نانسی پلوسی

نانسی پلوسی
Nancy Pelosi
پرتره رسمی نانسی در سال ۲۰۱۹
پنجاه و دومین رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت
۳ ژانویه ۲۰۱۹ – ۳ ژانویه ۲۰۲۳
پس ازپل رایان
پیش ازکوین مک‌کارتی
دوره مسئولیت
۴ ژانویه ۲۰۰۷ – ۳ ژانویه ۲۰۱۱
پس ازدنیس هسترت
پیش ازجان بینر
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا
از کالیفرنیا
آغاز به کار
۴ ژانویه ۲۰۱۳
پس ازجکی اسپیر
دوره مسئولیت
۳ ژانویه ۱۹۹۳ – ۳ ژانویه ۲۰۱۳
دوره مسئولیت
۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ – ۳ ژانویه ۱۹۹۳
اطلاعات شخصی
زاده
نانسی پاتریشیا د الساندرو

۲۶ مارس ۱۹۴۰ ‏(۸۵ سال)
بالتیمور، ایالت مریلند
حزب سیاسیدموکرات
همسر(ان)پل پلوسی (ازدواج ۱۹۶۲)
فرزندان۵ (شامل الکساندرا پلوسی)
پیشهسیاستمدار
امضا
وبگاه

نانسی پاتریشیا پلوسی (انگلیسی: Nancy Patricia Pelosi؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۴۰) سیاستمدار آمریکایی است که به‌عنوان پنجاه و دومین رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد؛ نخستین دورهٔ ریاست او از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ و دومین دوره از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ بود. او عضو حزب دموکرات است و نخستین زنی بود که به ریاست مجلس نمایندگان آمریکا رسید و همچنین نخستین زنی که رهبری یک حزب بزرگ سیاسی را در یکی از دو مجلس کنگره بر عهده داشت. پلوسی از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۳ رهبر دموکرات‌های مجلس نمایندگان بود. دوران بیست‌سالهٔ او در مقام رهبری حزبی در مجلس نمایندگان، پس از سم ریبرن و در کنار جو مارتین، دومین دورهٔ طولانی در تاریخ این نهاد به‌شمار می‌رود. پلوسی از سال ۱۹۸۷ نمایندهٔ حوزه انتخابیه یازدهم کالیفرنیا در مجلس نمایندگان بوده است؛ حوزه‌ای که بیشتر بخش‌های سان فرانسیسکو را دربر می‌گیرد.[۱] او بیستمین دورهٔ نمایندگی خود را می‌گذراند و به‌عنوان رئیس هیئت نمایندگی کالیفرنیا در کنگره شناخته می‌شود.

او متولد بالتیمور و از اعضای حزب دمکرات، است و از آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار به حساب می‌آید.[۲][۳] او در سانفرانسیسکو از دوستان نماینده کنگره، فیلیپ برتون شد و در ۱۹۷۶ از کالیفرنیا عضو کمیته ملی دموکرات شد و تا ۱۹۹۶ در این سمت بود.[۴] پس از مرگ برتون در ۱۹۸۳، همسرش سالا جای او را گرفت. او در ۱۹۸۶ به سرطان مبتلا شد و تصمیم گرفت در انتخابات ۱۹۸۸ شرکت نکند و به جایش، پلوسی نامزد شود و از ارتباط‌های برتون، بهره‌مند باشد.[۵] سالا در ۱ فوریه ۱۹۸۷، یک ماه پس از یاد کردن سوگند درگذشت. پلوسی در انتخابات ویژه برای جایگزینی او، پیروز شد و هری بریت را در ۷ آوریل ۱۹۸۷ شکست داد. پس از آن رقیب جمهوری‌خواهش هریت راس را به آسانی در ۲ ژوئن ۱۹۸۷ شکست داد و یک هفته بعد روی صندلی نمایندگی کنگره نشست.[۶][۷] او اولین کالیفرنیایی، اولین ایتالیایی-آمریکایی و اولین زنی است که رئیس مجلس نمایندگان آمریکا شده است.[۸]

