جنگ داخلی کاستیا

اولین جنگ داخلی کاستیا
بخشی از جنگ صدساله
نبرد ناجرا، برگرفته از یک نسخه خطی قرن پانزدهمی، انگلیسی‌ها و پدرو در سمت چپ و فرانسوی‌ها و انریکه در سمت راست هستند.
تاریخ ۱۳۵۱–۱۳۶۹ موقعیت تاج کاستیا نتایج پیروزی انریکه تراستامارا
طرف‌های درگیر
نیروهای پدروی یکم پادشاهی انگلستان پادشاهی ناوار پادشاهی مایورکا امیرنشین غرناطه دوک‌نشین آکیتن دیگر نیروها مزدوران نخبه اروپایی	نیروهای انریکه تراستامارا پادشاهی فرانسه تاج آراگون
فرماندهان و رهبران
پدروی یکم، پادشاه کاستیا  † ادوارد، شاهزاده سیاه	انریکه تراستامارا برتراند دو گوسکلین

جنگ داخلی کاستیا جنگ جانشینی بر سر تاج کاستیا بود که از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۶۹ ادامه یافت. این درگیری پس از مرگ آلفونسو یازدهم، پادشاه کاستیا در مارس ۱۳۵۰ آغاز شد. این جنگ بخشی از درگیری بزرگتری شد که در آن زمان بین پادشاهی انگلستان و پادشاهی فرانسه در جریان بود: جنگ صدساله. این جنگ عمدتاً در کاستیا و آب‌های ساحلی آن بین نیروهای محلی و متحدان پادشاه حاکم، پدروی یکم، و برادر نامشروعش انریکه تراستامارا بر سر حق تاج‌گذاری برگزار شد.

پدرو توسط حامیانش "عادل" و توسط مخالفانش "بیرحم" خوانده می‌شد. برای درجات بالاتر اشراف، او یک ظالم بود و اراده سلطنتی را بر مردان آزاد تا آن زمان تحمیل می‌کرد. او قدرت سلطنتی را بسیار گسترش داده بود و وارد جنگی با تاج آراگون (به نام " جنگ دو پیتر ") شده بود.

برادر نامشروع او هنری به سرعت حمایت نه تنها اشراف بالا، بلکه فرانسه، آراگون و پاپ را به دست آورد. در سال ۱۳۶۶، او رسماً برادرش را از عنوان پادشاه کاستیا، لئون، تولدو و سویل خلع و خود را در صومعه لاس هوئلگاس به عنوان پادشاه معرفی کرد.

در سال ۱۳۶۶، انریکه، که در آن زمان در فرانسه زندگی می‌کرد، ارتش بزرگی را به صورت ترکیبی از نیروهای فرانسوی و آراگونی در مون‌پلیه گرد آورد و با حمایت پادشاهان فرانسه و آراگون (به ترتیب شارل پنجم و پدروی چهارم) به کاستیا حمله کرد. او با موفقیت برادرش پدرو را مجبور به فرار کرد.

پدرو به بایون، شهری در گاسکونی تحت کنترل انگلیسی‌ها گریخت. او در آنجا از ادوارد، شاهزاده سیاه، درخواست کمک کرد و در ازای زمین‌هایی در کاستیا، آن را دریافت کرد. با سربازان انگلیسی به رهبری شاهزاده، او به کاستیا بازگشت و در سال ۱۳۶۷ قدرت سلطنتی خود را مجدداً تقویت کرد و انریکه را مجبور کرد که پس از نبرد موفق ناجرا (ناوارت) به فرانسه بازگردد. با این حال، او از برقراری روابط خود با انگلیسی‌ها امتناع کرد و متحدانش، از جمله خود شاهزاده ولز، به زودی آنجا را ترک کردند. در سال ۱۳۶۸، انریکه و شارل پنجم، پادشاه فرانسه معاهده تولدو را امضا کردند که به موجب آن کاستیایی‌ها ناوگانی را در خلیج بیسکای به فرانسوی‌ها در ازای کمک نظامی در زمین قرض دادند.

انریکه وارد گالیسیا شد، چند شهر را گرفت و سپس شهر لئون را در آوریل گرفت. پس از این، کل استان گالیسیا تحت تصرف انریکه درآمد. او در سال ۱۳۶۹ دوباره وارد کاستیا شد و پدرو را پس از نبرد کامپو دو مونتیل به قتل رساند و با عنوان انریکه دوم پادشاه کاستیا شد و بلافاصله با برکناری یهودیان از مقامات عالی، حکومت خود را مستحکم کرد. کاستیا، در این زمان، متحد سرسخت فرانسوی‌ها در جنگ‌های جاری آنها شد.

• Wintle, Justin. The Rough Guide History of Spain. Penguin Group, 2003.