اوانس اوهانیانس

اوانس اوهانیانس
آوانس اوهانیانس
نام هنگام تولدآوانس گریگوری اوهانیانس[۱] آوانس گریگوری اوگانیانس[۲]
زادهٔ۱۹۰۰
درگذشت۱۹۶۱ (۶۱ سال)
مدفنآرامستان دولاب
ملیتارمنی ایرانی
سال‌های فعالیت۱۹۵۹–۱۹۳۰
شناخته‌شده
برای
اولین کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تدوینگر سینمای ایران
فرزندانزما، اُرُد، هلن، پاول

اوانس اوهانیانس (اوگانیانس) (ارمنی: Աւանէս Օհանեանս زاده ۱۹۰۰ – درگذشته ۱۹۶۱) کارگردان فیلم، بازیگر، فیلمنامه‌نویس و تدوینگر اهل ارمنستان-ایران بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۹ میلادی (۱۳۳۸–۱۳۰۹) فعالیت می‌کرد.

وی نخستین کارگردان سینمای ایران و همچنین بانی نخستین مدرسه بازیگری در ایران است.

زندگی

آغاز زندگی

اوانس اوهانیانس (اوگانیانس) در سال ۱۹۰۰ (۱۲۷۹)[۳][۴][۵][۶] یا ۱۹۰۱ (۱۲۸۰) در عشق‌آباد،[۳][۴][۵][۶] ترکمنستان و به روایتی در مشهد[۱][۴][۶] زاده شد. وی به نام اوانس اوهانیان هم شناخته و سرشناس است که البته تلفظ درست نام او را بهتر نشان می‌دهد.[۴]

تحصیلات

اوگانیانس در اسناد معدودی که باقی گذاشته خود را فارغ‌التحصیل دانشکدهٔ تجارت در تاشکند (۱۹۱۹)، حقوق در عشق‌آباد (۱۹۲۰)، آموزشکده فیلم مسکو (۲۸–۱۹۲۵)، دکترای سینما (۱۹۳۲)، دکترای علوم (۱۹۴۱) و دکترای طب (۱۹۵۳) معرفی کرده است.[۷]

فعالیت‌های هنری

اوگانیانس دست کم از سال ۱۹۲۵–۱۹۲۹ (۱۳۰۴ تا ۱۳۰۸ خورشیدی)، یعنی یکی از دوره‌های شکوفای سینمای شوروی در ترکمنستان، تاشکند و مسکو بود، و احتمالاً فیلم‌های مهم دورهٔ ۳۰–۱۹۲۵ شوروی را دیده است.[۷] آوانس اوگانیانس در سال ۱۹۲۹ (۱۳۰۸) هنگامی که وارد ایران شد حتی زبان فارسی را نمی‌دانست.[۸] اما به لطف استعداد شگرفش در مدتی بسیار کوتاه فارسی را آموخت.[۸]

مدرسه آرتیستی سینما

وی برای تأسیس «مدرسهٔ آرتیستی سینما» تلاش کرد.[۷] او پس از جلب موافقت سعید نفیسی، عباس مسعودی، علی وکیلی و چند تن دیگر برای همکاری در ۲۴ فروردین ۱۳۰۹ طی اعلانی از متقاضیان هنرپیشگی خواست که همه روزه جهت ثبت نام به دفتر مدرسه (واقع در خیابان علاءالدوله) مراجعه کنند.[۷]

رئوس «پروگرام» پنج ماههٔ مدرسهٔ هنرپیشگی برای دانش‌آموزان و علاقه‌مندان پیگیر بدین قرار اعلام شد:[۷] «۱) صنعت آکتری، مطابق آخرین سیستم آمریکا، ۲) عکاسی، ۳) تکنیک سینما، ۴) آکروباتیک، ۵) ورزش سوئدی، ۶) بوکس، ۷) شمشیربازی، ۸) بالت، ۹) رقص شرقی، ۱۰) رقص اروپایی و شنا که به توسط اشخاص بصیر و متخصص تعلیم داده می‌شود.»

نخستین فارغ‌التحصیلان «مدرسهٔ آرتیستی» در ۱۹۳۰ (دی ۱۳۰۹) معرفی شدند،[۷]

دوره اول مدرسه آرتیستی سینما با پشتکار اوگانیانس شکل گرفته به انجام می‌رسد و پس از گذشت نزدیک به چهار ماه طی آیینی با دعوت از نمایندگان مجلس و جراید و محترمین نتیجه کوشش و فعالیتش را با به نمایش گذاشتن حرکات ورزشی و انجام نمایش توسط هنرآموزانش به معرض دید و تماشا می‌گذارد.[۵]

آبی و رابی

آبی و رابی نخستین فیلم سینمای ایران با ژانر کمدی است که در سال ۱۹۳۰ (۱۳۰۹) توسط اوانس اوهانیانس ساخته شد و در روز جمعه ۱۲ دی ۱۳۰۹، ساعت ۲ بعد از ظهر در سینما مایاک به نمایش درآمد.[۹] داستان دو شخصیت به نام‌های آبی (محمدخان ضرابی) و رابی (غلامعلی خان سهرابی فرد) است. آبی هنگامی که آب می‌نوشد، شکم رابی باد می‌کند. رابی زیر بوم غلطانی دراز می‌کشد و آبی با پتک بر سر او می‌زند و رابی پهن و کوتاه می‌شود. در رستوران لقانطه، آبی و رابی سفارش مرغ می‌دهند و وقتی قصد خوردن آن را دارند، آن مرغ به پرواز در می‌آید و …

