ضدمصرف‌گرایی

دیوارنویسی استنسیل ضدمصرف‌گرا که می‌گوید «مصرف تو را مصرف می‌کند»

ضدمصرف‌گرایی یک ایدئولوژی اجتماعی سیاسی است[۱] که در مقابل مصرف‌گرایی، خرید و مصرف پایدار دارایی‌های مادی است. ضدمصرف‌گرایی به اقدامات خصوصی شرکت‌های تجاری در پیگیری اهداف مالی و اقتصادی به بهای هزینه‌های رفاه عمومی، به‌ویژه دربارهٔ مسائل حفاظت محیط زیست، قشربندی اجتماعی و اخلاق در اداره یک جامعه مربوط می‌شود. در سیاست، ضدمصرف‌گرایی با فعالیت‌های زیست‌محیطی، ضدجهانی‌سازی و فعالیت‌های حقوق جانوران همپوشانی دارد. افزون بر این، یک گونه مفهومی از ضدمصرف‌گرایی، پسامصرف‌گرایی است که به شیوه‌ای مادی زندگی می‌کند که فراتر از مصرف‌گرایی است.[۲]

انتقادات

منتقدان، ضد مصرف‌گرایان را به مخالفت با مدرنیته یا سودگرایی متهم کرده‌اند و استدال میکنند که این امر می‌تواند به نخبه‌گرایی منجر شود، به‌ویژه در میان دیدگاه‌های آزادی‌خواهانه که معتقدند هر فرد باید سطح مصرف خود را جدا از تأثیرات بیرونی تعیین کند. منتقدان جناح راست، ضدمصرف‌گرایی را ریشه در سوسیالیسم می‌دانند. و اینکه مصرف‌گرایی معمولاً با سرمایه‌داری مرتبط است، بنابراین سوسیالیست‌های مدرن تمایل به ضدمصرف‌گرایی دارند و ضدمصرف‌گرایی را معقول توصیف می‌کنند.[۳] جیمز بی. توئیچل، استاد دانشگاه فلوریدا و نویسنده محبوب، از استدلال‌های ضدمصرف‌گرایی به عنوان "مارکسیسم لایت" یا «مارکسیسم سبک» یاد کرد.[۴]

منابع

  1. ↑ "Anticomsumerism movement". www.britannica.com (به انگلیسی). Retrieved 2024-10-03.
  2. ↑ "Postconsumers". Postconsumers. 2018-06-13. Retrieved 2018-10-18.
  3. ↑ Leonard, Ralph (2019-08-18). "A Marxist Defence of Consumerism". Medium (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-22.
  4. ↑ "In Praise of Consumerism". August 2000. Archived from the original on 2008-02-07.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ضدمصرف‌گرایی موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.