پیمان تیلسیت

دیدار دو امپراتور بر روی کوشکی که روی یک کرجی در میانه رود نمان بر پا شده بود.

پیمان تیلسیت، نام دو موافقت‌نامه بود که پس از پیروزی در نبرد فریدلند از سوی ناپلئون بناپارت امپراتور فرانسه در شهرکی به همین نام (که امروزه سووتسک نامیده می‌شود) در سال ۱۸۰۷ میلادی به امضاء رسید.

نخستین پیمان در تاریخ هفتم ژوئیه میان ناپلئون و الکساندر یکم تزار امپراتوری روسیه بر روی رود نمان روی یک کرجی امضاء شد. پیمان دوم هم در تاریخ نهم ژوئیه با پادشاهی پروس بسته شد.

فرانسه با امضای این پیمان‌ها، ایران و عثمانی را که پیش از آن به موجب پیمان‌نامه‌هایی با فرانسه (از جمله فینکنشتاین) به یاری فرانسه امیدوار بودند در برابر تجاوزات روسیه تنها گذاشت و پایه‌گذار از دست دادن مناطقی از ایران در قفقاز همچون کشورهای کنونی جمهوری آذربایجان، گرجستان و ارمنستان شد.

پس از امضای معاهدات تیلسیت در سال ۱۸۰۷، ناپلئون بناپارت تصمیم گرفت این پیروزی دیپلماتیک را با یک شکار خرگوش جشن بگیرد. رئیس ستاد او که مسئول برگزاری این مراسم بود، به‌جای خرگوش‌های وحشی، صدها خرگوش اهلی را جمع‌آوری کرد. اما وقتی قفس‌ها باز شدند، خرگوش‌ها نه‌تنها فرار نکردند، بلکه ناپلئون و همراهانش را منبع غذا دیدند و به سمتشان حمله‌ور شدند. این لشکر پشمالوی عظیم به ناپلئون هجوم آورد، از پاهایش بالا رفت و به لباسش چسبید، تا جایی که این فاتح بزرگ اروپا مجبور شد با خفت عقب‌نشینی کند و با کالسکه‌اش از ارتشی گرسنه و پشمالو بگریزد.[۱][۲][۳]


منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پیمان تیلسیت موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.