کنث نولاند

کنث نولاند
زادهٔ۱۰ آوریل ۱۹۲۴
درگذشت۵ ژانویهٔ ۲۰۱۰ (۸۵ سال)
پورت کلاید، مین، ایالات متحده آمریکا
تحصیلاتکالج بلک مانتین
شناخته‌شده
برای
هنر انتزاعی
جنبشگستره رنگی
همسران
  • کورنلیا لانگر (ا. ۱۹۵۰–۱۹۵۷)
  • استفانی گوردون (ا. ۱۹۶۷–۱۹۷۰)
  • پگی ال. شیفر (ا. ۱۹۷۰)
  • پیج رنسی (ا. ۱۹۹۴)
فرزندان۴، از جمله کیدی

کنث نولاند (انگلیسی: Kenneth Noland؛ ۱۰ آوریل ۱۹۲۴ – ۵ ژانویه ۲۰۱۰) نقاش آمریکایی بود. او یکی از مشهورترین نقاشان سبک گستره رنگی آمریکا بود، هرچند در دهه ۱۹۵۰ به عنوان یک اکسپرسیونیست انتزاعی و در اوایل دهه ۱۹۶۰ به عنوان نقاشی مینیمالیست شناخته می‌شد. نولاند به پایه‌گذاری جنبش «مدرسه رنگ واشینگتن» کمک کرد. در سال ۱۹۷۷، از او با یک نمایشگاه مروری بزرگ بر آثارش در موزه سولومون آر. گوگنهایم در نیویورک تجلیل شد که پس از آن در سال ۱۹۷۸ به موزه و بوستان مجسمه هرش‌هورن در واشینگتن دی. سی و موزه هنر تولیدو در اوهایو انتقال یافت. در سال ۲۰۰۶، «نقاشی‌های راه راه» نولاند در تیتِ لندن به نمایش گذاشته شد.

اوایل زندگی و تحصیلات

کنت کلیفتون نولاند، فرزند هری کَس‌وِل نولاند (۱۸۹۶–۱۹۷۵)، آسیب‌شناس، و همسرش بـِسی (۱۸۹۷–۱۹۸۰)، در اشویل، کارولینای شمالی متولد شد. او چهار خواهر و برادر داشت: دیوید، بیل، نیل و هری جونیور.[۱][۲]

نولاند در سال ۱۹۴۲ پس از اتمام دبیرستان، در نیروی هوایی ایالات متحده نام‌نویسی کرد. او به عنوان کهنه‌سرباز جنگ جهانی دوم، از مزایای «قانون بازسازی سربازان» برای تحصیل در رشته هنر در کالج بلک مانتین در ایالت زادگاهش، کارولینای شمالی، استفاده کرد.[۳] در بلک مانتین، جایی که دو برادرش نیز در آنجا هنر می‌خواندند، نولاند نزد ایلیا بولوتوفسکی تحصیل کرد؛ استادی که او را با نئوپلاستیسیسم و آثار پیت موندریان آشنا کرد. نولاند همچنین در آنجا تئوری باوهاوس و رنگ را زیر نظر یوزف آلبرس آموخت[۴] و به پاول کله — به‌ویژه حساسیت کله نسبت به رنگ — علاقه‌مند شد.[۵]

حرفه

آغاز (۱۹۵۸) در موزه و بوستان مجسمه هرش‌هورن

در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ نولاند با اوسیپ زادکین در پاریس کار کرد و اولین نمایشگاه نقاشی‌هایش را در سال ۱۹۴۹ در آنجا برپا نمود. پس از بازگشت به ایالات متحده، او در واشینگتن دی.سی. در دانشگاه کاتولیک آمریکا (۱۹۵۱–۱۹۶۰) و مؤسسه هنرهای معاصر تدریس کرد.[۶]

در اوایل دهه ۱۹۵۰، نولاند در حالی که در «مرکز کارگاهی هنرهای واشینگتن» کلاس‌های شبانه تدریس می‌کرد، با موریس لوئیس در واشینگتن دی.سی. آشنا شد. او با لوئیس دوست شد و پس از آنکه توسط کلمنت گرینبرگ به هلن فرانکن‌تالر معرفی شد و نقاشی‌های جدید او را در استودیوی وی در شهر نیویورک در سال ۱۹۵۳ دید، او و لوئیس تکنیک «خیس‌خوردگی-لکه‌گذاری» او را که اجازه می‌داد رنگِ رقیق‌شده در بوم‌های آسترنشده نفوذ کند، به کار گرفتند.[۷]

