طالبان پاکستان

تحریک طالبان پاکستان
Taliban Movement of Pakistan
نام دیگرطالبان پاکستانی
رهبران
تاریخ فعالیتدسامبر ۲۰۰۷ – اکنون
وفاداری افغانستان (خود-اعلام شده، علناً توسط امارت اسلامی رد شده است)[۶][۷]
گروه(ها)
مجموع گروه‌ها: ۶۰
    • جماعةالاحرار[الف]
    • ت‌ن‌ش‌م[ب]
    • لشکر اسلام[پ]
    • گروه طارق گیدر
    • حرکت انقلاب اسلامی
    • گروه حافظ گل بهادر[۹]
    • جیش فرسان محمد[۱۰]
    • گروه نعیم بخاری[۱۱][۱۲]
انگیزه‌هابنیادگرایی اسلامی[۱۳][۱۴][۱۵]
ملی‌گرایی پشتون
پشتونوالی[۱۶]
دیوبندی[۱۷][۱۸]
فرقه‌گرایی[۱۹]
جدایی‌خواهی[۲۰][۲۱][۲۲][۲۳]
مقرشرق افغانستان[۲۴]
ایدئولوژیجهادگرایی دیوبندی[۱۷][۱۸]
بنیادگرایی اسلامی[۱۳][۱۴][۱۵][۲۵]
پشتونوالی[۱۶]
فرقه‌گرایی[۱۹]
جدایی‌خواهی[۲۰][۲۱][۲۲][۲۳]
ضدشیعه‌گری
حمله‌های سرشناستوطئه تروریستی ۲۰۰۸ بارسلونا، تلاش برای بمب‌گذاری در میدان تایمز ۲۰۱۰، سربریدن سیک‌ها توسط طالبان پاکستانی در سال ۲۰۱۰، ربودن گردشگران سوئیسی در بلوچستان، کشتار مدرسه پیشاور ۲۰۱۴، حمله به ملاله یوسف‌زی، بمب‌گذاری انتحاری لاهور ۲۰۱۶، بمب‌گذاری‌های کلیسای لاهور، حمله به اتوبوس داسو
وضعیتفعال
اندازه
متحدان
  • القاعده
  • ج‌اا (فقط جناح‌های طرفدار القاعده)
  • سپاه صحابه پاکستان (تا ۲۰۱۸)
  • لشکر جنگوی (تا ۲۰۲۴)
  • تحریک جهاد پاکستان (از ۲۰۲۳)
مخالفان
درگیری‌ها و جنگ‌ها
درگیری‌ها را ببینید
اعلام‌شده به‌عنوان گروه تروریستی از سوی آرژانتین[۳۲]
 بحرین[۳۳]
 کانادا[۳۴]
 پاکستان[۳۵]
 ژاپن[۳۶]
 نیوزیلند[۳۷]
 امارات متحده عربی[۳۸][۳۹][۴۰]
 بریتانیا[۴۱]
 ایالات متحده آمریکا[۴۲]
 سازمان ملل متحد[۴۳][۴۴]

تحریک طالبان پاکستان[ت] (تی‌تی‌پی)، یا به سادگی طالبان پاکستانی, یک سازمان شبه‌نظامی جهادی دیوبندی است که عمدتاً در امتداد مرز افغانستان–پاکستان فعالیت می‌کند. این سازمان توسط سازمان ملل متحد و دولت پاکستان به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته شده است.[۴۵] این گروه که توسط بیت‌الله محسود در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد، از سال ۲۰۱۸ تحت رهبری نور ولی محسود قرار دارد. تی‌تی‌پی علناً با طالبان، که از سال ۲۰۲۱ بر افغانستان حکومت می‌کند، اعلام بیعت کرده و در کنار آن جنگیده است،[۱] اما به‌طور مستقل عمل می‌کند و ساختار فرماندهی مشترکی با طالبان ندارد.[۴۶][۴۷] تی‌تی‌پی نیز مانند طالبان به پشتونوالی و تفسیر بسیار محافظه‌کارانه‌ای از اسلام سنی پایبند است.

در پاکستان، تی‌تی‌پی به ویژه به دلیل انجام حملات انتحاری و سایر حملات علیه اهداف دولتی، مخالفان سیاسی و غیرنظامیان پاکستانی شناخته شده است.[۱][۴۸] این سازمان مکرراً درگیر خشونت‌های فرقه‌ای، به ویژه علیه مسلمانان شیعه و سایر اقلیت‌های غیرسنی است.[۴۹] بیشتر سازمان‌های اسلام‌گرا در پاکستان تحت رهبری تی‌تی‌پی با هم متحد می‌شوند.[۵۰] به عنوان یک جناح شبه‌نظامی پیشرو در شورش خیبر پختونخوا پاکستان، تی‌تی‌پی مسئولیت چندین حمله مرگبار به نیروهای مسلح پاکستان را بر عهده گرفته است و در نهایت به دنبال سرنگونی دولت پاکستان و ایجاد یک دولت اسلامی مطابق با ایدئولوژی دیوبندی این سازمان است.[۵۱] تی‌تی‌پی همچنین از روایت‌های پشتون‌محور استفاده کرده است[۵۲][۵۳] و اغلب به خشونت علیه قومیت‌های غیرپشتون، مانند هزاره‌ها، دامن زده است.[۵۴] تی‌تی‌پی به کمربند قبیله‌ای در امتداد مرز افغانستان و پاکستان وابسته است و نیروهای خود را از آنجا جذب می‌کند. تی‌تی‌پی راهنمایی ایدئولوژیک خود را از القاعده دریافت کرده و روابط خود را با آن حفظ می‌کند.[۵۱] برخی از اعضای تی‌تی‌پی نیز با شاخه خراسان دولت اسلامی مرتبط بوده‌اند.[۵۵] بر اساس گزارشی از وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا، در سال ۲۰۱۹ حدود ۳٬۰۰۰ تا ۴٬۰۰۰ شبه‌نظامی تی‌تی‌پی در افغانستان حضور داشتند.[۲۷][۵۶][۵۷] بین ژوئیه و نوامبر ۲۰۲۰، گروه امجد فاروقی، یکی از جناح‌های لشکر جنگوی، گروه موسی شهید کاروان، جناح‌های محسود تی‌تی‌پی، طالبان مهمند، طالبان باجور، جماعةالاحرار و حزب الاحرار با تی‌تی‌پی ادغام شدند. این تجدید سازمان تی‌تی‌پی را مرگبارتر کرد و منجر به افزایش حملات شد.[۵۸]

طالبان پاکستانی قبلاً به طالبان افغانستان در جنگ ۲۰۰۱–۲۰۲۱ کمک کرده بود، با این حال این دو گروه دارای ایدئولوژی‌ها و ساختارهای فرماندهی جداگانه‌ای هستند.[۴۶][۴۷]

در سال ۲۰۲۰، پس از سال‌ها جناح‌گرایی و درگیری‌های داخلی، تی‌تی‌پی تحت رهبری نور ولی محسود دستخوش تجدید سازمان و اتحاد مجدد شد. محسود عملاً تی‌تی‌پی را در جهت جدیدی هدایت کرده است، غیرنظامیان را هدف قرار نمی‌دهد و تنها دستور حمله به پرسنل امنیتی و مجریان قانون را صادر می‌کند، تا وجهه این گروه را ترمیم کرده و آن را از افراط‌گرایی گروه شبه‌نظامی دولت اسلامی دور کند.[۵۹]

پس از به دست گرفتن قدرت توسط طالبان در افغانستان در اوت ۲۰۲۱، پاکستان نتوانست طالبان افغانستان را متقاعد کند که علیه تی‌تی‌پی اقدام کند.[۶۰] در عوض، طالبان افغانستان میانجی‌گری گفتگوها بین پاکستان و تی‌تی‌پی را بر عهده گرفت که منجر به آزادی ده‌ها زندانی تی‌تی‌پی در پاکستان و آتش‌بس موقت بین دولت پاکستان و تی‌تی‌پی شد.[۶۱][۶۲][۶۳] پس از انقضای آتش‌بس در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، تی‌تی‌پی حملات خود را علیه نیروهای امنیتی پاکستان از پناهگاه‌های داخل افغانستان افزایش داد. به نظر می‌رسد حملات هوایی پاکستان در افغانستان ۲۰۲۲ در استان‌های خوست و کنر افغانستان در ۱۶ آوریل ۲۰۲۲ در تلافی افزایش حملات تروریستی در پاکستان انجام شده باشد.[۶۴]

در سال ۲۰۲۵، طالبان پاکستانی توسط دولت پاکستان به دستور وزارت کشور، «فتنه الخوارج» لقب گرفت.[ث] بدین ترتیب، همه رسانه‌ها موظف شدند از تی‌تی‌پی به عنوان خوارج یاد کنند. به گفته مقامات، این اقدام «به منظور افشای ایدئولوژی واقعی گروه» صورت گرفت.[۶۵][۶۶][۶۷][۶۸]

تاریخچه

ریشه‌ها و توسعه

ریشه‌های طالبان پاکستان (TTP) به عنوان یک سازمان در سال ۲۰۰۲ میلادی آغاز شد، زمانی که ارتش پاکستان به منظور مبارزه با شبه‌نظامیان خارجی (افغان‌ها، عرب‌ها و آسیای میانه) که از جنگ در افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۲۱) به مناطق قبیله‌ای همسایه پاکستان فرار کرده بودند، به مناطق قبیله‌ای یورش برد.[۶۹][۷۰] مقاله‌ای از بی‌بی‌سی در سال ۱۳۸۳ (۲۰۰۴ میلادی) توضیح می‌دهد:

>عملیات نظامی بخشی از جنگ کلی علیه القاعده بود. … از آغاز عملیات، مقامات نظامی [پاکستان] قویاً تأیید کرده‌اند که تعداد زیادی از شبه‌نظامیان ازبک، چچن و عرب در منطقه حضور داشتند. … در تیر ۱۳۸۱ (ژوئیه ۲۰۰۲) بود که نیروهای پاکستانی، برای اولین بار در ۵۵ سال، وارد دره تیراه (ایجنسی اورکزی) در ایجنسی خیبر شدند. به زودی آن‌ها در دره شوال وزیرستان شمالی و سپس در وزیرستان جنوبی حضور یافتند. … این امر پس از مذاکرات طولانی با قبایل مختلف ممکن شد، که با اکراه و با اطمینان از اینکه حضور ارتش بودجه و کار توسعه‌ای به همراه خواهد داشت، با آن موافقت کردند. اما به محض شروع عملیات نظامی در وزیرستان جنوبی، تعدادی از زیرقبیله‌های وزیری آن را تلاشی برای تحت سلطه درآوردن خود دانستند. تلاش‌ها برای متقاعد کردن آن‌ها به تحویل شبه‌نظامیان خارجی شکست خورد و با سوءمدیریت آشکار مقامات، کارزار امنیتی علیه مظنونان القاعده به یک جنگ اعلام نشده بین ارتش پاکستان و مردان قبیله‌ای شورشی تبدیل شد.[۷۰]

بسیاری از رهبران تحریک طالبان پاکستان، کهنه‌سربازان نبرد در افغانستان هستند و با ارائه سربازان، آموزش و تدارکات نظامی از جنگ علیه نیروی بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) به رهبری ناتو حمایت کرده‌اند.[۴۸] در سال ۱۳۸۳ (۲۰۰۴ میلادی)، همان‌طور که در بالا توضیح داده شد، گروه‌های قبیله‌ای مختلفی که بعدها TTP را تشکیل دادند، با درگیر شدن همزمان در حملات نظامی و مذاکره با اسلام‌آباد، عملاً اقتدار خود را در مناطق قبیله‌ای فدرال اداره‌شده (FATA) تثبیت کردند. تا آن زمان، شبه‌نظامیان برای تحکیم کنترل خود، حدود ۲۰۰ نفر از بزرگان قبایل رقیب را در منطقه به قتل رسانده بودند.[۱] چندین تحلیلگر پاکستانی نیز آغاز حملات موشکی ایالات متحده در مناطق قبیله‌ای را به عنوان یک عامل شتاب‌دهنده در افزایش شبه‌نظامی‌گری قبیله‌ای در این منطقه ذکر می‌کنند. به‌طور مشخص، آن‌ها به یک حمله هوایی اکتبر ۲۰۰۶ به یک مدرسه در باجور که توسط تحریک نفاذ شریعت محمدی اداره می‌شد، به عنوان یک نقطه عطف اشاره می‌کنند.[۷۱]

در آذر ۱۳۸۶ (دسامبر ۲۰۰۷)، وجود تحریک طالبان پاکستان رسماً تحت رهبری بیت‌الله محسود اعلام شد.[۱] این گروه در پاسخ به عملیات نظامی پاکستان علیه شبه‌نظامیان القاعده در مناطق قبیله‌ای فدرال اداره‌شده (FATA) در سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷ میلادی) تشکیل شد.[۵۱]

در شهریور ۱۳۸۷ (۲۵ اوت ۲۰۰۸)، پاکستان این گروه را ممنوع کرد، حساب‌های بانکی و دارایی‌های آن را مسدود نمود و آن را از حضور رسانه‌ای منع کرد. دولت همچنین اعلام کرد که برای رهبران برجسته TTP پاداش تعیین خواهد شد.[۷۲]

در اواخر آذر ۱۳۸۷ (دسامبر ۲۰۰۸) و اوایل دی ۱۳۸۷ (ژانویه ۲۰۰۹)، ملا عمر هیئتی را به رهبری ملا عبدالله ذاکر، یکی از بازداشت‌شدگان سابق بازداشتگاه گوانتانامو، فرستاد تا اعضای برجسته TTP را متقاعد کند که اختلافات را کنار بگذارند و طالبان افغانستان را در مبارزه با حضور آمریکایی‌ها در افغانستان یاری دهند.[۴۸] بیت‌الله محسود، حافظ گل بهادر و مولوی نذیر در بهمن ۱۳۸۷ (فوریه) موافقت کردند و شورای اتحاد المجاهدین (SIM) را تشکیل دادند که به شورای اتحاد-ال-مجاهدین نیز برگردانده شده و در انگلیسی به Council of United Mujahedeen ترجمه می‌شود.[۴۸][۷۳][۷۴] در یک بیانیه کتبی که در یک جزوه یک صفحه‌ای به زبان اردو منتشر شد، این سه نفر تأیید کردند که اختلافات را برای مبارزه با نیروهای تحت رهبری آمریکا کنار خواهند گذاشت و بار دیگر وفاداری خود را به ملا عمر و اسامه بن لادن ابراز داشتند.[۴۸][۷۳] با این حال، شورای اتحاد المجاهدین مدت زیادی دوام نیاورد و اندکی پس از اعلام موجودیت، از هم پاشید.[۷۱][۷۵]

تهدیدهایی فراتر از مرز پاکستان

قاری حسین محسود در یک ویدیوی ضبط شده در فروردین ۱۳۸۹ (آوریل ۲۰۱۰) اعلام کرد که تحریک طالبان پاکستان در پاسخ به حملات پهپادی ایالات متحده به رهبران TTP، شهرهای ایالات متحده را به عنوان «هدف اصلی» قرار خواهد داد.[۷۶] تحریک طالبان پاکستان مسئولیت حمله انتحاری به تأسیسات سیا در کمپ چپمن در افغانستان در آذر ۱۳۸۸ (دسامبر ۲۰۰۹)، و همچنین تلاش برای بمب‌گذاری در میدان تایمز در اردیبهشت ۱۳۸۹ (مه ۲۰۱۰) را بر عهده گرفت.[۵۶][۵۷][۷۷][۷۸][۷۹]

در تیر ۱۳۹۱ (ژوئیه ۲۰۱۲)، TTP در پی خشونت‌های فرقه‌ای علیه مسلمانان روهینگیا در ایالت راخین (آراکان)، میانمار را به حمله تهدید کرد. احسان‌الله، سخنگوی TTP، از دولت پاکستان خواست که روابط خود را با میانمار قطع کرده و سفارت برمه در اسلام‌آباد را ببندد، و هشدار داد که اگر اقدامی صورت نگیرد، به منافع برمه حمله خواهد شد. اگرچه TTP در حال انجام شورش در پاکستان بوده است، اما توانایی آن برای گسترش عملیات به کشورهای دیگر مورد تردید قرار گرفته است. این یک مورد نادر بود که در آن نسبت به خشونت در کشوری دیگر هشدار داده شد.[۸۰][۸۱]

بحران رهبری

در مرداد ۱۳۸۸ (اوت ۲۰۰۹)، یک حمله موشکی از سوی یک پهپاد مشکوک آمریکایی، بیت‌الله محسود را کشت. TTP به زودی یک شورا برگزار کرد تا جانشین او را تعیین کند.[۸۲] منابع دولتی گزارش دادند که درگیری در طول شورا بین حکیم‌الله محسود و ولی‌الرحمن درگرفت. در حالی که شبکه‌های خبری پاکستان گزارش دادند که حکیم‌الله در تیراندازی کشته شده است، رحمان ملک، وزیر کشور، نتوانست مرگ او را تأیید کند.[۸۳] در ۲۷ مرداد ۱۳۸۸ (۱۸ اوت)، مقامات امنیتی پاکستان دستگیری مولوی عمر، سخنگوی ارشد TTP را اعلام کردند. عمر، که مرگ بیت‌الله را تکذیب کرده بود، اظهارات قبلی خود را پس گرفت و مرگ رهبر را در حمله موشکی تأیید کرد. او همچنین به آشفتگی در میان رهبری TTP پس از این قتل اذعان کرد.[۸۴]

پس از دستگیری عمر، مولانا فقیر محمد به بی‌بی‌سی اعلام کرد که رهبری موقت TTP را بر عهده خواهد گرفت و مسلم خان به عنوان سخنگوی اصلی این سازمان خدمت خواهد کرد. او همچنین تأکید کرد که بیت‌الله کشته نشده، بلکه حالش بد است. فقیر همچنین توضیح داد که تصمیم‌گیری در مورد رهبری این گروه تنها با مشورت و اجماع با طیف وسیعی از رهبران مختلف TTP صورت می‌گیرد. او به بی‌بی‌سی گفت: «اجتماع رهبران TTP شامل ۳۲ عضو است و هیچ تصمیم مهمی بدون مشورت آن‌ها اتخاذ نمی‌شود.»[۸۵][۸۶] او به خبرگزاری فرانسه (AFP) گزارش داد که هم حکیم‌الله محسود و هم ولی‌الرحمن انتصاب او را به عنوان رهبر موقت گروه شبه‌نظامی تأیید کرده‌اند.[۸۷] هیچ‌کدام از این شبه‌نظامیان اظهارات فقیر را علناً تأیید نکردند و تحلیلگران مورد استناد دان نیوز معتقد بودند که پذیرش رهبری در واقع نشان‌دهنده یک کشمکش قدرت است.[۸۸]

دو روز بعد، فقیر محمد ادعای خود مبنی بر رهبری موقت را پس گرفت و گفت که حکیم‌الله محسود به عنوان رهبر TTP انتخاب شده است.[۲] فقیر اعلام کرد که شورای ۴۲ نفره همچنین تصمیم گرفته است که اعظم طارق به جای مسلم خان، به عنوان سخنگوی اصلی TTP خدمت کند.[۳]

تحت رهبری حکیم‌الله، TTP کارزار انتحاری خود را علیه دولت پاکستان و علیه اهداف غیرنظامی (به ویژه شیعیان، قادیانی‌ها و صوفیان) تشدید کرد.[۷۱]

