یاکوف مالیک
یاکوف مالیک | |
|---|---|
Яков Малик | |
 یاکوف مالیک در کنفرانس خبری سازمان ملل متحد، ۱۷ آوریل ۱۹۷۰ | |
| نماینده دائم اتحاد جماهیر شوروی در سازمان ملل متحد | |
| دوره مسئولیت ۱۹۶۸ – نوامبر ۱۹۷۶ | |
| رئیسجمهور | لئونید برژنف[الف] |
| دبیرکل | کورت والدهایم |
| پس از | نیکولای فدورنکو |
| پیش از | اولگ ترویانوفسکی |
| دوره مسئولیت مۀ ۱۹۴۸ – اکتبر ۱۹۵۲ | |
| رئیسجمهور | جوزف استالین[الف] |
| دبیرکل | تریگوه لی |
| پس از | آندری گرومیکو |
| پیش از | والریان زورین |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | یاکوف آلکساندروویچ مالیک ۶ دسامبر ۱۹۰۶ روستای اُستروورخیفکا، فرمانداری خارکف، امپراتوری روسیه[ب] |
| درگذشته | ۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۰ (۷۳ سال) مسکو, روسیۀ شوروی, اتحاد شوروی |
| حزب سیاسی | حزب کمونیست شوروی (۱۹۳۰–۱۹۸۰) |
| محل تحصیل | دانشگاه خارکوف |
| تخصص | دیپلمات |
| جایزهها |
|
یاکوف آلکساندروویچ مالیک (۱۹ دسامبر ۱۹۰۶ – ۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۰) دیپلمات شوروی بود. مالیک، در طول سالیان، سمتهایی همچون معاون وزیر خارجه و نمایندهٔ دائم اتحاد شوروی در سازمان ملل متحد را بر عهده داشت. [۱] یاکوف مالیک در روستایی در فرمانداری خارکف در یک خانوادهٔ دهقانی به دنیا آمد و در سال ۱۹۳۷ به دستگاه دیپلماسی پیوست. او زمانی که تنها ۳۶ سال داشت، در سال ۱۹۴۲، به عنوان سفیر کشورش در ژاپن منصوب شد و تا سال ۱۹۴۵ در این مقام باقی ماند. در سال ۱۹۵۳ نیز به سفارت اتحاد شوروی در بریتانیا گماشته شد و این سمت را تا سال ۱۹۶۰ بر عهده داشت. او در سازمان ملل متحد در دو دورهٔ متوالی نمایندگی کشورش را بر عهده گرفت: از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۲ و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶. در فوریهٔ ۱۹۵۰، جلسات شورای امنیت سازمان ملل را تحریم کرد و ایالات متحده از این فرصت بهره گرفت تا قطعنامهای را برای مداخلهٔ سازمان ملل در کره، بدون مواجهه با وتوی شوروی، به تصویب برساند. همچنین جاکوب مالیک دو بار پیاپی به سمت معاون وزیر خارجه منصوب شد: بار نخست از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۳ و بار دوم از ۱۹۶۰ تا زمان مرگش.[۱]
زندگی و پیشه
مالیک در روستای اُستروورخیفکا، در فرمانداری خارکف، امپراتوری روسیه، در یک خانوادهٔ دهقانی به دنیا آمد. او ابتدا اقتصاد خواند و در سال ۱۹۳۰ از مؤسسهٔ اقتصاد ملی خارکف فارغالتحصیل شد. در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ در اوکراین سمتهای اقتصادی داشت. بهعنوان اقتصاددان و همچنین کارگزار حزب کمونیست در خارکف کار کرد و از سال ۱۹۳۷ به خدمت وزارت خارجه در مسکو پیوست. [۲]
او از سال ۱۹۴۲ تا ۹ اوت ۱۹۴۵، زمانی که دولت شوروی به امپراتوری ژاپن اعلام جنگ کرد، سفیر شوروی در ژاپن بود؛ پس از نخستین مأموریتش در سازمان ملل، در دههٔ ۱۹۵۰ سفارت شوروی در بریتانیا را بر عهده داشت. از سال ۱۹۶۰، مالیک معاون وزیر خارجه شد و مسئولیت آفریقا و خاورمیانه را بر عهده داشت. برخلاف بسیاری از دیپلماتهای شوروی در سمتهای کلیدی، او در آن زمان عضو کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست نبود. در دههٔ ۱۹۵۰ عضو علیالبدل بود، اما در سال ۱۹۶۱ حذف شد.[۲]
در زمان تصویب قطعنامه ۸۲ شورای امنیت در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰، مالیک در اعتراض به حضور نمایندهٔ چین ملیگرا جلسات شورا را تحریم کرده بود. غیبت او سبب شد که قطعنامه به اتفاق آرا با ۹ رأی موافق تصویب شود. در ۲۳ ژوئن ۱۹۵۱، در صحن سازمان ملل، او پیشنهاد آتشبس در جنگ کره را مطرح کرد؛ میان چین سرخ و کره شمالی از یک سو، و کره جنوبی، ایالات متحده و دیگر نیروهای سازمان ملل از سوی دیگر.
