ژولیوس نایرره
ژولیوس نِیرره | |
|---|---|
![]() نایرره در سال ۱۹۷۵ | |
| نخستین رئیسجمهور تانزانیا | |
| دوره مسئولیت ۲۶ آوریل ۱۹۶۴ – ۵ نوامبر ۱۹۸۵ | |
| معاون رئیسجمهور | عبید کرومی عبود جومبه علی حسن موینی |
| پیش از | علی حسن موینی |
| نخستین رئیسجمهور تانگانیکا | |
| دوره مسئولیت ۹ دسامبر ۱۹۶۲ – ۲۵ آوریل ۱۹۶۴ | |
| نخستوزیر | رشیدی کاواوا |
| نخستین نخستوزیر تانگانیکا | |
| دوره مسئولیت ۹ دسامبر ۱۹۶۱ – ۲۲ ژانویه ۱۹۶۲ | |
| پادشاه | ملکه الیزابت دوم |
| پیش از | رشیدی کاواوا |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ژولیوس کامباراگه نِیرره ۱۳ آوریل ۱۹۲۲ Butiama، استان ماراتانگانیکا |
| درگذشته | ۱۴ اکتبر ۱۹۹۹ (۷۷ سال) لندن، بریتانیاسرطان خون |
| ملیت | |
| حزب سیاسی | CCM |
| همسر(ان) | Maria Nyerere |
| فرزندان | هفت فرزند |
| محل تحصیل | Makerere Universityدانشگاه ادینبرو |
| پیشه | ، سیاستمدار |
| وبگاه | |
ژولیوس کامباراگه نِیرِره (به انگلیسی: Julius Kambarage Nyerere) (زاده ۱۳ آوریل ۱۹۲۲ – درگذشته ۱۴ اکتبر ۱۹۹۹) نخستین رئیسجمهور تانزانیا[۱] و رئیس اسبق کمیسیون جنوب-جنوب بود.[۲]
وی در سال ۱۹۸۷ رهبری گروه ۲۷ نفرهای از متفکران جهان سوم را بدست گرفت تا گزارشی از مسایل بغرنج توسعه که کشورهای جنوب با آن موجه هستند، ارائه دهد.[۳] این گروه میخواست تا جمعبندی از حاصل تلاش کشورهای جهان سوم و موج استقلال طلبان پس از جنگ جهانی در این کشورها و توصیههایی برای آینده یعنی دهه ۹۰ بدست دهد.[۲]
نگارخانه
نایرره و رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا جان اف کندی در سال ۱۹۶۳ است. نایره بعداً اظهار داشت که او «احترام زیادی» برای کندی، قائل است و او را به عنوان یک «مرد خوب» قبول دارد.
نایرره همراه با بازدیدکنندگان از سازمان ملل متحد.
نایرره درحال سفر برای بازدید از هلند
جیمی کارتر، نایرره و روزالین کارتر
پانویس
- ↑ «دائرةالمعارف بزرگ اسلامی». بایگانیشده از اصلی در ۱۷ مارس ۲۰۱۲. دریافتشده در ۱۵ آوریل ۲۰۱۲.
- 1 2 مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی
- ↑ کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی
.jpg)