تعیین به عنوان یک سازمان تروریستی

در ۱۰ شهریور ۱۳۸۹ (۱ سپتامبر ۲۰۱۰)، ایالات متحده تحریک طالبان پاکستان را به عنوان یک سازمان تروریستی خارجی (FTO) تعیین کرد و حکیم‌الله محسود و ولی‌الرحمن را به عنوان تروریست‌های جهانی با تعیین ویژه معرفی کرد. تعیین TTP به عنوان FTO، ارائه حمایت یا انجام تجارت با این گروه را جرم تلقی کرده و همچنین به ایالات متحده اجازه می‌دهد تا دارایی‌های آن را مسدود کند. وزارت امور خارجه ایالات متحده همچنین مبلغ ۵ میلیون دلار پاداش برای اطلاعات مربوط به محل اختفای این دو نفر تعیین کرد.[۴۲][۸۹]

در دی ۱۳۸۹ (ژانویه ۲۰۱۱)، دولت بریتانیا اقدام به طبقه‌بندی TTP به عنوان یک سازمان تروریستی ممنوعه بر اساس قانون تروریسم ۲۰۰۰ خود کرد.[۴۱]

در تیر ۱۳۹۰ (ژوئیه ۲۰۱۱)، دولت کانادا نیز TTP را به فهرست سازمان‌های تروریستی ممنوعه خود اضافه کرد.[۳۴]

انشعاب‌های داخلی

در بهمن ۱۳۹۲ (فوریه ۲۰۱۴)، گروهی از تروریست‌های TTP به رهبری مولانا عمر قاسمی، در اعتراض به مذاکرات TTP با دولت پاکستان، از این سازمان جدا شدند و احرار الهند را تشکیل دادند.[۹۰]

در اردیبهشت ۱۳۹۳ (مه ۲۰۱۴)، جناح محسود TTP از گروه اصلی جدا شد تا واحد انشعابی به نام تحریک طالبان وزیرستان جنوبی به رهبری خالد محسود را تشکیل دهد. این گروه انشعابی از فعالیت‌های مختلف TTP ناراضی بود و در بیانیه‌ای اعلام کرد: «ما آدم‌ربایی برای باج‌گیری، اخاذی، آسیب رساندن به تأسیسات عمومی و بمب‌گذاری را غیر اسلامی می‌دانیم. گروه محسود TTP به جلوگیری از ظلم ستمگران و حمایت از مظلومان اعتقاد دارد.»[۹۱] محسودها به‌طور گسترده به عنوان مهم‌ترین گروه در TTP شناخته می‌شدند و از دست دادن آن‌ها ضربه بزرگی تلقی می‌شد.[۹۲] در بهمن ۱۳۹۵ (فوریه ۲۰۱۷)، TTP اعلام کرد که جناح محسود پس از «جدایی عناصر سرکش به جناح‌های رقیب»، دوباره به گروه پیوسته است.[۹۳]

در مرداد ۱۳۹۳ (اوت ۲۰۱۴)، عناصر تندرو TTP از چهار منطقه از هفت منطقه قبیله‌ای، گروه جداگانه‌ای به نام تحریک طالبان پاکستان جماعة الاحرار را تشکیل دادند که رهبری آن را عمر خالد خراسانی، فرمانده ایجنسی مهمند، بر عهده داشت.[۹۴] این جدایی پس از مخالفت با دستور فضل‌الله مبنی بر جنگ با حمله ارتش پاکستان در مناطق قبیله‌ای رخ داد.[۹۵] با این حال، در اسفند ۱۳۹۳ (مارس ۲۰۱۵)، سخنگوی جماعة الاحرار اعلام کرد که آن‌ها دوباره به TTP می‌پیوندند.[۹۶] گزارش شده است که برخی از مبارزان ازبک و عرب که پیش از این با TTP همکاری می‌کردند، شروع به ترک پاکستان به مقصد عراق کرده‌اند تا در کنار دولت اسلامی (داعش) بجنگند. در همان ماه، عصمت‌الله معاویه، فرمانده طالبان پنجابی، اعلام کرد که جناح او به مبارزه مسلحانه خود علیه دولت پاکستان پایان می‌دهد.[۹۷]

در مهر ۱۳۹۳ (اکتبر ۲۰۱۴)، شهیدالله شهید، سخنگوی TTP، و فرماندهان این گروه در مناطق قبیله‌ای اورکزی، کرم و خیبر و ولسوالی‌های پشاور و هانگو، از TTP جدا شدند و با بیعت به دولت اسلامی (داعش) پیوستند.[۹۸]

ساختار سازمانی

نمای کلی

تی‌تی‌پی (TTP) از نظر ساختاری با طالبان افغان تفاوت دارد؛ زیرا فاقد یک فرماندهی مرکزی است و بیشتر یک ائتلاف سست از گروه‌های شبه‌نظامی مختلف است که با خصومت نسبت به دولت مرکزی در اسلام‌آباد متحد شده‌اند.[۲۰][۲۱][۲۲] چندین تحلیلگر ساختار تی‌تی‌پی را به عنوان یک شبکهٔ سست از گروه‌های تشکیل‌دهندهٔ پراکنده توصیف می‌کنند که از نظر اندازه و سطح هماهنگی متفاوت هستند.[۷۱] جناح‌های مختلف تی‌تی‌پی معمولاً محدود به مناطق نفوذ محلی خود هستند و اغلب توانایی گسترش عملیات خود را فراتر از آن قلمرو ندارند.[۹۹][۱۰۰]

در شکل اولیه خود، بیت‌الله محسود امیر تی‌تی‌پی بود. پس از او در سلسله مراتب رهبری، حافظ گل بهادر به عنوان نایب امیر یا معاون قرار داشت. فقیر محمد سومین رهبر با نفوذ بود.[۱] این گروه شامل اعضایی از هر هفت منطقه قبیله‌ای [منطقه فدرال با اداره قبیله‌ای](FATA) و همچنین چندین منطقه از خیبر پختونخوا (NWFP)، از جمله سوات، بنو، تانک، لکی مروت، دیره اسماعیل خان، کوهستان، بونر، و مالاکند بود.[۱] برخی برآوردهای سال ۱۳۸۷/۱۳۸۸ (۲۰۰۸) تعداد کل نیروهای عملیاتی را ۳۰ تا ۳۵ هزار نفر تخمین زد، هرچند قضاوت در مورد قابل اعتماد بودن چنین برآوردهایی دشوار است.[۶۹]

در پی مرگ بیت‌الله محسود، سازمان دچار آشفتگی در میان شبه‌نظامیان پیشرو خود شد. با این حال، تا پایان شهریور ۱۳۸۸ (اوت ۲۰۰۹)، اعضای برجسته تی‌تی‌پی، حکیم‌الله محسود را به عنوان دومین امیر خود تأیید کردند. منابع دولتی و برخی از منابع تی‌تی‌پی به رسانه‌ها گفتند که حکیم‌الله محسود در دی/بهمن ۱۳۸۸ (ژانویه ۲۰۱۰) بر اثر جراحاتی که در جریان حمله پهپادی ایالات متحده متحمل شد، کشته شده است. گزارش‌های تأیید نشده از ایجنسی اورکزی حاکی از آن بود که پس از مرگ حکیم‌الله محسود، ملک نور جمال با نام مستعار مولانا طوفان، رهبری تی‌تی‌پی را بر عهده گرفته است تا زمانی که گروه در مورد نحوه ادامه کار تصمیم بگیرد.[۱۰۱][۱۰۲]

رویترز، با استناد به گزارشی از نشریهٔ The Express Tribune، در تیر/مرداد ۱۳۹۰ (ژوئیه ۲۰۱۱) اعلام کرد که پس از جدایی فضل سعید حقانی، رهبر تی‌تی‌پی در منطقهٔ کرم، از این گروه شبه‌نظامی، تسلط حکیم‌الله محسود بر رهبری تی‌تی‌پی در حال تضعیف بود. حقانی اختلاف نظر بر سر حملات به غیرنظامیان را دلیل این انشعاب عنوان کرد. این نشریه به نقل از یکی از همکاران محسود نوشت که: «به نظر می‌رسد او اکنون فقط یک چهرهٔ ظاهری است… او به سختی می‌تواند با فرماندهان خود در سایر بخش‌های مناطق قبیله‌ای ارتباط برقرار کند… او در انزوای کامل قرار دارد. تنها تعداد کمی از افراد در داخل تی‌تی‌پی از مکان او اطلاع دارند.»[۱۰۳] گزارشی در آذر/دی ۱۳۹۰ (دسامبر ۲۰۱۱) که در The Express Tribune منتشر شد، این شبکه را بیشتر به عنوان شبکه‌ای «فروپاشیده» توصیف کرد که «بودجه آن کم شده و درگیری‌های داخلی تشدید می‌شود.» به گفته چندین نیروی عملیاتی تی‌تی‌پی، این مشکلات از اختلافات درون رهبری تی‌تی‌پی بر سر پیگیری مذاکرات صلح با اسلام‌آباد ناشی می‌شد.[۱۰۴] در آذر/دی ۱۳۹۱ (دسامبر ۲۰۱۲)، مقامات ارشد ارتش پاکستان به رویترز گفتند که حکیم‌الله محسود کنترل گروه را از دست داده و انتظار می‌رود که ولی‌الرحمن رسماً به عنوان رئیس تی‌تی‌پی معرفی شود.[۱۰۵] با این حال، ویدئویی که اواخر همان ماه منتشر شد، حکیم‌الله محسود و ولی‌الرحمن را در کنار یکدیگر نشان می‌داد، در حالی که محسود گزارش‌های مربوط به شکاف میان این دو را تبلیغات می‌خواند.[۱۰۶] محسود و رحمان بعداً در سال ۱۳۹۲ (۲۰۱۳) در حملات هوایی جداگانه کشته شدند.[۱۰۷][۱۰۸]

در بهمن ۱۳۹۸ (فوریه ۲۰۲۰)، تی‌تی‌پی مرگ چهار رهبر ارشد خود را در یک دورهٔ یک هفته‌ای گزارش کرد.[۱۰۹] هر چهار نفر از این رهبران، از جمله شیخ خالد حقانی، معاون سابق تی‌تی‌پی، و شهریان محسود، رهبر گروه حکیم‌الله محسود،[۱۱۰][۱۱۱] نیز ظرف یک ماه از یکدیگر کشته شدند.[۱۰۹]

رهبران کنونی

  • نور ولی محسود (با نام مستعار ابومنصور عاصم) – امیر (رئیس) تحریک طالبان پاکستان.[۱۱۲]
  • مزاحم (با نام مستعار مفتی حضرت) – نایب امیر (معاون رئیس) تی‌تی‌پی.[۱۱۳]
  • حافظ گل بهادر – جناح با نفوذ در وزیرستان شمالی.[۱۱۴]
  • علیم خان خوشحالی – جناح فعال در وزیرستان شمالی.[۱۱۵]
  • محمد خراسانی – سخنگوی مرکزی تی‌تی‌پی.[۱۱۶]

رسانه‌ها

«بازوی رسانه‌ای» تی‌تی‌پی «عمر مدیا» است.[۱۱۷] عمر مدیا نگاهی «از پشت صحنه» به حملات طالبان ارائه می‌دهد. کلیپ‌های ویدیویی به زبان پشتو با زیرنویس اردو ساخته می‌شوند.[۱۱۸][۱۱۹] همچنین گزارش شده است که عمر مدیا یک صفحهٔ فیس‌بوک را اداره می‌کرد که در سپتامبر ۲۰۱۲ ایجاد شده بود و چند «پسند» و «تعداد انگشت‌شماری پیام نوشته شده به انگلیسی» داشت. به گفته احسان‌الله احسان، سخنگوی وقت تی‌تی‌پی، از این صفحه «به‌طور موقت» استفاده می‌شد تا اینکه تی‌تی‌پی قصد داشت وب‌سایت خود را راه‌اندازی کند. گروه SITE Intelligence صفحه فیس‌بوک را به عنوان «مرکز جذب نیرو» توصیف کرد که به دنبال افرادی برای ویرایش مجله فصلی و ویدئوهای تی‌تی‌پی بود.[۱۲۰][۱۲۱] این صفحه به زودی توسط فیس‌بوک حذف و حساب کاربری تعلیق شد.[۱۲۱]

ارتباط با سایر گروه‌های شبه‌نظامی

در مصاحبه‌ای در اردیبهشت/خرداد ۱۳۸۹ (مه ۲۰۱۰)، ژنرال دیوید پترائوس از ایالات متحده رابطه تی‌تی‌پی با سایر گروه‌های شبه‌نظامی را به این صورت توصیف کرد که رمزگشایی از آن دشوار است: «به وضوح یک رابطه همزیستی بین همه این سازمان‌های مختلف وجود دارد: القاعده، طالبان پاکستانی، طالبان افغان، تحریک نفاذ شریعت محمدی (TNSM). و تفکیک و تلاش برای تمایز قائل شدن بین آن‌ها بسیار دشوار است. آن‌ها از یکدیگر حمایت می‌کنند، با یکدیگر هماهنگ می‌شوند، گاهی با یکدیگر رقابت می‌کنند، [و] گاهی حتی با یکدیگر می‌جنگند. اما در نهایت، یک رابطه بسیار قوی بین آن‌ها وجود دارد.»[۵۶]

دنیس سی. بلر، مدیر اطلاعات ملی و دریاسالار نیروی دریایی ایالات متحده، به سناتورهای ایالات متحده گفت که دولت و ارتش پاکستان در عین حال تمایزهای روشنی بین گروه‌های شبه‌نظامی مختلف قائل می‌شوند.[۱۲۲] در حالی که پیوندهایی بین طالبان پاکستانی و افغان وجود دارد، این دو گروه به اندازه کافی متمایز هستند که ارتش پاکستان بتواند دیدگاه بسیار متفاوتی نسبت به آنها داشته باشد.[۱۲۳] مقامات آمریکایی گفتند که بال S [سازمان اطلاعات بین سرویس‌ها](ISI) پاکستان از سه گروه اصلی که حملات را در افغانستان انجام می‌دادند حمایت مستقیم می‌کرد: طالبان افغان مستقر در کویته پاکستان، که تحت فرمان ملا محمد عمر بود؛ شبکه شبه‌نظامی تحت اداره گلبدین حکمتیار؛ و گروهی متفاوت که توسط رهبر چریکی جلال‌الدین حقانی اداره می‌شد؛ که همگی در مقابل تی‌تی‌پی تحت رهبری حکیم‌الله محسود، که با ارتش پاکستان درگیر نبرد شده بود، به عنوان یک سرمایهٔ استراتژیک توسط پاکستان در نظر گرفته می‌شدند.[۱۲۲]

طالبان افغان

طالبان افغان و طالبان پاکستانی دارای ایدئولوژی مشترک و قومیت پشتون غالب هستند، اما جنبش‌هایی متمایز هستند که در تاریخچه، ساختار و اهداف خود تفاوت دارند.[۲۰][۲۱][۷۷][۸۹][۴۶] این دو گروه اغلب با یکدیگر کنار نمی‌آیند.[۱۲۴] یک سخنگوی طالبان افغان به نیویورک تایمز گفت: «ما دوست نداریم با آن‌ها درگیر شویم، زیرا هرگونه وابستگی به جنگجویان طالبان پاکستانی را رد کرده‌ایم… ما به عنوان مسلمان نسبت به آن‌ها همدردی داریم، اما غیر از این، چیز دیگری بین ما نیست.»[۴۸][۱۲۵] بریگادیر (بازنشسته) محمد سعد، تحلیلگر امنیتی مستقر در پیشاور، معتقد است که طالبان یک موجودیت یکپارچه نیستند. او گفت: «آن‌ها را می‌توان به سه دسته کلی تقسیم کرد: طالبان قندهاری (طالبان افغان)، به رهبری ملا عمر؛ طالبان پکتیا (شبکه حقانی)، به رهبری جلال‌الدین حقانی و پسرش سراج‌الدین حقانی؛ و طالبان سلفی (طالبان پاکستانی).» او گفت: «این طالبان سلفی هستند که تهدیدی واقعی برای پاکستان محسوب می‌شوند. ممکن است آن‌ها از رهبر عالی طالبان، ملا عمر، اطاعت نکنند.»[۱۲۶] برخی کارشناسان منطقه‌ای می‌گویند که نام مشترک «طالبان» ممکن است بیش از آنکه روشنگر باشد، گمراه‌کننده باشد. گیل دورونسورو از صندوق کارنگی برای صلح بین‌المللی معتقد است که «این واقعیت که آن‌ها نام یکسانی دارند، انواع سردرگمی‌ها را ایجاد می‌کند.»[۲۰] هنگامی که ارتش پاکستان عملیات‌هایی را علیه طالبان پاکستانی آغاز کرد، بسیاری که با منطقه آشنا نبودند، به اشتباه تصور می‌کردند که این حمله علیه طالبان افغان ملا عمر است.[۲۰]

تی‌تی‌پی تقریباً به‌طور انحصاری عناصر دولت پاکستان را هدف قرار داده است.[۵۶] در حالی که طالبان افغان از لحاظ تاریخی برای کمپین خود جهت کنترل افغانستان به حمایت ارتش پاکستان تکیه کرده است.[۷۱][۱۲۷] نیروهای عادی ارتش پاکستان در کنار طالبان افغان در جنگ در افغانستان (۱۹۹۶–۲۰۰۱) جنگیدند.[۱۲۸] تصور می‌شود رهبران اصلی طالبان افغان از جمله ملا عمر، جلال‌الدین حقانی و سراج حقانی از پناهگاه‌های امن در پاکستان برخوردار بوده‌اند.[۱۲۹] در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶)، جلال‌الدین حقانی توسط یک مقام ارشد [سازمان اطلاعات بین سرویس‌ها](ISI) پاکستان «سرمایه پاکستانی» نامیده شد.[۱۲۹] پاکستان حقانی‌ها را به عنوان نیرویی مهم برای حفاظت از منافع خود در افغانستان می‌داند و بنابراین تمایلی به اقدام علیه آنها نداشته است.[۱۲۹]

در سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷)، شبه‌نظامیان پاکستانی وفادار به بیت‌الله محسود تحریک طالبان پاکستان را ایجاد کردند و حدود ۲۰۰ رهبر رقیب پاکستانی را کشتند. آنها رسماً اهداف خود را برای استقرار حکومت خود بر مناطق قبیله‌ای فدرال پاکستان تعریف کردند و به دنبال آن با ارتش پاکستان در عملیات‌های رزمی سنگین درگیر شدند. تحلیلگران اطلاعاتی معتقدند که این حملات تی‌تی‌پی علیه دولت، پلیس و ارتش پاکستان، روابط بین طالبان پاکستانی و طالبان افغان را تیره کرده است.[۲۰] ملا عمر، رهبر طالبان افغان، در اواخر ۱۳۸۷ و اوایل ۱۳۸۸ (اواخر ۲۰۰۸ و اوایل ۲۰۰۹) از تحریک طالبان پاکستان خواست تا حملات در داخل پاکستان را متوقف کند.

