چزاره باتیستی

چزاره باتیستی
چزاره باتیستی در میلان، در ۱۹۱۵
نام هنگام تولدGiuseppe Cesare Battisti
زادهٔ۴ فوریه ۱۸۷۵
ترنتو, تیرول, امپراتوری اتریش-مجارستان
درگذشت۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۱۶ (۴۱ سال)
ترنتو, تیرول, اتریش-مجارستان
همسرارنستا بیتانتی
فرزندان۳

چزاره باتیستی (به ایتالیایی: Cesare Battisti) (۴ فوریه ۱۸۷۵ ترنتو - ۱۲ ژوئیه ۱۹۱۶، ترنتو) یک میهن‌پرست ایتالیایی، جغرافی‌دان،[۱] سیاستمدار سوسیالیست و روزنامه‌نگار با تابعیت اتریشی بود که در آغاز جنگ جهانی اول به یک طرفدار برجسته الحاق به خاک اتریش تبدیل شد.

زندگینامه

نیم‌تنه چزاره باتیستی اثر آدولفو وایلدت در بنای یادبود پیروزی بولزانو

او فرزند یک تاجر در ترنتو، شهری با جمعیت عمدتاً ایتالیایی زبان، به دنیا آمد که در آن زمان بخشی از سرزمین سلطنتی سیسلیتانی تیرول در اتریش-مجارستان بود. باتیستی در دانشگاه فلورانس تحصیل کرد و در آنجا به یکی از پیروان جنبش الحاق ایتالیا تبدیل شد که هدف آن اتحاد سرزمین مادری خود ترنتینو با پادشاهی ایتالیا بود، اگرچه برخلاف فعالانی مانند اتوره تولومی و گابریل دانونزیو، او ادعای مالکیت مناطق عمدتاً آلمانی زبان تیرول جنوبی تا گذرگاه برنر را نداشت.

در سال ۱۸۹۹، او در یک مراسم رسمی با ارنستا بیتانتی ازدواج کرد. این زوج صاحب سه پسر شدند.[۲]

او که روزنامه‌نگار حرفه‌ای و عضو حزب کارگران سوسیال دموکرات اتریش بود، در سال ۱۹۱۱ به عنوان نماینده در مجلس تیرول در اینسبروک و همچنین در شورای امپراتوری اتریش (رایشرات) در وین انتخاب شد، جایی که بیهوده تلاش کرد تا وضعیت خودمختاری را برای منطقه ترنتینو به دست آورد. باتیستی که از نگرش اتریش-مجارستان به اقلیت‌ها در امپراتوری خود ناراضی بود، موافقت کرد که یک راهنمای نظامی برای ایتالیایی‌های استان‌های اتریشی هم‌مرز با ایتالیا بسازد.[۳]

هنگامی که اتریش-مجارستان در اوت ۱۹۱۴ بسیج شد، باتیستی به همراه خانواده‌اش به پادشاهی ایتالیا گریخت و در آنجا جلسات عمومی برگزار کرد و خواستار پیوستن ایتالیا به نیروهای متفقین علیه اتریش شد..[۴] با ورود ایتالیا به جنگ جهانی اول پس از پیمان لندن در سال ۱۹۱۵، باتیستی اگرچه هنوز شهروند اتریش بود، اما در سپاه آلپینی در جبهه ایتالیا علیه ارتش اتریش-مجارستان جنگید.

پس از نبرد آسیاگو، او و ستوان دومش فابیو فیلزی در ۱۰ ژوئیه ۱۹۱۶ توسط نیروهای اتریشی دستگیر شدند و در زادگاهش ترنتو در قلعه بوئونکونسیگلیو به اتهام خیانت به کشور، در دادگاه نظامی محاکمه شدند. اگرچه باتیستی رسماً از مصونیت پارلمانی برخوردار بود، اما به اعدام با خفه کردن محکوم شد. او درخواست اعدام نظامی با جوخه آتش را کرد تا به یونیفرم ارتش ایتالیا بی‌احترامی نکند، اما قاضی درخواست او را رد کرد و در عوض لباس‌های غیرنظامی مندرسی برایش تهیه کرد. او که این لباس‌ها را پوشیده بود، همان روز اعدام شد (به دار آویخته و خفه شد). وحشیگری این اعدام با این واقعیت که جلاد جوزف لانگ در این کار اشتباه کرد،و باتیستی در واقع دو بار به دار آویخته شد افزایش یافت.

