اورمور
| اورمور | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| آلبوم استودیویی از | ||||
| انتشار | ۱۱ دسامبر ۲۰۲۰ | |||
| ضبط | ژوئیه–دسامبر ۲۰۲۰ | |||
| استودیو |
| |||
| ژانر |
| |||
| مدت | ۶۰:۳۸ | |||
| ناشر | ریپابلیک | |||
| تهیهکننده |
| |||
| گاهنگاری تیلور سوئیفت | ||||
| ||||
| تکآهنگهای اورمور | ||||
| ||||
اورمور (به انگلیسی: Evermore، به حروف کوچک نوشته میشود؛ بهمعنای همیشگی) نهمین آلبوم استودیویی تیلور سوئیفت، خواننده-ترانهسرای آمریکایی است. این آلبوم در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۰ توسط ریپابلیک رکوردز منتشر شد. سوئیفت اورمور را بهعنوان آلبوم «خواهر» برای آلبوم قبلیاش، فولکلور که در ژوئیه همان سال منتشر شده بود به وجود آورد. او این آلبوم را عمدتاً با همکاری آرون دسنر در استودیوی لانگ پاند در منطقه دره هادسن ضبط کرد.
اورمور بر پایه سبک ترانهسرایی گریزگرایانه و فانتزی آلبوم فولکلور ساخته شده و به روایتهای تخیلیای میپردازد که سوئیفت در دوران قرنطینه ناشی از دنیاگیری کووید-۱۹ خلق کرده بود. ترانههای این آلبوم احساساتی چون دلتنگی، غم، نوستالژی و پشیمانی را بررسی میکنند که از پایانهای تلخِ عشقهای ممنوعه، طلاق و خیانت ناشی میشوند. فضای موسیقایی آلبوم ترکیبی از سبکهای ایندی فولک، فولک پاپ، چیمبر پاپ، آلترناتیو راک و آلترناتیو پاپ است. تنظیمات مینیمال آن شامل گیتارهای انگشتی، پیانو، سازهای زهی، سینثسایزرهای ملایم و درامهای برنامهنویسیشده میشود. گروههای هایم و د نشنال و بون ایور در این آلبوم بهعنوان هنرمندان مهمان حضور دارند.
اورمور با سه تکآهنگ تبلیغ شد که هرکدام برای فرمتهای رادیویی متفاوتی در آمریکا منتشر شدند— «بید» به رادیوی پاپ معاصر ارسال شد و در صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا قرار گرفت؛ «نه جسدی، نه جرمی» به رادیو کانتری و «جزیره کنی» به رادیو آلترناتیو فرستاده شدند. این آلبوم در کشورهای استرالیا، کانادا، یونان، نیوزیلند، پرتغال و بریتانیا در صدر جدول فروش قرار گرفت. در آمریکا نیز، هشتمین آلبوم متوالی سوئیفت بود که در جایگاه نخست جدول بیلبورد ۲۰۰ شروع به کار کرد و پرفروشترین آلبوم آلترناتیو سال ۲۰۲۱ شد. اورمور گواهینامههای چند پلاتینیوم را در کشورهای برزیل، کانادا و نیوزیلند کسب کرده است.
منتقدان موسیقی اورمور را از نظر موسیقایی جسورانه و تجربهگرایانه توصیف کردند و معتقد بودند که این آلبوم سبکهای معرفیشده در فولکلور را گسترش داده است. بسیاری از نقدها ترانهسرایی سوئیفت را تحسین کردند و آن را دارای شخصیتپردازیهای پیچیده و روایتهایی خوشساخت دانستند؛ با این حال، برخی منتقدان با احتیاط بیشتری به تحسین آن پرداختند و اورمور را بهاندازهٔ آلبوم قبلیاش پیشگامانه ندانستند. این آلبوم در فهرستهای مختلف بهترین آلبومهای سال ۲۰۲۰ قرار گرفت و برخی منابع آن را در کنار فولکلور رتبهبندی کردند. در شصت و چهارمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۲۲، اورمور نامزد دریافت جایزه آلبوم سال شد.
