اوانس اوهانیانس
اوانس اوهانیانس | |
|---|---|
![]() آوانس اوهانیانس | |
| نام هنگام تولد | آوانس گریگوری اوهانیانس[۱] آوانس گریگوری اوگانیانس[۲] |
| زادهٔ | ۱۹۰۰ |
| درگذشت | ۱۹۶۱ (۶۱ سال) |
| مدفن | آرامستان دولاب |
| ملیت | ارمنی ایرانی |
| سالهای فعالیت | ۱۹۵۹–۱۹۳۰ |
| شناختهشده برای | اولین کارگردان، فیلمنامهنویس و تدوینگر سینمای ایران |
| فرزندان | زما، اُرُد، هلن، پاول |
اوانس اوهانیانس (اوگانیانس) (ارمنی: Աւանէս Օհանեանս زاده ۱۹۰۰ – درگذشته ۱۹۶۱) کارگردان فیلم، بازیگر، فیلمنامهنویس و تدوینگر اهل ارمنستان-ایران بود. وی بین سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۹ میلادی (۱۳۳۸–۱۳۰۹) فعالیت میکرد.
وی نخستین کارگردان سینمای ایران و همچنین بانی نخستین مدرسه بازیگری در ایران است.
زندگی
آغاز زندگی
اوانس اوهانیانس (اوگانیانس) در سال ۱۹۰۰ (۱۲۷۹)[۳][۴][۵][۶] یا ۱۹۰۱ (۱۲۸۰) در عشقآباد،[۳][۴][۵][۶] ترکمنستان و به روایتی در مشهد[۱][۴][۶] زاده شد. وی به نام اوانس اوهانیان هم شناخته و سرشناس است که البته تلفظ درست نام او را بهتر نشان میدهد.[۴]
تحصیلات
اوگانیانس در اسناد معدودی که باقی گذاشته خود را فارغالتحصیل دانشکدهٔ تجارت در تاشکند (۱۹۱۹)، حقوق در عشقآباد (۱۹۲۰)، آموزشکده فیلم مسکو (۲۸–۱۹۲۵)، دکترای سینما (۱۹۳۲)، دکترای علوم (۱۹۴۱) و دکترای طب (۱۹۵۳) معرفی کرده است.[۷]
فعالیتهای هنری
اوگانیانس دست کم از سال ۱۹۲۵–۱۹۲۹ (۱۳۰۴ تا ۱۳۰۸ خورشیدی)، یعنی یکی از دورههای شکوفای سینمای شوروی در ترکمنستان، تاشکند و مسکو بود، و احتمالاً فیلمهای مهم دورهٔ ۳۰–۱۹۲۵ شوروی را دیده است.[۷] آوانس اوگانیانس در سال ۱۹۲۹ (۱۳۰۸) هنگامی که وارد ایران شد حتی زبان فارسی را نمیدانست.[۸] اما به لطف استعداد شگرفش در مدتی بسیار کوتاه فارسی را آموخت.[۸]
مدرسه آرتیستی سینما
وی برای تأسیس «مدرسهٔ آرتیستی سینما» تلاش کرد.[۷] او پس از جلب موافقت سعید نفیسی، عباس مسعودی، علی وکیلی و چند تن دیگر برای همکاری در ۲۴ فروردین ۱۳۰۹ طی اعلانی از متقاضیان هنرپیشگی خواست که همه روزه جهت ثبت نام به دفتر مدرسه (واقع در خیابان علاءالدوله) مراجعه کنند.[۷]
رئوس «پروگرام» پنج ماههٔ مدرسهٔ هنرپیشگی برای دانشآموزان و علاقهمندان پیگیر بدین قرار اعلام شد:[۷] «۱) صنعت آکتری، مطابق آخرین سیستم آمریکا، ۲) عکاسی، ۳) تکنیک سینما، ۴) آکروباتیک، ۵) ورزش سوئدی، ۶) بوکس، ۷) شمشیربازی، ۸) بالت، ۹) رقص شرقی، ۱۰) رقص اروپایی و شنا که به توسط اشخاص بصیر و متخصص تعلیم داده میشود.»
