کردشولی
کُردشولی یکی از طایفههای مستقل و کردتبار[۱] استان فارس میباشد. کردشولی در ساختار ایلی در گذشته ایل مستقل بوده که به مرور یا در اثر حمله مهاجمان و همچنین رواج یکجانشینی از جمعیت آن بتدریج کاسته شده و به طایفه مستقل تبدیل شدهاست. امروزه بیشتر کردشولیها در دهستان خنجشت و چشمه رعنا سه قلات و کافتر ساکن میباشند. در زیستبوم این طایفه مکانهای بسیاری به نام کردشول نامگذاری شدهاست و در اصل هر جایی که تعدادی از این طایفه کوچندگی را رها کرده و ساکن گردیدهاند به نام کردشول نامگذاری شدهاست که مهمترین این روستاها کردشول پاسارگاد، کردشول قیر و کارزین و کردشول اقلید (چشمه رعنا) هستند.
تبار و زبان
دانشنامه ایرانیکا این طایفه را از مهمترین طایفههای کُرد در فارس دانسته است.[۱] اتنولوگ آنها را به عنوان یک طایفه غیر لر که به لری سخن میگویند، یاد کرده است.[۲] دانشنامه گلاتولوگ نیز گویش شولی را یکی از گویشهای لری جنوبی بر شمرده است.[۳]
دین
کردشولیها مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند.[۴]
جمعیت
در آخرین سرشماری عشایر کوچنده در سال ۱۳۸۷ جمعیت عشایر کوچنده آنان ۸۵۷ خانوار و ۴۱۵۷ نفر با ۶ تیرهٔ اربابدار، باباملکی، خلجی، کوشپا (کفش پا)، لری و مرادشفیع و ۱۵ بنکو بودهاست.[۵]
سرزمین و کوچ
قلمرو طایفه کردشولی ناحیه باریکی منطقه در بیت روستای چشمه رعنا و کافتر بنام کردشول است و همین طور دریاچهای خشک شده بنام دریاچه کردشل نیز وجود دارد در مغرب قلمرو ایل باصری و مشرق قلمرو طایفه شش بلوکی از ایل قشقایی را شامل میشود. ییلاق این ایل منطقه خنگشت و دشت نمدان و قشلاقشان نیز در نواحی مبارکآباد قیر میباشد و جهرم و سعادتشهر میباشد.[۴] فامیلیهای مشهور بیشتر زارعی کردشولی /تعدای کریمی و رضایی و زراعت پیشه رحیمی و....
پانویس
- 1 2 «مقاله هفتم فارس در ایرانیکا».
- ↑ «Luri, Southern». Ethnologue.
- ↑ «Glottolog 5.2 - Shuli». glottolog.org. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۱-۰۵.
- 1 2 یوسفی، احسان (۱۳۹۳). عشایر پارس. قشقایی.
- ↑ «نتایج سرشماری عشایر کوچنده». درگاه ملی آمار.
منابع
- «نتایج سرشماری عشایر کوچنده». درگاه ملی آمار. بایگانیشده از اصلی در ۴ مه ۲۰۱۳.
- یوسفی، احسان. عشایر پارس: ایل باصری و طایفه کردشولی.