کانال مسکو

تصویر کانال مسکو-ولگا روی تمبری مربوط به سال ۱۹۴۷

کانال مسکو (روسی: Кана́л и́мени Москвы́ کانال مسکو-ولگا (که تا سال ۱۹۴۷ کانال مسکو-ولگا نامیده می‌شد) کانالی در روسیه است که رود موسکوا به ولگا متصل می‌کند. این کانال در خود مسکو و در استان مسکو واقع شده است. این کانال به رودخانه مسکو در توشینو (منطقه‌ای در شمال غربی مسکو) متصل می‌شود و از آنجا تقریباً به سمت شمال امتداد می‌یابد تا در شهر دوبنا، درست در بالادست سد مخزن ایوانکوو، به رودخانه ولگا بپیوندد. طول کانال ۱۲۸٫۱ کیلومتر (۷۹٫۶ مایل).

این بنا بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۷ توسط ۲۰۰۰۰۰ زندانی گولاگ، تحت نظارت پلیس مخفی شوروی و ماتوی برمن ساخته شد.[۱][۲]

ساخت و ساز

در اوایل دهه ۱۹۳۰، مسکو به دلیل رشد جمعیت، کمبود آب آشامیدنی و صنعتی را تجربه کرد و ظرفیت خط لوله آب روبلوسکویه پاسخگوی نیازهای آبی پایتخت نبود. در ۱۵ ژوئن ۱۹۳۱، کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی گزارش ال.ام. کاگانوویچ در مورد وضعیت آب در پایتخت و سایر شهرها را تأیید کرد و توصیه استفاده از منابع رودخانه ولگا، واقع در ۱۲۰ کیلومتر (۷۵ مایل) در شمال پایتخت، برای آبرسانی به مسکو و همچنین برای اهداف حمل و نقل.[۳]

در ۱ ژوئن ۱۹۳۲، با قطعنامه شماره ۸۵۹ شورای کمیسرهای خلق اتحاد جماهیر شوروی، مسیر کانال از طریق دیمیتروف با دستور «آغاز فوری ساخت کانال آبی ولگا-مسکو» تصویب شد؛ کار فقط برای دو سال تا نوامبر ۱۹۳۴ اختصاص داده شد. رئیس سابق او جی پی یو بلومورستروی، لی کوگان، در ۹ ژوئن ۱۹۳۲ به عنوان رئیس ساخت و ساز منصوب شد.[۴]

در ۱۴ سپتامبر ۱۹۳۲، به دستور شماره او جی پی یو ۸۸۹، اردوگاه کار اصلاحی دمیتروسکی به ریاست تأمین‌کننده اصلی سابق گولاگ سازماندهی شد. منابع کانال دریای سفید-بالتیک به اداره جدید «دمیتلاگ» منتقل شد.[۵]

تعداد زندانیان در محل ساخت کانال در یک زمان به ۱۹۶۰۰۰ نفر رسید. ایگور کوویرکوف از موزه تاریخی و هنری دولگوپرودنی تخمین زد که بیش از ۶۰۰۰۰۰ زندانی از محل ساخت کانال عبور کرده‌اند. از این تعداد، ۲۲۸۴۲ مورد مرگ مرتبط با کار در کانال در بیمارستان‌ها ثبت شده است، که شامل افرادی که در محل کار کشته شده‌اند یا مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند، نمی‌شود.[۶]

در ۱۷ آوریل ۱۹۳۷، دروازه‌ها باز شدند و آب‌های ولگا شروع به پر کردن کانال کردند. ساخت و ساز در ۱ ژوئیه به پایان رسید و کانال در مراسمی در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۷ افتتاح شد. در ۱۴ آوریل ۱۹۳۸، به درخواست کمیساریای خلق در امور داخلی، محکومیت زندانیان سابق که دوران محکومیت خود را به پایان رسانده بودند و داوطلبانه برای ساخت کانال مسکو-ولگا و سایر مکان‌ها در آنجا مانده بودند، لغو شد.[۷]

