شلی وینترز
شلی وینترز | |
|---|---|
 شلی وینترز (۱۹۵۱) | |
| نام هنگام تولد | Shirley Schrift |
| زادهٔ | ۱۸ اوت ۱۹۲۰ |
| درگذشت | ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۰۶ (۸۵ سال) |
| مدفن | کالور سیتی، کالیفرنیا |
| ملیت | آمریکایی |
| پیشه | بازیگر |
| سالهای فعالیت | ۱۹۴۳–۲۰۰۶ |
| همسر(ها) | مک پل مایر (۱۹۴۳–۱۹۴۸) ویتوریو گاسمن (۱۹۵۲–۱۹۵۴) آنتونی فرنسیوسا(۱۹۵۷–۱۹۶۰) جری دفورد (۲۰۰۶) |
| فرزندان | یک دختر |
شلی وینترز (انگلیسی: Shelley Winters; زاده ۱۸ اوت ۱۹۲۰ – درگذشته ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۰۶) هنرپیشه سینما و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سالهای ۱۹۴۳ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت میکرد.
زندگی هنری
شلی وینترز هم مثل بسیاری از بازیگران هم دوره خود در مدرسه معتبر بازیگری «اکتورز استودیو» درس بازیگری خواند.[۱] مارلون براندو از هم کلاسیهای او بود.[۱] او هنرپیشگی را از کلوپ شبانهای در لندن آغاز کرد و به زودی به سالنهای تئاتر نیویورک راه یافت و بعد به یکی از ستارههایهالیوود تبدیل شد.[۲] او در سال ۱۹۷۲ برای حضور در فیلم جهنم زیر و رو کاندیدای دریافت جایزه اسکار شد.[۲]
شروع فعالیت سینمایی او با فیلم چه زنی! (کامینگز) به عنوان بازیگر در سال ۱۹۴۳[۳] آغاز شد، بازیگر کلاسیک سینما در طول پنجاه سال فعالیت سینمایی در تعداد زیادی فیلم، نمایشهای صحنه و تلویزیونی بازی کرد. فیلمهای مطرح وی عبارتند از: مکانی در آفتاب، شب شکارچی، لولیتا و الفی، او که در دهه هفتاد سالگی خود به اندازه جوانیش فعال بود در مجموعه تلویزیونی روزان نقش مادربزرگ «روزان» را برعهده داشت.[۲] در سالهای آخر عمر، وینترز در نقشهای دوم و مکمل بازی کرد.[۱] شلی وینترز آخرین بار سال ۱۹۷۲ برای درام ماجراجویانه و فاجعهای جهنم زیر و رو نامزد دریافت جایزه اسکار شد.[۱]
زندگی خصوصی
مک پل مایر نخستین شوهر او بود که پس از پنج سال از او جدا شد، ویتوریو گاسمن (بازیگر) برای دو سال همسر دوم او بود و آنتونی فرنسیوسا (بازیگر) برای سه سال همسر سوم او بود و جری دفورد شوهر چهارم او بود.[۳] از این هنرپیشه تنها یک دختر با نام ویتوریا از ازدواجش با ویتوریو گاسمن به جا ماندهاست.[۲]
درگذشت
شلی وینترز از ماه اکتبر ۲۰۰۵ در بیمارستان بستری بود. وی برای بیماری قلبی تحت نظر مستقیم پزشکان بود.[۱] طی این مدت چند بار به او مرخصیهای کوتاهی داده شدند تا به خانهاش بازگردد.[۱] شلی وینترز روز دوشنبه ۱۴ ژانویهٔ سال ۲۰۰۶ در سن هشتاد و پنج سالگی به دلیل حمله قلبی در بیمارستانی در منطقه بورلی هیلز درگذشت.[۱][۲]
جوایز و افتخارات
| سال | نام فیلم | جایزه | نتیجه |
|---|---|---|---|
| ۱۹۵۱ | مکانی در آفتاب | جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش دوم | نامزدشده |
| ۱۹۵۹ | خاطرات آنه فرانک (فیلم ۱۹۵۹) | جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن | برنده |
| ۱۹۶۴ | جایزه امی | برنده | |
| ۱۹۶۵ | تکهای آبی | جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن | برنده |
| ۱۹۷۲ | ماجرای پوزیدون | جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش دوم | نامزدشده |
| ۱۹۷۲ | جایزه گلدن گلاب بهترین بازیگر نقش مکمل زن | برنده |
فیلمشناسی
| سال | نام فیلم | نقش | کارگردان | نکته |
|---|---|---|---|---|
| ۱۹۵۵ | شغل من چیست؟ | مسابقه تلویزیونی | ||
| ۱۹۵۵ | ویترین تولیدکنندگان | کرک براونینگ | برنامه تلویزیونی | |
| ۱۹۶۲ | آلوکا برتر | مجموعه آنتولوژی | ||
| ۱۹۶۴ | بن کیسی | برنامه تلویزیونی | ||
| ۱۹۶۶ | بتمن | برنامه تلویزیونی | ||
| ۱۹۷۴ | مککلاود | برنامه تلویزیونی | ||
| ۱۹۷۶ | زمستان سرزمین عجایب | |||
| ۱۹۷۸ | کوجک | برنامه تلویزیونی | ||
| ۱۹۷۹ | الویس | |||
| ۱۹۸۵ | آلیس در سرزمین عجایب | هری هریس | ||
| ۱۹۹۶–۱۹۹۱ | روزان | برنامه تلویزیونی |
پانویس
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Shelley Winters». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۵.
- «Shelley_Winters». بایگانیشده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافتشده در ۱۴ فوریه ۲۰۱۵.