یحیی بن عدی
یحیی بن عدی (۲۷۲ش – ۳۶۴ ش ۸۹۳–۹۷۴ م) پزشک فیلسوف و مترجم بوده است. وی از مترجمین نهضت ترجمه بوده و در دارالحکمه حضور پیدا میکرده است.
وی در تکریت متولد شد و خانواده او از مسیحیان یعقوبی سوری بودند.
یحی بن عدی همعصر ابن الندیم بود.[۱]* او بعضی آثار ارسطو و افلاطون را به زبان عربی ترجمه کرد و در علم منطق سرآمد همعصران خود بود. برخی از مورخان معتقدند که وی طب و منطق را نزد رازی آموخته است.[۲]
از دیگر استادان او ابی بشر متی بن یونس و ابونصر فارابی را نام میبرند.[۳] ابن قفطی چهل کتاب از او برشمرده است.
ابنالندیم از تفسیر طوبیقای ارسطو و مقالهٔ در بحوث اربعه و رسالهٔ در نقض حجج قائلین به تعلق افعال بخدای تعالی را نام برده است.
وی ترجمه متی بن یونس را از شرح تمیستیوس بر (السما و العالم) ارسطو اصلاح کرد و شرح اسکندر افرودیسی (ن ک نیمه اول سده سوم) را بر آثار العلویه ارسطو به عربی برگرداند. ابن عدی در هشتاد و یک سالگی درگذشت و در بغداد به خاک سپرده شده است.
پانویس
- ↑ تاریخ تولد و مرگش در الفهرست افتادگی دارد. لیکن ابن ندیم نقل میکند که با وی دیدار داشته است (ابن ندیم ۴۷۵)
- ↑ محمود نجمآبادی، صفحهٔ ۲۹
- ↑ علیاکبر دهخدا، صفحهٔ۳۲۹
جستارهای وابسته
منابع
- ابن ندیم، محمد بن اسحاق (۱۳۸۱)، الفهرست، ترجمهٔ محمدرضا تجدد، تهران: اساطیر، شابک ۹۶۴-۳۳۱-۱۱۸-X
- نجمآبادی، محمود (۲۵۳۵شاهنشاهی)، محمد زکریا رازی، تهران: انتشارات دانشگاه رازی تاریخ وارد شده در
|سال=را بررسی کنید (کمک) - دهخدا، علیاکبر (۱۳۳۴)، لغتنامه دهخدا، جلد۲ شماره مسلسل۱، به کوشش زیر نظر دکتر محمد معین.، تهران: دانشگاه تهران، سازمان لغتنامه، ص. ۵۰۲
- دهخدا، علیاکبر (۱۳۳۴)، لغتنامه دهخدا، جلد50 شماره مسلسل۱۹۴، به کوشش زیر نظر دکتر محمد معین.، تهران: دانشگاه تهران، سازمان لغتنامه، ص. ۳۳۴