اما هیچ نسخه‌ای از آن به‌دلیل آتش‌سوزی سینما مایاک در ۱۹۳۲ (۱۳۱۱) موجود نیست.[۱]

حاجی آقا آکتور سینما

حاجی آقا آکتور سینما، فیلمی کمدی و صامت (در هشت پرده و با میان‌نویس فارسی، روسی و فرانسه) بود و در ۱۱ بهمن ۱۳۱۲ در سینما روایال (رویال) تهران نمایش داده شد[۱۰] اما به سبب ضعف صناعتی با اقبال عمومی مواجه نشد.[۱۱] تنها نسخه منحصربه‌فرد این فیلم در فیلمخانه ملی ایران نگه‌داری می‌شود.

فعالیت‌های اواخر عمر

در سال ۱۹۵۴ (۱۳۳۳) تصمیم به فعالیت مجدد در سینما گرفت که ناکام ماند.[۱۲] حاصل این فعالیت فیلمی بود با نام سوار سفید که ناتمام ماند[۱۳] در سال ۱۳۳۸ فیلمنامه‌ای نوشت با عنوان کودتای ۱۲۹۹ که نتوانست آن را تبدیل به فیلم کند.[۱۳]

درگذشت

مقبره اوهانیانس در دولاب تهران. سنگ قبر اصلی وی به نشانه یادبود به باغ فردوس منتقل شده است.

اوهانیانس در سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰) در سن شصت و یک سالگی در تهران به گمنامی درگذشت[۱][۵][۱۳][۱۴][۱۵] و در گورستان دولاب (قبرستان قدیم ارامنه) تهران به خاک سپرده شد.[۱۳][۱۴] پس از مرگ نه فقط از او یادی نشد، بلکه به درستی دانسته نشد که او کیست و در طول حیاتش چه کارهایی کرده است.[۱۵]

تأثیرات

در تاریخ سینمای ایران از وی به عنوان نخستین فیلمنامه‌نویس، کارگردان، تدوینگر و مؤسس مدرسه هنرپیشگی یاد شده است.[۱۴]

فیلم‌شناسی

[۱۶]

عنوانسالکارگرداننویسندهبازیگرتهیه‌کنندهیادداشت
آبی و رابی (صامت)۱۳۰۹آریآری؟نخستین فیلم صامت ایرانی، نخستین فیلم تاریخ سینمای ایران[۱۷][۱۸]
حاجی آقا آکتور سینما (صامت)۱۳۱۲آریآریآری؟دومین فیلم تاریخ سینمای ایران
سوار سفید۱۳۳۳آریآریناتمام
کودتای ۱۲۹۹۱۳۳۸آریساخته نشد

نگارخانه

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 ارامنه و سینمای ایران. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «ReferenceA» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. امید، فرهنگ سینمای ایران، ۵۶.
  3. 1 2 لازاریان، دانشنامه ایرانیان ارمنی، ۴۰۶.
  4. 1 2 3 4 سیدمحمدی، فرهنگ کارگردان‌های سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۵۱.
  5. 1 2 3 4 اوانس اوگانیانس.
  6. 1 2 3 چهره‌های معرفی شده در نمایشگاه هنرمندان ارمنی ایران.
  7. 1 2 3 4 5 6 بهارلو، صد چهره سینمای ایران، ۱۹.
  8. 1 2 تورانی، مدرسه آرتیستی سینما، چراغ اول.
  9. خبرگزاری اعتماد (۸ فروردین ۱۳۹۸). ««آبی و رابی» 88 سال پیش اکران شد».
  10. [[#روزنامه اطلاعات|]]، ۵.
  11. همان‌جا
  12. سیدمحمدی، فرهنگ کارگردان‌های سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۵۲–۵۱.
  13. 1 2 3 4 سیدمحمدی، فرهنگ کارگردان‌های سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۵۲.
  14. 1 2 3 لازاریان، دانشنامه ایرانیان ارمنی، ۴۰۷.
  15. 1 2 بهارلو، صد چهره سینمای ایران، ۲۰.
  16. امید، فرهنگ سینمای ایران، ۵۷.
  17. حضور ارامنه در سینمای ایران.
  18. شب آوانس اوهانیانس.

منابع

  • Gaffary, Farrokh (1991). "CINEMA i. History of Cinema in Persia". Irancia.
  • Akrami, Jamsheed (1991). "CINEMA ii. Feature Films". Irancia.
  • Naficy, Hamid (1991). "CINEMA iii. Documentary Films". Irancia.
  • O'Dell, Emily Jane (2013). Iranian-Russian Encounters: Empires and Revolutions Since 1800. Routledge. pp. 330–34.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ovanes Ohanian». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون