قطبیت شیمیایی

قطبیت شیمیایی (به انگلیسی: Chemical polarity) مفهومیست در علم شیمی که بر اساس آن مولکول‌ها از دیدگاه بار الکتریکی به دو دسته قطبی و غیر قطبی تقسیم‌بندی می‌شوند. در مولکول‌های قطبی مانند آب، نسبت پراکنش الکترون‌ها در اطراف مولکول نامتوازن و از نظر بار الکتریکی خنثی است. هیدروکربن‌ها نمونه مهمی از این نوع مواد هستند.

قطبیت در مولکول‌ها:

الف) مولکول دو اتمی:

۱)جور هسته: پیوند ناقطبی، مولکول‌های ناقطبی

مثال:

Cl-Cl

O=O

H-H

۲)ناجور هسته: پیوند قطبی، مولکول قطبی

مثال:

H-I

H-Cl

N=O

ب) مولکول چند اتمی:

۱) قطبی: اتم مرکزی حداقل یکی از شرایط زیر را دارا باشد:

یک) اتم جانبی متفاوت

دو) اتم مرکزی دارای جفت ناپیوندی

مثال:

CHCl₃

NH₃

H₂O

H₂S

CH₂O

۲) ناقطبی:

اتم مرکزی دارای هیچ‌یک از شرایط ذکر شده در بالا نباشد.

مثال:

O=C=O CO₂

CH₄

CCl₄

CS₂

قطبیت شیمیائی یکی از سه ویژگی اصلی پیوندهای شیمیایی است؛ دو ویژگی دیگر استحکام پیوند (به انگلیسی: Bond strength) و طول پیوند (به انگلیسی: (Bond length) هستند^[۱]

• مورتیمر، چارلز (۱۳۸۳). شیمی عمومی ۱. ج. اول. تهران: نشر علوم دانشگاهی. شابک ۹۶۴۶۱۸۶۳۳۵.

اصول شیمی عمومی مارتین سیلبرگ شیمی عمومی بروس ادواردبرستن