تیپی هدرن
تیپی هدرن | |
|---|---|
![]() هدرن در سال ۱۹۶۴ | |
| نام هنگام تولد | ناتالی کی هدرن |
| زادهٔ | ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۳۰ (۹۶ سال) |
| ملیت | |
| پیشه(ها) | بازیگر و مدل |
| سالهای فعالیت | ۱۹۶۱-۲۰۱۸ |
| همسر(ها) | پیتر گریفیث(۱۹۵۲–۱۹۶۱) نوئل مارشال(۱۹۶۴–۱۹۸۲) لوئیس برانچا (۱۹۸۵–۱۹۹۵) |
| فرزندان | ملانی گریفیث داکوتا جانسون (نوه) |
تیپی هدرن (به انگلیسی: Tippi Hedren) بازیگر و مدل آمریکایی زاده ۱۹ ژانویه ۱۹۳۰ در نیو اولم، مینهسوتا است. در سال ۲۰۰۴، او اذعان کرد که او در واقع در سال ۱۹۳۰ زاده شدهاست. (که مطابق با شاخص ثبت تولد در انجمن تاریخ مینه سوتا است). مادربزرگ و پدربزرگش مهاجران سوئدی بودند، در حالی که پدر و مادرش آلمانی و نروژی است. پدرش یک فروشگاه عمومی کوچک را در شهر لافایت، مینه سوتا تأسیس کرد و نام مستعار "Tippi" را به او داد. وقتی چهار سالش بود، با پدر و مادرش به مینیاپولیس رفت. هدرن در سنین نوجوانی به عنوان یک مدل، در نمایشگاههای مد روزانه شرکت میکرد. والدین تیپی در حالی که او دوران تحصیل خویش را در دبیرستان میگذراند، به کالیفرنیا نقل مکان کردند. با رسیدن به سن ۲۰ سالگی، او بلیط سفر به نیویورک را خرید و پس از این سفر بود که به آژانس فورد، یکی از مهمترین کلابهای تیپ و مدلینگ ایالات متحده ملحق شد. وی از سال ۱۹۶۱ میلادی وارد سینما شد و در سال ۱۹۶۳ میلادی در فیلم دلهرهآور پرندگان ساخته آلفرد هیچکاک ظاهر شد و در فیلم بعدی هیچکاک به نام مارنی در کنار شون کانری ایفای نقش کرد. تیپی هدرن در سریالهای خیال باطل، جسور و زیبا و آرلیس، قلب من هاکبی هم ایفای نقش داشت. او در کتاب زندگینامهاش که در نوامبر ۲۰۱۶ سال منتشر شد ادعا میکند که هیچکاک، بارها به او پیشنهاد آمیزش جنسی دادهاست. این ادعا توسط کسانی که هیچکاک را از نزدیک میشناخته یا با او کار کردهاند رد شدهاست.[۱]
اوایل زندگی
ناتالی کی هدرن در ۱۹ ژانویه ۱۹۳۰ در نیو اولم، مینهسوتا به دنیا آمد.[۲][۳] والدین او برنارد کارل و دوروتیا هنریتا هدرن (با نام خانوادگی اصلی اکارت) بودند. خانوادهٔ هدرن در چهار سالگی او به مورنینگساید، مینهسوتا، محلهای در ادینا، مینهسوتا نقل مکان کردند. او تا سن ۱۷ سالگی در آنجا زندگی کرد و برای فروشگاه دیتونز مدلینگ میکرد.[۴]
در بخش زیادی از دوران حرفهایاش، سال تولد هدرن بهاشتباه تحریف سن بهصورت ۱۹۳۵ گزارش میشد.[۵][۶][۷][۸] در مستند بیوگرافی از شبکهٔ A&E در سال ۲۰۰۴، هدرن تأیید کرد که در سال ۱۹۳۰ متولد شدهاست؛ که با ثبت تولد در انجمن تاریخی مینهسوتا نیز مطابقت دارد.[۲]
پدربزرگ و مادربزرگ پدری او مهاجران سوئدی بودند و مادرش اصالتی آلمانی و نروژی داشت.[۹]
هدرن در مدرسه مورنینگساید و سپس در دبیرستان وست (مینیاپولیس، مینهسوتا) تحصیل کرد.[۱۰]
حرفه
۱۹۵۰–۱۹۶۰: مدلینگ