در بهمن/اسفند ۱۳۸۷ (فوریه ۲۰۰۹)، سه رهبر غالب طالبان پاکستانی توافق کردند که اختلافات خود را کنار بگذارند تا به مقابله با افزایش برنامه‌ریزی شده نیروهای آمریکایی در افغانستان کمک کنند و وفاداری خود را به ملا عمر (و اسامه بن لادن) مجدداً تأیید کردند.[۴۸] با این حال، توافق میان رهبران تی‌تی‌پی کوتاه‌مدت بود و به جای جنگ در کنار طالبان افغان، جناح‌های رقیب پاکستانی به زودی با یکدیگر درگیر نبرد شدند.[۷۱][۷۵]

بسیاری از مقامات طالبان افغان از کارزار خشونت‌آمیز تی‌تی‌پی علیه پاکستان ناراحت هستند. طالبان افغان و طالبان پاکستانی نیز حملاتی را علیه یکدیگر انجام داده‌اند. در ۱۸ مهر ۱۳۹۲ (۱۰ اکتبر ۲۰۱۳)، طالبان افغان به شدت مسلح به یک پایگاه طالبان پاکستانی در استان کنر افغانستان حمله کردند. این حمله منجر به کشته شدن سه فرمانده تی‌تی‌پی شد. با این حال، تی‌تی‌پی هرگونه تلفات را تکذیب کرد.[۱۳۰] همچنین در ۵ تیر ۱۳۹۵ (۲۵ ژوئن ۲۰۱۶)، طالبان افغان و تی‌تی‌پی در استان کنر افغانستان با یکدیگر درگیر شدند. وزارت دفاع افغانستان ادعا کرد که هشت شبه‌نظامی طالبان پاکستانی و شش شبه‌نظامی طالبان افغان در این درگیری کشته شدند.[۱۳۱] علاوه بر این، برخی منابع همچنین ادعا می‌کنند که تی‌تی‌پی پشت مرگ ناصرالدین حقانی بوده است؛ زیرا تی‌تی‌پی معتقد بود که شبکه حقانی پشت مرگ حکیم‌الله محسود بوده است و مکان حکیم‌الله محسود را به ارتش ایالات متحده در افغانستان فاش کرده است.[۱۳۲][۱۲۴]

از سال ۱۳۸۵/۱۳۸۶ (۲۰۰۷)، تی‌تی‌پی مسئول برخی از بدترین حملات تروریستی در پاکستان بوده است، از جمله کشتار مدرسه پیشاور، و غیرنظامیان و نیروهای امنیتی را در موج‌های پی در پی از حملات انتحاری، انفجار بمب‌های کنار جاده‌ای (IED)، قتل هدفمند و سایر اشکال حملات هدف قرار داده بود. پس از کشتار مدرسه پیشاور توسط تی‌تی‌پی، رهبران طالبان افغان اقدامات طالبان پاکستانی در مورد مدرسه را محکوم کردند و آن را «غیر اسلامی» خواندند.[۱۳۳]

با این حال، به رغم جنایات طالبان پاکستانی، پاکستان نتوانست طالبان افغان را متقاعد کند تا با طالبان پاکستانی برخورد کنند، هنگامی که طالبان افغان در مرداد ۱۴۰۰ (اوت ۲۰۲۱) قدرت را در کابل به دست گرفتند.[۶۰] در عوض، طالبان افغان میانجی‌گری مذاکرات بین پاکستان و طالبان پاکستانی را انجام داد که منجر به آزادی ده‌ها زندانی طالبان پاکستانی در پاکستان شد. در آبان ۱۴۰۰ (نوامبر ۲۰۲۱)، طالبان افغان به تسهیل آتش‌بس یک‌ماهه بین دولت نخست‌وزیر عمران خان و طالبان پاکستانی کمک کرد. با این حال، این آتش‌بس پس از انقضا تمدید نشد و نور ولی محسود، امیر طالبان پاکستانی، از جنگجویان خود خواست تا حملات خود را در پاکستان از ۱۹ آذر ۱۴۰۰ (۱۰ دسامبر ۲۰۲۱) از سر بگیرند.[۶۲][۶۳]

جنجال مرزی

در تیر ۱۳۹۰ (ژوئیه ۲۰۱۱)، پس از حملات موشکی پاکستان به ولایات افغانستان، گزارش‌های رسانه‌های پاکستانی مدعی شدند که رهبران ارشد طالبان پاکستانی از افغانستان برای انجام حملات علیه پاسگاه‌های مرزی پاکستان فعالیت می‌کنند. طبق این گزارش‌ها، قاری ضیاء الرحمن میزبان فقیر محمد در ولایت کنر بود در حالی که شیخ دوست محمد، یک رهبر محلی طالبان افغان، میزبان مولانا فضل‌الله در ولایت نورستان بود. فقیر محمد، که مسئولیت حملهٔ ۱۲ تیر ۱۳۹۰ (۴ ژوئیه ۲۰۱۱) به یک ایست بازرسی شبه‌نظامی و حملات مشابه در خرداد/تیر ۱۳۹۰ (ژوئن ۲۰۱۱) به چندین روستای مرزی در باجور را بر عهده گرفت، در یک برنامه رادیویی اظهار داشت: «جنگجویان ما این دو حمله را از افغانستان انجام دادند و ما حملات بیشتری از این دست را در داخل افغانستان و پاکستان آغاز خواهیم کرد.» ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان افغان، این گزارش‌ها را به شدت رد کرد و امکان ایجاد پایگاه توسط طالبان پاکستانی در مناطق تحت کنترل طالبان افغان را تکذیب کرد.[۱۳۴][۱۳۵] تمیم نورستانی، والی ولایت نورستان افغانستان، به نشریه The Express Tribune گفت که در حالی که «طالبان افغان هرگز حملات مرزی در پاکستان انجام نداده‌اند»، ممکن است شبه‌نظامیان تی‌تی‌پی در کنر و نورستان در «مناطقی که حاکمیت دولت وجود ندارد» دارای «پناهگاه‌های امن» باشند.[۱۲۶]

در خرداد/تیر ۱۳۹۱ (ژوئن ۲۰۱۲) سخنگویی از شاخهٔ مالاکند طالبان پاکستانی به The Express Tribune فاش کرد که شبه‌نظامیان تی‌تی‌پی «به‌طور منظم از مرزهای متخلخل عبور می‌کنند» تا حملاتی را علیه پاکستان سازماندهی کنند، اما تنها چند ماه قبل از آن در افغانستان بوده‌اند، علی‌رغم ادعاهای پاکستان مبنی بر اینکه طالبان پاکستانی مدت‌هاست از خاک افغانستان به عنوان پایگاهی برای عملیات استفاده می‌کنند.[۱۳۶]

هر دو دولت یکدیگر را به پناه دادن به شبه‌نظامیان طالبان در امتداد مرز مشترک متهم می‌کنند.[۱۳۷] در سال ۱۳۸۸ (۲۰۰۹)، پاکستان عملیاتی را برای بیرون راندن تحریک طالبان پاکستان از قلمرو خود در وزیرستان جنوبی آغاز کرد.[۱۳۸] برخی تحلیلگران می‌گویند این درگیری‌ها شبه‌نظامیان تی‌تی‌پی را به ولایات نورستان و کنر افغانستان سوق داد، جایی که آن‌ها مجدداً سازماندهی شده‌اند تا مناطق مرزی پاکستان را تهدید کنند.[۱۳۹] ارتش پاکستان مدعی است که «حضور اندک» ناتو و نیروهای افغان در امتداد مرز، شبه‌نظامیان را قادر ساخته است تا از این مناطق به عنوان پناهگاه‌های امن استفاده کنند و حملات مکرری را در داخل پاکستان آغاز کنند.[۱۳۹] مقامات افغان اظهار داشتند که خروج نیروهای آمریکایی از بخش‌هایی از ولایت کنر که از سال ۱۳۸۸ (۲۰۱۰) آغاز شد، یک خلأ قدرت ایجاد کرد که شبه‌نظامیان آن را پر کردند.[۱۴۰] آن‌ها به این واقعیت اشاره می‌کنند که دولت افغانستان در برخی مناطق به دلیل جنگ خود با طالبان افغان که به گفته بسیاری از نهادها، تحلیلگران و مقامات بین‌المللی و افغان توسط پاکستان حمایت می‌شوند، کنترل کمی دارد.[۱۲۳][۱۴۱] پاکستان به شدت این ادعا را رد می‌کند،[۱۴۲] اگرچه برخی از فرماندهان طالبان افغان اظهار داشتند که آموزش آن‌ها واقعاً تحت نظارت «افسران آی‌اس‌آی در اردوگاهی در پاکستان» بوده و توسط پاکستان مسلح شده‌اند تا با دولت افغانستان و نیروهای بین‌المللی در افغانستان بجنگند.[۱۴۳][۱۴۴][۱۳۳]

القاعده

تحریک طالبان پاکستان روابط نزدیکی با القاعده دارد و در پول، کارشناسان بمب و سازندگان بمب شریک است. جان برنان، مشاور ارشد ضد تروریسم رئیس‌جمهور اوباما، گفت: «این گروهی است که رابطه نزدیکی با القاعده دارد. آن‌ها با هم آموزش می‌بینند، با هم برنامه‌ریزی می‌کنند، با هم توطئه می‌کنند. تشخیص آن‌ها تقریباً غیرممکن است.»[۱۴۵] دنیل بنجامین، سفیر کلان، اظهار داشت: «تی‌تی‌پی و القاعده رابطه همزیستی دارند: تی‌تی‌پی راهنمایی ایدئولوژیک را از القاعده می‌گیرد، در حالی که القاعده برای پناهگاه امن در مناطق پشتون در امتداد مرز افغانستان و پاکستان به تی‌تی‌پی متکی است… این همکاری متقابل به تی‌تی‌پی امکان دسترسی به شبکه تروریستی جهانی القاعده و تجربه عملیاتی اعضای آن را می‌دهد. با توجه به نزدیکی این دو گروه و ماهیت رابطه آن‌ها، تی‌تی‌پی یک «تقویت‌کننده نیرو» برای القاعده است.»[۸۹] عایشه صدیقه از مرکز بین‌المللی وودرو ویلسون برای دانشوران، تی‌تی‌پی را به عنوان «یک شعبه از القاعده» توصیف می‌کند و پیوندهای قوی را به کسب «شخصیتی محلی‌تر در طول سال‌ها» توسط القاعده نسبت می‌دهد.[۲۱] از دوران شوروی، برخی از نیروهای القاعده خود را در مناطق پشتون مستقر کرده و در فرهنگ محلی درآمیخته‌اند.[۲۲]

در سال ۱۳۸۷ (۲۰۰۸)، بیت‌الله محسود با ایمن الظواهری در وزیرستان جنوبی دیدار کرد. قبل از این دیدار، طالبان پاکستانی تحت فرمان طالبان افغان و فرماندهان شبه‌نظامی طرفدار پاکستان بودند. در آن زمان، مقامات پاکستانی معتقد بودند که محسود در واقع یک نیروی عملیاتی القاعده است.[۹۹] در بهمن/اسفند ۱۳۸۷ (فوریه ۲۰۰۹)، بیت‌الله محسود، حافظ گل بهادر و مولوی نذیر بیانیه‌ای صادر کردند که در آن وفاداری خود را به اسامه بن لادن مجدداً تأیید کردند.[۴۸][۷۳]

دولت اسلامی عراق و شام

الگو:Update section

بر اساس گزارش سازمان ملل، رهبری اصلی داعش بودجه‌ای را به تی‌تی‌پی در افغانستان می‌فرستد تا حملات را به دلیل کاهش نیروی انسانی خود «برون‌سپاری» کند. این گزارش همچنین ادعا می‌کند که داعش بدون این بودجه‌ها در افغانستان وجود نخواهد داشت.[۱۴۶]

به گفته برهان عثمان، تحلیلگر ارشد در گروه بین‌المللی بحران (ICG)، جنگجویان دولت اسلامی (IS) که شاخه داعش-خراسان را تأسیس کردند، شبه‌نظامیان تی‌تی‌پی بودند که مدت‌ها در افغانستان ساکن شده بودند. او ادعا می‌کند که بسیاری از اعضای تی‌تی‌پی در نتیجه عملیات نظامی نیروهای امنیتی پاکستان، از پاکستان فرار کرده و به دنبال پناهندگی در افغانستان رفتند. در افغانستان، ریاست امنیت ملی (NDS) سعی کرد آن‌ها را متقاعد کند که علیه پاکستان و طالبان افغان بجنگند. در ابتدا، تنها تعداد کمی از آن‌ها علیه پاکستان و طالبان افغان جنگیدند. با این حال، پس از آن، اعضای تی‌تی‌پی در افغانستان وفاداری خود را به داعش-خراسان تغییر دادند. در ابتدا، به دلیل روابط خوب آن‌ها با نیروهای مسلح افغان، مردم محلی در افغانستان فکر می‌کردند که آن‌ها نیروهای طرفدار دولت افغان هستند. آن‌ها همچنین ادعا کردند که برای جنگ با طالبان افغان و پاکستان به آنجا آمده‌اند. با این حال، پس از یک سری رویدادها، داعش-خراسان نیز نسبت به دولت افغان و مردم محلی خصمانه شد.[۱۴۷]

لشکر غازی عبدالرشید شهید

لشکر غازی عبدالرشید شهید، که نام آن معمولاً به لشکر غازی یا نیروی غازی کوتاه می‌شود، پس از عملیات مسجد لعل در سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷) به عنوان یک سازمان جهادی ظهور کرد. در سال ۱۳۸۸ (۲۰۰۹)، لشکر غازی در طول عملیات نظامی در دره سوات از نزدیک با تی‌تی‌پی همکاری کرد و این دو گروه به‌طور مشترک حملاتی را علیه اهداف غربی در اسلام‌آباد برنامه‌ریزی کردند.[۱۴۸][۱۴۹]

جنبش اسلامی ازبکستان

تی‌تی‌پی و جنبش اسلامی ازبکستان (IMU) سابقه طولانی در همکاری دارند. در یک مقطع قبل از انتصاب بیت‌الله محسود به عنوان رئیس تی‌تی‌پی، او با طاهر یولداش، رهبر سابق جنبش اسلامی ازبکستان، زندگی می‌کرد، که به یک الهام‌بخش ایدئولوژیک تبدیل شد و خدمات ۲٬۵۰۰ جنگجوی خود را به محسود پیشنهاد داد.[۱۵۰] در فروردین/اردیبهشت ۱۳۸۸ (آوریل ۲۰۰۹)، مسلم خان در مصاحبه‌ای با آسوشیتدپرس، جنبش اسلامی ازبکستان را در میان متحدان تی‌تی‌پی برشمرد.[۱۲۵] جنبش اسلامی ازبکستان در شهریور/مهر ۱۳۸۹ (سپتامبر ۲۰۱۰) ویدیویی را به صورت آنلاین منتشر کرد که حاوی تصاویری از دیدار ابوعثمان عادل، جانشین یولداش، با حکیم‌الله محسود و ولی‌الرحمن محسود بود.[۱۵۱] در ۱۸ خرداد ۱۳۹۳ (۸ ژوئن ۲۰۱۴)، تی‌تی‌پی مسئولیت انجام حمله به فرودگاه بین‌المللی جناح را پذیرفت. شبه‌نظامیانی که در این حمله شرکت داشتند، ازبک‌هایی بودند که به جنبش اسلامی ازبکستان تعلق داشتند و تی‌تی‌پی این حمله را یک عملیات مشترک بین تی‌تی‌پی و جنبش اسلامی ازبکستان توصیف کرد.[۱۵۲]

طالبان پنجابی

گزارش شده است که طالبان پنجابی ارتباطات قوی‌ای با تی‌تی‌پی، طالبان افغان، تحریک نفاذ شریعت محمدی و گروه‌های مختلف دیگر مستقر در استان مرزی شمال غربی (NWFP) و مناطق قبیله‌ای فدرال (FATA) ایجاد کرده است.[۱۵۳][۱۵۴] تی‌تی‌پی و طالبان پنجابی هر دو مدت کوتاهی پس از بمب‌گذاری لاهور ۲۰۰۹ مسئولیت آن را پذیرفتند.[۱۵۵] در ۲ شهریور ۱۳۹۲ (۲۴ اوت ۲۰۱۳)، سخنگوی تحریک طالبان پاکستان ادعا کرد که عصمت‌الله معاویه، رئیس جناح طالبان پنجابی، به دلیل استقبال از پیشنهاد مذاکرات صلح دولت پاکستان، از رهبری خود برکنار شده است. معاویه در پاسخ گفت که شورای مرکزی (شورا) طالبان ظرفیت برکناری او را ندارد؛ زیرا طالبان پنجابی گروهی جداگانه است. او افزود که گروه او نهاد تصمیم‌گیری خود را برای تصمیم‌گیری در مورد رهبری و سایر امور دارد.[۱۵۶] پس از یک حمله پهپادی ایالات متحده در پاکستان در نزدیکی میرانشاه که منجر به کشته شدن ۲ عضو طالبان پنجابی شد و دوره بدون حمله پهپادی را که در آن دولت پاکستان با تی‌تی‌پی و طالبان پنجابی مذاکره می‌کرد، قطع کرد، معاویه در ۲۲ شهریور ۱۳۹۳ (۱۳ سپتامبر ۲۰۱۴) اعلام کرد که طالبان پنجابی فعالیت‌های خود را در داخل پاکستان متوقف می‌کند تا بر روی سربازان آمریکایی در افغانستان تمرکز کند.[۱۵۷][۱۵۸]

سایر گروه‌ها

مقامات آمریکایی به نیویورک تایمز اعتراف کردند که تفکیک عملیات گروه‌های شبه‌نظامی مختلف پاکستانی فعال در مناطق قبیله‌ای پاکستان برای آن‌ها به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده است.[۵۷] افراد و گروه‌هایی که تصور می‌شود رابطه حمایتی با تی‌تی‌پی دارند عبارتند از:

ادعاهای دخالت خارجی

رهبری نظامی و غیرنظامی پاکستان بارها ادعا کرده‌اند که سازمان اطلاعاتی هند، «راو» (RAW)، اعضای تحریک طالبان پاکستان (TTP) را با استفاده از شبکه‌ای از کنسولگری‌های هند در افغانستان در امتداد مرز پاکستان تأمین مالی و آموزش داده است.[۱۶۲][۱۶۳][۱۶۴] این ادعاها بیانگر آن است که هنگامی که تحریک طالبان پاکستان ظهور کرد، سازمان‌های اطلاعاتی افغانستان و هند به سرعت فرصت را مغتنم شمرده و در برخی از عناصر آن، به ویژه خویشاوندان بیت‌الله محسود، نفوذ کرده و از آن‌ها علیه دولت پاکستان و نیروهای مسلح این کشور استفاده نمودند. پاکستان مدعی است که مقامات اداره امنیت ملی (NDS، سازمان اطلاعاتی افغانستان) علناً به دخالت خود در حمایت از تحریک طالبان اعتراف کرده‌اند.[۱۶۵]

افغانستان

افغانستان همواره «پناهگاه» امنی برای تحریک طالبان پاکستان بوده است. ملا فضل‌الله و پیروانش از سال ۲۰۰۹ میلادی (۱۳۸۸ خورشیدی) در افغانستان زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۱۲ میلادی (۱۳۹۱ خورشیدی)، مقامات نظامی و اطلاعاتی ایالات متحده اعتراف کردند که ملا فضل‌الله و پیروانش در ولایات کنر و نورستان افغانستان زندگی می‌کنند. با این حال، ارتش ایالات متحده ادعا کرد که آن‌ها ملا فضل‌الله را هدف قرار نمی‌دهند، زیرا او اولویت آن‌ها نیست و به القاعده یا شورشیانی که منافع ایالات متحده یا افغانستان را هدف قرار می‌دهند، وابسته نیست. علاوه بر این، مشاوران آیساف بر این باورند که «ارتش افغانستان به آن‌ها اجازه فعالیت در افغانستان را می‌دهد.»[۱۶۶] بعدتر در سال ۲۰۱۷ میلادی (۱۳۹۶ خورشیدی)، عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی افغانستان، اعتراف کرد که تحریک طالبان در افغانستان جای پایی دارد. با این حال، او مدعی شد که دولت افغانستان از آن‌ها حمایت نمی‌کند.[۱۶۷] اسدالله خالد، رئیس اداره امنیت ملی (NDS)، توییتی در توییتر منتشر کرد که در آن ادعا کرد حمله تحریک طالبان به کمپ نیروی هوایی پاکستان (کمپ بدافبر) «قصاص» بوده است. ادعای او بر حمایت اداره امنیت ملی از تحریک طالبان تأکید دارد.[۱۶۸] در سال ۲۰۱۳ میلادی (۱۳۹۲ خورشیدی)، ارتش ایالات متحده، لطیف محسود، رهبر ارشد تحریک طالبان را از یک کاروان ارتش و اطلاعات افغانستان دستگیر کرد. کاروان افغانستان در حال محافظت از لطیف محسود و انتقال او به مقر اداره امنیت ملی (NDS) بود. آن‌ها توسط ارتش ایالات متحده در ولایت لوگر افغانستان متوقف شدند.[۱۶۹][۱۷۰]

