انقلاب هائیتی
| انقلاب هائیتی | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| بخشی از جنگهای انقلاب فرانسه و انقلابهای آتلانتیک | |||||||||
![]() نبرد سن دومینیگو به تصویر کشندهٔ کشمکش نیروهای لهستانی در استخدام فرانسه و مردم هائیتی | |||||||||
| |||||||||
| طرفهای درگیر | |||||||||
|
۱۷۹۱–۱۷۹۳ ۱۷۹۳–۱۷۹۸ ۱۷۹۸–۱۸۰۱ ۱۸۰۲–۱۸۰۴ |
۱۷۹۱–۱۷۹۳
| ||||||||
| فرماندهان و رهبران | |||||||||
|
۱۷۹۱–۱۷۹۳ ۱۷۹۳–۱۷۹۸ ۱۷۹۸–۱۸۰۱ ۱۸۰۲–۱۸۰۴ |
۱۷۹۱–۱۷۹۳ ۱۷۹۳–۱۷۹۸ ۱۷۹۸–۱۸۰۱ ۱۸۰۲–۱۸۰۴ | ||||||||
| قوا | |||||||||
|
ارتش منظم: ۵۵٬۰۰۰, داوطلبان: ۱۰۰٬۰۰۰+ |
ارتش منظم: ۶۰٬۰۰۰, ۸۶ کشتی جنگی | ||||||||
| تلفات و خسارات | |||||||||
|
نظامی کشته شده: نامعلوم غیرنظامی کشته شده: ۱۰۰٬۰۰۰ |
نظامی کشته شده: ۵۷٬۰۰۰ مرگ در رزم ۳۰٬۰۰۰ مرگ تب زرد غیرنظامی کشته شده: ~۲۵٬۰۰۰ | ||||||||
| از زنجیره نوشتارهای |
| انقلاب |
|---|
![]() |
|
|
انقلاب هائیتی (به فرانسوی: révolution haïtienne) نتیجهٔ موفقیت شورش بردگان ۱۷۹۱ (میلادی) علیه قوانین بردهداری در مستعمره سن-دومینگ فرانسه بود که منجر به الغای بردهداری و تأسیس کشور هائیتی شد. انقلاب هائیتی تنها شورش بردگان در تاریخ بوده که منجر به تأسیس کشوری مستقل شده است که در آن هم بردهداری لغو شده باشد و هم مردمی غیر از بردهداران حاکم شده باشند.
علاوه بر این عموماً این انقلاب موفقترین شورش بردگان و از لحظات تعیینکننده در تاریخهای اروپا و قارهٔ آمریکا تلقی میشود.[۱] این شورش با قیام بردههای سیاهپوست آفریقایی در آوریل ۱۷۹۱ شروع شد و در نوامبر ۱۸۰۳ با شکست ارتش فرانسه در نبرد ورتیر پایان یافت. هائیتی در ۱ ژانویه ۱۸۰۴ کشوری مستقل شد و ژان-ژاک دسالینه از سوی شورای ژنرالها به عنوان فرماندار-ژنرال برگزیده شد. او دستور کشتار اقلیت سفیدپوست هائیتی را در سال ۱۸۰۴ داد که منجر به مرگ بین ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نفر بین فوریه و آوریل ۱۸۰۴ شد.[۲]

