گویش افتری

گویش افتری
افتری
زبان بومی درایران
استان سمنان
منطقهشهرستان سرخه
گویش‌ها
افتری
الفبای فارسی
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹–

گویش افتری گویشی از خانواده زبان‌های کومشی[۱] می باشد که توسط مردم روستای اَفتَر (هَفدَر)، از توابع شهرستان سرخه، استان سمنان صحبت می شود که همچون زبان سنگسری تحت تاثیر زبان مازندرانی (تاتی) قرار دارد.[۲] گویش افتری برای تمامی گویشوران زبان های کومشی همچون سمنانی، سرخه ای و ... قابل فهم می باشد.[۳]

دستور زبان

ضمایر

در گویش افتری ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی.[۴]

ضمیر۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
فاعلی، افتریatoohemhujjun
مفعولی، افتریmonne(monde)tadejudehemdehujdejunde
ملکی، افتریmontajuhemhujjun

شناسه

در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش افتری پنج دسته شناسه داریم: گذشته(فعل متعدی)، گذشته(فعل لازم)، حال ساده، حال التزامی (فعل متعدی) و گذشته نقلی.[۵] (نمونه زیر بر اساس گویش افتر تنظیم شده‌است)

گذشته۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
شناسه حالiaeiminen
شناسه حال التزامی (فعل متعدی)omota/∅omonotonošon
شناسه گذشته (فعل متعدی)omotošomonotonošon
شناسه گذشته(فعل لازم)iata/∅iminen
شناسه گذشته نقلیeyeyaeehimehinehen

صرف فعل (لازم)

در جدول زیر فعل (لازم) خوابیدن (baxoton) بر اساس گویش افتری در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۶](نمونه زیر براساس گویش افتری می باشد)

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهbe-xot-ešt-ibe-xot-ešt-atbe-xotbe-xot-ešt-imbe-xot-ešt-inbe-xot-ešt-en
گذشته کاملbexot-boštibexot-boštatbexot-boabexot-boštimbexot-boštinbexot-bošten
گذشته استمراریmi-xot-ešt-imi-xot-ešt-atmi-xot-ešt-ami-xot-ešt-immi-xot-ešt-inmi-xot-ešt-en
گذشته در حال انجامdabošti mixoteštidaboštat mixotadaboa mixoteštedaboshtim mixoteštimdaboštin mixoteštindabošten mixotešten
گذشته نقلیbe-xot-e-ybe-xot-e-yabe-xot-ebe-xot-e-himbe-xot-e-hinbe-xot-e-hen
حال ساده/آیندهxos-enn-ixos-enn-axos-enn-exos-enn-imxos-enn-inxos-enn-en
حال در حال انجامdari xosennidara xosennadare xosennedarim xosennimdarin xosennindaren xosennen
حال التزامیbexosibaxosabaxosebaxosimbaxosinbaxosen
آیندهge-nn-e-m bexosige-nn-e-t baxosage-nn-e baxosege-nn-e-mon baxosimge-nn-e-ton baxosingennešon baxosen

صرف فعل (متعدی)

در جدول زیر فعل (متعدی) گفتن (bevâton) بر اساس گویش افتری در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.[۷](نمونه زیر براساس گویش افتری می باشد)

زمان/شخص۱ مفرد۲ مفرد۳ مفرد۱ جمع۲ جمع۳ جمع
گذشته سادهbe-vât-ombe-vât-otbe-vât-ošbe-vât-omonbe-vât-otonbe-vât-ošon
گذشته کاملbevât-boambevât-botatbevât-boabevât-boamonbevât-bevât-boatonbevât-boašon
گذشته استمراریmi-vât-ammi-vât-atmi-vât-ami-vât-omonmi-vât-otonmi-vât-ošon
گذشته در حال انجامdabošti mivâtamdaboštat mivâtatdaboa mivâtadaboshtim mivâtomondaboštin mivâtotondabošten mivâtošon
گذشته نقلیbe-vât-e-ybe-vât-e-yabe-vât-ebe-vât-e-himbe-vât-e-hinbe-vât-e-hen
حال ساده/آیندهvâ-nn-ivâ-nn-avâ-nn-exos-nn-imvâ-nn-invâ-nn-en
حال در حال انجامdari vânnidara vânnadare vânnedarim vânnimdarin vânnindaren vânnen
حال التزامیbâjibâjabâjebâjimbâjinbâjen
آیندهge-nn-e-m bâjige-nn-e-t bajage-nn-e bâjege-nn-e-mon bâjimge-nn-e-ton bâjingennešon bâjen

منابع

  1. ↑ BORJIAN, HABIB (2010). "Rev.: Etymological Dictionary of the Iranian Verb". Journal of the Royal Asiatic Society (به انگلیسی): 2.
  2. ↑ جعفری دهقی، محمود؛ خلیلی پور، نازنین؛ جعفری دهقی، شیما (۱۳۹۳). زبان‌ها و گویش‌های ایرانی ( گذشته و حال). تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی. ص. ۲۶۱. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۳۲۶-۶۳-۴.
  3. ↑ حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۲.
  4. ↑ حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۱۵.
  5. ↑ حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۲۳.
  6. ↑ حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۲۴.
  7. ↑ حبیب برجیان، گویش کومشی افتر، ۲۴.

پیوند به بیرون