برهان عثمان، تحلیلگر ارشد افغان، مدعی است که حمله نظامی پاکستان علیه تحریک طالبان در مناطق قبیله‌ای با مدیریت فدرال، بسیاری از اعضای تحریک طالبان را مجبور به فرار از پاکستان و پناه جستن در افغانستان کرد. از تحریک طالبان در افغانستان استقبال شد و دولت افغانستان و مردم محلی با آن‌ها مانند «مهمان» رفتار کردند. جدای از تحریک طالبان، به بسیاری از گروه‌های شبه‌نظامی دیگر مانند لشکر اسلام و سایر جناح‌های تحریک طالبان اجازه داده شد در افغانستان زندگی کنند. ریش‌سفیدان قبایل و ساکنان محلی از اچین، نازیان و کوت شهادت می‌دهند که به شبه‌نظامیان اجازه داده شد آزادانه در ولایت تردد کنند و در بیمارستان‌های دولتی تحت درمان قرار گیرند. هنگامی که آن‌ها از مرکز فعالیت خود خارج می‌شدند، بدون اسلحه حرکت می‌کردند. اداره امنیت ملی (NDS) می‌خواست که آن‌ها علیه دولت پاکستان و طالبان افغانستان بجنگند. در ابتدا، تنها تعداد کمی از آن‌ها علیه پاکستان و طالبان افغانستان می‌جنگیدند. با این حال، این وضعیت پس از تغییر بیعت اعضای تحریک طالبان در افغانستان به داعش-شاخه خراسان، تغییر کرد. هنگامی که آن‌ها با داعش-شاخه خراسان بیعت کردند، ادعا کردند که برای مبارزه با طالبان افغانستان و پاکستان در آنجا هستند. به دلیل نگرش ضد طالبان افغانستان و ضد پاکستان، بسیاری از مردم محلی بر این باور بودند که داعش-شاخه خراسان نیروهایی طرفدار دولت هستند.[۱۴۷]

پاکستان ادعا می‌کند که سازمان‌های اطلاعاتی افغانستان نیز در حمایت از تحریک طالبان پاکستان دست دارند.[۱۷۱] به ویژه در سال ۲۰۱۴ میلادی (۱۳۹۳ خورشیدی)، لطیف محسود، یکی از رهبران اصلی تحریک طالبان پاکستان، توسط نیروهای آمریکایی در افغانستان در حالی دستگیر شد که در کاروانی با اسکورت اطلاعات افغانستان بود. نیروهای آمریکایی این رهبر تحریک طالبان را دستگیر کرده و به مقامات پاکستانی تحویل دادند. این اقدام باعث خشم حامد کرزی، رئیس‌جمهور وقت افغانستان شد، زیرا به گفته مقامات افغان، محسود برای مذاکرات صلح استخدام شده بود.[۱۷۲]

در سال ۲۰۱۶ میلادی (۱۳۹۵ خورشیدی)، لطیف محسود یک اعتراف ویدیویی عمومی ارائه داد که در آن ادعا کرد سازمان‌های اطلاعاتی هند و افغانستان مسئول حمایت از تحریک طالبان پاکستان و سایر گروه‌های شبه‌نظامی علیه پاکستان بوده‌اند.[۱۷۳]

پس از سقوط کابل در سال ۲۰۲۱ میلادی (۱۴۰۰ خورشیدی)، پاکستان همچنان به متهم کردن افغانستان به حمایت از تروریسم ادامه داده است. اتهاماتی علیه حکومت طالبان مبنی بر فراهم کردن زمینه برای بی‌ثبات کردن پاکستان مطرح شده است. در سال ۲۰۲۵ میلادی (۱۴۰۴ خورشیدی)، احمد شریف چودری، مدیرکل روابط عمومی ارتش (DG ISPR)، از افغانستان خواست تا اجازه ندهد از قلمرو آن به عنوان پایگاهی برای فعالیت‌هایی که پاکستان را بی‌ثبات می‌کند، استفاده شود و بر نگرانی‌ها در مورد شبه‌نظامی‌گری فرامرزی تأکید کرد. حافظ ضیاء احمد تکل، سخنگوی وزارت خارجه افغانستان، حضور گروه‌های مسلح در این کشور را رد کرد و تأکید نمود که امارت اسلامی اجازه نخواهد داد از خاک افغانستان برای تهدید کشورهای همسایه، منطقه یا جهان استفاده شود.[۱۷۴]

هند

در دسامبر ۲۰۱۴ میلادی (آذر ۱۳۹۳ خورشیدی)، پس از کشتار مدرسه پیشاور که در آن ۱۳۲ کودک کشته شدند، مقامات پاکستانی بار دیگر ادعا کردند که شواهد قابل توجهی مبنی بر حمایت هند از تحریک طالبان پاکستان برای بی‌ثبات کردن پاکستان و مقابله با سیاست افغانستان پاکستان وجود دارد.[۱۷۵] سرلشکر عاصم باجوا، سخنگوی رسمی ارتش پاکستان، در پی این حمله گفت: «هند در حال تأمین مالی طالبان در مناطق قبیله‌ای با مدیریت فدرال (FATA) و بلوچستان است»، و افزود که «... یک سازمان ممنوعه نمی‌تواند در چنین مقیاس بزرگی عمل کند مگر اینکه قدرت‌های خارجی آن را تأمین مالی کنند.»[۱۷۵]

در سال ۲۰۱۶ میلادی (۱۳۹۵ خورشیدی)، لطیف محسود یک اعتراف ویدیویی عمومی ارائه داد که در آن ادعا کرد سازمان‌های اطلاعاتی هند و افغانستان مسئول حمایت از تحریک طالبان پاکستان و سایر گروه‌های شبه‌نظامی علیه پاکستان بوده‌اند.[۱۷۳]

وزارت کشور سند در نوامبر ۲۰۱۵ میلادی (آبان ۱۳۹۴ خورشیدی)، نامه‌ای به رنجرز و پلیس نوشت و ادعا کرد که طالبان فعالیت‌های تروریستی در کراچی را تأمین مالی کرده است. طبق این نامه، «راو» حدود ۲۰ میلیون روپیه برای فعالیت‌های تروریستی در کراچی تأمین مالی کرده است. در این نامه ادعا شده بود: «این بودجه به تحریک طالبان سوات ممنوعه ارائه شده است.»[۱۷۶]