زمینه
در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۰، سوئیفت در یک سری از پستهای خود در شبکههای اجتماعی، اورمور را اعلام کرد.[۱][۲] او همچنین فهرست قطعههای آلبوم را منتشر کرد، که نشان میداد با د نشنال، هایم و بون ایور همکاری دارد.[۳]
میراث
روزنامهنگاران انتشار سریعاً پشتسرهم اورمور پس از فولکلور بهدست سوئیفت را تحسین کردند. ورایتی آن را با اقدامات مشابه بیتلز[۴] و یوتو مقایسه کرد،[۵] در حالی که رولینگ استون این حرکت را یک رشته موفقیت پیاپی توصیف کرد که یادآور پرینس در سال ۱۹۸۷ و دیوید بویی در سال ۱۹۷۷ بود.[۶] Vulture آن را «شوک بزرگی» توصیف کرد، زیرا سوئیفت پیش از این آلبومهای خود را بهصورت مرسوم مانند اکثر هنرمندان رونمایی میکرد.[۷] اور کالچر مگ و NJ.com از «جانفشانی هنری» سوئیفت استقبال کردند، زیرا او همزمان در حال ضبط مجدد آثار گذشتهاش در سال ۲۰۲۰ بود.[۸][۹] سیدنی مورنینگ هرالد او را «ملکهٔ بهرهوری» در دورهٔ همهگیری کووید-۱۹ نامید.[۱۰] نیویورک تایمز احساس کرد این آلبوم لحظهٔ سرنوشتسازی در حرفه و قوهٔ ابتکار سوئیفت بود.[۱۱] گاردین و واکس عقیده داشتند که اورمور و فولکلور بر وجدان کاری سوئیفت تأکید داشتند، و انتشارشان به منتقدان کمک کرد تا مهارت موسیقایی او را تشخیص دهند و او را خوانندهای سرسپرده ببینند، و از تصویر پاپاستاری خود در میانهٔ دهه ۲۰۱۰ فاصله بگیرد.[۱۲][۱۳]
فهرست قطعهها
| اورمور: نسخه استاندارد | ||||
|---|---|---|---|---|
| شماره | نام | نویسنده(ها) | تهیهکننده(ها) | مدت |
| ۱. | «بید» | آ. دسنر | ۳:۳۴ | |
| ۲. | «مشکلات پیشپاافتاده» |
|
| ۴:۰۴ |
| ۳. | «گلد راش» |
|
| ۳:۰۵ |
| ۴. | «همین فصل لعنتی» |
| آ. دسنر | ۳:۴۹ |
| ۵. | «تحمل کن» |
| آ. دسنر | ۴:۰۵ |
| ۶. | «نه جسدی، نه جرمی» (به همراه هایم) | سوئیفت |
| ۳:۳۵ |
| ۷. | «خوشبختی» |
| آ. دسنر | ۵:۱۵ |
| ۸. | «دورثیا» |
| آ. دسنر | ۳:۴۵ |
| ۹. | «جزیره کنی» (به همراه د نشنال) |
|
| ۴:۳۵ |
| ۱۰. | «پیچک سمی» |
| آ. دسنر | ۴:۲۰ |
| ۱۱. | «گاوچرانی مثل من» |
| آ. دسنر | ۴:۳۵ |
| ۱۲. | «خلاصه» |
| آ. دسنر | ۳:۳۵ |
| ۱۳. | «مارجوری» |
| آ. دسنر | ۴:۱۷ |
| ۱۴. | «خاتمه» |
|
| ۳:۰۰ |
| ۱۵. | «اورمور» (به همراه بون ایور) |
|
| ۵:۰۴ |
| مجموع مدت: | ۶۰:۳۸ | |||
| اورمور {نسخه فیزیکی دیلاکس} | ||||
|---|---|---|---|---|
| شماره | نام | نویسنده(ها) | تهیهکننده(ها) | مدت |
| ۱۶. | «همانجا که ترکم کردی» |
| آ. دسنر | ۴:۰۷ |
| ۱۷. | «وقت رفتنه» |
| آ. دسنر | ۴:۱۵ |
| مجموع مدت: | ۶۹:۰۰ | |||
یادداشتها
- ^[a] به معنی یک تهیهکننده اضافی است.
- تمام قطعهها به زبان انگلیسی بهصورت حروف کوچک نوشته شدهاند.
پانویس
منابع
- ↑ "Taylor Swift to release surprise ninth album 'Evermore' tonight". NME. Retrieved December 10, 2020.
- ↑ Aswad, Jem (December 10, 2020). "Taylor Swift to Release New Album, 'Evermore,' Tonight". Variety. Retrieved December 10, 2020.
- ↑ "Surprise Taylor Swift album to release tonight". The Associated Press. December 10, 2020. Retrieved December 10, 2020.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:7وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:6وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:10وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:22وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:23وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامNJ.comوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Riley, Erin (December 12, 2020). "Taylor Swift: the queen of pandemic productivity". The Sydney Morning Herald. Archived from the original on January 2, 2021. Retrieved January 2, 2021.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:36وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Grady, Constance (December 11, 2020). "Taylor Swift, pop culture workhorse". Vox. Archived from the original on June 3, 2021. Retrieved June 5, 2021.
- ↑ Snapes, Laura (October 14, 2022). "'Genuine': why Taylor Swift can celebrate more than an album release". The Guardian. Archived from the original on October 14, 2022. Retrieved October 14, 2022.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Evermore (Taylor Swift album)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۰.
