پادگن ویژه پروستات

KLK3
ساختارهای موجود
PDBجستجوی هم‌ساخت‌شناسی: M0QZF9 PDBe M0QZF9 RCSB
معین‌کننده‌ها
نام‌های دیگرKLK3, APS, KLK2A1, PSA, hK3, kallikrein related peptidase 3, Prostate Specific Antigen
شناسه‌های بیرونیOMIM: 176820 MGI: 97320 HomoloGene: 68141 GeneCards: KLK3
هم‌ساخت‌شناسی
گونه‌هاانسانموش
Entrez

354

18048

آنسامبل

ENSG00000142515

ENSMUSG00000066513

یونی‌پروت

M0QZF9 P07288، M0QZF9

P00757

RefSeq (mRNA)

NM_001030048، NM_001030049، NM_001030050، NM_001648، NM_145864 NM_001030047، NM_001030048، NM_001030049، NM_001030050، NM_001648، NM_145864

NM_010915

RefSeq (پروتئین)

NP_001025219، NP_001639 NP_001025218، NP_001025219، NP_001639

NP_035045

موقعیت (UCSC)ن/مChr : 43.86 – 43.86 Mb
جستجوی PubMed[۲][۳]
ویکی‌داده
مشاهده/ویرایش انسانمشاهده/ویرایش موش

پادگن ویژه پروستات یا تومور مارکر سرطان پروستات یا در اختصار پزشکی پی‌اس‌اِی (به انگلیسی: PSA)، پروتئینی است که به طور طبیعی توسط غدهٔ پروستات در مردان ساخته می‌شود. پروستات غده‌ای کوچک زیر مثانه است که بخشی از مایع منی را تولید می‌کند. مقدار کمی از این پروتئین وارد خون می‌شود و پزشکان می‌توانند با آزمایش خون میزان آن را اندازه‌گیری کنند. سطح پی‌اس‌اِی در خون معمولاً پایین است، اما اگر پروستات بزرگ یا ملتهب شود، یا اگر تومور سرطانی در آن شکل بگیرد، مقدار پی‌اس‌اِی می‌تواند بالاتر از حد معمول برود. به همین دلیل، آزمایش پی‌اس‌اِی بیشتر برای بررسی سلامت پروستات و به‌ویژه غربالگری یا پیگیری سرطان پروستات استفاده می‌شود. البته بالا بودن پی‌اس‌اِی همیشه به معنی سرطان نیست، چون عواملی مثل عفونت، التهاب یا حتی سن بالا هم می‌توانند باعث افزایش آن شوند، بنابراین تفسیر نتیجهٔ آزمایش باید همراه با معاینه و آزمایش‌های تکمیلی انجام شود.[۴]

پادگن ویژه پروستات که با عنوان گاما سمینوپروتئین یا (kallikrein-3) نیز شناخته می‌شود، یک گلیکوپروتئین است که در انسان توسط ژن KLK3 کدگذاری می‌شود. پی‌اس‌اِی یک عضو خانواده مربوط به پپتیداز kallikrein است و توسط سلول‌های اپی‌تلیال در غده پروستات ترشح می‌شود. پی‌اس‌اِی در زمان انزال، اسپرم درون مایع منی را وادار به شنا می‌نماید.[۵] نیز اعتقاد بر این است که با حل کردن مخاط دهانه رحم، ورود اسپرم به داخل رحم را آسان می‌نماید.[۶]

سطح خونی

پی‌اس‌اِی یا تومور مارکر سرطان پروستات در مقادیر بسیار کم، درون سرم همه مردان دارای پروستات سالم وجود دارد، اما اغلب در حضور سرطان پروستات یا دیگر اختلالات پروستات مقدار آن بالا خواهد بود. اندازه‌گیری این پادگن برای تشخیص سرطان پروستات و پیگیری درمان آن مفید است و در مردان بالای چهل سال توصیه می‌شود.

غربالگری

توصیه می‌گردد که مردان سالانه به‌منظور غربالگری این بیماری، با استفاده از معاینهٔ پروستات با انگشت از راه مقعد (DRE) و آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (پی‌اس‌اِی) در خون، اقدام کنند. میزان بالای PSA (بیش‌تر از 4 ng/ml) می‌تواند نشان‌دهندهٔ وجود سرطان پروستات یا دیگر شرایط غیرسرطانی پروستات باشد. با این‌حال در ۱۰٪ موارد سرطان پروستات میزان پی‌اس‌اِی به بیش‌تر از این مقدار افزایش پیدا نمی‌کند. محققان به این نتیجه رسیده‌اند که مؤثرترین استراتژی این است که آزمایش PSA در ۴۰ سالگی آغاز شود و در ۴۵ سالگی و ۵۰ سالگی تکرار شود و پس از آن هر ۲ سال یکبار تکرار شود. در افراد با پی‌اس‌اِی بالا نمونه برداری و سونوگرافی پروستات توصیه می‌شود.

ترکیب پادگن ویژه پروستات در خون

مدل سطحی سه‌بعدی آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA) با سوبسترای PDB 2ZCK.

آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (پی‌اس‌اِی) می‌تواند در فرم‌های گوناگونی در خون وجود داشته باشد. به اندازه‌گیری عادی این مارکر، PSA کل (به انگلیسی: Tpsa) گفته می‌شود. بخشی از پی‌اس‌اِی در خون آزاد است و بخشی از PSA می‌تواند با مولکول‌های دیگر ترکیب شود که به آن Cpsa یا PSA مرکب گفته می‌شود. بیشتر پی‌اس‌اِی موجود در پلاسما به پروتئینهای پلاسما (مانند مهارکنندهٔ آلفا-۱ پروتئاز) متصل می‌شود. اندازه‌گیری پی‌اس‌اِی آزاد (free PSA) شاخص دقیق تری برای سنجش وضعیت پروستات است.

اغلب روش‌های اندازه‌گیری پادگن در خون بر اساس سنجش ایمنی شناختی پایه‌گذاری شده‌اند؛ در این روش‌ها از ایجاد کمپلکس پادگن-پادتن برای تعیین مقدار پی‌اس‌اِی استفاده می‌شود.

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 GRCm38: Ensembl release 89: ENSMUSG00000066513 - Ensembl, May 2017
  2. ↑ "Human PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  3. ↑ "Mouse PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  4. ↑ "Prostate-Specific Antigen (PSA) Test". National Cancer Institute. Retrieved 19 August 2025.
  5. ↑ Balk SP, Ko YJ, Bubley GJ (2003). "Biology of prostate-specific antigen". J. Clin. Oncol. 21 (2): 383–91. doi:10.1200/JCO.2003.02.083. PMID 12525533. {{cite journal}}: Unknown parameter |month= ignored (help)نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  6. ↑ Hellstrom WJG, ed. (1999). "Chapter 8: What is the prostate and what is its function?". American Society of Andrology Handbook. San Francisco: American Society of Andrology. ISBN 1-891276-02-6. Archived from the original on 12 January 2010. Retrieved 2006-09-17.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.