سوزاندن کلیسای سینت اگوستین در جریان شورشهای فیلادلفیا در ۱۸۴۴
کاتولیسیزم ستیزی (انگلیسی: Anti-Catholicism) خصومت یا مخالفت با کاتولیسیزم، مخصوصاً علیه کلیسای کاتولیک، کشیشها و روحانیت آن، و پیروان آن است. خاتمه دادن به مناسک مذهبی و مصادرهٔ زمینهای کلیساها از جمله مصادیق این مسئله است. این لفظ همچنین به آزار دینی کاتولیکها یا به «جهت گیری مذهبی مخالف با کاتولیسیزم» نیز گفته میشود.[۱]
در دوره مدرن اولیه، کلیسای کاتولیک تقلا میکرد تا نقش سنتی مذهبی و سیاسی خود را در مواجهه با قدرتهای فزایندهٔ سکولار در اروپا حفظ کند. در نتیجهٔ این تقلاها، رویکرد خصمانهای در خصوص قدرت سیاسی، اجتماعی، روحانی و مذهبی قابل ملاحظهٔ پاپ و روحانیت در آن زمان به صورت «ضدروحانیگری» بروز کرد. بحران مهم اقتدار روحانی کلیسا از سوی اصلاحات پروتستانی نیز به این اضافه شد، و بر منازعهٔ فرقهای و موج جدیدی از کاتولیسیسم ستیزی افزود.
لوتریان اولیه با «ضد مسیح» خواندن پاپ، در سنتی قرار گرفتند که قدمتش به قرن یازدهم بر میگردد. نه تنها مخالفین و هرطقه بلکه حتی قدیسان وقتی میخواستند سوء استفادهٔ کشیش رم از قدرت را سرزش کنند به او ضد مسیح میگفتند[۲]