آخرین کلمات او به گواه شاهدان عینی، «زنده باد ترنتو ایتالیایی! زنده باد ایتالیا!» بود. پمپئو زومین گزارش می‌دهد تقریباً مشاجره‌ای بین باتیستی، که در حال ستایش ایتالیا بود، و حضار که به زبان آلمانی در حال ستایش اتریش بودند، وجود داشته است.[۵]

به بیوه ارنستا بیتانتی مبلغ 10،000 لیر از RAS، یک شرکت بیمه در تریسته، که در آن زمان اتریشی-مجارستانی بود، پرداخت شد.[۶] نام چزاره باتیستی در آهنگ فولکلور ایتالیایی La canzone del Piave، که در کنار نازاریو سائورو و گولیلمو اوبردان ذکر شده است، ذکر شده است. پس از اعدام، کارلو امانوئله بر فراز ترنتو در پراتو پرواز کرد تا در محل اعدام گل بریزد.[۷]

جوخه اعدام خندان با جسد او برای گرفتن عکس ژست گرفتند، که انتشار آن بعدها به اعتبار اتریش لطمه شدیدی زد. نویسنده کارل کراوس تصویری از او را به عنوان تصویر اول نمایشنامه خود با عنوان «آخرین روزهای بشر» (Die letzten Tage der Menschheit) در سال ۱۹۲۲ به کار برد. باتیستی در ایتالیا یک قهرمان ملی محسوب می‌شود و چندین یادبود در رم و همچنین در زادگاهش ترنتو و در بنای یادبود پیروزی بولتزانو به او اختصاص داده شد. هم ترنتو و هم بولزانو تا سال ۱۹۱۸ تحت کنترل اتریش بودند.

عکس پس از اعدام
باتیستی در خیابان چزاره باتیستی، در نزدیکی میدان ونیز، در رم به یادگار مانده است.

مطالب مرتبط

پانویس

  1. ↑ Rosenboim, Or (2021). "The Spatiality of Politics: Cesare Battisti's Regional and International Thought, 1900–1916". Modern Intellectual History (به انگلیسی). 19 (2): 397–420. doi:10.1017/S1479244321000159. hdl:11585/958005. ISSN 1479-2443. S2CID 236675931.
  2. ↑ "Ernesta Bittanti Battisti". Fembio.
  3. ↑ Thompson 2009, p. 98.
  4. ↑ Thompson 2009, p. 99.
  5. ↑ Luigi Sardi. "Cesare Battisti: ecco come andò il processo".
  6. ↑ "L'11 luglio di cento anni fa veniva fatto prigioniero Cesare Battisti".
  7. ↑ Torcellan Nanda|url=http://www.italia-resistenza.it/wp-content/uploads/ic/RAV0053532_1976_122-125_18.pdf%7Ctitle=Per una biografia di Carlo a Prato

    آثار

    • Opere geografiche, (2005). Trento: La Finestra editrice (به ایتالیایی).
    • Scritti politici (2006). Trento: La Finestra editrice (به ایتالیایی).
    • Guida alle Giudicarie (1909). Trento: Monauni editore (به ایتالیایی).
    • Il Trentino (1910). Novara (به ایتالیایی).

    کتابشناسی

    • Stefano Biguzzi (2008). Cesare Battisti. UTET (به ایتالیایی).
    • Karl Kraus (1918; 1922). Gli ultimi giorni dell'umanità. Vienna (به ایتالیایی).
    • Diego Leoni ed. (2008). Come si porta un uomo alla morte: la fotografia della cattura e dell'esecuzione di Cesare Battisti. Trento: Museo storico in Trento-Provincia di Trento (به ایتالیایی).
    • Thompson, Mark (2009) [2008]. The White War: Life and Death on the Italian Front, 1915-1919. London: Faber and Faber. ISBN 978-0-571-25008-0. Retrieved 1 July 2023.
    • Massimo Tiezzi (2007). L'eroe conteso. La costruzione del mito di Cesare Battisti negli anni 1916–1935. Trento: Museo Storico in Trento (به ایتالیایی).

    پیوند به بیرون

    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.