در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۰۶، پلوسی دموکرات‌ها را پس از ۱۲ سال به اکثریت در مجلس نمایندگان رساند و سپس به‌عنوان رئیس مجلس انتخاب شد. او نخستین زنی بود که این سمت را در تاریخ ایالات متحده به دست آورد. تا سال ۲۰۲۱، پلوسی بالاترین مقام زن در سلسله‌مراتب جانشینی ریاست‌جمهوری آمریکا محسوب می‌شد. در نخستین دورهٔ ریاست خود بر مجلس، او از مخالفان اصلی جنگ عراق و تلاش‌های دولت بوش برای خصوصی‌سازی بخشی از برنامهٔ تأمین اجتماعی بود. پلوسی همچنین در تصویب قوانین مهم دولت اوباما نقش داشت، از جمله لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه، لایحه اصلاحات وال‌استریت داد–فرانک، لایحه لغو سیاست نپرس، نگو، لایحه بهبود و سرمایه‌گذاری مجدد آمریکا در سال ۲۰۰۹ و لایحه کاهش مالیات در سال ۲۰۱۰. پس از آنکه جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۰ اکثریت مجلس را به دست آوردند، پلوسی ریاست مجلس را از دست داد اما همچنان رهبر دموکرات‌های مجلس باقی ماند.

در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۸، دموکرات‌ها بار دیگر اکثریت مجلس را به دست آوردند و پلوسی دوباره به‌عنوان رئیس مجلس انتخاب شد. پس از سم ریبرن در سال ۱۹۵۵، او نخستین رئیس پیشین مجلس بود که بار دیگر به این سمت رسید. در دومین دورهٔ ریاست خود، مجلس نمایندگان دو بار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت، را استیضاح کرد: نخست در دسامبر ۲۰۱۹ و بار دیگر در ژانویهٔ ۲۰۲۱. در هر دو مورد، سنا به دلیل نرسیدن به اکثریت دوسوم لازم، ترامپ را تبرئه کرد. پلوسی همچنین در تصویب قوانین مهم دولت جو بایدن نقش داشت، از جمله لایحه نجات آمریکا در سال ۲۰۲۱، قانون سرمایه‌گذاری و مشاغل زیربنایی، قانون تراشه و علم و قانون کاهش تورم در سال ۲۰۲۲. در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۲، جمهوری‌خواهان با اختلاف اندک کنترل مجلس را دوباره به دست گرفتند و دورهٔ ریاست پلوسی پایان یافت. او سپس از رهبری دموکرات‌های مجلس کناره‌گیری کرد و حکیم جفریز جانشین او شد. در نوامبر ۲۰۲۵، پلوسی اعلام کرد که در انتخابات ۲۰۲۶ نامزد نخواهد شد و در ژانویهٔ ۲۰۲۷ بازنشسته می‌شود.[۹]

پلوسی به‌عنوان یکی از چهره‌های بانفوذ در سیاست معاصر آمریکا شناخته می‌شود. او شخصیتی بحث‌برانگیز بوده و به دلیل مواضع سیاسی، سخنان ضدپوپولیستی و سبک رهبری خود مورد انتقاد هم محافظه‌کاران و هم ترقی‌خواهان قرار گرفته است. همچنین دربارهٔ نقش او در استیضاح‌های ترامپ، اتهام‌های مربوط به معاملات داخلی و رفتارهایی که منتقدان آن را نشانهٔ نخبگی لیبرالی می‌دانند، مورد توجه و بررسی قرار گرفته است.

اوایل زندگی

نانسی پلوسی در بالتیمور، مریلند، در خانواده‌ای ایتالیایی-آمریکایی زاده شد. او تنها دختر و کوچک‌ترین فرزند از میان شش فرزند آنونچیاتا ام. «نانسی» دالسندرو (لومباردی)[۱۰] و توماس دی‌الکساندرو جونیور بود.[۱۱] مادرش اهل فورنلی در جنوب ایتالیا بود و در سال ۱۹۱۲ به ایالات متحده مهاجرت کرد.[۱۲] پدرش نیز ریشهٔ خانوادگی خود را به جنوا، ونیز و آبروتسو بازمی‌گرداند.[۱۱]