حملات ادعا شده و منتسب

  • دولت پاکستان این شبکه را در ترور بی‌نظیر بوتو در آذر/دی ۱۳۸۶ دخیل دانست، اگرچه این گروه این اتهام را رد می‌کند. آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا نیز در دی/بهمن ۱۳۸۶ اعتقاد خود به دخالت تحریک طالبان پاکستان (TTP) را تأیید کرد.
  • تحریک نفاذ شریعت محمدی (TNSM) مسئولیت یک حمله انتحاری در ۲ دی ۱۳۸۶ را که کاروان نظامی را هدف قرار داد، به نمایندگی از TTP بر عهده گرفت. این انفجار در منطقه مینگوره در دره سوات، پنج سرباز و شش غیرنظامی را کشت.[۱]
  • سخنگوی TTP، مولوی عمر، مسئولیت بمب‌گذاری انتحاری دره اسماعیل خان در سال ۲۰۰۸ را بر عهده گرفت.
  • مولوی عمر، سخنگوی TTP، ادعا کرد که این گروه مسئول حمله انتحاری ۳۱ مرداد ۱۳۸۷ به یک مجتمع نظامی بوده است.
  • TTP مسئولیت بمب‌گذاری ۲ شهریور ۱۳۸۷ در دره سوات را بر عهده گرفت.
  • شخصی با نام عبدالرحمن ادعا کرد که TTP در پشت یک حمله انتحاری در ۱۶ آبان ۱۳۸۷ قرار داشته که بزرگان قبیله‌ای را هدف قرار داده بود. این بزرگان در منطقه قبیله‌ای باجور گرد آمده بودند تا دربارهٔ تلاش‌ها برای هماهنگی با دولت علیه طالبان پاکستان گفتگو کنند. این انفجار جان ۱۶ نفر را گرفت و ۳۱ نفر را زخمی کرد.[۱۷۷]
  • در ۲۳ آبان ۱۳۸۷، TTP یک کاروان نظامی را در امتداد گذرگاه خیبر که عازم نیروهای ناتو در افغانستان بود، متوقف کرد.
  • محسود در مصاحبه‌های تلفنی با رسانه‌ها مسئولیت حمله ۱۰ فروردین ۱۳۸۸ به آکادمی آموزش پلیس در لاهور را بر عهده گرفت.[۱۷۸][۱۷۹] او به بی‌بی‌سی گفت که این حمله در تلافی حملات موشکی مداوم هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی بوده است که دولت پاکستان در آن شریک است. محسود در همان مصاحبه مسئولیت دو حمله دیگر را نیز بر عهده گرفت: حمله ۵ فروردین به یک ایستگاه پلیس در اسلام‌آباد و یک حمله انتحاری در ۱۰ فروردین به کاروان نظامی نزدیک بنو.[۱۷۸]
  • محسود مسئولیت تیراندازی بینگهمتون را بر عهده گرفت و گفت که این حملات در تلافی حملات موشکی مداوم هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی بوده است. اف‌بی‌آی این ادعا را رد کرد و اظهار داشت که این حادثه هیچ ارتباطی به محسود ندارد.[۱۸۰]
  • اعظم طارق، سخنگوی TTP، مسئولیت یک حمله انتحاری در ۵ شهریور ۱۳۸۸ به یک ایست بازرسی امنیتی در امتداد مرز پاکستان و افغانستان در نزدیکی تورخم را بر عهده گرفت. طارق به‌صورت تلفنی گفت که این حمله اولین اقدام تلافی‌جویانه برای مرگ بیت‌الله محسود بوده است. اگرچه تعداد دقیق تلفات مشخص نبود، اما یک پزشک در بیمارستان نزدیک به داون نیوز گفت که ۲۲ جسد را دریافت کرده‌اند و افراد محلی که در محل انفجار کار می‌کردند اظهار داشتند که ۱۳ جسد را از محل خارج کرده‌اند.[۱۸۱]
  • اعظم طارق مسئولیت حمله انتحاری در ۱۳ مهر ۱۳۸۸ را که پنج نفر را در دفاتر برنامه جهانی غذای سازمان ملل در اسلام‌آباد کشت، بر عهده گرفت.[۱۸۲]
  • TTP، از طریق اعظم طارق، مسئولیت حمله مهر/آبان ۱۳۸۸ به مقر ارتش در راولپندی را بر عهده گرفت. طارق به آسوشیتدپرس گفت که این حمله توسط «شاخه پنجابی» آن‌ها انجام شده است، اگرچه ارتش اصرار داشت که حمله از وزیرستان جنوبی سرچشمه گرفته است.[۱۸۳]
  • این گروه شبه‌نظامی مسئولیت سه حمله هماهنگ جداگانه در لاهور را بر عهده گرفت. ۱۰ شبه‌نظامی ساختمان‌های مورد استفاده آژانس تحقیقات فدرال (FIA)، مدرسه آموزش پلیس مناوان و آکادمی پلیس نخبه را هدف قرار دادند.[۱۸۴]
  • طالبان پاکستان، و همچنین طالبان افغانستان، مسئولیت حمله ۹ دی ۱۳۸۸ به کمپ چپمن، که پایگاه عملیاتی سیا در داخل ولایت خوست افغانستان بود، را بر عهده گرفتند. TTP ویدیویی از حکیم‌الله محسود را منتشر کرد که در کنار بمب‌گذار انتحاری، همام خلیل ابوملال البلوی، یک شهروند اردنی که با سیا همکاری می‌کرد، نشسته بود. در این ویدیو، البلوی اعلام می‌کند که این حمله در تلافی کشته شدن بیت‌الله محسود است. بسیاری از تحلیلگران تردید داشتند که TTP به تنهایی عمل کرده باشد.[۷۷][۷۸]
  • قاری حسین، در یک ویدیوی منتشر شده در یوتیوب، ادعا کرد که TTP پشت تلاش برای بمب‌گذاری خودرو در میدان تایمز نیویورک در اردیبهشت/خرداد ۱۳۸۹ بوده است.[۱۸۵]
  • حمله به دو مسجد اقلیت در لاهور در اردیبهشت/خرداد ۱۳۸۹ توسط طالبان ادعا شد.
  • در تیر/مرداد ۱۳۸۹، TTP مسئولیت یک حمله انتحاری در آژانس مهمند را بر عهده گرفت. دو انفجار در خارج از دفتر یک مقام ارشد دولتی در حالی رخ داد که مردم برای دریافت کمک‌های امدادی جمع شده بودند. بر اثر این انفجارها، ۵۶ نفر کشته و دست‌کم ۱۰۰ نفر زخمی شدند.[۱۸۶]
  • در ۱۲ مهر ۱۳۸۹، TTP مسئولیت حمله به تانکرهای سوخت ناتو در نزدیکی اسلام‌آباد که عازم افغانستان بودند، را بر عهده گرفت.[۱۸۷]
  • در آذر/دی ۱۳۸۹، TTP مسئولیت یک حمله انتحاری دوگانه به ساختمان‌های اداری در روستای غللانای در منطقه مهمند را بر عهده گرفت. این انفجار ۴۰ تا ۵۰ نفر را کشت. عمر خالد، که ادعا می‌شد رهبر TTP در مهمند است، در یک تماس تلفنی با خبرگزاری فرانسه مسئولیت را بر عهده گرفت.[۱۸۸][۱۸۹] سخنگوی ارشد ارتش، [[آثار عباس|سرلشکر عطا عباس (Athar Abbas)]]، به الجزیره گفت که مهاجمان TTP در افغانستان همسایه مستقر بودند.[۱۹۰]
  • در آذر/دی ۱۳۸۹، TTP در وزیرستان جنوبی ۲۳ نفر از مردم قبیله‌ای را که اخیراً در جلسات با ارتش پاکستان شرکت کرده بودند، ربود.[۱۹۱]
  • TTP مسئولیت حمله ۲۵ دی ۱۳۸۹ به تانکرهای سوخت ناتو را که احتمالاً عازم شهر مرزی چمن بودند، بر عهده گرفت. اعظم طارق به آسوشیتدپرس گفت: «ما جنگجویان خود را مأمور کرده‌ایم که به دنبال تانکرهای تدارکاتی ناتو در هر کجای پاکستان بروند.»[۱۹۲]
  • در ۱۱ بهمن ۱۳۸۹، اعظم طارق، به نمایندگی از TTP، مسئولیت یک حمله انتحاری در پیشاور را که پلیس را هدف قرار داده بود، بر عهده گرفت. این انفجار ۵ نفر (۳ پلیس و ۲ غیرنظامی) را کشت و ۱۱ نفر را زخمی کرد.[۱۹۳]
  • در ۲۱ بهمن ۱۳۸۹، TTP مسئولیت یک حمله انتحاری به مجتمع ارتش در مردان را بر عهده گرفت که دست‌کم ۳۱ نفر را کشت. اعظم طارق به خبرگزاری فرانسه گفت که این حمله در پاسخ به حملات مکرر هواپیماهای بدون سرنشین آمریکا و تهاجمات نظامی در مناطق قبیله‌ای بوده است. او همچنین تهدید به حملات بیشتر علیه «کسانی که از آمریکایی‌ها محافظت می‌کنند» کرد.[۱۹۴][۱۹۵]
  • TTP ویدیویی از اعدام یک افسر سابق آی‌اس‌آی به نام سرهنگ امام منتشر کرد. TTP اعلام کرد که قتل او را در ۲۸ بهمن ۱۳۸۹ انجام داده است. جسد او در نزدیکی میرعلی، وزیرستان شمالی، پیدا شد.[۱۹۶][۱۹۷][۱۹۸]
  • در ۱۷ اسفند ۱۳۸۹، یک انفجار بمب خودرویی در یک پمپ بنزین در فیصل‌آباد دست‌کم ۳۲ نفر را کشت و ۱۲۵ نفر را زخمی کرد. احسان‌الله احسان، سخنگوی طالبان پاکستان، مسئولیت را بر عهده گرفت و اظهار داشت که هدف مورد نظر یک دفتر آی‌اس‌آی در همان نزدیکی بوده است. او گفت که این حمله در تلافی مرگ یک فرمانده طالبان در سال گذشته بوده است.[۱۹۹][۲۰۰]
  • در ۱۸ اسفند ۱۳۸۹، یک بمب‌گذار انتحاری یک مراسم تشییع جنازه در پیشاور را هدف قرار داد. این مراسم شامل بسیاری از شبه‌نظامیان ضد طالبان بود. احسان‌الله احسان، سخنگوی طالبان پاکستان، گفت که طالبان پاکستان این حمله را انجام داده زیرا شبه‌نظامیان با دولت پاکستان و در نتیجه، ایالات متحده، متحد شده بودند.[۲۰۱][۲۰۲]
  • در ۱۵ فروردین ۱۳۹۰، دو بمب‌گذار انتحاری یک زیارتگاه صوفی در دیره غازی خان پاکستان را هدف قرار دادند. این بمب‌گذاری‌ها در حالی رخ داد که هزاران نفر از مریدان برای جشن‌های سالانه عرس در زیارتگاه جمع شده بودند. این حمله بیش از ۵۰ کشته و ۱۲۰ زخمی بر جای گذاشت.[۲۰۳] طالبان پاکستان از نظر ایدئولوژیک با تصوف مخالف است و اندکی پس از حملات مسئولیت را بر عهده گرفت.[۲۰۴]
  • طالبان پاکستان مسئولیت دو انفجار از راه دور را که اتوبوس‌های نیروی دریایی پاکستان در کراچی را در ۶ اردیبهشت ۱۳۹۰ هدف قرار داد، بر عهده گرفت.[۲۰۵]
  • احسان‌الله احسان، سخنگوی TTP، مسئولیت حمله ۸ اردیبهشت ۱۳۹۰ به یک اتوبوس نیروی دریایی پاکستان در کراچی را که ۵ کشته بر جای گذاشت، بر عهده گرفت.[۲۰۵]
  • در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۰، TTP مسئولیت حملات انتحاری دوگانه به مقر مرزبانی (FC) در شَب‌قَدر، شهری در حدود ۳۰ کیلومتری شمال پیشاور، در منطقه چارسده را بر عهده گرفت. این حمله بیش از ۸۰ کشته و دست‌کم ۱۱۵ زخمی برجای گذاشت. بیشتر قربانیان دانشجویان مرزبانی بودند. احسان‌الله احسان، سخنگوی TTP، مدعی شد که این حمله انتقام قتل اسامه بن لادن بوده است.[۲۰۶]
  • TTP مسئولیت حمله ۱ خرداد ۱۳۹۰ به یک ایستگاه نیروی دریایی در کراچی را بر عهده گرفت.[۲۰۷]
  • یک بمب‌گذار انتحاری در ۴ خرداد ۱۳۹۰ با یک وانت پر از مواد منفجره به ساختمان پلیس پیشاور کوبید. این انفجار ۶ کشته و ۳۰ زخمی بر جای گذاشت. طالبان پاکستان مسئولیت را بر عهده گرفت.[۲۰۸]
  • در ۲۲ شهریور ۱۳۹۰، پنج شبه‌نظامی با تفنگ‌های تهاجمی و راکت به یک اتوبوس مدرسه حمله کردند و راننده، چهار پسر ۱۰ تا ۱۵ ساله را کشتند و دو دختر هفت ساله را زخمی کردند. TTP مسئولیت را بر عهده گرفت.[۲۰۹]
  • در ۱۰ آذر ۱۳۹۰، TTP مسئولیت مرگ هاشم زمان، یک رهبر قبیله‌ای ضد TTP، را که در هانگو کشته شد، بر عهده گرفت.[۲۱۰][۲۱۱]
  • شبه‌نظامیان TTP در ۲ دی ۱۳۹۰ ۱۵ سرباز شبه‌نظامی پاکستانی را از یک قلعه در مله‌زئی ربودند. احسان‌الله احسان، سخنگوی TTP، در ۱۵ دی ۱۳۹۰ اعلام کرد که این گروه شبه‌نظامی ۱۵ سرباز شبه‌نظامی را اعدام کرده است.[۲۱۲][۲۱۳] به گفته اهالی محلی، اجساد در نزدیکی یک دره پیدا شدند و مثله شده بودند.[۲۱۴] در ۲ بهمن ۱۳۹۰، TTP ویدیویی را منتشر کرد که اعدام ۱۵ سرباز را نشان می‌داد.[۲۱۵][۲۱۶]
  • احمد مروت، سخنگوی جناح جندوله TTP، به رویترز ادعا کرد که محمد مراح، عامل تیراندازی‌های تولوز و مونتوبان، در وزیرستان شمالی آموزش TTP دیده است. با این حال، مروت دخالت TTP در تیراندازی‌ها را رد کرد و رئیس اطلاعات فرانسه اظهار داشت که هیچ مدرکی مبنی بر تعلق مراح به هیچ گروه شبه‌نظامی اسلامی ندارند.[۲۱۷] مقامات پاکستانی ادعا می‌کنند که TTP بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ به ۸۵ شهروند فرانسوی آموزش داده است.[۲۱۸]
  • شاخه آژانس خیبر TTP مسئولیت یک حمله بمب‌گذاری در ۴ فروردین ۱۳۹۱ را که مسجدی متعلق به لشکر اسلام (LeI) در روستای کولای دره تیراه را هدف قرار داد، بر عهده گرفت. این انفجار بیش از ده نفر را کشت و دست‌کم شش نفر دیگر را زخمی کرد. سخنگوی TTP به خبرنگاران گفت که حملات علیه لشکر اسلام ادامه خواهد یافت.[۲۱۹]
  • TTP مسئولیت یک حمله انتحاری در ۱۷ فروردین ۱۳۹۱ را که یک خودروی پلیس در کراچی را هدف قرار داد، بر عهده گرفت. این انفجار دو کشته و نُه زخمی بر جای گذاشت.[۲۲۰][۲۲۱]
  • در ۲۷ فروردین ۱۳۹۱، TTP مسئولیت یک فرار از زندان در بنو را بر عهده گرفت. ۳۸۴ محکوم فرار کردند، اگرچه بسیاری بعداً دستگیر شدند.[۲۲۲][۲۲۳]
  • یک بمب انتحاری در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۱ ۲۴ نفر را کشت و دست‌کم ۴۵ نفر را در یک بازار در باجور زخمی کرد. TTP مسئولیت را بر عهده گرفت.[۲۲۴]
  • شاخه ملاکند TTP مسئولیت حملات ۴ تیر ۱۳۹۱ به ایست‌های بازرسی امنیتی پاکستان در نزدیکی مرز افغانستان را بر عهده گرفت. طبق گزارش‌ها، ۱۳ سرباز پاکستانی کشته شدند در حالی که ۱۴ شبه‌نظامی نیز کشته شدند. ارتش پاکستان ادعا کرد که شبه‌نظامیان از افغانستان عبور کرده‌اند، اما TTP در هنگام پذیرش مسئولیت این موضوع را تأیید نکرد. TTP همچنین تلفات خود را رد کرد.[۲۲۵][۲۲۶]
  • در ۵ تیر ۱۳۹۱، TTP مسئولیت تیراندازی به شبکه تلویزیونی آجی نیوز، یک ایستگاه محلی در کراچی، را بر عهده گرفت. دو نفر زخمی شدند. احسان‌الله احسان گفت که TTP از اینکه پوشش خبری برابری با ارتش و دولت پاکستان دریافت نمی‌کند، ناراحت است.[۲۲۷][۲۲۸]
  • در ۱۹ تیر ۱۳۹۱، شبه‌نظامیان مرتبط با TTP به یک اردوگاه ارتش در نزدیکی شهر گجرات حمله کردند که هفت سرباز و یک پلیس کشته شدند. یک اعلامیه که در محل حادثه پیدا شد، نشان می‌داد که حملات علیه تأسیسات دولتی ادامه خواهد یافت تا زمانی که پاکستان به ناتو اجازه دهد از خاکش برای انتقال تدارکات به افغانستان استفاده کند.[۲۲۹][۲۳۰]
  • TTP مسئولیت حمله ۲۶ مرداد ۱۳۹۱ به پایگاه هوایی مینهاس در کامرا را بر عهده گرفت. این درگیری دو ساعته منجر به کشته شدن نُه شورشی و دو سرباز شد. سه سرباز دیگر نیز زخمی شدند.[۲۳۱]
  • در ۲۶ مرداد ۱۳۹۱ شبه‌نظامیان ۲۲ شیعه را از اتوبوس‌ها خارج کرده و در منطقه مانسهره اعدام کردند. شاخه دره آدم خیل TTP در یک مصاحبه تلفنی با رویترز مسئولیت را بر عهده گرفت.[۲۳۲]
  • TTP مسئولیت تیراندازی ۱۸ مهر ۱۳۹۱ به اتوبوس مدرسه ملاله یوسف‌زای، وبلاگ‌نویس فعال جوان، و دو دختر مدرسه‌ای دیگر را بر عهده گرفت.[۲۳۳][۲۳۴] احسان‌الله احسان، سخنگوی TTP، در حمایت از این حمله اظهار داشت: «هر کس که کمپینی علیه اسلام و شریعت به راه اندازد، شریعت حکم به قتل او می‌دهد.» او افزود که کشتن چنین فردی که «در رهبری کمپین علیه شریعت دست دارد، نه تنها مجاز، بلکه در اسلام واجب است.»[۲۳۵]
  • TTP مسئولیت حمله به فرودگاه بین‌المللی جناح در ۲۱ خرداد ۱۳۹۳ را که به‌طور مشترک با جنبش اسلامی ازبکستان انجام شد، بر عهده گرفت. شبه‌نظامیانی که در این حمله شرکت داشتند، خارجی‌های ازبک بودند.[۱۵۲]
  • TTP مسئولیت حمله به مدرسه پیشاور در سال ۲۰۱۴ را که ۱۴۱ کشته، شامل ۱۳۲ دانش‌آموز بین هشت تا ۱۸ سال و نُه نفر از کارکنان مدرسه، بر جای گذاشت، بر عهده گرفت.[۲۳۶][۲۳۷]
  • سازمان‌های وابسته به TTP مسئول بمب‌گذاری تونسا در سال ۲۰۱۵ شناخته شدند که دفتر امجد فاروق خان را هدف قرار داد. هفت نفر در این حمله انتحاری کشته شدند.[۲۳۸]
  • یک فرمانده درون TTP مسئولیت حمله به دانشگاه باچا خان را بر عهده گرفت که در آن دست‌کم سی دانشجو و معلم توسط افراد مسلح ناشناس کشته شدند. با این حال، یک سخنگوی طالبان پاکستان دخالت این گروه را رد کرد.[۲۳۹]
  • در ۱ بهمن ۱۳۹۵، یک بمب دست‌ساز که در یک جعبه سبزیجات قرار داده شده بود، در بازار سبزیجات پاراچنار منفجر شد. تحریک طالبان پاکستان مسئولیت این انفجار را بر عهده گرفت. این انفجار دست‌کم ۲۵ نفر را کشت و حداقل ۸۷ نفر دیگر را زخمی کرد.[۲۴۰]
  • تحریک طالبان مسئولیت حمله ۱۳ بهمن ۱۳۹۶ را که در آن ۱۱ سرباز، از جمله یک کاپیتان ارتش پاکستان، در جریان یک مسابقه والیبال در دره سوات توسط یک تروریست انتحاری کشته شدند، بر عهده گرفت.
  • تحریک طالبان مسئولیت حمله ۲۵ بهمن ۱۳۹۶ را که در آن افراد مسلح آن‌ها ۲ سرباز مرزبانی را در کویته کشتند، بر عهده گرفت.[۲۴۱]
  • در ۱۹ مهر ۱۳۹۷، یک بمب کنار جاده‌ای یک خودروی متعلق به ارتش پاکستان را در زیربخش لادا وزیرستان جنوبی هدف قرار داد که منجر به کشته شدن سه سرباز و زخمی شدن پنج نفر شد و تحریک طالبان پاکستان مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.[۲۴۲]
  • تحریک طالبان پاکستان (TTP) مسئولیت حمله ۵ مرداد ۱۳۹۸ را بر عهده گرفت، که در آن ارتش پاکستان اعلام کرد شش سربازش زمانی کشته شدند که افراط‌گرایان از آن سوی مرز افغانستان به یک گشت در منطقه قبیله‌ای وزیرستان شمالی آتش گشودند.[۲۴۳]
  • شبه‌نظامیان تحریک طالبان پاکستان مسئولیت حمله ۲۷ مرداد ۱۳۹۸ را بر عهده گرفتند که در آن دست‌کم چهار نفر کشته و شش نفر در انفجار بمب کنار جاده‌ای که یک خودروی حامل اعضای کمیته صلح را که به دولت پاکستان در تلاش‌هایش علیه طالبان کمک می‌کرد، هدف قرار داد، زخمی شدند.[۲۴۴]
  • در ۲۳ شهریور ۱۳۹۸، تحریک طالبان پاکستان مسئولیت حمله به یک گشتی ارتش را بر عهده گرفت که منجر به کشته شدن یک سرباز پاکستانی شد. این گشتی در زیربخش سپین‌وام در وزیرستان شمالی مورد حمله قرار گرفت.[۲۴۵]
  • تحریک طالبان پاکستان مسئولیت انفجار بمب دست‌ساز در کویته در ۲۴ آبان ۱۳۹۸ را بر عهده گرفت که در آن ۳ سرباز پاکستانی کشته شدند.
  • حزب الاحرار، یک گروه انشعابی از TTP، مسئولیت یک حمله بمب‌گذاری در ۱۳ آبان ۱۳۹۸ را بر عهده گرفت که در آن ۴ سرباز پاکستانی در وزیرستان شمالی کشته شدند.[۲۴۶]
  • در سال ۱۳۹۹، TTP مسئولیت ۷۹ حمله را بر عهده گرفت که ۱۰۰ کشته و دست‌کم ۲۰۶ زخمی بر جای گذاشت. همچنین ۸۰ سرباز پاکستانی در این حملات کشته شدند.[۲۴۷]
  • در ۲۵ دی ۱۳۹۹، شبه‌نظامیان TTP چهار سرباز پاکستانی را در منطقه وزیرستان شمالی کشتند.[۲۳]
  • در ۲۴ بهمن ۱۳۹۹، افراد مسلح TTP به یک پست بازرسی ارتش در وزیرستان جنوبی کمین زدند که منجر به کشته شدن ۴ سرباز شد.[۲۴۸]
  • در ۵ اسفند ۱۳۹۹، چهار زن امدادگر در وزیرستان شمالی کشته شدند. مسئولیت این حمله را TTP بر عهده گرفت.[۲۴۹]
  • در ۱۸ اسفند ۱۳۹۹، شبه‌نظامیان TTP یک افسر پلیس را در راولپندی کشتند.[۲۵۰]
  • در ۱ اردیبهشت ۱۴۰۰، TTP مسئولیت انفجار بمب در پارکینگ هتل سرینا در کویته را بر عهده گرفت که چهار نفر کشته و ۱۲ نفر دیگر زخمی شدند. گزارش‌های خبری حاکی از آن بود که هدف، سفیر چین بوده است.[۲۵۱][۲۵۲]
  • در ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۰، چهار سرباز پاکستانی در حمله‌ای در حین کار بر روی حصار مرزی پاکستان و افغانستان در ژوب، بلوچستان کشته شدند. TTP مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.[۲۵۳]
  • در ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰، ۳ سرباز پاکستانی در حمله‌ای که TTP مسئولیت آن را بر عهده گرفت، کشته شدند.[۲۵۴]
  • در ۱ خرداد ۱۴۰۰، یک سرباز پاکستانی در حین کار بر روی حصار مرزی پاکستان و افغانستان کشته شد. TTP مسئولیت حمله را بر عهده گرفت.[۲۵۵]
  • در ۱۳ خرداد ۱۴۰۰، TTP حمله‌ای را در اسلام‌آباد انجام داد که در آن دو پلیس پلیس اسلام‌آباد کشته شدند.[۲۵۶]
  • در ۲۲ تیر ۱۴۰۰، سربازان پاکستانی یک عملیات نجات در منطقه کرم برای بازیابی پنج کارگر مخابراتی ربوده شده توسط تروریست‌ها انجام دادند. پنج کارگر مخابراتی با موفقیت نجات یافتند. دو سرباز پاکستانی و سه عضو تحریک طالبان در این عملیات کشته شدند.[۲۵۷]
  • در ۲۷ تیر ۱۴۰۰، TTP مسئولیت حملات دوگانه‌ای را بر عهده گرفت که در آن ۳ سرباز پاکستانی کشته و ۴ نفر زخمی شدند.
  • بین ۲۷ تیر و ۸ مرداد ۱۴۰۰، ۲۴ سرباز پاکستانی در حملاتی که TTP مسئولیت آن‌ها را بر عهده گرفت، کشته شدند.
  • در ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ۲ سرباز پاکستانی کشته و ۹ نفر در حملات TTP در وزیرستان جنوبی و وزیرستان شمالی زخمی شدند.[۲۵۸]
  • در ۱۷ مرداد ۱۴۰۰، TTP حمله‌ای را به یک پست نظامی در وزیرستان شمالی انجام داد. ۱ سرباز در این حمله کشته شد.[۲۵۹]
  • در ۲۲ مرداد ۱۴۰۰، ۱ سرباز پاکستانی در وزیرستان جنوبی کشته شد؛ TTP مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.[۲۶۰]
  • در ۲۷ مرداد ۱۴۰۰، یک سرباز ارتش پاکستان در جریان تبادل آتش با تروریست‌ها در یک ایست بازرسی در منطقه وزیرستان جنوبی کشته شد.[۲۶۱]
  • در ۱۴ شهریور ۱۴۰۰، ۴ سرباز مرزبانی در کویته در حمله‌ای کشته شدند که در آن یک بمب‌گذار انتحاری TTP به ایست بازرسی آن‌ها حمله کرد.[۲۶۲]
  • در ۱۷ بهمن ۱۴۰۰، TTP مسئولیت حمله‌ای را بر عهده گرفت که در آن پنج سرباز پاکستانی در تیراندازی از افغانستان کشته شدند.[۲۶۳]
  • در ۴ اسفند ۱۴۰۰، ۴ پلیس در پی حمله نارنجکی در پیشاور کشته شدند. TTP مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.[۲۶۴]
  • در ۳ فروردین ۱۴۰۱، ۴ سرباز پاکستانی توسط شبه‌نظامیان TTP در وزیرستان شمالی کشته شدند.[۲۶۵]

افکار عمومی

پاکستان

بر اساس نظرسنجی «پیو گلوبال اتیتودز» که در سال ۲۰۰۹/۱۳۸۸ در پاکستان انجام شد، ۸۵٪ از پشتون‌ها، طالبان پاکستان را یک تهدید جدی برای این کشور می‌دانستند، در مقایسه با ۸۰٪ از مهاجرها، ۷۷٪ از سندی‌ها و ۷۱٪ از پنجابی‌ها.[۲۶۶] این نظرسنجی نشان داد که نگرانی‌ها در مورد طالبان پاکستان گسترده‌تر از نگرانی‌ها در مورد القاعده بود. در حالی که ۷۳٪ از پاسخ‌دهندگان گفتند که طالبان پاکستان تهدیدی جدی است، تنها ۶۱٪ القاعده را تهدید می‌دانستند.[۲۶۶]

از نظر منطقه‌ای، مردم در سند و استان سرحد شمال غربی (اکنون خیبر پختونخوا) بیشترین نگرانی را داشتند، به طوری که ۸۵٪ از مردم در هر دو استان، طالبان پاکستان را یک تهدید بزرگ شناسایی کردند. القاعده در سند (۷۱٪) تهدیدآمیزتر از سرحد شمال غربی (۶۳٪) یا پنجاب (۵۹٪) دیده می‌شد.[۲۶۶]

فتا (FATA) سابق

بر اساس نظرسنجی «آشنایی با فتا» (Understanding FATA) در سال‌های ۲۰۱۱/۱۳۹۰ تا ۲۰۱۲/۱۳۹۱، ۶۴٫۳٪ از پاسخ‌دهندگان در مناطق قبیله‌ای فدرال اداره شده (FATA) دیدگاهی نامطلوب نسبت به طالبان پاکستان داشتند، در حالی که ۱۵٪ دیدگاهی مطلوب و ۱۴٫۳٪ گفتند که نمی‌دانند.[۲۶۷]

هنگامی که از آنها پرسیده شد که طالبان پاکستان را چگونه توصیف می‌کنند، بزرگ‌ترین گروه (۲۷٫۴٪) آن‌ها را تروریست معرفی کردند، و پس از آن ۲۴٫۲٪ آن‌ها را «جوانان بی‌سواد» توصیف کردند. علاوه بر این، ۱۸٫۲٪ معتقد بودند که طالبان پاکستان جنگجویان خارجی هستند، ۵٫۴٪ آن‌ها را مدافعان اسلام و ۴٫۵٪ مدافعان سنت‌های قبیله‌ای می‌دانستند. تنها ۱٫۴٪ آن‌ها را مبارزان آزادی نامیدند، در حالی که ۴٫۲٪ نظر ندادند و ۰٫۴٪ پاسخ‌های دیگری دادند.[۲۶۷]

دخالت در جنگ داخلی سوریه

در تیر ماه سال ۱۳۹۲، شاخه رسانه‌ای تی‌تی‌پی، یعنی عمر مدیا، ادعا کرد که اردوگاه‌های آموزشی ایجاد کرده و صدها جنگجو را به سوریه اعزام کرده است تا در کنار گروه‌های شورش‌گرای سوری و گروه‌های اسلام‌گرا - جهادی مخالف بشار اسد، مانند جبهه النصره، احرار الشام و انصار التوحید بجنگند تا در تلاش برای تقویت روابط با القاعده علیه حکومت پاکستان در شورش خیبر پختونخوا، همکاری کنند. این گزارش‌ها بعداً به‌طور مستقل تأیید و تصدیق شدند.[۲۶۸][۲۶۹][۲۷۰][۲۷۱][۲۷۲][۲۷۳]

پس از سقوط اسد

پس از حملات مخالفان سوری در سال ۲۰۲۴ و سقوط رژیم اسد، ویدیوها و تصاویر زیادی از سوریه به صورت آنلاین منتشر شد که در آن جنگجویان شورشی / جهادی به زبان پشتو صحبت می‌کردند و شخصاً به شورشیان سوری تبریک می‌گفتند. دیده شد که آن‌ها از این حملات به عنوان «جهاد علیه رافضی‌ها» یاد می‌کردند و جملاتی مانند «هر شیعه‌ای را که پیدا کنم خواهم کشت» می‌گفتند. آن‌ها همچنین از رژیم بشار اسد با عناوین «رافضی» و «مرتد» یاد کردند. اعتقاد بر این است که این افراد افغان‌ها و پاکستانی‌هایی هستند که بخشی از تی‌تی‌پی بوده و از سال ۱۳۹۲/۲۰۱۳ علیه اسد و شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران در سوریه می‌جنگیدند.[۲۷۴]

مرگبارترین حمله تروریستی تاریخ پاکستان

در صبح روز ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴ (۲۵ آذر ۱۳۹۳) پنج مهاجم طالبان درحالی‌که یونیفورم ارتش پاکستان را بر تن داشتند، وارد ساختمان یک مدرسه وابسته به ارتش در شهر پیشاور شدند و ۱۴۹ تن از جمله ۱۳۳ دانش‌آموز را کشتند و ۱۲۲ تن دیگر را زخمی کردند. اغلب دانش‌آموزان این مدرسه فرزندان نظامیان ارتش بودند. طالبان هدف از این حمله را انتقام‌گیری از خانواده نظامیان ارتش عنوان کرد.[۲۷۵] نواز شریف نخست‌وزیر پاکستان این حمله را مرگبارترین حمله تروریستی تاریخ کشورش و عزای عمومی اعلام کرد.[۲۷۶]

یادداشت

  1. ↑ تا سال ۲۰۲۰، زمانی که مجدداً با تی‌تی‌پی ادغام شد.[۸]
  2. ↑ همکاری با تی‌تی‌پی در سال ۲۰۰۷.
  3. ↑ همکاری با تی‌تی‌پی در سال ۲۰۱۵.
  4. ↑ پشتو: تحریکِ طالبان پاکستان‎، ت. «جنبش طالبان پاکستان»; همچنین به صورت تحریکِ طالبان پاکستان، تحریک طالبان پاکستان و تحریک طالبان پاکستان نیز نویسه‌گردانی می‌شود.
  5. ↑ به معنای «فتنه خوارج». اصطلاح خوارج اغلب توسط مسلمانان معاصر برای توصیف گروه‌های افراطی اسلام‌گرا استفاده می‌شود که به دلیل ایدئولوژی رادیکال و شبه‌نظامی‌گری با خوارج مقایسه شده‌اند. کلمه عربی فتنه به معنای «آزمایش»، «درگیری»، «بلای بزرگ» یا «عذاب» است.

