جنگ داخلی فنلاند

جنگ داخلی فنلاند
بخشی از جنگ جهانی اول
تامپره،ساختمان های غیرنظامی ویران شده در جنگ داخلی.
تاریخ ۲۷ ژانویه تا ۱۵ می ۱۹۱۸ (۳ ماه، ۲ هفته و ۴ روز) موقعیت فنلاند نتایج پیروزی گارد سفید فنلاند تأسیس پادشاهی فنلاند (۱۹۱۸) هژمونی آلمان تا نوامبر ۱۹۱۸ تقسیم در جامعه فنلاند سقوط گارد سرخ فنلاند
طرف‌های درگیر
گارد سفید (فنلاند) امپراتوری آلمان داوطلبان خارجی: بریگاد سوئد هنگ لهستانی در فنلاند استونی[۱] ارتش سفید	گارد سرخ (فنلاند)  جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی
فرماندهان و رهبران
کارل گوستاف امیل مانرهایم ارنست لیندر ارنست لوفستروم مارتین وتزر کارل ویلکمن رودیگر فون در گولتز هانس فون تشیرسکی و فون بوگندورف هارالد یالمارسن کارل ولف اتو فون براندنشتاین هوگو مورر هژالمار فریسل هانس کالم استانیسلاو پروس-بوگوسلاوسکی، پاول.	آلی آلتونن ایرو هااپالاینن اینو رهجا آدولف تایمی اورت الورانتا روش کالروو هوگو سالملا هیکی کالجونن فردریک جوهانسون ورنر لهتیماکی کنستانتین یرمه یف میخائیل سوچنیکوف جورجیج بولاتسل
قوا
۸۰٬۰۰۰–۹۰٬۰۰۰ فنلاندی ۱۴٬۰۰۰سرباز ارتش آلمان ۱٬۰۰۰ داوطلبان سوئدی[۲] ۱٬۷۳۷ لهستانی ها در لژیون فنلاند[۳]	۸۰٬۰۰۰–۹۰٬۰۰۰ فنلاندی ۷٬۰۰۰–۱۰٬۰۰۰ سربازان سابق ارتش امپراتوری روسیه[۲]
تلفات و خسارات
سفید ها ۳٬۰۰۰-۳٬۵۰۰ در عملیات کشته شدند ۱٬۶۵۰ اعدام شدند ۴۶ ناپدید شدند ۴ در اردوگاه های زندان کشته شدند سوئدی ها ۵۵ در عملیات کشته شدند آلمان ها ۴۵۰–۵۰۰ در عملیات کشته شدند[۴] در کل ۵٬۳۰۰–۵٬۶۰۰ تعداد تلفات	سرخ ها ۴٬۵۰۰-۵٬۵۰۰ در عملیات کشته شدند ۱۰٬۰۰۰ اعدام شدند ۲٬۰۰۰ ناپدید شدند ۱۱٬۰۰۰–۱۳٬۵۰۰ در اردوگاه های زندان کشته شدند روس ها ۸۰۰-۱٬۰۰۰ در عملیات کشته شدند ۱٬۵۰۰-۱٬۸۰۰ اعدام شدند[۴] در کل ۲۷٬۴۰۰–۳۳٬۱۰۰ تعداد تلفات

جنگ داخلی فنلاند بخشی از آشفتگی ملی، سیاسی و اجتماعی ناشی از جنگ جهانی اول (۱۹۱۴-۱۹۱۸) در اروپا بود.^[۵]

در پیش زمینه جنگ داخلی، اختلاف طبقاتی شکسته شده بود، اما همچنین تأثیرات رویدادهای انقلابی در روسیه، که فنلاند قبلاً به‌عنوان یک

دوک‌ نشین بزرگ خودمختار به آن تعلق داشت، وجود داشت. کناره گیری تزار روسیه و دوک بزرگ فنلاند در نتیجه انقلاب فوریه در سال ۱۹۱۷ فنلاند را در یک بحران قانون اساسی فرو برد که در آن نظم عمومی به‌طور فزاینده ای از هم پاشید. بحران غذایی ناشی از جنگ جهانی اول، همراه با تبلیغات بلشویک های روسیه، باعث رادیکالیزه شدن و نظامی شدن جنبش کارگری شد.

این تحول سرانجام به کودتای سوسیالیستی در پایان ژانویه ۱۹۱۸ منجر شد. یک دولت طبقه کارگر با انقلاب در جنوب فنلاند تأسیس شد، اما مردم عادی در بخش شمالی کشور مقاومت کردند. پس از اینکه نیروهای "سفید" به فرماندهی عالی کارل گوستاو امیل مانرهیم بهتر از "سرخ ها" در آموزش نیروهای خود برای جنگ آماده شدند، در اواسط مارس به حمله پرداختند و پس از نبردهای سنگین، شهر تامپره را تصرف کردند. در تامپره ، نیرو های آلمانی که به کمک سفیدپوشان آمده بودند نیز به سمت جنوب فندلاند پیشروی می کردند. پس از فتح ویبورگ در پایان آوریل، آخرین شورشیان در اوایل ماه مه تسلیم شدند. ثمره این جنگ شامل اعمال خشونت سیاسی از هر دو طرف و در نتیجه تراژدی قحطی و بیماری در میان سرخ‌ ها در اردوگاه‌ های زندان بود.

