کاظم اوزالپ

کاظم اوزالپ
رئیس مجلس ترکیه
دوره مسئولیت
۲۶ نوامبر ۱۹۲۴ – ۱ مارس ۱۹۳۵
رئیس‌جمهورمصطفی کمال آتاترک
نخست‌وزیرعصمت اینونو
پس ازعلی فتحی اوکیار
پیش ازمصطفی عبدالخالق رنده
وزارت دفاع ملی ترکیه
دوره مسئولیت
۱ مارس ۱۹۳۵ – ۱۸ ژانویه ۱۹۳۹
رئیس‌جمهورمصطفی کمال آتاترک
عصمت اینونو
نخست‌وزیرعصمت اینونو
جلال بایار
پس ازذکی آپایدین
پیش ازاحمد ناجی تیناز
دوره مسئولیت
۱۰ ژانویه ۱۹۲۲ – ۲۱ نوامبر ۱۹۲۴
رئیس‌جمهورمصطفی کمال آتاترک
نخست‌وزیررئوف اربای
عصمت اینونو
پس ازرِفت بِله
پیش ازعلی فتحی اوکیار
اطلاعات شخصی
زاده
کاظم فکری

۱۷ فوریه ۱۸۸۲&#۱۶۰;(۱۸۸۲-۰۲-۱۷)
ولس
درگذشته۶ ژوئن ۱۹۶۸&#۱۶۰;(۱۹۶۸-۰۶-۰۷) (۸۶ ساله)
آنکارا
ملیتامپراتوری عثمانی
حزب سیاسیحزب جمهوری‌خواه خلق
خدمات نظامی
وفاداری
درجهژنرال
جنگ‌ها/عملیات‌

کاظم اوزالپ (انگلیسی: Kâzım Özalp; ۱۷ فوریه ۱۸۸۲ – ۶ ژوئن ۱۹۶۸) افسر نظامی، سیاستمدار و یکی از چهره‌های برجسته جنگ استقلال ترکیه بود.

زندگی‌نامه

کاظم اوزالپ با نام اولیه کاظم فکری در سال ۱۹۰۲ از دانشکده نظامی عثمانی فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۰۵ دانشکده جنگ را به پایان رساند. کاظم اوزالپ در حادثه ۳۱ مارس ۱۹۰۹ شرکت داشت. او در طول جنگ‌های بالکان فرمانده نظامی نیروهای عثمانی بود. در سال ۱۹۱۷، در طول جنگ جهانی اول به درجه سرهنگی ارتقا یافت. او یکی از فرماندهان نظامی بود که گروه‌های مقاومت را علیه اشغال ازمیر توسط نیروهای یونانی سازماندهی کرد. در طول جنگ استقلال ترکیه، او در چندین جبهه جنگید. در سال ۱۹۲۱، کاظم اوزالپ به دلیل موفقیتش در نبرد سقاریه به درجه ژنرالی ارتقا یافت. پس از سرکوب شورش کردهای شیخ سعید، او در گزارش اصلاحات شرق مشارکت داشت که توصیه می‌کرد بازرسان کل در استان‌های شرقی ترکیه تأسیس شوند و شورشیان کرد در منطقه سرکوب شوند.

کاظم اوزالپ که پیش از این به عنوان نماینده استان بالکسیر در دوره اول پارلمان جمهوری تازه تأسیس عضویت داشت، از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۵ و بعداً از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۹ به عنوان وزیر دفاع در چندین کابینه خدمت کرد. او از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۵ به عنوان رئیس مجلس ملی کبیر ترکیه انتخاب شد. در سال ۱۹۵۰، او به عنوان نماینده استان وان به پارلمان راه یافت. او در سال ۱۹۵۴ از فعالیت‌های سیاسی بازنشسته شد. شایعه شده بود که او احتمالاً به دلیل مخالفتش با تصمیم تعطیلی مراکز بکتاشی (تکه) بکتاشی بوده است.

کاظم اوزالپ خاطرات خود را در کتاب «ملی ماکادله» ("مبارزه ملی") نوشت. او در ۶ ژوئن ۱۹۶۸ در آنکارا درگذشت. بقایای او به گورستان دولتی ترکیه منتقل شد.

منابع

    پیوند به بیرون