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Abbas, Hassan (January 2008). "A Profile of Tehrik-I-Taliban Pakistan". CTC Sentinel. West Point, NY: Combating Terrorism Center. 1 (2): 1–4. Archived from the original on 1 January 2017. Retrieved 8 November 2008.
  2. 1 2 "Hakeemullah announced new leader – doubts linger". Dawn News. 23 August 2009. Archived from the original on 26 August 2009. Retrieved 23 August 2009.
  3. 1 2 Khan, Hasbanullah (23 August 2009). "Hakeemullah appointed Baitullah's 'successor'". Daily Times. Archived from the original on 9 November 2009. Retrieved 24 August 2009.
  4. ↑ "Isis ascent in Syria and Iraq weakening Pakistani Taliban". گاردین. لندن. 23 October 2014. Archived from the original on 22 October 2014. Retrieved 24 October 2014.
  5. ↑ Hussain, Abid. "Taliban blame Pakistan after explosions in Kabul, amid outreach to India". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-10.
  6. ↑ "Afghan Taliban reject TTP claim of being a 'branch of IEA'". داون. 11 December 2021. Retrieved 9 May 2022. آن‌ها به عنوان یک سازمان بخشی از امارت اسلامی نیستند و اهداف یکسانی با ما ندارند… موضع امارت اسلامی این است که در امور سایر کشورها دخالت نمی‌کنیم. ما در امور پاکستان دخالت نمی‌کنیم.
  7. ↑ Atyani, Baker; Mehsud, Rehmat (10 December 2021). "Afghan Taliban deny TTP part of movement, call on group to seek peace with Pakistan". عرب نیوز. Retrieved 9 May 2022.
  8. ↑ Chadwick, Paul (29 April 2018). "Three months on, the tabloid Guardian is still evolving". The Guardian (به انگلیسی). Archived from the original on 25 June 2018. Retrieved 27 September 2018.
  9. ↑ Kumar, Bhaswar (2024-03-20). "From friend to foe: How Hafiz Gul Bahadur brought Pak, Afghanistan to blows". Business Standard. Retrieved 2024-10-01.
  10. ↑ Khattak, Daud (2024-07-25). "New Extremist Groups -- At Least In Name -- Enter Pakistan's Militant Scene". Radio Free Europe/Radio Liberty (به انگلیسی). Retrieved 2024-10-02.
  11. ↑ "Merging Shadows: The Quiet Shift In Karachi's Militant Landscape". The Friday Times (به انگلیسی). 2024-09-17. Retrieved 2025-08-23.
  12. ↑ "Pakistan Faces Deadly Surge In Terrorism". The Friday Times (به انگلیسی). 2024-10-02. Retrieved 2025-08-23.
  13. 1 2 "Tehrik-i-Taliban Swat/Bajaur/Mohmand". DOPEL. Archived from the original on 24 September 2016. Retrieved 12 December 2018.
  14. 1 2 Maley, William (2001). Fundamentalism Reborn? Afghanistan and the Taliban. C Hurst & Co. p. 14. ISBN 978-1-85065-360-8.
  15. 1 2 "Taliban - Oxford Islamic Studies Online". Archived from the original on 31 May 2019. Retrieved 11 September 2019.
  16. 1 2 "Understanding taliban through the prism of Pashtunwali code". CF2R. 30 November 2013. Archived from the original on 10 August 2014. Retrieved 18 August 2014.
  17. 1 2 "Did you know that there are two different Taliban groups?". www.digitaljournal.com. 1 April 2013. Archived from the original on 11 May 2013.
  18. 1 2 Puri, Luv (3 November 2009). "The Past and Future of Deobandi Islam". Combating Terrorism Center. Retrieved 8 August 2024.
  19. 1 2 "MMP: Tehrik-i-Taliban Pakistan". cisac.fsi.stanford.edu (به انگلیسی).
  20. 1 2 3 4 5 6 7 Shane, Scott (22 October 2009). "Insurgents Share a Name, but Pursue Different Goals". The New York Times. Archived from the original on 16 October 2012. Retrieved 26 January 2011.
  21. 1 2 3 4 5 Siddiqa, Ayesha (2011). "Pakistan's Counterterrorism Strategy: Separating Friends from Enemies" (PDF). The Washington Quarterly. 34 (1): 149–162. doi:10.1080/0163660X.2011.538362. ISSN 0163-660X. S2CID 54884433. Archived from the original (PDF) on 24 December 2010. Retrieved 8 February 2011.
  22. 1 2 3 4 Elias, Barbara (2 November 2009). "Know Thine Enemy". Foreign Affairs. Archived from the original on 20 November 2009. Retrieved 11 February 2011.
  23. 1 2 3 "4 Pakistani soldiers killed in separate clashes". Anadolu Agency. Retrieved 14 January 2021.
  24. ↑ Multiple Sources:
  25. ↑ "Deobandi Islam: The Religion of the Taliban". U.S. Navy Chaplain Corps, 15 October 2001.
  26. ↑ Bennett-Jones, Owen (25 April 2014). "Pakistan army eyes Taliban talks with unease". بی‌بی‌سی نیوز. Archived from the original on 25 April 2014. Retrieved 4 July 2014.
  27. 1 2 "Lead Inspector General for Operation Freedom's Sentinel I Quarterly Report to the United States Congress I January 1, 2019 – March 31, 2019". Department of Defense Office of Inspector General (DoDIG). Archived from the original on 1 June 2019. Retrieved 12 May 2019.
  28. ↑ "The Pakistani Taliban is Back". The Diplomat. 9 March 2021.
  29. ↑ "S/2024/556". United Nations. Retrieved 1 August 2024.
  30. ↑ ul Haq, Riaz (2022-12-28). "Number of TTP militants in the region between 7,000 and 10,000: Sanaullah". داون (به انگلیسی). Retrieved 2022-12-30.
  31. ↑ Lateef, Samaan (2023-11-25). "Pakistani Taliban threatens to attack China's Belt and Road route unless 'tax' paid". The Telegraph (به انگلیسی). ISSN 0307-1235. Retrieved 2024-03-19.
  32. ↑ Ministerio de Justicia y Derechos Humanos de la Nación. "RePET" (به اسپانیایی). Retrieved 20 February 2020.
  33. ↑ "Bahrain Terrorist List (individuals – entities)". Ministry of Foreign Affairs of the Kingdom of Bahrain. Retrieved 3 March 2020.
  34. 1 2 Macleod, Ian (5 July 2011). "Canada bans Pakistani Taliban as a terror group". Vancouver Sun. Canada: Postmedia Network Inc. Archived from the original on 18 July 2011. Retrieved 11 July 2011.
  35. ↑ 78 Organizations Proscribed by Ministry of Interior بایگانی‌شده در ۳ فوریه ۲۰۲۳ توسط Wayback Machine National counterterrorism authority, Government of Pakistan. 7 November 2021.
  36. ↑ آژانس پلیس ملی ژاپن (29 October 2021). "国際テロリスト財産凍結法第４条及び第６条に基づき指定等を行った国際テロリスト" (PDF) (به ژاپنی). Archived from the original (PDF) on 28 March 2022. Retrieved 2 March 2022.
  37. ↑ "Lists associated with Resolutions 1267/1989/2253 and 1988". New Zealand Police. 24 February 2020. Retrieved 2 March 2020.
  38. ↑ مجلس الوزراء یعتمد قائمة التنظیمات الإرهابیة.. خبرگزاری امارات (WAM) (به عربی). 15 November 2014. Archived from the original on 17 November 2014. Retrieved 16 November 2014.
  39. ↑ "UAE publishes list of terrorist organisations". Gulf News. 15 November 2014. Archived from the original on 17 November 2014. Retrieved 16 November 2014.
  40. ↑ "UAE cabinet endorses new list of terrorist groups". Kuwait News Agency. 15 November 2014. Archived from the original on 29 November 2014. Retrieved 16 November 2014.
  41. 1 2 "Britain Moves to Ban Pakistani Taliban". VOA News. Voice of America. 18 January 2011. Archived from the original on 1 February 2011. Retrieved 8 February 2011.
  42. 1 2 "Designations of Tehrik-e Taliban Pakistan and Two Senior Leaders". US State Department. 1 September 2010. Archived from the original on 10 March 2017. Retrieved 15 September 2010.
  43. ↑ "Narrative Summaries of Reasons for Listing | United Nations Security Council".
  44. ↑ "Letter dated 15 July 2021 from the Chair of the Security Council Committee pursuant to resolutions 1267 (1999), 1989 (2011) and 2253 (2015) concerning Islamic State in Iraq and the Levant (Da'esh), Al-Qaida and associated individuals, groups, undertakings and entities addressed to the President of the Security Council" (PDF). securitycouncilreport. Retrieved 2021-06-05.
  45. ↑ "TEHRIK-E TALIBAN PAKISTAN (TTP)". main.un.org. Retrieved 2025-08-27.
  46. 1 2 3 Hashim, Asad (10 December 2021). "Pakistani Taliban ends ceasefire, future of peace talks uncertain". Al Jazeera (به انگلیسی). تی‌تی‌پی و طالبان افغانستان متحد هستند، هرچند ساختار عملیاتی و فرماندهی جداگانه‌ای را حفظ می‌کنند.
  47. 1 2 "Militants ambush Pakistani troops in northwest, killing 7". ABC News (به انگلیسی). 15 April 2022. با وجود جدایی، طالبان افغانستان و تی‌تی‌پی متحدان نزدیکی هستند و رهبران و جنگجویان طالبان پاکستانی در طول سال‌ها به دنبال پناهگاه در آن سوی مرز در افغانستان بوده‌اند.
  48. 1 2 3 4 5 6 7 8 کارلوتا گال; اسماعیل خان; پیر زبیر شاه; تیمور شاه (26 March 2009). "Pakistani and Afghan Taliban Unify in Face of U.S. Influx". نیویورک تایمز. Archived from the original on 1 April 2009. Retrieved 27 March 2009.
  49. ↑ Firdous, Afeera (2025-01-10). "Why is Parachinar Stuck in an Endless Loop of Violence?". South Asian Voices (به انگلیسی). Retrieved 2025-06-28.
  50. ↑ Yusufzai, Rahimullah (22 September 2008). "A Who's Who of the Insurgency in Pakistan's North-West Frontier Province: Part One – North and South Waziristan". Terrorism Monitor. 6 (18). Archived from the original on 26 December 2010. Retrieved 30 March 2011.
  51. 1 2 3 "Country Reports on Terrorisms 2016 – Foreign Terrorist Organizations Tehrik-e Taliban Pakistan TTP". Refworld. United States Department of State. July 2017. Archived from the original on 28 April 2019. Retrieved 28 April 2019.
  52. ↑ "Tehreek-e-Taliban Pakistan's Discursive Shift From Global Jihadist Rhetoric to Pashtun-Centric Narratives" (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-12.
  53. ↑ "From Jihad to Jirga: How the TTP Is Rebranding Itself as Defender of the Pashtun Nation". thediplomat.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-12.
  54. ↑ "Shi'a and Hazaras in Pakistan". Minority Rights Group (به انگلیسی). 2023-10-16.
  55. ↑ "A Look at Islamic State's Operations in Afghanistan". Voice of America. 29 April 2017. Archived from the original on 12 July 2019. Retrieved 12 July 2019.
  56. 1 2 3 4 Bajoria, Jayshree; Greg Bruno (6 May 2010). "Shared Goals for Pakistan's Militants". Council on Foreign Relations. Archived from the original on 25 November 2010. Retrieved 26 January 2011.
  57. 1 2 3 Mazzetti, Mark (6 May 2010). "Evidence Mounts for Taliban Role in Car Bomb Plot". The New York Times. Archived from the original on 22 June 2022. Retrieved 6 May 2010.
  58. ↑ "The Pakistani Taliban Is Back". دیپلمات (مجله). 9 March 2021.
  59. ↑ "Islamabad bids to quell rise in Pakistani Taliban attacks". France 24 (به انگلیسی). 15 November 2021.
  60. 1 2 Jacinto, Leela (9 February 2022). "Pakistan's 'good Taliban-bad Taliban' strategy backfires, posing regional risks". France 24 (به انگلیسی).
  61. ↑ Shah, Saeed (28 April 2022). "Pakistani Militants Test Taliban Promise Not to Host Terror Groups". Wall Street Journal.
  62. 1 2 "Death Toll From Pakistani Airstrike Rises to 45, Afghan Officials Say". The New York Times. 17 April 2022. Retrieved 20 April 2022.
  63. 1 2 Khan, Omer Farooq (11 December 2021). "TTP chief asks his fighters to resume attacks". The Times of India (به انگلیسی).
  64. ↑ Najafizada, Eltaf; Dilawar, Ismail (19 April 2022). "Rare Pakistan Airstrikes on Taliban Show Tension After U.S. Exit". Bloomberg (به انگلیسی).
  65. ↑ Ahmed, Moazzam (2025-05-20). "The Politics of Labeling Terror Groups". South Asian Voices (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-02.
  66. ↑ Khan, Iftikhar A. (2024-08-01). "Govt proscribes Gul Bahadur group, Majeed Brigade". Dawn (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-06.
  67. ↑ "Pakistan labels TTP as Fitna al-Khawarij to expose its true ideology". The Express Tribune (به انگلیسی). 2024-08-01. Retrieved 2025-10-02.
  68. ↑ Khan, Sanaullah (2025-07-31). "Govt acting on comprehensive and effective strategy to completely eliminate terrorist outfits: PM Shehbaz". Dawn (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-02.
  69. 1 2 Bajoria, Jayshree (6 February 2008). "Pakistan's New Generation of Terrorists". Council on Foreign Relations. Archived from the original on 14 May 2009. Retrieved 30 March 2009.
  70. 1 2 Abbas, Zaffar (10 September 2004). "Pakistan's undeclared war". BBC. Archived from the original on 15 September 2008. Retrieved 17 February 2011. حمله نظامی اخیر که در آن بمب‌افکن‌های نیروی هوایی و هلیکوپترهای جنگی یک اردوگاه آموزشی مظنونان القاعده را بمباران کردند، تلفات سنگینی به دنبال داشت. و این درگیری را به منطقه‌ای [وزیرستان جنوبی] کشانده است که تا به حال نسبتاً آرام بود. … عملیات نظامی بخشی از جنگ کلی علیه القاعده بود. … از آغاز عملیات، مقامات نظامی [پاکستان] قویاً تأیید کرده‌اند که تعداد زیادی از شبه‌نظامیان ازبک، چچن و عرب در منطقه حضور داشتند. … در تیر ۱۳۸۱ (ژوئیه ۲۰۰۲) بود که نیروهای پاکستانی، برای اولین بار در ۵۵ سال، وارد دره تیراه در ایجنسی خیبر شدند. به زودی آن‌ها در دره شوال وزیرستان شمالی و سپس در وزیرستان جنوبی حضور یافتند. … این امر پس از مذاکرات طولانی با قبایل مختلف ممکن شد، که با اکراه و با اطمینان از اینکه حضور ارتش بودجه و کار توسعه‌ای به همراه خواهد داشت، با آن موافقت کردند. اما به محض شروع عملیات نظامی در وزیرستان جنوبی، تعدادی از زیرقبیله‌های وزیری آن را تلاشی برای تحت سلطه درآوردن خود دانستند. تلاش‌ها برای متقاعد کردن آن‌ها به تحویل شبه‌نظامیان خارجی شکست خورد و با سوءمدیریت آشکار مقامات، کارزار امنیتی علیه مظنونان القاعده به یک جنگ اعلام نشده بین ارتش پاکستان و مردان قبیله‌ای شورشی تبدیل شد.
  71. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Fair, C. Christine (January 2011). "The Militant Challenge in Pakistan" (PDF). Asia Policy. 11 (1): 105–37. doi:10.1353/asp.2011.0010. S2CID 155007730. SSRN 1720643. Archived (PDF) from the original on 9 June 2011. Retrieved 17 February 2011.
  72. ↑ Shahzad, Syed Saleem (26 August 2008). "Setback for Pakistan's terror drive". Asia Times. Archived from the original on 30 April 2014. Retrieved 26 August 2008.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:پیوند نامناسب (link)
  73. 1 2 3 Khan, Haji Mujtaba (23 February 2009). "Taliban rename their group". The Nation. Archived from the original on 31 March 2009. Retrieved 30 March 2009.
  74. ↑ "Three Taliban factions form Shura Ittehad-ul-Mujahiden". The News. 23 February 2009. Archived from the original on 25 November 2009. Retrieved 30 March 2009.
  75. 1 2 Roggio, Bill (16 August 2009). "South Waziristan Taliban Groups Clash". The Long War Journal. Archived from the original on 19 August 2009. Retrieved 26 August 2009.
  76. ↑ Roggio, Bill (3 May 2010). "Hakeemullah Mehsud breaks his silence, threatens US". Long War Journal. Archived from the original on 5 May 2010. Retrieved 6 May 2010.
  77. 1 2 3 "Pakistan Taliban say they carried out CIA attack". NBC News. Associated Press. 1 January 2010. Retrieved 1 March 2011.
  78. 1 2 Georgy, Michael (11 January 2010). "ANALYSIS – CIA bomber video publicity coup for Pakistan Taliban". Reuters. Thomson Reuters. Archived from the original on 4 October 2012. Retrieved 1 March 2011.
  79. ↑ Berger, Joseph (2 May 2010). "Pakistani Taliban Behind Times Sq. Plot, Holder Says". The New York Times. Archived from the original on 6 September 2018. Retrieved 9 May 2010.
  80. ↑ Tehreek-e-Taliban Pakistan threaten Myanmar over Rohingya بایگانی‌شده در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine, The Express Tribune
  81. ↑ "Pak Taliban threaten to attack Myanmar over Rohingya Muslims". 26 July 2012.
  82. ↑ Toosi, Nahal; Ishtiaq Mahsud (7 August 2009). "Pakistani Taliban head's death a blow to militant". Associated Press via Yahoo! News. Archived from the original on 10 August 2009. Retrieved 7 August 2009.
  83. ↑ "Fighting erupts between Taliban rivals". Financial Times. 8 August 2009. Archived from the original on 12 October 2014. Retrieved 8 August 2009. Pakistani news channels were carrying unconfirmed reports that Hakimullah Mehsud, one of the movement's most powerful commanders, had been killed at a shura, or council meeting, held to decide who would succeed slain leader Baitullah Mehsud. "The infighting was between Wali-ur-Rehman and Hakimullah Mehsud," Interior Minister Rehman Malik told Reuters. "We have information that one of them has been killed. Who was killed we will be able to say later after confirming."
  84. ↑ Khan, Ismail (18 August 2008). "Pakistan Captures Top Taliban Aide". The New York Times. Archived from the original on 25 August 2009. Retrieved 19 August 2008.
  85. ↑ "Pakistan Taliban spokesman named". BBC News. 19 August 2009. Archived from the original on 24 August 2009. Retrieved 19 August 2009.
  86. ↑ "Maulvi Faqeer acting Tehrik-i-Taliban chief: report". Dawn. 19 August 2009. Archived from the original on 21 August 2009. Retrieved 19 August 2009.
  87. ↑ "Faqir claims TTP leadership, Muslim Khan replaces Omer". Daily Times. 20 August 2009. Archived from the original on 22 August 2009. Retrieved 20 August 2009.
  88. ↑ "Rifts as Pakistani Taliban deputy claims leadership". Dawn News. 20 August 2009. Archived from the original on 25 August 2009. Retrieved 20 August 2009.
  89. 1 2 3 Savage, Charlie (1 September 2010). "U.S. Adds Legal Pressure on Pakistani Taliban". The New York Times. Archived from the original on 29 April 2011. Retrieved 1 March 2011.