در زمان تولد پلوسی، پدرش نمایندهٔ دموکرات ایالت مریلند در کنگره بود و هفت سال بعد به مقام شهردار بالتیمور رسید.[۱۱][۱۳] مادر پلوسی نیز در سیاست فعال بود؛ او زنان دموکرات را سازمان‌دهی می‌کرد و به دخترش مهارت‌های سیاسی می‌آموخت.[۱۴] برادرش، توماس دالسندرو سوم، از حزب دموکرات، رئیس شورای شهر بالتیمور شد و سپس بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ به‌عنوان شهردار خدمت کرد.[۱۳] پلوسی در کودکی در رویدادهای انتخاباتی پدرش مشارکت داشت. گرایش او به لیبرالیسم در دههٔ ۱۹۶۰ شکل گرفت و به‌ویژه از سخنرانی آغازین جان اف. کندی الهام گرفت.[۱۱]

پلوسی در سال ۱۹۵۸ از دبیرستان کاتولیک دخترانهٔ «مؤسسهٔ نوتردام» در بالتیمور فارغ‌التحصیل شد و چهار سال بعد مدرک کارشناسی علوم سیاسی خود را از دانشگاه ترینیتی واشینگتن دریافت کرد.[۱۵] او در دههٔ ۱۹۶۰ کارآموزی خود را در دفتر سناتور مریلند، دنیل بی. بروستر، آغاز کرد؛ جایی که همراه با ستنی هویر، رهبر آیندهٔ اکثریت مجلس نمایندگان، فعالیت داشت.[۱۶]

مواضع سیاسی

پلوسی یکی از مخالفان سیاست‌های جرج بوش در اعزام نیرو به جنگ عراق بود.[۱۷] او همچنین از کسانی بود که تلاش دولت بوش برای خصوصی‌سازی تامین اجتماعی آمریکا را متوقف کرد.[۱۸] وی از مخالفان اصلی دیوار مرزی پیشنهادی ترامپ بوده است. پلوسی همواره مخالفت خود را با تأمین مالی این دیوار در بودجه آمریکا ابراز کرده است.[۱۹]

حقوق ال‌جی‌بی‌تی

پلوسی در رژه افتخار سان‌فرانسیسکو در سال ۲۰۱۳

پلوسی سابقه‌ای طولانی در حمایت از حقوق افراد ال‌جی‌بی‌تی دارد.[۲۰] در سال ۱۹۹۶، وی به قانون دفاع از ازدواج رای مخالف داد و در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ با تصویب قانون اصلاحیه ازدواج فدرال، قانونی که قانون اساسی ایالات متحده را اصلاح می‌کرد تا ازدواج به صورت فدرال بین یک زن و مرد تعریف شود و حقوق ایالت‌ها برای به رسمیت شناختن ازدواج همجنس لغو شود، مخالفت کرد.[۲۱][۲۲][۲۳] وقتی دادگاه‌عالی کالیفرنیا در سال ۲۰۰۸ ممنوعیت ازدواج بین زوج‌های همجنس را لغو کرد، پلوسی با انتشار بیانیه‌ای از این «تصمیم تاریخی» استقبال کرد. وی همچنین به‌طور غیرمستقیم مخالفت خود را با طرح پیشنهادی کالیفرنیا ۸، یک طرح موفقیت‌آمیز انتخاباتی در سطح ایالت کالیفرنیا در سال ۲۰۰۸ که ازدواج در کالیفرنیا را به عنوان اتحادی بین یک زن و مرد تعریف می‌کرد، ابراز داشت.[۲۴]

