منصور بنیمجیدی
منصور بنیمجیدی | |
|---|---|
 | |
| زاده | ۷ اردیبهشت ۱۳۳۴ سیبلی، آستارا، ایران |
| درگذشته | ۱۱ تیر ۱۳۸۷ (۵۳ سال) آستارا، ایران سرطان لوزالمعده |
| آرامگاه | آرامستان شهر آستارا |
| لقب | پدر شعر آستارا[۱] |
| پیشه | شاعر، نویسنده و آموزگار |
| ملیت | ایرانی |
| تحصیلات | ادبیات فارسی |
| دانشگاه | دانشگاه گیلان |
| سبک(های) نوشتاری | نظم، نثر |
| فرزند(ان) | ۲ دختر و ۱ پسر |
منصور بنیمجید (زاده ۱۳۳۴ - درگذشته ۱۳۸۷)[۲] آموزگار و شاعر آستارایی که به زبانهای ترکی آذربایجانی و فارسی شعر سرودهاست.[۳] از بنیمجیدی و اکبر اکسیر به عنوان شاعران مطرح و شناخته شده آستارا یاد میشود.[۴]
دوران زندگی
منصور بنیمجیدی با تشکیل کانون ادبی شهریار اداره ارشاد آستارا، انتشار کتاب شعر امروز آستارا و گاهنامه ادبی ترلان نقش عمدهای در معرفی شعر امروز آستارا دارد و با انتشار مجموعه شعرهایش، سهم خود را در پیشبرد ادبیات امروز آستارا ادا نمود. یک سال با بیماری سرطان لوزالمعده دست و پنجه نرم میکرد، سرانجام در سن ۵۳ سالگی درگذشت. حافظ موسوی معتقد است آرمانخواهی در شعر منصور بنیمجیدی موج میزد.[۵] شعرهای آذری بنیمجیدی به کشورهای همسایهٔ آذریزبان کشیده و صاحب شهرت شده بود.[۶] در مراسم یادبود منصور بنیمجیدی، با حضور هوشنگ ابتهاج، شمس لنگرودی و حافظ موسوی، م. موید دربارهٔ وضعیت شعر امروز ایران و نقش بنیمجیدی در شعر گیلان به ایراد سخن پرداخت.[۱] فیلم مستند زندگی وی توسط بکتاش آبتین ساخته شدهاست.[۷]
جایزهٔ شعر منصور بنیمجیدی
به مناسبت اولین سالگرد درگذشت منصور بنیمجیدی، جایزهٔ شعر منصور در تیرماه ۱۳۸۸ با دعوت از شاعران سراسر ایران در زمینهٔ شعرهای کتاب نشدهٔ فارسی (قالب آزاد) برگزار شد،[۸] که در حدود ۲۵۰ اثر از ۶۰ شاعر به دبیرخانه این جشنواره ارسال شد.[۹] علیرضا پنجهای علت ادامه نیافتن جایزهٔ شعر منصور بنیمجیدی را مشکلات شخصی خانوادهٔ این شاعرِ فقید عنوان کرد.[۱۰]
مجموعه آثار
منصور بنیمجیدی در کنار آثار ادبی، گاهنامه ادبی ترلان را نیز اداره میکرد؛ مهمترین مجموعههای اشعار وی شامل موارد ذیل میشوند:[۱۱][۱۲]
- بهاری از خاکستر پاییز ۱۳۸۱
- بانوی باد شبنامه پخش میکند ۱۳۸۳
- قرائت دوم من تویی ۱۳۸۳
- سهم من همیشه دلتنگی است ۱۳۸۳
- دیگر نمیتوانم شاعر بمانم ۱۳۸۳
- این ابر در گلو مانده ۱۳۸۶
- شعر امروز آستارا ۱۳۸۶
انتشار دو کتاب از بیژن کلکی (شوهر خواهر بنیمجیدی) به نام ترانههایی برای آلکاپون و نیامدی اسم آب یادم رفت پس از درگذشت وی، توسط بنیمجیدی صورت گرفتهاست.[۳]
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 «سخنرانی م. موید دربارهٔ شعر امروز ایران و منصور بنیمجیدی». خبرگزاری کتاب ایران. ۲۲ مرداد ۱۳۸۷. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «بنی مجیدی پر کشید». خبرگزاری کتاب ایران. ۱۱ تیر ۱۳۸۷. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- 1 2 «اکسیر: بنیمجیدی در معرفی شعر آستارا مؤثر بود». خبرگزاری فارس. ۱۱ تیر ۱۳۸۷. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «تابستان بهترین فرصت برای شناساندن وجهه فرهنگی آستارا به گردشگران است». شبکه باران. ۱۱ تیر ۱۳۹۴. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «حافظ موسوی: آرمانخواهی در شعر منصور بنیمجیدی موج میزد». خبرگزاری ایسنا. ۱۱ تیر ۱۳۸۷. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «علیرضا پنجهای: منصور بنیمجیدی فرهنگ شعری بالایی داشت». خبرگزاری ایسنا. ۱۱ تیر ۱۳۸۷. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «توسط بکتاش آبتین، زندگی منصور بنیمجیدی به قاب تصویر میرود». خبرگزاری ایسنا. ۱۰ مرداد ۱۳۸۶. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «ویژهٔ کتابهای اول، جایزهٔ شعر منصور بنیمجیدی تیرماه اهدا میشود». خبرگزاری ایسنا. ۹ اسفند ۱۳۸۸. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «با حضور جمعی از شاعران سراسر ایران؛ جشنواره شعر منصور بنیمجیدی در آستارا برگزار میشود». خبرگزاری فارس. ۸ تیر ۱۳۸۸. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «لغو برگزاری جایزهٔ شعر منصور بنیمجیدی». خبرگزاری ایسنا. ۱۱ تیر ۱۳۹۲. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «خلاصه سوابق هنری منصور بنی مجیدی». حوزه هنری استان گیلان. بایگانیشده از اصلی در ۹ اوت ۲۰۱۶. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
- ↑ «شعرهای دو سال پایانی حیات منصور بنیمجیدی کتاب میشوند». خبرگزاری فارس. ۱۰ اسفند ۱۳۸۸. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.
پیوند به بیرون
- ↑ «مشاهیر / هنر / شعر/ بنی مجیدی، منصور». راسخون. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۵.