  90. ↑ Pakistani jihadists form Ahrar-ul-Hind, vow to continue attacks بایگانی‌شده در ۳ نوامبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine – Long War Journal, 11 February 2014
  91. ↑ "Tehrik-i-Taliban Pakistan splits with major faction walking out". pakistannews.net. 28 May 2014. Archived from the original on 29 May 2014. Retrieved 28 May 2014.
  92. ↑ "New Taliban group vows attacks in Pakistan". Archived from the original on 3 November 2014. Retrieved 14 November 2014.
  93. ↑ Mehsud faction rejoins the Movement of the Taliban in Pakistan بایگانی‌شده در ۵ فوریه ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine – Long War Journal, 4 February 2017
  94. ↑ "Hard-Line Splinter Group, Galvanized by ISIS, Emerges From Pakistani Taliban". The New York Times. 26 August 2014. Archived from the original on 28 October 2014. Retrieved 3 November 2014.
  95. ↑ "Pakistan Taliban splits 'over war with Islamabad'". The Telegraph. 5 September 2014. Archived from the original on 29 September 2014. Retrieved 3 November 2014.
  96. ↑ "Pakistani splinter group rejoins Taliban amid fears of isolation". Reuters. 12 March 2015. Archived from the original on 14 March 2015. Retrieved 13 March 2015.
  97. ↑ "Deadly Taliban group gives up armed struggle in Pakistan". The Telegraph. 14 September 2014. Archived from the original on 24 October 2014. Retrieved 3 November 2014.
  98. ↑ "Pakistan Taliban sack spokesman Shahidullah Shahid for IS vow". BBC News. 21 October 2014. Archived from the original on 24 October 2014. Retrieved 3 November 2014.
  99. 1 2 Gall, Carlotta; Tavernise, Sabrina (6 May 2010). "Pakistani Taliban Are Said to Expand Alliances". The New York Times. Archived from the original on 23 October 2011. Retrieved 28 February 2011.
  100. ↑ Thruelsen, Peter Dahl. "The Taliban in southern Afghanistan: A localised insurgency with a local objective." Small Wars & Insurgencies 21.2 (2010): 259–276.
  101. ↑ "Sources: Pakistani Taliban leader is dead". CNN. 9 February 2010. Archived from the original on 11 February 2010. Retrieved 11 February 2010.
  102. ↑ "Maulana Toofan new acting TTP chief?". The News International. Jang Multimedia. 10 February 2010. Archived from the original on 10 February 2010. Retrieved 11 February 2010.
  103. ↑ "Pakistan Taliban leader "isolated," facing splits: report". Reuters. Thomson Reuters. 5 July 2011. Archived from the original on 8 July 2011. Retrieved 10 July 2011.
  104. ↑ Khan, Zia (19 December 2011). "Twilight of the Taliban: TTP buckles under internal fissures, external pressure". The Express Tribune. The Express Tribune News Network. Archived from the original on 7 January 2012. Retrieved 19 December 2011.
  105. ↑ Zahra-Malik, Mehreen (2012-12-06). "Exclusive: Emerging Pakistan Taliban chief to focus on Afghan war". Reuters. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 6 December 2012.
  106. ↑ Mehsud, Saud (2012-12-28). "Pakistan Taliban chief says group will negotiate, but not disarm". Reuters. Archived from the original on 28 December 2012. Retrieved 28 December 2012.
  107. ↑ "TTP confirms Waliur Rehman's death; suspends talks". Dawn. 30 May 2013. Archived from the original on 28 June 2013. Retrieved 14 February 2020.
  108. ↑ "Pakistani Taliban confirm leader killed by drone". Boston Herald. 2 November 2013. Archived from the original on 4 November 2013.
  109. 1 2 "4 key terrorists wanted by Pakistan killed since mysterious escape of Taliban leader". ThePrint. 14 February 2020.
  110. ↑ "Sheharyar Mehsud, Tehreek-i-Taliban Pakistan (TTP) commander killed in Kunar, Afghanistan". Trac. 13 February 2020.
  111. ↑ "Key Pakistani Taliban leader killed in Afghanistan". Anadolu Agency.
  112. ↑ Joscelyn, Thomas (17 August 2020). "Pakistani Taliban splinter factions officially rejoin group". longwarjournal.org. Retrieved 28 February 2021.
  113. ↑ Khan, Naimat (23 June 2018). "Fazlullah is dead, confirms TTP; Noor Wali Mehsud appointed new chief". arabnews.com. Retrieved 28 February 2021.
  114. ↑ Latif, Aamir (10 June 2019). "What's brewing in northwest Pakistan?". aa.com.tr. Retrieved 28 February 2021.
  115. ↑ "Three terrorists killed in North Waziristan". thenews.com.pk. Associated Press of Pakistan. 18 February 2021. Retrieved 28 February 2021.
  116. ↑ "Pakistan Taliban confirm ex-spokesman's death in Afghanistan". ABC News. 13 Jan 2022. Archived from the original on 13 Jan 2022.
  117. ↑ "Pakistani Taliban release Faisal Shahzad's martyrdom tape [video]". The Christian Science Monitor. CSMonitor.com. 15 July 2010. Archived from the original on 2 March 2013. Retrieved 2012-12-11.
  118. ↑ "cid attack karachi wasiyat". YouTube. 2011-11-12. Archived from the original on 17 December 2015. Retrieved 2012-11-08.
  119. ↑ "Taliban vows to unleash jihad in Kashmir, implement Sharia". Rediff. 8 January 2013. Archived from the original on 11 January 2013. Retrieved 10 January 2013.
  120. ↑ "Pakistani Taliban recruits via Facebook". The Express Tribune. 7 December 2012. Archived from the original on 9 December 2012. Retrieved 10 January 2012.
  121. 1 2 "Facebook shuts down Taliban account: Report". The Express Tribune. 11 December 2012. Archived from the original on 13 January 2013. Retrieved 10 January 2013.
  122. 1 2 Mazetti, Marc; Eric Schmitt (26 March 2009). "Afghan Strikes by Taliban Get Pakistan Help, U.S. Aides Say". The New York Times. Archived from the original on 6 June 2017. Retrieved 25 February 2017.
  123. 1 2 Waldman, Matt (June 2010), "The Sun in the Sky: The Relationship between Pakistan's ISI and Afghan Insurgents" (PDF), Crisis States Discussion Papers, London: Crisis States Research Centre, p. 3, جدای از این، طیف گسترده‌ای از گروه‌های شبه‌نظامی اسلام‌گرا وجود دارند که عمدتاً در شمال غربی پاکستان مستقر هستند و تعداد زیادی از آن‌ها تحت پرچم تحریک طالبان پاکستان، که با نام طالبان پاکستانی نیز شناخته می‌شود (Franco 2009:269)، متحد شده‌اند. در نتیجه، ارتش پاکستان عملیات گسترده‌ای را علیه پایگاه‌های اصلی آن‌ها در مناطق قبیله‌ای فدرال (FATA) و خیبر پختونخوا انجام داده است. ۹ در حالی که بدون شک پیوندهایی بین طالبان پاکستانی و افغان وجود دارد، به نظر می‌رسد این دو به اندازه‌ای متمایز هستند که ارتش پاکستان و آی‌اس‌آی (ISI) آن‌ها را کاملاً متفاوت تلقی کنند.
  124. 1 2 "When the Afghan and Pakistani Taliban Unite". Foreign Policy. 25 March 2014. Archived from the original on 28 April 2019. Retrieved 28 April 2019.
  125. 1 2 3 4 "TTP says Osama welcome in Swat: Taliban reject peace accord". Daily Times. Lahore. 22 April 2009. Archived from the original on 25 April 2009. Retrieved 11 September 2009. مسلم خان، لشکر طیبه، جیش محمد، جنبش اسلامی ازبکستان، القاعده و طالبان افغانستان را در شمار متحدان خود برشمرد. وی گفت: «اگر ما نیاز داشته باشیم، می‌توانیم آن‌ها را فرا بخوانیم و اگر آن‌ها نیاز داشته باشند، می‌توانند ما را فرا بخوانند.» او گفت اگر ایالات متحده و ناتو به نبرد در افغانستان ادامه دهند، نیروهای او برای کمک به طالبان به آنجا خواهند رفت.
  126. 1 2 "Border incursions: Suspicions grow about Afghan support for TTP". The Express Tribune. 11 September 2011. Archived from the original on 30 September 2011. Retrieved 11 September 2011.
  127. ↑ "Documents Detail Years of Pakistani Support for Taliban, Extremists". George Washington University. 2007. Archived from the original on 3 December 2013. Retrieved 3 January 2011.
  128. ↑ Marcela Grad. Massoud: An Intimate Portrait of the Legendary Afghan Leader (1 March 2009 ed.). Webster University Press. p. 310.
  129. 1 2 3 U.S. attack on Taliban kills 23 in Pakistan بایگانی‌شده در ۳ دسامبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, The New York Times, 9 September 2008
  130. ↑ "TTP denies Fazlullah Killed in clash with Afghan Talibans:report". Dawn News. 10 October 2013. Archived from the original on 28 April 2019. Retrieved 28 April 2019.
  131. ↑ Tahir Khan (25 June 2016). "14 dead in TTP-Afghan Taliban clash". The Express Tribune. Archived from the original on 25 June 2016.
  132. ↑ "Afghan Taliban internal differences deepen". Central Asia Online. 19 February 2014. Archived from the original on 8 August 2014.
  133. 1 2 Sridharan, Vasudevan (17 December 2014). "Afghanistan: Afghan Taliban condemned 'un-Islamic' Pakistan school carnage". International Business Times. Archived from the original on 22 June 2018. Retrieved 17 December 2014.
  134. ↑ Tahir, Khan (8 July 2011). "Cross-border cooperation: Ties that bind militants persist". The Express Tribune. Archived from the original on 9 July 2011. Retrieved 8 July 2011.
  135. ↑ Khan, Anwarullah; Abbot, Sebastian (7 July 2011). "Taliban commander back on the air in Pakistan". The Seattle Times. Associated Press. Archived from the original on 21 April 2016. Retrieved 10 July 2011.
  136. ↑ Khan, Tahir (26 June 2012). "TTP admits to having safe haven in Afghanistan". The Express Tribune. Archived from the original on 28 June 2012. Retrieved 27 June 2012.
  137. ↑ "Afghanistan, Pakistan clash over border violence". Dawn. AFP. 2 July 2012. Archived from the original on 2 July 2012. Retrieved 2 July 2012.
  138. ↑ "Pakistan offensive: troops meet heavy Taliban resistance". The Daily Telegraph. London. 17 October 2009. Archived from the original on 20 October 2009. Retrieved 9 April 2010.
  139. 1 2 "Militants from Afghanistan attack Pakistani posts". Reuters. Reuters. 27 August 2011. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 2 July 2017.
  140. ↑ "What happened when US forces left Afghan hotspot?". BBC. 12 March 2011. Archived from the original on 28 September 2018. Retrieved 21 June 2018.
  141. ↑ Joscelyn, Thomas (22 September 2011). "Admiral Mullen: Pakistani ISI sponsoring Haqqani attacks". The Long War Journal. Archived from the original on 2 December 2011. Retrieved 1 December 2011.
  142. ↑ Chris Allbritton (27 October 2011). "Pakistan strongly denied Thursday a BBC report that alleged the Pakistani military, along with its intelligence arm, supplied and protected the Afghan Taliban and al Qaeda". Reuters. Archived from the original on 28 October 2011. Retrieved 27 October 2011.
  143. ↑ "Taliban Chiefs Admit Close Links to Pakistan Intelligence". International Business Times. 26 October 2011. Archived from the original on 27 October 2011. Retrieved 1 December 2011.
  144. ↑ Collyns, Sam (26 October 2011). "BBC News – Afghanistan: Pakistan accused of backing Taliban". BBC News. Archived from the original on 17 November 2011. Retrieved 1 December 2011.
  145. ↑ Hennessey, Kathleen (10 August 2010). "N.Y. bomber has al Qaeda tie, White House says". The San Francisco Chronicle. Archived from the original on 15 September 2011. Retrieved 1 January 2020.
  146. ↑ Callum Paton (15 August 2017). "ISIS 'OUTSOURCES' TERROR ATTACKS TO THE PAKISTANI TALIBAN IN AFGHANISTAN: U.N. REPORT". News Week. Archived from the original on 15 August 2017.
  147. 1 2 Borhan Osman (27 July 2016). "The Islamic State in 'Khorasan': How it began and where it stands now in Nangarhar". Afghan Analyst Network. Archived from the original on 28 July 2016. Retrieved 27 July 2016.
  148. ↑ "Search Results vengeful new militant group emerges in Pakistan hs | Latest news, Breaking news, Pakistan News, World news, business, sport and multimedia | DAWN.COM". Archived from the original on 4 July 2010. Retrieved 11 September 2019.
  149. ↑ Roul, Animesh (10 July 2010). "Little-Known Ghazi Brigade Now a Major Player in the Punjabi Jihad?" (PDF). Terrorism Monitor. VIII (28): 5–6. Archived from the original (PDF) on 16 August 2010. Retrieved 10 February 2011.
  150. ↑ Syed Saleem Shahzad (8 August 2009). "Baitullah: Dead or alive, his battle rages". Asia Times. Archived from the original on 10 August 2009. Retrieved 7 August 2009.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:پیوند نامناسب (link)
  151. ↑ Anzalone, Christopher (28 January 2011). "Al Qaeda loses bridge to the West". Foreign Policy. The Slate Group. Archived from the original on 7 February 2011. Retrieved 9 February 2011.
  152. 1 2 "Karachi airport: Islamic Movement of Uzbekistan claims attack". BBC. 11 June 2014. Archived from the original on 11 June 2014. Retrieved 11 June 2014.
  153. ↑ Hassan, Abbas (April 2009). "Defining the Punjabi Taliban Network" (PDF). CTC Sentinel. 2 (4): 1–4. Archived from the original (PDF) on 1 June 2010. Retrieved 25 January 2011.
  154. ↑ Majidyar, Ahmad K. (June 2010). "Could the Taliban Take Over Pakistan's Punjab Province?". Middle Eastern Outlook. Archived from the original on 9 February 2011. Retrieved 11 February 2011.
  155. ↑ "Pakistani Taliban claims Lahore attack". The Hindu. India. 29 May 2009. یک گروه ناشناس به نام تحریک طالبان پنجاب نیز گزارش شده است که در پیامی که در وب‌سایت‌های جهادی ترکیه منتشر شده، مسئولیت این حمله را بر عهده گرفته است. گروه SITE Intelligence، یک گروه آمریکایی که وب‌سایت‌های جهادی را ردیابی می‌کند، این ادعا را اواخر روز چهارشنبه گزارش کرد.
  156. ↑ "TTP 'expel' Punjabi Taliban leader for welcoming govt talks offer". Dawn. 24 August 2013. Archived from the original on 2 October 2013. Retrieved 3 October 2013.
  157. ↑ "Punjabi Taliban call off armed struggle in Pakistan". Dawn. 13 September 2014. Archived from the original on 15 September 2014. Retrieved 15 September 2014.
  158. ↑ "Deadly Taliban group gives up armed struggle in Pakistan". The telegraph. 14 September 2014. Archived from the original on 15 September 2014. Retrieved 15 September 2014.
  159. 1 2 Roggio, Bill (31 August 2009). "Pakistan's most-wanted: look at who isn't listed". The Long War Journal. Public Multimedia Inc. Archived from the original on 28 December 2018. Retrieved 2 September 2009.
  160. ↑ Mir, Amir (1 September 2009). "The top ten most wanted Jehadis". The News International. Jang Multimedia. Retrieved 26 September 2009. He later shifted his base to the Waziristan region and joined hands with Baitullah Mehsud.
  161. ↑ "Pakistan and the Taliban". The Economist. 7 August 2009. Archived from the original on 12 August 2009. Retrieved 26 September 2009. [Baitullah Mehsud] was also associated with Lashkar-e-Jhangvi.
  162. ↑ "India sponsoring terrorism in Pakistan, alleges Rehman Malik". Hindustan Times. 23 September 2009. Archived from the original on 19 February 2015. Retrieved 2015-02-19.
  163. ↑ "India helping terrorists in Pakistan: Pak Defence Minister". The Indian Express. 13 January 2015. Archived from the original on 18 January 2015. Retrieved 2015-02-21.
  164. ↑ "MAPPING MILITANT ORGANIZATIONS, Tehreek-e-Taliban Pakistan". Stanford.edu. 13 December 2007. Archived from the original on 19 February 2015. Retrieved 2015-02-19.
  165. ↑ Akram, Munir (2015-01-04). "War in the shadows". Dawn. Archived from the original on 19 February 2015. Retrieved 2015-02-19.
  166. ↑ Dana Priest. "Pakistani militants hiding in Afghanistan". The Washington Post. Archived from the original on 7 November 2012. Retrieved 6 November 2012.
  167. ↑ "TTP has foothold in Afghanistan, says Abdullah". Dawn News. Archived from the original on 17 November 2017. Retrieved 17 November 2017.
  168. ↑ "Former Afghan intelligence head says Badaber attack is a 'tit for tat', terms TTP militants as 'martyrs'". Daily Pakistan. Archived from the original on 20 September 2015. Retrieved 19 September 2015.
  169. ↑ Matthew Rosenberg. "U.S. Disrupts Afghans' Tack on Militants". The New York Times. Archived from the original on 29 October 2013. Retrieved 28 October 2013.
  170. ↑ Ernesto Londoño and Kevin Sieff. "Afghan officials accuse U.S. of snatching Pakistani Taliban leader from their custody". The Washington Times. Archived from the original on 25 January 2019. Retrieved 10 October 2013.
  171. ↑ "Foreign intelligence services bankrolling terror: Report". The Express Tribune. 2012-09-02. Archived from the original on 19 February 2015. Retrieved 2015-02-19.
  172. ↑ Johnson, Kay (2014-12-07). "U.S. hands Pakistan senior militant detained in Afghanistan". Reuters. Archived from the original on 17 November 2015. Retrieved 2015-02-19.
  173. 1 2 "VIDEO: Key TTP terrorist confessed to Indian, Afghan backing". Geo News. 2016-12-16. Archived from the original on 1 December 2017. Retrieved 2017-11-24.
  174. ↑ Peltier, Elian; ur-Rehman, Zia (2025-10-06). "Pakistan Fights Its Fiercest Taliban Insurgency in a Decade". The New York Times.
  175. 1 2 "India funds TTP in FATA, Balochistan: DG ISPR". Dunya Tv. 2015-02-12. Retrieved 2015-02-19.
  176. ↑ "RAW funded Rs 20 million for attacks in Karachi:  Sindh Home Ministry | Pakistan Today". www.pakistantoday.com.pk. Archived from the original on 23 July 2019. Retrieved 11 September 2019.
