پاسکال صباح
پاسکال صباح | |
|---|---|
![]() احتمالاً خودنگارهٔ پاسکال صباح در برابر آبنمای سلطان احمد سوم، حدود ۱۸۶۷ | |
| زادهٔ | ۱۸۲۳ |
| درگذشت | ۲۵ ژوئن ۱۸۸۶ |
| ملیت | امپراتوری عثمانی |
| فرزندان | ژان پاسکال صباح |

پاسکال صباح (عربی: باسکال صباح، ت. «Baskāl Ṣabāḥ»؛ متولد ۱۸۲۳ - درگذشته ۲۵ ژوئن ۱۸۸۶) عکاس عثمانی در استانبول و قاهره بود. او بیش از همه بهخاطر عکاسی گستردهاش از آناتولی، مصر و یونان شناخته میشود. صباح استودیویی را بنیان گذاشت که بعدها به نام «صباح و ژوایه» شناخته شد.
زندگی و کار
.jpg)
پاسکال صباح در استانبول، که در آن زمان پایتخت امپراتوری عثمانی بود، از پدری سوری و مادری ارمنی زاده شد.[۱]
او در ابتدا با عکاس فرانسوی، هنری بِشارد، همکاری میکرد.[۲] پس از دریافت مدالهایی در نمایشگاه بینالمللی پاریس، تصمیم گرفت در سال ۱۸۵۷ استودیوی خود را در قسطنطنیه افتتاح کند[۳] استودیوی صباح با نام «الشرق» شناخته میشد و در خیابان بیاوغلو (پرا) پلاک ۴۳۹، در مرکز شهر و نزدیک به سفارتخانهها و هتلهایی که محل رفتوآمد گردشگران بود، قرار داشت.[۴]
پاسکال صباح در درجه اول برای تجارت گردشگری عکس تولید میکرد. در نیمه دوم قرن نوزدهم، سفرهای گردشگران به مصر تقاضای زیادی برای عکس به عنوان سوغاتی ایجاد کرده بود. صباح در میان گروهی از نخستین عکاسان قسطنطنیه و قاهره بود که از این تقاضا بهره برد. این عکاسان پیشگام شامل فلیکس بونفیلس (۱۸۳۱–۱۸۸۵)؛ گوستاو لوگره (۱۸۲۰–۱۸۸۴)، برادران هنری و امیل بِشار؛ برادران بریتانیایی-ایتالیایی آنتونیو بیتو (حدود ۱۸۳۲–۱۹۰۶) و فلیچ بیتو و برادران یونانی زنگاکی بودند.[۵] تا سال ۱۸۷۳، صباح به اندازه کافی موفق شد تا استودیوی دوم خود را در قاهره افتتاح کند. در همان سال، او در غرفهٔ عثمانیِ نمایشگاه جهانی در وین، اتریش، آثار خود را به نمایش گذاشت.[۲]
او رابطه کاری ارزشمندی با باستانشناس و نقاش ترک، عثمان حمدیبیگ، برقرار کرد و در جریان آمادهسازی آثار هنریِ او، عکسهایی گرفت که در آنها با نور و سایه آزمایش میکرد.[۶] در عوض، حمدی بیگ، پاسکال صباح را برای مصورسازی متن خود در مورد لباسهای محبوب ترکها و سایر گروههای قومی انتخاب کرد، کتابی با عنوان «لباسهای مردمی ترکیه در سال ۱۸۷۳: اثری منتشرشده تحت حمایت کمیسیون امپراتوری عثمانی برای نمایشگاه جهانی وین» که در همان سال ۱۸۷۳ انتشار یافت.[۷]
پس از درگذشت او در ۲۵ ژوئن ۱۸۸۶، استودیو همچنان به فعالیت ادامه داد. مدیریت آن بر عهده برادرش، کازمی، بود و در سال ۱۸۸۸، پلیکارپ ژوایه، شریک آن شد. در این زمان، نام شرکت به صباح و ژوایه (Sebah & Joaillier)[۶] تغییر یافت. پسر پاسکال، ژان پاسکال صباح، نیز در سال ۱۸۸۸ به این شرکت پیوست و به همراه دیگر عکاسان، اداره استودیو را بر عهده گرفت. این مؤسسه بهعنوان نمایندهٔ برجستهٔ عکاسی شرقگرایی شهرت یافت و در سال ۱۸۸۹ به عنوان عکاس منصوب دربار پادشاهی پروس منصوب شد.[۶] استودیوی صباح تا سال ۱۹۵۲ در همان آدرس به فعالیت خود ادامه داد و سپس تا زمان تعطیلی آن در سال ۱۹۷۳ به مکان دیگری منتقل شد.[۱]
صباح، یک کاتولیک سوری، در گورستان کاتولیک لاتین فریکوی در استانبول به خاک سپرده شد. پسرش، ژان پاسکال صباح، نیز در همانجا دفن شده است.
