ستار (موشک)

موشک ستار-۱ با کلاهک ۵۰۰ کیلویی و برد ۱۵ کیلومتری ساخته شده بود.^[۴] از یک بدنه استوانه ای، چهار بال ذوزنقه ای ثابت در میانه طول بدنه و چهار بالک متحرک در انتهای آن برای کنترل موشک از ناحیه دم برخوردار است. اطراف جستجوگر لیزری موجود در در دماغه آن نیز توسط بدنه پوشانده شده. محل اتصال بال ها به بدنه نیز از ضخامت بیشتری نسبت به بقیه سطح بال برخوردار است.‌ سرعت این موشک از سوی منابع اعلام نشده است و احتمال داده می‌شود از سوخت جامد استفاده می‌کند.^[۵]

ستار-۲ نیز همانند موشک ستار-۱ کلاهکی ۵۰۰ کیلویی دارد اما برد آن نسبت به ستار-۱ ارتقاء یافته بود.^[۴] این موشک دارای بال‌های هدایت‌پذیر در جلوی خود است که نسبت به بال‌های ستار-۱، بسیار کوچک شده‌است. گفته شده که این موشک برخلاف ستار-۱، در زمره موشک‌های مافوق صوت است.^[۶]

در موشک ستار-۳ علاوه بر قابلیت‌های موشک ستار-۲، از سرجنگی جستجوگر برای اصابت با هدف در حالت حرکت استفاده شده است. این موشک دارای چهار باله هدایت‌پذیر در قسمت جلویی موشک و چهارباله در قسمت انتهایی است.^[۴]

رسانه‌های نزدیک به سپاه پاسدران جمهوری اسلامی ایران از طراحی موشک ستار-۴ خبر داده‌اند. با این حال هیچ عکس و اطلاعاتی در این خصوص منتشر نشده است. گفته شده است که در نمونه چهارم ستار نیز از هدایتگری لیزری استفاده شده است.^[۴]