یوفوییسم

یوفوییسم (انگلیسی: Euphuism) یک سبک ادبی ظریف است که در دوران الیزابت مد بود. سبک یوفوییسم از استفاده مکرر از واج‌آرایی، برابر نهاد، تعادل، و تشبیه با ارجاع به طبیعت و داستان‌های اساطیری شکل گرفت.[۱][۲] یوفوییسم در دهه ۱۵۸۰ در دربار الیزابت مد بود. منشأ آن را می‌توان به نویسنده اسپانیایی آنتونیو دو گوارا جست‌وجو کرد، که نثر پرزرق و برق و تکلف‌گرایانه او در سراسر اروپا بسیار محبوب شد، و اثر او ساعت شاهزاده‌ها، که در سال ۱۵۵۷ توسط توماس نورث به انگلیسی ترجمه شد، در دوران الیزابت به اوج محبوبیت رسید.

اصول

در جمله یوفوییستیک اصول برابر نهاد و تعادل تا حد افراط به‌کار رفته بود و عمداً بدون توجه به معنا از تعادل استفاده می‌کرد. جان لیلی سه اصل ساختاری اساسی آن را این‌گونه تنظیم کرد:

  • عباراتی با طول مساوی که پشت سر هم قرار می‌گیرند
  • تعادل عناصر کلیدی کلامی در جملات متوالی
  • مطابقت صداها و هجاها، به‌ویژه بین کلماتی که قبلاً در برابر یکدیگر متعادل شده‌اند

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ Britanica.
  2. ↑ Miriam-Webster

منابع

  • Concise Oxford Dictionary of English Literature, Oxford, 1957. pp. 166/7.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.