پلاستینه کردن یا پلاستینهسازی(به انگلیسی:Plastination) روشی است در کالبدشناسی برای محفوظ نگه داشتن قطعات تن انسان. در این روش آب و چربی موجود در بافتها با نوع خاصی از پلاستیکی جایگزین میشود. عضو پلاستینهشده قابل لمس است، از فساد و تباهی در امان مانده و بو نمیدهد. حتی خواص اولیهٔ نمونهٔ استفاده شده نیز پس از پلاستینه شدن بهتر حفظ میشود. این روش در دههٔ ۱۹۷۰ به دست کالبدشناسآلمانیگونتر فون هاگنز ابداع شد. او نمایشگاه سیاری به نام دنیاهای تن به پا کرده که در آن بدن و اعضای پلاستینهشدهٔ تن آدمی به نمایش درمیآید.