جنگیدند. آنها به‌طور مؤثر و با هماهنگی کامل با سایر سپاه‌ها، نیروی دریایی و نیروی هوایی عمل کردند.

یکی از عملیات‌های شناخته‌شده‌تر، فرود آبی-خاکی در دهانه رودخانه عوالی، در شمال صیدا بود، جایی که چتربازان از طریق کوه‌ها به حومه بیروت پیشروی کردند. در پیشروی خود، با نیروهای کماندوی سوری درگیر شدند.

چتربازان نقش کلیدی در انتفاضه دوم ایفا کردند. چتربازان در عملیات سپر دفاعی شرکت کردند و در نبرد جنین و نبرد نابلس شرکت داشتند.

چتربازان در جنگ غزه ۲۰۰۸–۲۰۰۹ در عملیات زمینی شرکت کردند. این تیپ در طول جنگ یک جزء مهم بود.

این تیپ در جنگ ۲۰۰۶ لبنان شرکت کرد. چتربازان در درگیری‌های کلیدی شرکت داشتند. واحدهای چترباز در نبرد مارون الراس، اولین نبرد جدی جنگ، که با تصرف بیشتر شهر توسط ارتش اسرائیل به پایان رسید، شرکت کردند. چتربازان همچنین در نبرد بنت جبیل، نبرد ایتا الشعب و عملیات تغییر جهت ۱۱ شرکت کردند.

در طول جنگ ۲۰۱۴ غزه، تیپ چتربازان در عملیات زمینی، به ویژه در منطقه خان یونس، شرکت کرد. این تیپ به کشتن ۱۴۱ شبه نظامی حماس و یافتن چهار تونل در طول جنگ شهرت دارد. هشت چترباز در این جنگ کشته شدند، از جمله یکی در انفجار نارنجک خارج از میدان نبرد.

تیپ ۳۵ چترباز بخشی از لشکر ۹۸ ارتش اسرائیل است که با نام «آرایش آتش» نیز شناخته می‌شود. این تیپ از سه گردان معمولی تشکیل شده است که هر کدام نام یک مار سمی را دارند. گردان ۱۰۱، که شماره واحد منحل شده ۱۰۱ را دارد، اولین گردان این تیپ است. گردان ۲۰۲ دومین گردان این تیپ است و برای هماهنگی با گردان ۱۰۱ شماره‌گذاری شده است. گردان ۸۹۰، اگرچه گردان سوم این تیپ بود، در واقع اولین گردان چترباز ارتش اسرائیل بود. این تیپ یک گردان سایرت را اداره می‌کند که سه واحد تخصصی این تیپ را با هم ترکیب می‌کند.

سربازان تیپ چترباز با کلاه قرمز، بال‌های چترباز، چکمه‌های چرمی قهوه‌ای مایل به قرمز و لباس چتربازان که از نظر ظاهری کمی با لباس‌های پیاده‌نظام معمولی متفاوت است، متمایز می‌شوند.

تیپ ۳۵ چتربازان از یگان‌های زیر تشکیل شده است:

• گردان ۱۰۱ چتربازان «فتان/کبرا»
• گردان ۲۰۲ چتربازان «تزاپا/وایپر»
• گردان ۸۹۰ چتربازان «افیا/اچیس»
• گردان شناسایی (۵۱۳۵) «شفیفون»
• گردان لجستیک
• گروهان سیگنال

تیپ چتربازان از سلاح ام۴ کارباین استفاده می‌کند.