با این کانال، مسکو به سیستم یکپارچه آب‌های عمیق روسیه متصل می‌شود، سیستمی بزرگ از کانال‌ها و رودخانه‌ها در روسیه اروپایی که دسترسی به پنج دریا را فراهم می‌کند: دریای سفید، دریای بالتیک، دریای خزر، دریای آزوف و دریای سیاه. به همین دلیل، گاهی اوقات «بندر پنج دریا» نامیده می‌شود (روسی: порт пяти морей).[۸] این کانال علاوه بر حمل و نقل، حدود نیمی از مصرف آب مسکو را نیز تأمین می‌کند و سواحل مخازن متعدد آن به عنوان مناطق تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرد.[۹]

یکی از بلندترین مجسمه‌های ولادیمیر لنین در جهان، ۲۵-متر (۸۲-فوت) مجسمه که در سال ۱۹۳۷ ساخته شده، در دوبنا، در محل تلاقی رودخانه ولگا و کانال مسکو واقع شده است. مجسمه جوزف استالین که در کنار این مجسمه قرار دارد، با اندازه‌ای مشابه، در سال ۱۹۶۱ در دوره استالین‌زدایی تخریب شد.[۱۰]

جنگ جهانی دوم

در طول جنگ جهانی دوم و نبرد مسکو، این کانال نقش مهمی در دفاع از مسکو ایفا کرد. نقشه‌های ورماخت این بود که شهر را از شمال و جنوب محاصره کند. برای جلوگیری از این امر، آب از کانال و مخازن به دشت‌های اطراف پمپ می‌شد.[۱۱]

ابعاد

نقشه کانال روی تمبر پستی مربوط به سال ۱۹۴۷

حداقل عمق کانال ۵٫۵ متر (۱۸ فوت) است. و ابعاد قفل آن ۲۹۰ در ۳۰ متر (۹۵۱ در ۹۸ فوت) است. .[۱۲]

نگارخانه

منابع

  1. ↑ "Russia Finishing Canals Built by Forced Labor". Chicago Tribune. Archived from the original on 6 September 2017. Retrieved 5 September 2017.
  2. ↑ Martens, John (3 September 2006). "The J.V. Stalin Moscow–Volga Canal". Retrieved 16 June 2018.
  3. ↑ Kokurin, Aleksandr Ivanovich. Dmitlag OGPU-NKVD USSR. Moscow–Volga. Local history project to study the history of the construction of the Moscow–Volga Canal, State Archives of the Russian Federation (December 13, 2019). Accessed December 26, 2020. Archived November 26, 2020
  4. ↑ "Udovenko Ilya Vitalievich. Everyday life of canal army men (Dmitrovsky ITL on the construction of the Moscow–Volga canal 1932–1937) // Bulletin of the Samara Scientific Center of the Russian Academy of Sciences: journal. – 2018. – Vol. 20 , No. 3 (2) . – P. 338–342
  5. ↑ Ekaterina Fomina . “And now people lie there in neat rows” // Novaya Gazeta . – M. , 2017. – November 15 ( No. 127 ). – P. 21. Archived June 29, 2020.
  6. ↑ "Russia Finishing Canals Built by Forced Labor". Chicago Tribune. Archived from the original on 6 September 2017. Retrieved 5 September 2017.
  7. ↑ "Сергей Собянин: Реставрацию Северного речного вокзала и благоустройство парка завершат ко Дню города" [Sergei Sobyanin: The restoration of the Northern River Station and the improvement of the park will be completed by City Day]. Сайт Москвы (in Russian). 2020-06-02. Retrieved 2020-06-03.
  8. ↑ "Сергей Собянин: Реставрацию Северного речного вокзала и благоустройство парка завершат ко Дню города". Сайт Москвы (به روسی). 2020-06-02. Retrieved 2020-06-03.
  9. ↑ Benua, Sofʹi︠a︡; Бенуа, Софья (2015). Dostizhenii︠a︡ v SSSR : khroniki velikoĭ t︠s︡ivilizat︠s︡ii [Achievements in the USSR: chronicles of a great civilization]. Moskva: Algoritm. ISBN 978-5-4438-1006-5. OCLC 904390897.
  10. ↑ Salys, Rimgaila (2009). The Musical Comedy Films of Grigorii Aleksandrov: Laughing Matters. Intellect Books. p. 271.
  11. ↑ "Подробности затопления пойм рек Сестра и Яхрома в конце ноября 1941 года". ikuv.livejournal.com.
  12. ↑ "Moscow Canal". Encyclopedia Britannica (به انگلیسی). Retrieved 21 June 2018.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کانال مسکو موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.