نخستین فارغالتحصیلان «مدرسهٔ آرتیستی» در ۱۹۳۰ (دی ۱۳۰۹) معرفی شدند،[۷]
دوره اول مدرسه آرتیستی سینما با پشتکار اوگانیانس شکل گرفته به انجام میرسد و پس از گذشت نزدیک به چهار ماه طی آیینی با دعوت از نمایندگان مجلس و جراید و محترمین نتیجه کوشش و فعالیتش را با به نمایش گذاشتن حرکات ورزشی و انجام نمایش توسط هنرآموزانش به معرض دید و تماشا میگذارد.[۵]
آبی و رابی
آبی و رابی نخستین فیلم سینمای ایران با ژانر کمدی است که در سال ۱۹۳۰ (۱۳۰۹) توسط اوانس اوهانیانس ساخته شد و در روز جمعه ۱۲ دی ۱۳۰۹، ساعت ۲ بعد از ظهر در سینما مایاک به نمایش درآمد.[۹] داستان دو شخصیت به نامهای آبی (محمدخان ضرابی) و رابی (غلامعلی خان سهرابی فرد) است. آبی هنگامی که آب مینوشد، شکم رابی باد میکند. رابی زیر بوم غلطانی دراز میکشد و آبی با پتک بر سر او میزند و رابی پهن و کوتاه میشود. در رستوران لقانطه، آبی و رابی سفارش مرغ میدهند و وقتی قصد خوردن آن را دارند، آن مرغ به پرواز در میآید و …
اما هیچ نسخهای از آن بهدلیل آتشسوزی سینما مایاک در ۱۹۳۲ (۱۳۱۱) موجود نیست.[۱]
حاجی آقا آکتور سینما
حاجی آقا آکتور سینما، فیلمی کمدی و صامت (در هشت پرده و با میاننویس فارسی، روسی و فرانسه) بود و در ۱۱ بهمن ۱۳۱۲ در سینما روایال (رویال) تهران نمایش داده شد[۱۰] اما به سبب ضعف صناعتی با اقبال عمومی مواجه نشد.[۱۱] تنها نسخه منحصربهفرد این فیلم در فیلمخانه ملی ایران نگهداری میشود.
فعالیتهای اواخر عمر
در سال ۱۹۵۴ (۱۳۳۳) تصمیم به فعالیت مجدد در سینما گرفت که ناکام ماند.[۱۲] حاصل این فعالیت فیلمی بود با نام سوار سفید که ناتمام ماند[۱۳] در سال ۱۳۳۸ فیلمنامهای نوشت با عنوان کودتای ۱۲۹۹ که نتوانست آن را تبدیل به فیلم کند.[۱۳]
درگذشت

اوهانیانس در سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰) در سن شصت و یک سالگی در تهران به گمنامی درگذشت[۱][۵][۱۳][۱۴][۱۵] و در گورستان دولاب (قبرستان قدیم ارامنه) تهران به خاک سپرده شد.[۱۳][۱۴] پس از مرگ نه فقط از او یادی نشد، بلکه به درستی دانسته نشد که او کیست و در طول حیاتش چه کارهایی کرده است.[۱۵]
تأثیرات
در تاریخ سینمای ایران از وی به عنوان نخستین فیلمنامهنویس، کارگردان، تدوینگر و مؤسس مدرسه هنرپیشگی یاد شده است.[۱۴]
فیلمشناسی
| عنوان | سال | کارگردان | نویسنده | بازیگر | تهیهکننده | یادداشت |
|---|---|---|---|---|---|---|
| آبی و رابی (صامت) | ۱۳۰۹ | آری | آری | ؟ | نخستین فیلم صامت ایرانی، نخستین فیلم تاریخ سینمای ایران[۱۷][۱۸] | |
| حاجی آقا آکتور سینما (صامت) | ۱۳۱۲ | آری | آری | آری | ؟ | دومین فیلم تاریخ سینمای ایران |
| سوار سفید | ۱۳۳۳ | آری | آری | ناتمام | ||
| کودتای ۱۲۹۹ | ۱۳۳۸ | آری | ساخته نشد |
نگارخانه
غلامعلی سهرابی و محمد ضرابی در آبی و رابی
آسیا قسطانیان در صحنهای از فیلم حاجی آقا آکتور سینما
اوانس اوگانیانس به همراه خانوادهاش
فیلم حاجی آقا آکتور سینما
آوانس اوگانیانس در جوانی
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 3 4 ارامنه و سینمای ایران. خطای یادکرد: برچسب
<ref>نامعتبر؛ نام «ReferenceA» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ امید، فرهنگ سینمای ایران، ۵۶.
- 1 2 لازاریان، دانشنامه ایرانیان ارمنی، ۴۰۶.
- 1 2 3 4 سیدمحمدی، فرهنگ کارگردانهای سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۵۱.
- 1 2 3 4 اوانس اوگانیانس.
- 1 2 3 چهرههای معرفی شده در نمایشگاه هنرمندان ارمنی ایران.
- 1 2 3 4 5 6 بهارلو، صد چهره سینمای ایران، ۱۹.
- 1 2 تورانی، مدرسه آرتیستی سینما، چراغ اول.
- ↑ خبرگزاری اعتماد (۸ فروردین ۱۳۹۸). ««آبی و رابی» 88 سال پیش اکران شد».
- ↑ [[#روزنامه اطلاعات|]]، ۵.