نگارخانهٔ عکسهای صباح
پرتره سلطان عبدالعزیز یکم اثر پاسکال صباح._Panoramic_view_of_the_Topkapi_Saray_Palace_(section_1)%252C_ca._1860-1880.jpg)
مد دمشق، تصویر از کتاب لباسهای محبوب در ترکیه، ۱۸۷۳
زنان ترک قسطنطنیه، تصویرسازی از کتاب لباسهای محبوب در ترکیه، ۱۸۷۳
مد سوری، تصویر از کتاب لباسهای محبوب در ترکیه، ۱۸۷۳
بادیهنشینان حلب، تصویری از کتاب لباسهای محبوب در ترکیه، ۱۸۷۳
مد (از چپ به راست): زحله، لبنان، و (زغرتا)؛ تصویر از کتاب لباسهای محبوب در ترکیه، ۱۸۷۳
زوج مسیحی اهل اشکودرا، تصویرسازی از کتاب لباسهای محبوب در ترکیه، ۱۸۷۳
دندرا: «معبد حاتحور»_Photographs_by_J._Pascal_Sebah.jpg)
جستارهای وابسته
پانویس
- 1 2 Philip Carabott, Yannis Hamilakis and Eleni Papargyriou (eds), Camera Graeca: Photographs, Narratives, Materialities, Routledge, 2016, p. 114
- 1 2 Photography in Ottoman Istanbul by Margaret Kurkoski, 2013-2015 Curatorial Fellow, Smith College Museum of Art
- ↑ Hannavy, J. , Encyclopedia of Nineteenth-Century Photography, Routledge, 2013, p. 1032
- ↑ J. Paul Getty Museum; Note that the source confuses father and son. Confusion between Pascal Sébah (father) and son Jean Pascal Sébah (son) is not uncommon. Users should be very careful when using images from Wiki Commons as this source also confuses the two photographers and the World Cat Identities exhibits similar problems with identities. Other sources are more careful, see for instance, Philip Carabott, Yannis Hamilakis and Eleni Papargyriou (eds), Camera Graeca: Photographs, Narratives, Materialities, Routledge, 2016, p. 114
- ↑ Jacobson, K., Odalisques and Arabesques: Orientalist Photography, 1839-1925, London, Bernard Quaritch, 2007, p. 277.
- 1 2 3 Hannavy, J., Encyclopedia of Nineteenth-Century Photography, Routledge, 2013, p. 1036
- ↑ Osman Hamdi Bey; Marie de Launay; J Pascal Sébah, Les Costumes Populaires de la Turquie en 1873: ouvrage publié sous le patronage de la Commission impériale ottomane pour l'Exposition universelle de Vienne, Turkey, Commission impériale ottomane pour l'Exposition universelle de Vienne, 1873
منابع
- عکسهای فابریزیو کازارتو، سبح و ژوایه. www.sebahjoaillier.com
- Engin Özendes، از Sébah & Joaillier تا Foto Sabah. شرقشناسی در عکاسی، استانبول، YKY، ۱۹۹۹.
- میشل ال. وودوارد، «میان کلیشههای شرقشناسانه و تصاویر مدرنیزاسیون: شیوههای عکاسی در اواخر دوران عثمانی»، تاریخ عکاسی، زمستان ۲۰۰۳، جلد ۲۷، شماره ۴.doi:10.1080/03087298.2003.10441271
پیوند به بیرون
- Les Costumes Popularies de la Turquie en 1873 اثر عثمان بی حمدی با تصاویر پاسکال سباح
- تاجر کهنه کهنه - عکسهای قدیمی اثر پاسکال صباح
- وبلاگ پاسکال صباح در مورد بیوگرافی صباح
- وبلاگ پاسکال صباح در مورد زندگینامه صباح
- (به فرانسوی) Bibliothèque numérique de l'INHA - Fonds photographique Pascal Sébah de l'ENSBA
.jpg)