مالیک همچنین بهخاطر ارائهٔ توجیهات اتحاد شوروی در شورای امنیت دربارهٔ اشغال چکسلواکی در اوت ۱۹۶۸ شناخته میشود. او دو قطعنامهٔ مربوط به این موضوع را وتو کرد: یکی درخواست آزادی سیاستمداران بازداشتشدهٔ چکسلواکی و خروج ارتشهای کمونیست از این کشور، و دیگری لزوم انتخاب فرستادهٔ ویژهٔ سازمان ملل برای چکسلواکی.
در سال ۱۹۵۵، زمانی که سفیر شوروی در بریتانیا بود، چراغهای معروف بلکپول را روشن کرد.[۳]
از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱، او ریاست ادارهٔ آفریقای وزارت خارجهٔ شوروی را بر عهده داشت. مالیک دو بار پیاپی به سمت معاون وزیر خارجه منصوب شد: بار نخست از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۳ و بار دوم از ۱۹۶۰ تا زمان مرگش.[۱]
یاکوف مالیک در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۰ پس از یک دورۀ بیماری در مسکو درگذشت. [۴]
زندگی شخصی
مالیک به عنوان فردی خوشپوش شناخته میشد. سالها از ناراحتی قلبی روماتیسمی رنج میبرد که گاه فعالیتهایش را محدود میکرد. پیش از آن، گفته میشد که به پیادهروی، تنیس، شنا و قایقرانی علاقهمند بوده است. [۲]
یادداشتها
- 1 2 به عنوان دبیر کل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی
- ↑ اکنون قلمروی اوکراین.
منابع
- 1 2 3 الکیالی، عبدالوهاب (۱۹۸۵). الموسوعة السیاسیة (به عربی). ج. پنجم (ویراست دوم). بیروت، لبنان: المؤسسة العربیة للدراسات و النشر. ص. ۶۹۶.
- 1 2 3 "Returning to the U.N.; Yakov Aleksandrovich Malik". نیویورک تایمز (به انگلیسی): 10. 19 ژانویه 1968.
- ↑ "Illuminations". VisitBlackpool.com. History tab.
- ↑ "YAKOV A. MALIK, 73; EX-SOVIET U.N. AIDE; Diplomat's Walkout in '50 Enabled U.S. to Organize Korea Force Under World Body's Flag Typical Soviet Diplomat Molotov Took Back Old Job A Conservative Dresser". نیویورک تایمز (به انگلیسی): 17. 13 فوریه 1980.
پیوندهای بیرونی
| مناصب دیپلماتیک | ||
|---|---|---|
| پیشین: آندری گرومیکو |
نماینده دائم اتحاد جماهیر شوروی در سازمان ملل متحد ۱۹۴۸–۱۹۵۲ |
پسین: والریان زورین |
| پیشین: نیکولای فدورنکو |
نماینده دائم اتحاد جماهیر شوروی در سازمان ملل متحد ۱۹۶۸–۱۹۷۶ |
پسین: اولگ ترویانوفسکی |