هم‌پادشاهی

هم‌پادشاهی یا هم‌فرمانروایی (coregency) وضعیتی در یک پادشاهی است که در آن مقام پادشاهی که معمولاً در اختیار یک نفر است (مانند شاهزاده، شاهدخت، شاه (عنوان)، ملکه حاکم، امپراتور یا امپراتریس) به‌طور هم‌زمان در اختیار دو نفر یا بیشتر قرار می‌گیرد. هم‌پادشاهی با دوحاکمیتی یا قدرت دوگانه تفاوت دارد، چون در دوحاکمیتی تقسیم قدرت میان دو فرمانروا معمولاً ساختاری پایدار و دائمی است. هم‌پادشاهی با نایب‌السلطنه‌گری نیز تفاوت دارد، چون در نایب‌السلطنه‌گری شخصی که خود فرمانروا نیست، به نمایندگی از فرمانروای قانونی (مثلاً به دلیل خردسالی یا بیماری) اختیار سلطنت را اعمال می‌کند.

نمونه‌های تاریخی

هم‌پادشاهی در دوره‌های گوناگون تاریخی دیده شده است و در برخی پژوهش‌ها از آن به عنوان راهی برای کاهش بحران جانشینی، پیشگیری از منازعه‌های درون‌دودمانی و تقویت هویت سیاسی دودمان یاد شده است.Skuse، ۸۹–۹۰.

مصر باستان

در مصر باستان، هم‌پادشاهی به دلیل جایگاه قدسی فرعون همواره مسئله‌ساز بود، اما در عمل به‌ویژه در برخی دوره‌ها برای انتقال نرم‌تر قدرت به کار می‌رفت؛ برای نمونه در پاره‌ای روایت‌های تاریخ‌گذاری پادشاهی میانه، هم‌پادشاهی به عنوان یکی از سازوکارهای تثبیت جانشینی مطرح شده است.Shaw و Nicholson، ۸۱. در پژوهش‌های جدیدتر، تشخیص قطعی هم‌پادشاهی‌ها در برخی دوره‌ها محل اختلاف است، اما نمونه‌های دورهٔ بطلمیوسیان از مواردی دانسته می‌شوند که شواهد اداری و آیینی روشن‌تری دارند.Skuse، ۸۹–۱۰۱.

منابع

  • «Coregency in the Reign of Ptolemy II: Findings from the Mendes Stela». The Journal of Egyptian Archaeology. ۱۰۳ (۱): ۸۹–۱۰۱. ۲۰۱۷. doi:10.1177/0307513317722457. جی‌استور ۲۶۹۴۸۵۵۳.
  • Shaw، Ian؛ Nicholson، Paul (۲۰۰۸). The British Museum Dictionary of Ancient Egypt. British Museum Press. ص. ۸۱.