  177. ↑ Khan, Anwarullah (6 November 2008). "Bomber hits anti-militant tribal jirga; 16 dead". Dawn Media Group. Archived from the original on 10 November 2008. Retrieved 8 November 2008.
  178. 1 2 "Lahore 'was Pakistan Taleban op'". BBC News. 31 March 2009. Archived from the original on 1 April 2009. Retrieved 31 March 2009.
  179. ↑ Ali, Mohammad Faisal (31 March 2009). "Baitullah claims responsibility for Manawan attack". Dawn Media Group. Archived from the original on 15 September 2014. Retrieved 31 March 2009.
  180. ↑ "Pakistani Taliban chief Mehsud claims U.S. shooting". Reuters. 4 April 2009. Archived from the original on 1 February 2013. Retrieved 4 April 2009.
  181. ↑ Shinwari, Ibrahim (28 August 2009). "Taliban claim responsibility for Khyber suicide attack". Dawn News. Archived from the original on 30 August 2009. Retrieved 28 August 2009.
  182. ↑ Munir Ahmad; Ravi Nessman; Ishtiaq Mahsud; Hussain Afzal (6 October 2009). "Taliban claim responsibility for deadly UN blast". Yahoo! News. Associated Press. Archived from the original on 8 October 2009. Retrieved 6 October 2009.
  183. ↑ Riaz Khan; Ishtiaq Mahsud; Babar Dogar (12 October 2009). "Pakistan says 41 killed in market bombing". Yahoo! News. Associated Press. Archived from the original on 15 October 2009. Retrieved 12 October 2009.
  184. ↑ Hussain, Zahid; Rehmat Mehsud (15 October 2009). "Wave of Deadly Attacks in Pakistan". Wall Street Journal. Dow Jones & Company, Inc. Archived from the original on 21 August 2018. Retrieved 15 October 2009. تحریک طالبان پاکستان مسئولیت حملات لاهور را به نقل از یک کانال خبری تلویزیونی خصوصی، جیو نیوز، بر عهده گرفته است.
  185. ↑ "Taliban Video Claims Responsibility for The Times Square Attack May 2, 2010". 2 May 2010. Archived from the original on 26 December 2015. Retrieved 6 May 2009.
  186. ↑ "Fifty-six killed, over 100 injured in Mohmand attack". Dawn. 9 July 2010. Archived from the original on 11 July 2010. Retrieved 9 July 2010.
  187. ↑ "Taliban claim Nato tanker attack". Al Jazeera. 4 October 2010. Archived from the original on 4 February 2011. Retrieved 7 February 2011.
  188. ↑ "Suicide bombers kill 40 in Mohmand Agency". Dawn. 5 December 2010. Archived from the original on 4 September 2012. Retrieved 6 December 2010.
  189. ↑ "Taliban claims Pakistan blasts; 50 dead". UPI. 6 December 2010. Archived from the original on 29 December 2010. Retrieved 6 December 2010.
  190. ↑ "Dozens killed in Pakistan blasts". Al Jazeera. 7 December 2010. Archived from the original on 9 December 2010. Retrieved 7 February 2011.
  191. ↑ "Taliban kidnap 23 tribesmen near South Waziristan". Dawn.com. Dawn Media Group. 27 December 2010. Archived from the original on 1 February 2011. Retrieved 8 February 2011.
  192. ↑ "NATO lorries torched in Pakistan". Al Jazeera. 15 January 2011. Archived from the original on 31 January 2011. Retrieved 7 February 2011.
  193. ↑ "Senior police official among six killed in Peshawar blasts". Dawn.com. Dawn Media Group. 31 January 2011. Archived from the original on 31 January 2011. Retrieved 31 January 2011.
  194. ↑ "Pakistan attack: 'Schoolboy' suicide bomber hits Mardan". BBC News. 10 February 2011. Archived from the original on 10 February 2011. Retrieved 10 February 2011.
  195. ↑ Khan, Haq Nawaz; Karin Brulliard (11 February 2011). "Teen suicide bomber kills army recruits in Pakistan". The Washington Post. Archived from the original on 28 June 2011. Retrieved 10 February 2011. مقامات اصرار دارند که بمب‌گذار ۱۷ ساله تنها فرد درگیر در حمله بود. اما عمر حسن اهرابی، سخنگوی شاخه محلی طالبان پاکستان، در حالی که مسئولیت حمله را بر عهده می‌گرفت، به خبرنگاران در منطقه گفت که این بمب‌گذاری توسط دو شبه‌نظامی انجام شده است. او گفت که یکی از آن‌ها به‌عنوان دیده‌بان عمل کرده و پس از حمله فرار کرده است. اهرابی سن بمب‌گذار را مشخص نکرد.
  196. ↑ "Body of Col Imam found near Mir Ali". Daily Times. 21 February 2011. Archived from the original on 27 February 2011. Retrieved 4 March 2011.
  197. ↑ Yusufzai, Rahimullah (23 February 2011). "The long wait for Col Imam's body". The News International. Archived from the original on 4 November 2014.
  198. ↑ "Former ISI Colonel Imam's body found". Dawn.com. Dawn Media. 20 February 2011. Archived from the original on 25 February 2011. Retrieved 4 March 2011.
  199. ↑ "At least 32 killed in Faisalabad blast; Taliban claim responsibility". Dawn.com. Dawn Media Group. 8 March 2011. Archived from the original on 11 March 2011. Retrieved 8 March 2011.
  200. ↑ Mian, Khursheed (8 March 2011). "Bomb kills 25 at Pakistan gas station, many hurt". Reuters. Thomson Reuters. Archived from the original on 11 March 2011. Retrieved 8 March 2011.
  201. ↑ "Deadly attack at Pakistan funeral procession". BBC News. BBC. 9 March 2011. Archived from the original on 9 March 2011. Retrieved 9 March 2011.
  202. ↑ "Blast kills 36 in Peshawar; Taliban claim responsibility". Dawn.com. Dawn Media Group. 9 March 2011. Archived from the original on 10 March 2011. Retrieved 9 March 2011.
  203. ↑ "DG Khan shrine bombing: Death toll reaches 50". The Express Tribune. 3 April 2011. Archived from the original on 5 April 2011. Retrieved 5 April 2011.
  204. ↑ "41 killed in Pakistan shrine suicide attack". The Daily Telegraph. London. 3 April 2011. Archived from the original on 8 March 2019. Retrieved 4 April 2018.
  205. 1 2 "Bomb hits Pakistan navy bus in Karachi; 5 dead". Associated Press. 28 April 2011. Archived from the original on 12 August 2025. Retrieved 28 April 2011.
  206. ↑ "Twin blasts kill more than 80 in Charsadda". Dawn.com. Dawn Media Group. 13 May 2011. Archived from the original on 16 May 2011. Retrieved 13 May 2011.
  207. ↑ "Pakistan: Troops end attack on Karachi naval air base". BBC News. 23 May 2011. Archived from the original on 25 May 2011. Retrieved 25 May 2011.
  208. ↑ "Suicide bomber kills 6 at Pakistan police building". AP. 25 May 2011. Retrieved 25 May 2011.
  209. ↑ Ali, Lehaz (14 September 2011). "Bus attack kills four boys in Pakistan". The Sydney Morning Herald. Agence France-Presse. Archived from the original on 25 September 2012. Retrieved 13 September 2011.
  210. ↑ "TTP claims killing of peace body chief". The News International. 2 December 2011. Archived from the original on 2 December 2011. Retrieved 2 December 2011.
  211. ↑ Dupee, Matt (2 December 2011). "Anti-Taliban tribal leader killed in northwest Pakistan". The Long War Journal. Public Multimedia Inc. Archived from the original on 7 December 2011. Retrieved 2 December 2011.
  212. ↑ Firdous, Iftikhar (5 January 2012). "TTP claims killing of 15 abducted FC troops". The Express Tribune. Archived from the original on 8 January 2012. Retrieved 5 January 2012.
  213. ↑ "Pakistan Taliban kill 15 kidnapped tribal police". BBC News. 5 January 2012. Archived from the original on 5 January 2012. Retrieved 5 January 2012.
  214. ↑ "'Operation revenge': 15 abducted FC soldiers brutally tortured, slain – The Express Tribune". International Herald Tribune. Archived from the original on 27 January 2012. Retrieved 22 January 2012.
  215. ↑ "Taliban video shows execution of Pak soldiers". NDTV. Archived from the original on 22 January 2012. Retrieved 22 January 2012.
  216. ↑ "Taliban video highlights revenge on Pakistan military". Reuters. 21 January 2012. Archived from the original on 22 January 2012. Retrieved 22 January 2012.
  217. ↑ Mehsud, Saud (25 March 2012). "Taliban faction claims French gunman trained in Pakistan". Reuters. Thomson Reuters. Archived from the original on 1 May 2013. Retrieved 26 March 2012.
  218. ↑ "Pakistani Taliban training Frenchmen: Officials". The Times of India. 25 March 2012. Archived from the original on 25 March 2012. Retrieved 25 March 2012.
  219. ↑ "Taliban bomber kills 13 'extremists' in Khyber region". The Express Tribune. 24 March 2012. Archived from the original on 26 March 2012. Retrieved 26 March 2012.
  220. ↑ Mirza, Shaheryar (5 April 2012). "Police targeted: Taliban claim responsibility for Karachi suicide attack". The Express Tribune. AFP. Archived from the original on 6 April 2012. Retrieved 5 April 2012.
  221. ↑ Shahzad, Asif (5 April 2012). "Pakistan: Suicide bomber targeting police kills 2". The Boston Globe. AP. Archived from the original on 4 February 2015. Retrieved 5 April 2012.
  222. ↑ "Bannu jailbreak: TTP had inside information, says commander". The Express Tribune. Reuters. 16 April 2012. Archived from the original on 18 April 2012. Retrieved 16 April 2012.
  223. ↑ "Security agencies blamed for Bannu jailbreak". dawn.com. 16 April 2012. Archived from the original on 16 April 2012. Retrieved 16 April 2012.
  224. ↑ "Bajaur bomb attack kills 24; TTP claims responsibility". Dawn.com. 4 May 2012. Archived from the original on 4 May 2012. Retrieved 4 May 2012.
  225. ↑ "Pakistan says militants cross over from Afghanistan, kill 13 troops including 7 beheaded". The Washington Post. Associated Press. 25 June 2012. Retrieved 25 June 2012.
  226. ↑ "Cross-border attack: Six security men killed in Upper Dir ambush". The Express Tribune. 25 June 2012. Archived from the original on 27 June 2012. Retrieved 25 June 2012.
  227. ↑ "Gunmen open fire on Pakistan television station". Google News. AFP. Archived from the original on 24 February 2014. Retrieved 28 June 2012.
  228. ↑ "Taliban attack television office in Karachi; two injured". dawn.com. Reuters. 25 June 2012. Archived from the original on 28 June 2012. Retrieved 28 June 2012.
  229. ↑ "Pak: Militants threaten to attack govt installations". 11 July 2012. Archived from the original on 11 July 2012.
  230. ↑ "Army camp attack: Pamphlet vows more attacks if NATO supplies continue". The Express Tribune. 11 July 2012. Archived from the original on 12 July 2012. Retrieved 11 July 2012.
  231. ↑ "Several killed in Pakistan airbase raid". Al Jazeera. Al Jazeera. 16 August 2012. Archived from the original on 16 August 2012. Retrieved 16 August 2012.
  232. ↑ Masood, Salman (16 August 2012). "Pakistani Taliban Kill 22 Shiites in Bus Attack". The New York Times. Archived from the original on 2 May 2013. Retrieved 20 August 2012.
  233. ↑ Khan, Haq Nawaz; Leiby, Michele Langevine (9 October 2012). "Taliban says it shot 'infidel' Pakistani teen for advocating girls' rights". The Washington Post. Archived from the original on 11 October 2012. Retrieved 9 October 2012.
  234. ↑ NNI (9 October 2012). "TTP claims responsibility of attack on Malala". The Nation. Archived from the original on 10 October 2012. Retrieved 10 October 2012.
  235. ↑ "Taliban use Islamic Shariah to defend Masala Attack". dawn.com. 10 October 2012. Archived from the original on 25 October 2012. Retrieved 26 October 2012.
  236. ↑ Kearney, Seamus (16 December 2014). "Children targeted in Pakistan's deadliest militant attack in years; 132 students are killed". Euronews. Archived from the original on 17 December 2014. Retrieved 16 December 2014.
  237. ↑ Popham, Peter (16 December 2014). "Peshawar school attack: 'I will never forget the black boots...It was like death approaching me'". The Independent. Archived from the original on 17 December 2014. Retrieved 16 December 2014.
  238. ↑ "Suicide bomber kills seven at PML-N MNAs office in DG Khan". The News International, Pakistan. 14 October 2015.
  239. ↑ Jon Boone; Jason Burke (20 January 2016). "Pakistan attacks: at least 30 dead in terror raid at Bacha Khan University | World news". The Guardian. Archived from the original on 10 February 2017. Retrieved 2016-03-28.
  240. ↑ "Deadly blast rocks market in Pakistan's northwest". aljazeera.com. Dawn. 21 January 2017. Archived from the original on 18 August 2019. Retrieved 21 January 2017.
  241. ↑ "Taliban gun down two FC men in Quetta – Daily Times". Daily Times (به انگلیسی). 2018-02-15. Archived from the original on 18 August 2019. Retrieved 2018-02-15.
  242. ↑ "Captain among 11 security personnel martyred in Swat suicide attack". The ExpressTribune. 3 February 2018. Archived from the original on 24 February 2018. Retrieved 3 February 2018.
  243. ↑ "Pakistani Military Says 10 Soldiers Killed in Attacks By Extremists". Radio Free Europe/Radio Liberty. 28 July 2019. Archived from the original on 28 July 2019. Retrieved 28 July 2019.
  244. ↑ "Bomb Blast Targets 'Peace Committee' In Northwestern Pakistan". Radio Free Europe/Radio Liberty. 18 August 2019. Retrieved 18 August 2019.
  245. ↑ "Militants attack and kill 4 soldiers in Pakistan". India Today. 14 September 2019. Archived from the original on 18 September 2019. Retrieved 14 September 2019.
  246. ↑ "Bomb Blasts Kill Four Soldiers in Northwestern Pakistan". Gandhara. Retrieved 4 November 2019.
  247. ↑ "Outlawed TTP continued to regroup in ex-Fata in 2020: report". Dawn News. 4 January 2021. Retrieved 4 January 2021.
  248. ↑ "Four Soldiers Martyred terrorist attack on South Waziristan Post". Dawn. Retrieved 12 February 2021.
  249. ↑ "4 Pak women aid workers killed in terror attack". Times Of India. 23 February 2021. Retrieved 23 February 2021.
  250. ↑ "SHO gunned down in Rawalpindi". The News. 8 March 2021. Retrieved 8 March 2021.
  251. ↑ "Pakistan hotel bomb: Deadly blast hits luxury venue in Quetta". BBC News. 22 April 2021. Retrieved 22 April 2021.
  252. ↑ "4 killed, at least a dozen injured in blast at Quetta's Serena Hotel". DAWN. 21 April 2021.
  253. ↑ "Four Pakistani soldiers killed in terrorist attack while fencing border with Afghanistan". The New Indian Ecpress.
  254. ↑ "WorldView: 3 Pakistani soldiers killed in 2 ambushes; India medical group calls for COVID-19 lockdown". www.yahoo.com. Archived from the original on 2021-05-25.
  255. ↑ "Pakistani Soldier Killed In Cross-Border Attack By Afghan Militants". Gandhara RFE/RL. 23 May 2021. Archived from the original on 23 May 2021. Retrieved 25 May 2021.
  256. ↑ "Pakistani Taliban kill 2 policemen overnight in Islamabad". AP News. 4 June 2021.
  257. ↑ "Army rescues 15 laborers kidnapped by terrorists in northwest Pakistan". Anadolu Agency. 15 July 2021.
  258. ↑ "2 Pakistan soldiers killed, 9 injured in terror attacks in Waziristan". Yahoo.com. 1 August 2021.
  259. ↑ "Terrorists attack Pak army troops in North Waziristan, one soldier killed". ANI. 8 August 2021. Archived from the original on 8 August 2021. Retrieved 5 September 2021.
  260. ↑ "Soldier martyred, terrorist killed in South Waziristan operation: ISPR". Dawn.com. 13 August 2021. Archived from the original on 13 Jan 2022.
  261. ↑ "Soldier martyred in exchange of fire with terrorists at checkpost in South Waziristan: ISPR". DAWN. 18 August 2021.
  262. ↑ "3 dead, 20 injured in suicide attack in Pakistan's Quetta, Imran Khan blames TTP". India Today. 5 September 2021.
  263. ↑ "5 Pak soldiers killed in firing from Afghanistan; TTP claims responsibility for attack". 6 February 2022.
  264. ↑ "Banned TTP claims responsibility of grenade attack on police check post in Peshawar".
  265. ↑ "Four Soldiers Martyred In North Waziristan While Confronting Terrorists From Afghanistan: ISPR". The Friday Times. 25 March 2022.
  266. 1 2 3 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Pew20092 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  267. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام CAMP2012 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  268. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام reuters3 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  269. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام autogenerated3 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  270. ↑ "Pakistan Taliban set up camps in Syria, join anti-Assad war". Al Arabiya. 14 July 2013. Archived from the original on 18 July 2013. Retrieved 14 July 2013.
  271. ↑ Atul Aneja (15 July 2013). "Pak. Taliban presence turns Syria into a theatre of global jihad". The Hindu. Chennai, India. Retrieved 20 July 2013.
  272. ↑ "Pakistan Taliban says its fighters in Syria". Al Jazeera English. 16 July 2013. Retrieved 20 July 2013.
  273. ↑ "Pakistan verifying reports of Taliban fighting in Syria". Dnaindia.com. 16 July 2013. Retrieved 20 July 2013.
  274. ↑ Taban, Besmillah (2024-12-15). "The Fall of the Syrian Government and the Future of Foreign Jihadists: Supporters and Opponents of Assad". Hasht-e Subh (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-02.
  275. ↑ «کشته شدن بیش از۱۳۰ دانش‌آموز در حمله طالبان به مدرسه‌ای در پاکستان – DW – ۱۳۹۳/۹/۲۵». dw.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۱.
  276. ↑ «پاکستان ۵۰۰ شبه نظامی را اعدام می‌کند – DW – ۱۳۹۳/۱۰/۱». dw.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۱۱-۰۲.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.