نقطه شروع درگیری مسلحانه در فنلاند با تضادهای اجتماعی فزاینده ایجاد شد که با اصلاحات مناسب مورد توجه قرار نگرفت. به ویژه، در ارتباط با نفوذ حوادث در روسیه، رادیکالیزاسیون و تشکیل گروه های مسلح رخ داد. وقوع جنگ جهانی اول به نفع این پیشرفت و همچنین به کمبود محسوس مواد غذایی منجر شد که ناآرامی را در میان کارگران بیشتر کرد.

در ۶ نوامبر ۱۹۱۷، روز انقلاب اکتبر روسیه ، بلشویک ها قدرت را در پتروگراد به دست گرفتند. کودتا سیاستمداران فنلاند را تکان داد و پایه انقلابی طبقه کارگر فنلاند را جسورتر کرد. حریفان در سایه استقلال تازه به دست آمده فنلاند، خود را برای درگیری آماده کردند.

تقریباً همزمان با آغاز کودتای سوسیالیستی، نیروهای سفیدپوش عملیات نظامی خود را علیه پادگان های روسیه آغاز کردند. در حالی که انقلاب در جنوب موفقیت آمیز بود، مانرهایم توانست پایگاهی را در جنوب استروبوتنیا ایجاد کند، جایی که بورژوازی فنلاند به زودی کنترل کل بخش شمالی کشور را به دست گرفت.^[۶]

ریستو آلپورو: دولت و انقلاب در فنلاند. برکلی، لس آنجلس / لندن ۱۹۸۸، ISBN 0-520-05813-5.

مانفرد منگر: سیاست فنلاند تحت امپریالیسم آلمان 1917-1918. Akademie-Verlag, (Ost-) برلین ۱۹۷۴.

آپو روزلیوس: جنگ آماتور. تلفات در نبردهای جبهه ای در جنگ داخلی فنلاند در سال ۱۹۱۸. مجموعه انتشارات دفتر نخست وزیری، هلسینکی ۲۰۰۶، ISBN 952-5354-92-X (zitiert: Roselius).

آپو روزلیوس: جنگ داخلی فنلاند ۱۹۱۸. تاریخ، حافظه، میراث. Leiden: Brill Academic Publishers 2014. ISBN 978-90-04-24366-8.

مارکو تیکا: حقوق میدانی مجازات فوری در جنگ داخلی فنلاند در سال 1918. SKS، هلسینکی ۲۰۰۴، ISBN 951-746-651-X.

آنتونی اف آپتون: انقلاب فنلاند، ۱۹۱۷-۱۹۱۸. انتشارات دانشگاه مینه سوتا، مینیاپولیس ۱۹۸۰، ISBN 081-66-0905-5.

آنتونی اف آپتون: انقلاب در فنلاند ۱۹۱۷-۱۹۱۸، قسمت اول. گروه کتاب، هلسینکی ۱۹۸۰، ISBN 951-26-1828-1 (zitiert: Upton I).

آنتونی اف. آپتون: انقلاب در فنلاند ۱۹۱۷-۱۹۱۸، قسمت دوم. گروه کتاب، هلسینکی ۱۹۸۱، ISBN 951-26-2022-7 (zitiert: Upton II).

هیکی یلیکانگاس: جاده تامپره. WSOY، هلسینکی ۱۹۹۳، ISBN 951-0-18897-2 (zitiert: Ylikangas).

کنت رودیگر فون در گولتز : نمایش من در فنلاند و در بالتیک. K. F. Koehler, Leipzig 1920 (آنلاین).

• فرمان (رام نشدنی)

فرود آلمان در فنلاند (حساب رسمی آلمان از ۱۹۱۸)

1. ↑ (Ylikangas 1993a، صص. 55–63)
2. 1 2 (Arimo 1991، صص. 19–24), (Manninen و 1993ab، صص. 44–73, 96–177), (Upton 1981، صص. 107, 267–273, 377–391)
3. ↑ (Muilu 2010، صص. 87–90)
4. 1 2 (Eerola & Eerola 1998), (Paavolainen و 1966, 1967, 1971), (Upton 1981، صص. 191–200, 453–460), (Roselius 2004، صص. 165–176), (Westerlund & Kalleinen 2004، صص. 267–271), (Westerlund 2004a، صص. 53–72), (Tikka 2014، صص. 90–118)
5. ↑ http://en.wikipedia.org/wiki/Finnish_Civil_War
6. ↑ Liski, Matti; Virrankoski, Juha (2000). "Project-Based CO2 Trading". SSRN Electronic Journal. doi:10.2139/ssrn.242509. ISSN 1556-5068.
7. ↑ "Richards, Brigadier Hugh Upton, (1894–16 Dec. 1983)". Who Was Who. Oxford University Press. 2007-12-01.