کا-۵ (موشک)

کا-۵ AA-1 آلکالی
موشک کا-۵ ام، نصب شده در زیر بال یک فروند میگ-۱۹
نوع	موشک هوا به هوا کوتاه برد
خاستگاه	اتحاد جماهیر شوروی
تاریخچه خدمت
خدمت	۱۹۵۷ الی ۱۹۷۷
استفاده‌شده توسط	نیروی هوایی شوروی
تاریخچه تولید
سازنده	Kaliningrad Series Production Plant
گونه‌ها	کا-۵۵
ویژگی‌ها
وزن	۸۲٫۷ کیلوگرم (۱۸۲ پوند)
طول	۲٫۴۹ متر (۸ فوت ۲ اینچ)
قطر	۲۰۰-میلیمتر (۷٫۹-اینچ)
سر جنگی	High explosive
وزن سر جنگی	۱۳ کیلوگرم (۲۹ پوند)
موتور	راکت
برد عملیاتی	۲ تا ۶ کیلومتر (۱٫۲ تا ۳٫۷ مایل)
بیشینهٔ سرعت	۲٬۸۸۰ کیلومتر بر ساعت (۱٬۷۹۰ مایل بر ساعت) ( ماخ ۲٫۳۳)
سامانهٔ هدایت	پرتو سواری LOSBR
سکوی پرتاب	میگ-۱۷, میگ-۱۹, میگ-۲۱, سوخو-۹

کالینینگراد کا-۵ (نام اختصاص داده شده ناتو AA-1 Alkali)، که به عنوان آر. اس-۱ یو (مخفف: موشک هدایت شونده شماره یک) (روسی: реактивный снаряд первый управляемый РС-1У)^[۱] یا ShM نیز شناخته می‌شود، یک موشک هوا به هوای اولیه ساخت اتحاد جماهیر شوروی بود.

توسعه کا-۵ در سال ۱۹۵۱ آغاز شده و اولین شلیک آزمایشی این موشک در سال ۱۹۵۳ به انجام رسید. نمونه موشک توسط جنگنده یاکوولف یاک-۲۵ آزمایش شد، ولی به صورت عملیاتی مورد استفاده قرار نگرفت. این جنگ‌افزار با نام گروشین/توماشویچ آراس-۲ یو (روسی: Грушин/Томашевич РС-2У) در سال ۱۹۵۷ وارد خدمت شد، (همچنین با نام‌های آر-۵ اس یا کا-۵ اس نیز شناخته می‌شود). گونه اولیه این موشک با رادار ارپی-۲ یو (ایزومرود ۲) (روسی: РП-2У «Изумруд-2»»)که بروی جنگنده‌های میگ-۱۷ آرپی یو و میگ-۱۹ پی ام نصب شده بود، تطابق داشت. گونه ارتقا یافته کا-۵-ام یا آراس-۲ یو اس (نام اختصاصی در نیروی دفاع هوایی شوروی) که در سال ۱۹۵۹ وارد خدمت شد با رادار آرپی-۹/آرپی-۹ یو (سافیر) تطابق داشت که بروی سوخو-۹ نصب شده بود. جمهوری خلق چین یک نسخه از این موشک را با نام پی ال-۱ را برای استفاده توسط جنگنده‌های جی-۶ بی خود تولید نمود.

مشکلات مربوط به هدایت پرتو سواری LOSBR، به ویژه در هواپیماهای جنگنده تک سرنشین، قابل توجه بود و کا-۵ را در درجه اول به یک موشک ضد بمب افکن کوتاه برد تبدیل نمود. در حدود سال ۱۹۶۷ کا-۵ با کا-۵۵ (آر-۵۵) جایگزین شد، که جستجوگر پرتو سواری آن با جستجوگر راداری نیمه فعال SARH یا جستجوگرهای فروسرخ معادل با موشک کا-۲۳ (ای ای-۲ آتول) جایگزین شد. این موشک ۷٫۸ کیلوگرم (۱۷ پوند) از کا-۵ سنگین تر بود، اما دارای سرجنگی کوچکتری به وزن ۹٫۱ کیلوگرمی (۲۰ پوند) بود. کا-۵۵ تا حدود سال ۱۹۷۷ در خدمت باقی ماند و احتمالاً با آخرین رهگیر سوخو-۹ بازنشسته شد.

• طول: ۲٬۵۰۰ میلیمتر (۸ فوت ۲ اینچ)
• طول بال‌ها: ۶۵۴ میلیمتر (۲ فوت ۱٫۷ اینچ)
• قطر: ۲۰۰ میلیمتر (۷ ^۷⁄_۸ اینچ)
• وزن پرتاب: ۸۲٫۷ کیلوگرم (۱۸۲ پوند)
• سرعت: 800 m/s (۲٬۸۸۰ کیلومتر بر ساعت (۱٬۷۹۰ مایل بر ساعت))
• برد: ۲–۶ کیلومتر (۱ ^۱⁄_۴–۳ ^۳⁄_۴ مایل)
• هدایت: پرتو سواری LOSBR
• سرجنگی: ۱۳٫۰ کیلوگرم (۲۸٫۷ پوند)

مستندات

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «K-5 (missile)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۹ می ۲۰۲۴.
• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «К-5 (ракета))». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۹ می ۲۰۲۴.

کتابشناسی

• Cooper, Tom; Weinert, Peter; Hinz, Fabian; Lepko, Mark (2011). African MiGs, Volume 2: Madagascar to Zimbabwe. Houston: Harpia Publishing. ISBN 978-0-9825539-8-5.
• Gordon, Yefim (2004). Soviet/Russian Aircraft Weapons Since World War Two. Hinckley, England: Midland Publishing. ISBN 1-85780-188-1.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کا-۵ (موشک) موجود است.

• RS-2U - Air-to-Air missile at aviation.ru
• K-5 at airwar.ru
• (به روسی)K-5 بایگانی‌شده در ۲۰۲۰-۰۸-۲۴ توسط Wayback Machine at missiles.ru
• - Electromecanica website: Air-to-Air missile