کمپین حقوق بشرال‌جی‌بی‌تی به پلوسی امتیاز ۱۰۰٪ را به دلیل رای موافق در صد و هفتمین تا صد و نهمین کنگره ایالات متحده آمریکا (از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶) به هر قانونی که توسط این سازمان حمایت می‌شد را داد.[۲۵] در سال ۲۰۱۲، پلوسی گفت که موضع وی در مورد حقوق ال‌جی‌بی‌تی مانند ازدواج همجنس از عقاید کاتولیک وی رشد می‌کند و وی منعکس کننده آنها است. همچنین او درمورد این که عقاید کاتولیک، که ازدواج را به عنوان اتحاد بین یک زن و مرد تعریف می‌کند، با مواضع او مغایرت دارد، گفت: «دین من مرا مجبور می‌کند - و من آن را دوست دارم - که از هر نوع تبعیض در کشورمان جلوگیری کنم، و من [ممنوعیت ازدواج همجنس] را یک نوع تبعیض می‌دانم.»[۲۶]

پلوسی از قانون برابری(Equality Act)، قانون حقوق مدنی فدرال ۱۹۶۴ که هدفش گسترش منع تبعیض بر اساس گرایش جنسی و هویت جنسیتی است حمایت می‌کند. در سال ۲۰۱۹، وی در کنگره به نفع این لایحه صحبت کرد و خواستار پایان دادن به تبعیض علیه افراد ال‌جی‌بی‌تی شد. پلوسی همچنین با فرمان ممنوعیت خدمت نظامی تراجنسیتی‌ها توسط ترامپ مخالف بود.[۲۷]

افتخارها

پلوسی در سال ۲۰۰۷ به عنوان اولین زن در تاریخ آمریکا به سمت ریاست مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا دست یافت.[۲۸] او در سال ۲۰۱۹ برای دومین بار به عنوان رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. نانسی پلوسی اولین فردی از سال ۱۹۵۵ تاکنون است، که دو بار به چنین مقامی رسیده‌است.[۲۹] علاوه بر افتخار اولین رئیس مجلس زن در آمریکا، او تنها زنی است که تاکنون چنین سمتی داشته‌است.[۳۰]

رکورد شکنی

او با ایراد سخنرانی از ساعت ۱۰:۰۴ دقیقه صبح ۷ فوریه ۲۰۱۸ تا غروب همان روز به مدت ۸ ساعت، رکورد پیشین طولانی‌ترین سخنرانی، مربوط به چمپ کلارک در سال ۱۹۰۹ را شکست. در آن سال، چمپ کلارک به مدت ۵ ساعت و ۱۵ دقیقه بدون وقفه صحبت کرده بود.[۳۱]

