جونیور بانر
| جونیور بانر | |
|---|---|
 | |
| کارگردان | سم پکینپا |
| تهیهکننده | Joe Wizan |
| نویسنده | جب رزبروک |
| فیلمنامهنویس | سم پکینپا جب رزبروک |
| بازیگران | استیو مککوئین رابرت پرستون آیدا لوپینو بن جانسون بیل مککینی جو دان بیکر مری مورفی داب تیلور |
| موسیقی | جری فیلدینگ |
| فیلمبردار | لوسین بالارد |
| تدوینگر | Frank Santillo Robert L. Wolfe |
شرکت تولید | Solar Productions |
| توزیعکننده | Cinerama Releasing Corporation (۱۹۷۲، اصلی) مترو گلدوین مایر (۲۰۰۴ و ۲۰۰۵، دیویدی) |
تاریخهای انتشار |
|
مدت زمان | ۱۰۰ دقیقه |
| کشور | آمریکا |
| زبان | انگلیسی |
| هزینهٔ فیلم | ۳٫۲ میلیون دلار[۱] |
| فروش گیشه | ۲٫۸ میلیون دلار[۱] |
جونیور بانر (انگلیسی: Junior Bonner) فیلمی در ژانر وسترن و درام به کارگردانی سم پکینپا است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
خلاصه داستان
جونیور "جِی.آر" بونر، یک گاوباز دورهگرد است که کمی از اوجش گذشته، اما این واقعیت را نمیپذیرد. فیلم با صحنهای آغاز میشود که او پس از یک سوارکاری ناموفق روی گاوی سرکش به نام "سانشاین"، زخمهایش را پانسمان میکند.
او برای شرکت در رژه و رودئوی روز استقلال به زادگاهش، پرسکات، بازمیگردد. هنگام ورود متوجه میشود خانه خانوادگیشان در حال تخریب توسط برادر کوچکترش، کِرلی (کارآفرین و توسعهدهنده املاک) است تا یک پارک تریلر بسازد. پدرش، اِیس، مردی خوشگذران و مادرش، اِلویرا، زنی صبور و واقعبین هستند که از هم جدا شدهاند. اِیس رویای مهاجرت به استرالیا برای پرورش گوسفند و استخراج طلا را دارد، اما نه کِرلی و نه جونیور (که خودش هم پول ندارد) حاضر به کمک مالی به او نیستند.
پس از مشاجره و کتک زدن برادر مغرورش، جونیور با رشوه دادن به باک رون، مدیر رودئو، دوباره فرصت سوارکاری روی سانشاین را میگیرد و قول نصف جایزه را به او میدهد. باک فکر میکند او دیوانه شده، اما این بار جونیور موفق میشود هشت ثانیه کامل روی گاو بماند.
در پایان، جونیور به آژانس مسافرتی میرود و یک بلیط یکطرفه درجه یک به استرالیا برای پدرش میخرد. صحنه آخر فیلم، جونیور را در حال ترک زادگاهش نشان میدهد، در حالی که موفقیت او در رام کردن سانشاین، پایان اجتنابناپذیر حرفهاش را کمی به تأخیر میاندازد.
بازیگران
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Junior Bonner». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۸ آوریل ۲۰۱۶.