رموز بی‌خودی

علامه محمد اقبال

رموز بی‌خودی (۱۹۱۷) نام اثری منظوم به زبان فارسی از اقبال لاهوری است که در قالب مثنوی سروده‌شده و دنباله‌ای بر منظومه اسرار خودی به‌شمار می‌رود. اقبال در رموز بی‌خودی، وظایف فردی یک مسلمان در امت اسلامی ایدئال، و نقش این جامعه در جهان را تصویر می‌کند. لاهوری می‌گوید امت اسلامی بایستی «خاتم ملت‌ها» باشد، همانند تمثیلی که قرآن از پیامبر اسلام با عنوان «رحمة لّلعالمین» کرده‌است.[۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Schimmel, Annemarie (Originally Published December 15, 2004, Last Updated March 29, 2012), "IQBAL, MUHAMMAD", Vol. XIII, Fasc. 2 (به انگلیسی) (online ed.), Encyclopædia Iranica, p. pp. 197-200 {{citation}}: |صفحه= has extra text (help); Check date values in: |سال= (help)
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.