کلیفورد گیرتز
کلیفورد گیرتز | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۲۳ اوت ۱۹۲۶ |
| درگذشت | ۳۰ اکتبر ۲۰۰۶ (۸۰ سال) |
| ملیت | ایالات متحده آمریکا |
| محل تحصیل | کالج انطاکیه، دانشگاه هاروارد |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | انسانشناسی |
| محل کار | دانشگاه شیکاگو مؤسسه مطالعات پیشرفته، پرینستون، نیوجرسی |
| استاد راهنما | تالکوت پارسونز |
| دانشجویان دکتری | جیمز سیگل، جیمز بون، لارنس روزن، عبدالله حمودی، شری اورتنر، پل رابیناو |
| تأثیر گرفته از | گیلبرت رایل، لودویگ ویتگنشتاین، ماکس وبر، پل ریکور، آلفرد شوتز |
| تأثیر گذار بر | استفان گرین بلت |
کلیفورد گیرتز جیمز (۱۹۲۶ اوت ۲۳–۲۰۰۶ اکتبر ۳۰)، انسانشناس آمریکایی است که عمده شهرت خود را برای حمایت سرسختانه از تأثیر تمرین بر انسانشناسی نمادین به دست آورد که برای سه دهه نظریهٔ وی مورد استفاده قرار گرفت.[۱]
سخنشناسیِ فرهنگ بُنیاد
منابع
- ↑ Wikipedia contributors, "Clifford Geertz," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Clifford_Geertz&oldid=576964750 (accessed December 24, 2013).