کانار آنشنه
 | |
 | |
| نوع | هفتهنامه |
|---|---|
| صاحب(ان) امتیاز | میشل گایار |
| ویراستار | شرکت سهامی انتشارات مارشال |
| دفتر مرکزی | پاریس، فرانسه |
| شمارگان | ۳۴۰٬۰۰۰ در هفته (۲۰۱۸) |
| شاپا | ۰۰۰۸-۵۴۰۵ |
| وبگاه | |
کانار آنشنه (فرانسوی: Le Canard enchaîné؛ تلفظ در فرانسوی: [lə kanaʁ ɑ̃ʃɛne]) یک هفتهنامهٔ طنز و انتقادی در فرانسه است که دفتر مرکزی آن در پاریس قرار دارد.[۱]
این نشریه در سال ۱۹۱۵ و در دوران جنگ جهانی اول تأسیس شد و به روزنامهنگاری تحقیقی و افشای اطلاعات از منابع داخلی دولت فرانسه، دنیای سیاسی فرانسه و دنیای کسبوکار فرانسه میپردازد، همراه با طنزها و کاریکاتورهای متعدد. لو کانار آنشنه هیچگونه تبلیغاتی را نمیپذیرد و مالکیت آن خصوصی است، که عمدتاً در اختیار کارکنان خود روزنامه قرار دارد.
معرفی
تاریخچهٔ اولیه
نام این روزنامه به روزنامهٔ «لومَن لیبر» (انسان آزاد)، متعلق به ژرژ کلمانسو، رهبر حزب رادیکال فرانسه اشاره دارد، که بهدلیل سانسور دولتی مجبور به تعطیلی شد و هنگام بازگشایی، نام خود را به «لومَن آنشنه» (انسانِ در بند) تغییر داد؛ اصطلاح «لو کانار آنشنه» به معنای «اردک در بند» است اما واژهٔ canard در زبان محاورهٔ فرانسوی به معنای «روزنامه» نیز بهکار میرود. این نام همچنین به نشریات فرانسوی منتشرشده توسط سربازان در طول جنگ جهانی اول اشاره دارد.
این هفتهنامه در سال ۱۹۱۵ میلادی[۲] توسط موریس مارشال و همسرش ژان مارشال، همراه با اچ.پی. گاسیر تأسیس شد.[۳] پس از جنگ جهانی اول، برای جشن پایان سانسور نظامی مطبوعات، بهطور موقت نام خود را به «لو کانار دِشاِنه» (اردک رهاشده یا آزاد) تغییر داد و در سال ۱۹۲۰ دوباره به نام کانار آنشنه بازگشت.
این عنوان همچنین دارای معنای دوگانه است: «canard» میتواند به شایعه یا زمزمهٔ جنجالی اشاره کند و «enchaîné» به معنای «متصل یا دارای پیوند» است، بنابراین ترکیب آن میتواند به معنای «شایعهٔ داخلی» نیز باشد. این روزنامه به انتشار و افزایش محبوبیت خود ادامه داد تا اینکه در سال ۱۹۴۰ بهدلیل اشغال آلمان در فرانسه مجبور به تعلیق انتشار شد. پس از آزادسازی فرانسه، انتشار آن از سر گرفته شد و در دههٔ ۱۹۶۰ به قالب هشت صفحهای تغییر یافت.
بسیاری از همکاران اولیهٔ کانار عضو احزاب کمونیست و سوسیالیست بودند، اما این روزنامه در دههٔ ۱۹۲۰ از وابستگی سیاسی خود به این گروهها فاصله گرفت. مالکان کنونی روزنامه به هیچ گروه سیاسی یا اقتصادی وابسته نیستند. امروزه این روزنامه از هرگونه جانبداری سیاسی اجتناب میکند و شهرت یافته است به انتشار مطالب افشاگرانه و انتقاد از هر حزب سیاسی بدون تمایل خاص. همچنین رویکردی ضد کلیسایی دارد و نجبای فرانسه را مورد تمسخر قرار میدهد. کانار هیچگونه تبلیغاتی را نمیپذیرد.
در دههٔ ۱۹۲۰، این روزنامه تبلیغات رایگان برای مجلهٔ طنز دیگر به نام کراپویو، که توسط ژان گالتیه-بویسیه، دوست موریس مارشال، ایجاد شده بود، ارائه میداد. به همین ترتیب، کراپویو نیز تبلیغات رایگان کانار را منتشر میکرد. روابط بین دو مجله در طول جنگ داخلی اسپانیا تیره شد، زیرا مارشال از دولت جمهوریخواه اسپانیا در مادرید حمایت میکرد، در حالی که گالتیه-بویسیه کاملاً صلحطلب باقی ماند.
نشریهٔ کانار آنشنه و قالب آن الهامبخش مجلهٔ هفتگی طنز «ال بِ نِگره» شد، که بین ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۶ در بارسلون منتشر میشد.[۴]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Elisabeth Cheauré; Regine Nohejl, eds. (October 2014). Humour and Laughter in History: Transcultural Perspectives. transcript. p. 80. ISBN 978-3-8394-2858-0. Retrieved 29 May 2015.
- ↑ "European News Resources". NYU Libraries. Archived from the original on 28 January 2015. Retrieved 24 January 2015.
- ↑ Laurent Martin Le Canard enchaîné Flammarion, 2001 شابک ۲−۰۸−۰۶۸۰۴۱−۲
- ↑ El be negre (1931–1936) – La Ciberniz بایگانیشده در ۱۱ فوریه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine
پیوند به بیرون