- ↑ همانجا
- ↑ سیدمحمدی، فرهنگ کارگردانهای سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۵۲–۵۱.
- 1 2 3 4 سیدمحمدی، فرهنگ کارگردانهای سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹، ۵۲.
- 1 2 3 لازاریان، دانشنامه ایرانیان ارمنی، ۴۰۷.
- 1 2 بهارلو، صد چهره سینمای ایران، ۲۰.
- ↑ امید، فرهنگ سینمای ایران، ۵۷.
- ↑ حضور ارامنه در سینمای ایران.
- ↑ شب آوانس اوهانیانس.
منابع
- امید، جمال (۱۳۷۷). فرهنگ سینمای ایران. تهران: موسسه انتشارات نگاه. صص. ۵۷–۵۶. شابک ۹۶۴-۶۱۷۴-۸۹-۲.
- امید، جمال (۱۳۶۳). اوانس اوگانیانس زندگی و سینما. تهران: فاریاب. شابک ۹۶۴-۵۷۹۹-۰۱-۵.
- بهارلو، عباس (۱۳۸۲). صد چهره سینمای ایران. تهران: نشر قطره. ص. ۲۰–۱۹. شابک ۹۶۴-۳۴۱-۱۲۸-۱.
- تورانی، بهروز (۲۰۰۴). «مدرسه آرتیستی سینما، چراغ اول». دریافتشده در ۴ دسامبر ۲۰۱۸.
- داویدیان، کارینه (۱۳۸۳). «شب آوانس اوهانیان». پیمان (۲۹): ۸۳–۸۵.
- سیدمحمدی، سیدمرتضی (۱۳۷۸). فرهنگ کارگردانهای سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹. تهران: نشر سیمرو. صص. ۵۲–۵۱. شابک ۹۶۴-۵۶۸۵-۳۵-۴.
- لازاریان، ژانت د (۱۳۸۲). «سینما». دانشنامه ایرانیان ارمنی. تهران: انتشارات هیرمند. صص. ۴۰۶–۰۷. شابک ۹۶۴-۶۹۷۴-۵۰-۳.
- «چهرههای ارمنی در سینمای ایران». ارامنه و سینمای ایران. به کوشش گروه تحقیق و پژوهش موزه سینما. تهران، موزه سینمای ایران باغ فردوس: انتشارات روزنهکار. تابستان ۱۳۸۳. ص. ۷۹. شابک ۹۶۴-۶۷۲۸-۴۴-۸.
- هویان، آندرانیک (۱۳۸۰). «ارمنیان در سینمای ایران». ارمنیان ایران. تهران: مرکز بینالمللی گفتگوی فرنگها با همکاری انتشارات هرمس. صص. ۱۸–۳۱۷. شابک ۹۶۴-۳۶۳-۰۰۷-۲.
- هویان، آندرانیک (۱۳۸۱). «کارگردانان ارمنی». نقش ارمنیان در سینمای ایران. تهران: بنیاد انتشاراتی یغیا بابومیان و انتشارات بهنام. صص. ۱۰–۲۰. شابک ۹۶۴-۵۶۶۸-۱۷-۴.
- «چهرههای معرفی شده در نمایشگاه هنرمندان ارمنی ایران». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال هفدهم (۶۴). ۱۳۹۲.
- «حضور ارامنه در سینمای ایران». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال هشتم (۲۹). ۱۳۸۳.
- «Iranian Movie DataBase اوهانیان - سوره سینما». ۱۳۹۷.
- «اوانس اوگانیانس». موزه سینمای ایران. ۱۳۹۷.
- «سهم ارامنه در سینمای ایران». ایسنا. ۱۳۹۴. دریافتشده در ۲۲ فوریهٔ ۲۰۱۸.
- «معرفی «اوانس اوگانیانس» نویسنده «آنی هوسپیان» / اختصاصی چوک».
- داویدیان، کارینه (پاییز ۱۳۸۳). «شب آوانس اوهانیانس». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال هشتم (۲۹).
- لادن پارسی. «حضور ارامنه در سینمای ایران». بیبیسی فارسی.
- بهارلو، عباس (۱۳۸۲). صد چهره سینمای ایران. تهران: نشر قطره. صص. ۱۹–۲۰. شابک ۹۶۴-۳۴۱-۱۲۸-۱.
- Gaffary, Farrokh (1991). "CINEMA i. History of Cinema in Persia". Irancia.
- Akrami, Jamsheed (1991). "CINEMA ii. Feature Films". Irancia.
- Naficy, Hamid (1991). "CINEMA iii. Documentary Films". Irancia.
- O'Dell, Emily Jane (2013). Iranian-Russian Encounters: Empires and Revolutions Since 1800. Routledge. pp. 330–34.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Ovanes Ohanian». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۴.

