الاساطیر
| بخشی از سلسله مقالات |
| سامریگرایی |
|---|
![]() |
الاساطیر (انگلیسی: The Asatir), (عربی: الاساطیر, al-Asāṭīr)، همچنین به عنوان «کتاب سامری اسرار موسی» شناخته میشود، مجموعهای از افسانههای کتاب مقدس سامری، به موازات میدراش، و به شدت از فرهنگ شفاهی که در میان یهودیان در دوره تلمودی شناخته میشود، استفاده میکند.
موسی گاستر تألیف آن را در وسط یا انتهای سده سوم (میلادی) قرار داد و ترجمهای از اثر را در سال ۱۹۲۷ با انجمن سلطنتی آسیایی بریتانیای کبیر و ایرلند در لندن ارائه کرد.[۱] برخی دیگر بیان میکنند که سبک آن شبیه زبان عربی قرون وسطی است که توسط محقق ابوحصدا صور (ابوالحسن صوری)[الف] در اشعار او در قرن یازدهم استفاده شده است و زمان سرودن آن را نیمه دوم قرن دهم میدانند.[۲][۳]
گاستر تصور میکرد که عنوان کتاب، «اساطیر»، به معنای «اسرار» است و آن را به «اسرار موسی» تغییر نام داد.
پیشینه
سامریها یک گروه مذهبی و قومی منحصر به فرد هستند که ریشههایشان به سامره باستان برمیگردد. آنها از نوعی یهودیت پیروی میکنند که بر نسخه آنها از اسفار پنجگانه، که شامل پنج کتاب اول کتاب مقدس است، متمرکز است. از نظر تاریخی، سامریها با تبعیض از سوی یهودیان روبرو بودند که به دلیل اعمال مذهبی متفاوت و عبادت در خارج از اورشلیم، آنها را مطرود میدانستند. در دوران معاصر، تنها حدود ۹۰۰ سامری باقی ماندهاند که عمدتاً در اسرائیل و کرانه باختری ساکن هستند، جایی که همچنان به برگزاری مراسم مذهبی مهم، به ویژه در کوه جرزیم، که مقدسترین مکان آنها محسوب میشود، ادامه میدهند. آیینهای مذهبی سامریها با یهودیت رایج متفاوت است و بر پایبندی دقیق به اسفار پنجگانه تأکید دارد، در حالی که سنتها و اعیاد خاخامی را که در آن ذکر نشدهاند، رد میکند. این امر منجر به تقریباً ۶۰۰۰ تفاوت متنی بین تورات سامری و کتاب مقدس عبری شده است.[۴]
یادداشت
- ↑ Ab Isda (Ab Ḥisda) of Tyre of the eleventh century, also known by his کنیه أبو الحسن (Abu'l Ḥasan), to whom the authorship of the first (original) Samaritan Arabic translation is attributed, is the author of the کتاب الطباخ (Kitāb aṭ-Ṭabbāḫ) [see: JRUL Sam. codex 9A], the famous polemic treatise against Judaism, Christianity, Islam and Karaism. A certain number of prayers in late Aramaic are also ascribed unto him [see: SL 70–72, 79–81, 875–877].
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Moses Gaster (ed.), Preface to The Asatir, Royal Asiatic Society: London 1927
- ↑ Crown, Alan David (1989). The Samaritans (به انگلیسی). Mohr Siebeck. p. 466. ISBN 978-3-16-145237-6.
- ↑ A Companion to Samaritan Studies, ed. by Alan David Crown, et al. p. 34
- ↑ "Research Starters". EBSCO (به انگلیسی). 2024-12-01. Retrieved 2025-10-25.