دلقک (۱۹۵۹) در نگارخانه ملی هنر در سال ۲۰۲۲

بیشتر نقاشی‌های نولاند در یکی از چهار گروه زیر قرار می‌گیرند: دایره‌ها (یا هدف‌ها)، نشان‌های پیکانی (شورون‌ها)، راه‌راه‌ها و بوم‌های شکل‌دار. مشغله ذهنی او در مورد رابطه تصویر با لبه‌های نگهدارنده قاب، او را به سمت مجموعه‌ای از مطالعات بر روی حلقه‌های متحدالمرکز یا سیبل‌های تیراندازی سوق داد که معمولاً «هدف» نامیده می‌شوند و مانند اثری که در اینجا بازتولید شده — آغاز (۱۹۵۸) — از ترکیب‌های رنگی غیرمنتظره در آن‌ها استفاده شده بود. این موضوع همچنین باعث شد نولاند در سال ۱۹۵۸ از مسیر لوئیس فاصله بگیرد.

در سال ۱۹۶۴، نام او در نمایشگاه انتزاع پسانقاشانه به مدیریت کلمنت گرینبرگ گنجانده شد؛[۸] نمایشگاهی که در سراسر کشور چرخید و به تثبیت قطعی نقاشی گستره رنگی به عنوان یک جنبش جدید و مهم در هنر معاصر دهه ۱۹۶۰ کمک کرد. نولاند در استفاده از بوم‌های شکل‌دار پیشگام شد که در ابتدا با مجموعه‌ای از الماس‌های متقارن و نامتقارن یا نشان‌های پیکانی همراه بود. در این نقاشی‌ها، لبه‌های بوم از نظر ساختاری به اندازه مرکز اهمیت پیدا می‌کنند.

در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، بوم‌های شکل‌دار او بسیار نامنظم و نامتقارن بودند. این تلاش‌ها منجر به ساختارهای پیچیده فزاینده‌ای از رنگ‌های بسیار پیشرفته و کنترل‌شده و یکپارچگی سطح شد.

تکنیک

سبک نولاند به جای نقاشی روی بوم با قلم‌مو، آغشته کردن بوم به رنگ (لکه‌گذاری) بود. این ایده در پی آن بود که هنرمند را از طریق حذف ضربه قلم‌مو کنار بگذارد. این کار باعث می‌شد اثر دربارهٔ «هنر» باشد، نه «هنرمند». او با باقی گذاشتن بخش‌هایی از بوم به صورت خام و رنگ‌نشده، به عنوان تضادی در برابر رنگ‌های استفاده شده در سراسر نقاشی‌هایش، بر روابط فضایی در آثار خود تأکید می‌کرد. نولاند از انتزاع ساده‌سازی شده استفاده می‌کرد تا طرح و نقش از کاربرد رنگ نکاهد.[۹]

شاگردان نولاند شامل جنی لی نایت مجسمه‌ساز[۱۰] و آلیس ماوروگورداتو[۱۱] نقاش بودند.

منابع

  1. Parents' names and siblings from ancestry.com, found in 1930 North Carolina federal census as well as the North Carolina birth register listing of Noland's birth. Records accessed on 7 January 2010.
  2. Noland's younger brother Neil (born 1927) became a sculptor, and like his brother Kenneth, he studied art at Black Mountain College, as did Noland's brother Harry.
  3. Obituaries state Noland was drafted in 1942 and served until 1946. An official enlistment record, however, states Noland, then 20, joined the Army Air Corps Reserves as a private at Keesler Field in Biloxi, Mississippi, on 24 May 1944. The record was accessed on ancestry.com on 7 January 2010.
  4. "Painting: Bold Emblems". Time. 18 April 1969. Archived from the original on November 2, 2012.
  5. Grimes, William (January 23, 2010). "Kenneth Noland April 10, 1924 - Jan. 5, 2010 Abstract Painter Favored Brightly Colored Shapes". Pittsburgh Post-Gazette. Pittlsburgh, Pennsylvania. p. B.3.
  6. NYT obituary, January 6, 2010
  7. Terry Fenton, online essay about Kenneth Noland, and acrylic paint, بایگانی‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۲۱ توسط Wayback Machine accessed April 30th, 2007
  8. "Clement Greenberg بایگانی‌شده در ۲۰۱۸-۰۷-۱۲ توسط Wayback Machine". Post-Painterly Abstraction. Retrieved January 11, 2010.
  9. "Archived copy". Archived from the original on 2023-01-28. Retrieved 2012-05-01.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link)
  10. "Jennie Lea Knight". Smithsonian American Art Museum. Retrieved 9 June 2021.
  11. Korotin, Ilse (2016-05-19). "Blum Mavrogordato, Alice". biografiA: Lexikon österreichischer Frauen [biografiA: Lexicon of Austrian Women] (به آلمانی). Böhlau Verlag Wien. pp. 354–355. ISBN 978-3-205-79590-2.