پانویس

  1. ↑ Jefferies, Danica (November 17, 2022). "Graphic: Nancy Pelosi's leadership tenure is among the longest in U.S. history". nbc.com. NBC. Retrieved 17 September 2025.
  2. ↑ "Annunciata M. "Nancy" D'Alesandro". Geni.com. Archived from the original on 22 September 2018. Retrieved 21 November 2018.
  3. ↑ "Annunciata Lombardi 1909–1985". Ancestry.com. Archived from the original on 26 June 2018. Retrieved November 30, 2016.
  4. ↑ McGreal, Chris (March 26, 2010). "Nancy Pelosi: is this the most powerful woman in US history?". The Guardian. London. Archived from the original on 3 December 2018. Retrieved June 14, 2010.
  5. ↑ "Is this the new face of the Democratic Party? بایگانی‌شده در ۶ ژوئن ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine", The Nation. Retrieved February 3, 2010.
  6. ↑ "Democrat Elected in San Francisco". The New York Times. Associated Press. June 3, 1987.
  7. ↑ "It began in Baltimore: The life and times of Nancy Pelosi". San Francisco Chronicle. ژانویه 2, 2007. Archived from the original on 29 April 2011. Retrieved 21 November 2018.
  8. ↑ Deirdre Walsh (January 4, 2007). "Pelosi becomes first woman House speaker". CNN. Archived from the original on January 6, 2007. Retrieved January 4, 2007.
  9. ↑ Beavers, Olivia (November 6, 2025). "Former House Speaker Nancy Pelosi to Retire From Congress". Wall Street Journal. Retrieved November 6, 2025.
  10. ↑ Cassie, Ron (January 4, 2019). "The Gavel Goes Back to Nancy D'Alesandro Pelosi of Little Italy". Baltimore Magazine. Archived from the original on July 13, 2019. Retrieved May 30, 2019.
  11. 1 2 3 4 Ball, Molly (September 6, 2018). "Nancy Pelosi Doesn't Care What You Think of Her". Time. Archived from the original on January 15, 2020. Retrieved January 4, 2019.
  12. ↑ Stated on Finding Your Roots, January 12, 2021
  13. 1 2 Campbell, Colin (October 21, 2019). "The D'Alesandros: a Baltimore political powerhouse that gave us two mayors and House Speaker Nancy Pelosi". The Baltimore Sun. Retrieved October 22, 2019.
  14. ↑ Stolberg, Sheryl Gay (January 2, 2019). "Nancy Pelosi, Icon of Female Power, Will Reclaim Role as Speaker and Seal a Place in History". The New York Times. Archived from the original on August 13, 2019. Retrieved January 3, 2019.
  15. ↑ Clymer, Adam (October 11, 2001). "A new vote counter—nancy patricia pelosi". The New York Times.
  16. ↑ Weisman, Jonathan; Romano, Lois (November 16, 2006). "Pelosi Splits Democrats With Push For Murtha". The Washington Post. Archived from the original on December 1, 2017. Retrieved November 16, 2006.
  17. ↑ "FINAL VOTE RESULTS FOR ROLL CALL 455". United States House of Representatives (house.gov) (به انگلیسی). 10 October 2002. Archived from the original on 11 August 2019. Retrieved 4 February 2009.
  18. ↑ Yglesias، Matthew (۲۰۱۸-۱۱-۲۱). «The time Nancy Pelosi saved Social Security». Vox. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۱۵ فوریه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۱۴.
  19. ↑ Caygle, Heather. "Pelosi says no wall funding in border security deal". POLITICO (به انگلیسی). Retrieved 2019-02-14.
  20. ↑ "Final Vote Results for Roll Call". Archived from the original on September 21, 2012. Retrieved February 3, 2010.
  21. ↑ "Nancy Pelosi on Civil Rights". Retrieved February 3, 2010.
  22. ↑ Simon, Mark; Marinucci, Carla (February 2, 2004). "Top state Dems criticize S.F. mayor / TIGHTROPE: Politicians try not to anger voters—50% of Californians oppose same-sex unions". San Francisco Chronicle. Archived from the original on September 3, 2019. Retrieved January 19, 2019.
  23. ↑ "12 times Nancy Pelosi was there for LGBT community". Washington Blade: Gay News, Politics, LGBT Rights (به انگلیسی). January 10, 2019. Archived from the original on August 18, 2019. Retrieved May 14, 2019.
  24. ↑ "Pelosi Statement on California State Supreme Court Ruling on Gay Marriage". House.gov. May 15, 2008. Archived from the original on August 2, 2008. Retrieved June 14, 2010.
  25. ↑ "Measuring Support for Equality in Congress" (PDF). Human Rights Campaign. November 15, 2010. Archived (PDF) from the original on November 15, 2010. Retrieved February 3, 2010.
  26. ↑ "Nancy Pelosi: My Catholic faith 'compels me' to support gay marriage". The Washington Post: On Faith. May 11, 2012. Archived from the original on 24 August 2018. Retrieved 10 April 2021.
  27. ↑ "House Debate on the Equality Act". C-SPAN. May 17, 2019. Archived from the original on August 4, 2019. Retrieved January 14, 2021.
  28. ↑ «دموکرات‌ها اکثریت را در مجلس نمایندگان آمریکا به دست گرفتند». یورونیزو فارسی. ۷ نوامبر ۲۰۱۸. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۸.
  29. ↑ "Pelosi Retakes Gavel As House Speaker With New Session Of Congress". NPR.org (به انگلیسی). Archived from the original on 14 February 2019. Retrieved 2019-02-14.
  30. ↑ "List of Speakers of the House | US House of Representatives: History, Art & Archives". history.house.gov (به انگلیسی). Retrieved 2019-02-14.
  31. ↑ «نماینده دموکرات آمریکا هشت ساعت دربارهٔ مهاجران سخنرانی کرد». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۹ بهمن ۱۳۹۶.

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نانسی پلوسی موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.