با رسیدن به بیستمین سالروز تولدش، تیپی هدرن بلیطی به نیویورک خرید و به آژانس مدلینگ ایلین فورد پیوست. کمتر از یک سال بعد، نخستین حضور غیررسمیاش در سینما را با نقش «دوشیزه یخچال» در کمدی موزیکال دختر کوچک لوس تجربه کرد. با این حال، در مصاحبهها، هدرن از فیلم پرندگان بهعنوان نخستین نقش سینمایی واقعی خود یاد میکرد.[۱۱] اگرچه در آن دوران پیشنهادهای سینمایی متعددی دریافت کرد، اما علاقهای به بازیگری نداشت، زیرا میدانست موفقیت در این زمینه بسیار دشوار است.[۱۲]
هدرن در دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ دوران مدلینگ بسیار موفقی را پشت سر گذاشت و تصویرش بر روی جلد مجلاتی چون لایف، پست شنبه عصر، مککالز و گلامور منتشر شد. در سال ۱۹۶۱، پس از هفت سال زندگی مشترک با بازیگر پیتر گریفیت، از او طلاق گرفت و همراه با دخترش ملانی گریفیت به کالیفرنیا بازگشت. آنها خانهای گرانقیمت در شرمن اوکس، لسآنجلس اجاره کردند. هدرن بعدها گفت: «فکر میکردم میتوانم حرفهام را همانطور که در نیویورک بود ادامه دهم. فکر میکردم همهچیز خوب پیش میرود، اما اینطور نشد. پس با خودم گفتم: خب، تایپ بلد نیستم، حالا باید چهکار کنم؟»[۱۳]
۱۹۶۱–۱۹۶۶: گذار به بازیگری و آلفرد هیچکاک
کشف استعداد (۱۹۶۱)
در ۱۳ اکتبر ۱۹۶۱، تیپی هدرن تماسی از سوی یک مدیر برنامه دریافت کرد که به او اطلاع داد یک تهیهکننده علاقهمند به همکاری با اوست. وقتی مشخص شد که آن تهیهکننده آلفرد هیچکاک است—که هنگام تماشای برنامهٔ Today Show، هدرن را در تبلیغ تلویزیونی نوشیدنی رژیمی Sego دیده بود—هدرن با امضای قرارداد هفتساله موافقت کرد. در نخستین دیدارشان، آن دو دربارهٔ همهچیز صحبت کردند جز نقشی که هیچکاک برای او در نظر داشت. هدرن برای چند هفته تصور میکرد که قرار است در سریال تلویزیونی آلفرد هیچکاک تقدیم میکند ایفای نقش کند.[۱۴][۱۵]
با توجه به اینکه هدرن بازیگر ناشناسی با آموزش اندک بود، هیچکاک او را تحت آزمون بازیگری رنگی گستردهای قرار داد که دو روز به طول انجامید و ۲۵٬۰۰۰ دلار هزینه داشت. در این آزمون، او صحنههایی از فیلمهای پیشین هیچکاک مانند ربهکا، بدنام و برای گرفتن یک دزد را همراه با مارتین بالسام اجرا کرد. بهگفتهٔ بالسام، هدرن بسیار عصبی بود، اما تمام دیالوگها را با دقت مطالعه کرد، همهٔ حرکات خواستهشده را انجام داد و تلاش کرد همهچیز را درست اجرا کند.[۱۶]
هیچکاک از ادیث هد، طراح لباس، خواست تا برای زندگی شخصی هدرن لباس طراحی کند و خودش نیز دربارهٔ شراب و غذا به او توصیههایی ارائه داد.[۱۶] همچنین برای اهداف تبلیغاتی اصرار داشت که نام او تنها با علامت نقلقول تکی 'Tippi' نوشته شود.[۱۶] با این حال، رسانهها عمدتاً این دستور را نادیده گرفتند؛ هرچند هیچکاک معتقد بود این علامتها به نام او ابهت و رمزآلودی میبخشند.[۱۷]
هیچکاک از هدرن بسیار تحت تأثیر قرار گرفت. بهگفتهٔ رابرت اف. بویل، طراح صحنه فیلم: «هیچکاک همیشه زنانی را دوست داشت که مانند بانوان اصیل رفتار میکردند. تیپی آن کیفیت را بهخوبی منتقل میکرد».[۱۸]
