اسلام در یمن

مسجد المحضر
مسجد جامع صنعا
مسجد ملکه عروه در جبله
قبرستان در صعده

اسلام در یمن به حدود سال ۶۳۰ میلادی برمی‌گردد، زمانی که توسط علی ابن ابی‌طالب معرفی شد و فتح آن را در زمانی که محمد هنوز زنده بود، نهایی کرد. در این دوره بود که مساجد جناد (نزدیک تعز) و مسجد جامع صنعا ساخته شدند. یمنی‌ها به دو گروه مذهبی اصلی اسلامی تقسیم می‌شوند: ۶۵٪ سنی و ۳۵٪ شیعه.[۱][۲][۳] برخی دیگر تعداد شیعیان را ۳۰٪ اعلام کرده‌اند.[۴][۵][۶] فرقه‌ها به شرح زیر است: ۶۵٪ عمدتاً شافعی و سایر فرقه‌های اسلام سنی. ۳۳٪ فرقه زیدی شیعه، ۲٪ فرقه جعفری و طیبی اسماعیلیه شیعه. یمن محل سکونت جامعهٔ بهرهٔ سلیمانیه، زیرمجموعه‌ای از اسماعیلیه مستعلوی طیبی، است.[۷] سنی‌ها عمدتاً در جنوب و جنوب شرقی کشور ساکن هستند، زیدی‌ها عمدتاً در شمال و شمال غربی هستند و جعفری‌ها در مراکز اصلی شمال مانند صنعا و مأرب ساکن هستند. در شهرهای بزرگتر جوامع مختلط وجود دارد.

طبق نظرسنجی‌های WIN/Gallup International، یمن مذهبی‌ترین جمعیت را در بین کشورهای عربی دارد و همچنین یکی از مذهبی‌ترین جمعیت‌ها را در سراسر جهان دارد.[۸]

جمعیت

زیدی‌های مناطق کوهستانی شمالی، قرن‌ها بر سیاست و زندگی فرهنگی در شمال یمن تسلط داشتند؛ با اتحاد یمن و اضافه شدن جمعیت تقریباً کاملاً سنی جنوب، تعادل عددی به طرز چشمگیری از زیدی‌ها دور شده است. با این وجود، زیدی‌ها هنوز هم در دولت و به‌ویژه در واحدهای سابق یمن شمالی در نیروهای مسلح، حضور پررنگی دارند.

مقامات حوثی در صنعا رسماً مقررات جدیدی را در مورد جمع‌آوری و استفاده از زکات، که وظیفه اسلامی افراد برای اهدای هرسالهٔ بخشی از ثروت خود به امور خیریه است، وضع کرده‌اند. این آیین‌نامه اجرایی که توسط مهدی المشاط، رئیس شورای عالی سیاسی (SPC) تحت کنترل حوثی‌ها امضا شده است، مالیات خمس (به معنای تحت‌اللفظی «یک پنجم» یا ۲۰ درصد) را بر فعالیت‌های اقتصادی مربوط به منابع طبیعی در مناطق تحت کنترل این گروه در یمن، که شامل بیشتر مناطق شمالی یمن است که حدود ۷۰ درصد از جمعیت در آن زندگی می‌کنند، وضع می‌کند.[۹]

جامعه

مدارس دولتی، اسلام را آموزش می‌دهند اما ادیان دیگر را نه، اگرچه شهروندان مسلمان مجاز به تحصیل در مدارس خصوصی هستند که اسلام را آموزش نمی‌دهند. در تلاش برای مهار افراط‌گرایی ایدئولوژیک و مذهبی در مدارس، دولت اجازه تدریس هیچ درسی خارج از برنامه درسی مصوب رسمی را در مدارس خصوصی و ملی نمی‌دهد. از آنجا که دولت نگران است که مدارس مذهبی بدون مجوز از قوانین آموزشی رسمی منحرف شده و ایدئولوژی ستیزه‌جویانه را ترویج دهند، بیش از ۴۵۰۰ مورد از این مؤسسات را تعطیل کرده است[۱۰] و دانشجویان خارجی مشغول به تحصیل در آنجا را اخراج کرده است.[۴]

جستارهای وابسته

منابع

  1. Yemen Embassy in Canada بایگانی‌شده در ۲۰۰۷-۰۱-۲۷ توسط Wayback Machine
  2. "Yemen". atlapedia.com. Retrieved 16 November 2015.
  3. "Yemen- Middle East". The World Fact Book. Archived from the original on 9 May 2021.
  4. 1 2 Country profile: Yemen. Library of Congress Federal Research Division (August 2008). مالکیت عمومی This article incorporates text from this source, which is in the public domain.
  5. Merrick, Jane; Sengupta, Kim (20 September 2009). "Yemen: The land with more guns than people". The Independent. London. Retrieved 21 March 2010.
  6. Sharma, Hriday (30 June 2011). "The Arab Spring: The Initiating Event for a New Arab World Order". E-international Relations. Archived from the original on 29 August 2020. In Yemen, Zaidists, a Shiite offshoot, constitute 30% of the total population
  7. Momen, Moojan (2015-11-05). Shi'i Islam: A Beginner's Guide (به انگلیسی). Simon and Schuster. ISBN 978-1-78074-788-0.
  8. Smith, Oliver (15 April 2017). "Mapped: The world's most (and least) religious countries". The Telegraph (به انگلیسی). Retrieved 2020-02-21.
  9. "Yemen Economic Bulletin: Tax and Rule – Houthis Move to Institutionalize Hashemite Elite with 'One-Fifth' Levy". Sana'a Center For Strategic Studies (به انگلیسی). 2020-10-06. Retrieved 2021-09-14.
  10. "Yemen Economic Bulletin: Tax and Rule – Houthis Move to Institutionalize Hashemite Elite with 'One-Fifth' Levy". Sana'a Center For Strategic Studies (به انگلیسی). 2020-10-06. Retrieved 2021-09-14.

پیوند به بیرون

  • پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Islam in Yemen در ویکی‌انبار