ابلق (معماری)

دیوارهای کاخ العظم

ابلق (از زبان عربی به معنای پیسه[۱]) سبکی در معماری است که در آن ردیف‌های سنگی متشکل از سنگ‌های تیره و روشن به سکل متناوب یا نوسانی استفاده می‌شوند.[۲][۳] سوابق تاریخی نشان می‌دهد که آغاز استفادهٔ این چنین از مصالح به جنوب سوریه بر می‌گردد. امروزه ابلق به عنوان نشانه‌ای از معماری عربی به خصوص در تزئینات عربی-اسلامی در معماری شناخته می‌شود.[۴] اولین استفاده ثبت شده از واژه ابلق مربوط به تعمیرات مسجد اموی دمشق در ۱۱۰۹ است، اما این روش بسیار قبل از آن هم استفاده می‌شده‌است.[۵]

منابع

  1. ↑ Islamic Art and Architecture, p. 146
  2. ↑ Rabbat, Nasser O. "10- The Emergence of the Citadel as Royal Residence:". Aga Khan program for Islamic architecture. Massachusetts Institute of Technology School of Architecture. Retrieved January 28, 2012.
  3. ↑ Dictionary of Islamic Architecture, p. 1
  4. ↑ Vermeulen, Urbain; De Smet, D.; van Steenbergen, J. Egypt and Syria in the Fatimid, Ayyubid and Mamluk eras. Vol. 3. p. 288. Archived from the original on February 15, 2017. Retrieved January 28, 2012.
  5. ↑ "Architecture". Retrieved November 22, 2014.

کتابشناسی

برای مطالعهٔ بیشتر

  • Rabbat, Nasser O. (1995). "The citadel of Cairo: a new interpretation of royal Mamluk architecture". 14. E.J. Brill. ISBN 90-04-10124-1. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)