پس از آن، هدرن به ناهاری دعوت شد با حضور هیچکاک، همسرش آلمای روویل، و لو واسرمن، رئیس یونیورسال پیکچرز، در یکی از رستورانهای محبوب هیچکاک به نام چیسنز. در آنجا، سنجاق طلاییای با طرح سه پرنده در حال پرواز و سه مروارید ریز به او اهدا شد و هیچکاک از او خواست نقش اصلی فیلم آیندهاش پرندگان را بازی کند. هدرن بعدها گفت: «کاملاً شوکه شده بودم. اصلاً تصور نمیکردم که نقش اصلی یک فیلم بلند مهم به من داده شود. اشکهای بزرگی در چشمانم حلقه زد».[۱۳]
فیلمشناسی
فهرست برخی از فیلمهایی که تیپی هدرن در آنها به ایفای نقش پرداختهاست:
- پرندگان (۱۹۶۳)
- مارنی (۱۹۶۴)
- کنتسی از هنگکنگ (۱۹۶۷)
- غرش (۱۹۸۱)
- مجموعه تلویزیونی خیال باطل (۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶)
- جسور و زیبا مجموعه تلویزیونی (۱۹۹۰)
- ارتفاعات آرام (۱۹۹۱)
- شهروند روث (۱۹۹۶)
- تفکیک (۱۹۹۸)
- روزی که مردم زود بیدار شدم (۱۹۹۸)
- قلب من هاکبی (۲۰۰۴)
- دخترخاله سارا (۲۰۱۱)
- ماشین جین منسفیلد (۲۰۱۲)
منابع
- ↑ «جنجال آخرین تانگو؛ وقتی کارگردانان بازیگران را آزار میدهند». بیبیسی فارسی - ۱۶ آذر ۱۳۹۵.
- 1 2 «جستجوی گواهینامههای تولد». انجمن تاریخی مینهسوتا. دریافتشده در ۹ مارس ۲۰۱۵.
- ↑ Hedren، Tippi (۲۰۱۷). Tippi: A Memoir. William Morrow. ص. ۱. شابک ۹۷۸۰۰۶۲۴۶۹۰۴۵. از پارامتر ناشناخته
|محل انتشار=صرفنظر شد (کمک)؛ Strodder، Chris (۲۰۰۷). دایرةالمعارف خنکای دهه شصت. Santa Monica Press. ص. ۱۷. شابک ۹۷۸۱۵۹۵۸۰۰۱۷۶. از پارامتر ناشناخته|محل انتشار=صرفنظر شد (کمک) - ↑ استوردوانت، اندی (۱ ژوئیه ۲۰۱۵). «مورنینگساید: خانهٔ روح مستقل تیپی هدرن و دو سال «هارولد و ماد»». MinnPost.
- ↑ «زندگینامه». The Biography Channel. بایگانیشده از اصلی در ۷ اکتبر ۲۰۱۳. دریافتشده در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۲. از پارامتر ناشناخته
|وضعیت نشانی=صرفنظر شد (کمک) - ↑ «زندگینامه تیپی هدرن – MSN Movies». MSN.com. بایگانیشده از اصلی در ۲ فوریه ۲۰۱۴. دریافتشده در ۶ ژانویه ۲۰۱۷.
- ↑ «بخش فیلمها». نیویورک تایمز.
- ↑ «فیلمهای تیپی هدرن – Blockbuster». بایگانیشده از اصلی در ۳ ژانویه ۲۰۱۲. دریافتشده در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۴. از پارامتر ناشناخته
|وضعیت نشانی=صرفنظر شد (کمک) - ↑ کوئین، فیلیس (۱۹۸۸). مادران ستارهها: مادران پشت پردهٔ شهرت. Simon and Schuster. ص. ۲۸۷. شابک ۰-۶۷۱-۶۴۵۱۰-۲.
- ↑ "مورنینگساید: خانهٔ روح مستقل تیپی هدرن و دو سال «هارولد و ماد»"، اندی استوردوانت، ۱ ژوئیه ۲۰۱۵، MinnPost
- ↑ Vroman, Lavender. Tippi Hedren airs out her early acting days, wildlife preservation, Antelope Valley Press, p. A6, September 30, 2004.
- ↑ Moral ("The Birds"), p. 16.
- 1 2 Millard, Rosie (July 27, 2012). "Hitchcock's girl". FT Magazine. Pearson PLC. Archived from the original on December 10, 2022. Retrieved February 1, 2016.
- ↑ Moral ("Marnie"), p. 16.
- ↑ McGilligan, pp. 614–15.
- 1 2 3 Spoto (2009), p. 170.
- ↑ Moral ("The Birds"), p. 166.
- ↑ McGilligan, p. 615.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Tippi Hedren». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶.
